#📙 നോവൽ - പ്രളയം... 🔻 പാർട്ട് _15 ✍️ രചന - Aniprasad. ഷെറിന്റെ മനസമ്മത ചടങ്ങ് കൂടാനെത്തിയ ബന്ധുക്കൾ പുല്ലാട്ട് വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി തമ്മിൽ തമ്മിൽ തങ്ങൾക്കുള്ള അറിവുകൾ പങ്ക് വച്ച് കൊണ്ടിരിയ്ക്കെയാണ് മേരിയമ്മയും, അവരുടെ അനിയത്തിയും, അനിയത്തിയുടെ മകൾ ആൻസിയും ഷെറിനെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തുന്നത്. മേരിയമ്മയെയും ഷെറിനെയും കണ്ടതോടെ അവരെല്ലാം നിശബ്ദരായി. എല്ലാ കണ്ണുകളും തന്റെ മുഖത്തേക്കാണെന്ന് അറിയാവുന്നതിനാൽ അവർക്ക് മുമ്പിലൂടെ മുഖം താഴ്ത്തി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഷെറിൻ അകത്തേയ്ക്ക് പോയി. "നിങ്ങളെല്ലാം പള്ളീന്നു നേരെ വീട്ടിലേക്ക് പോന്നോ വത്സമ്മോ.. അവിടെ എല്ലാർക്കും ആഹാരം തയ്യാറാക്കിയുണ്ടാരുന്നല്ലോ. നിങ്ങളെന്താ കഴിയ്ക്കാതെ പോന്നത്.." മേരിയമ്മ എല്ലാവരോടുമായി ചോദിച്ചു. "ഓ.. ആഹാരം കഴിയ്ക്കാൻ വേണ്ടിയാണോ മേരീ ഞങ്ങളീ കടല് നീന്തിക്കടന്ന് കാട്ടിലേക്ക് വന്നത്.. ഒരു നേരത്തെ ആഹാരമൊക്കെ ഞങ്ങൾക്ക് വീട്ടിൽ ചെന്നാലും കിട്ടും.. കല്യാണം നടക്കാത്ത കല്യാണ ചോറ് ആർക്ക് വേണം.. ഞങ്ങളെല്ലാം തിരിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ പോവാ. അക്കരെ ഞങ്ങള് വന്ന കാറ് കിടപ്പുണ്ട്.." "അയ്യോ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ തിരിച്ച് പോവാനോ. എന്തെങ്കിലും കഴിയ്ക്കാതെ ഒട്ടിയ വയറോടെ ആരും മടങ്ങി പോകല്ലേ..." മേരിയമ്മ അവരെ നോക്കി വിനീതമായി പറഞ്ഞു. "ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് നിറഞ്ഞു. ഇനി ഉരുട്ടി വിഴുങ്ങാൻ കൂടി നിന്നിട്ടുണ്ടേ മടങ്ങി പോക്ക് നടക്കില്ല. എല്ലാരും ഇറങ്ങിനു പിള്ളേരെ.. മഴയ്ക്ക് മുമ്പ് വീടുപിടിയ്ക്കാൻ നോക്കാം.." വത്സമ്മയും അവരുടെ ഇളയ അനിയത്തിയും മക്കളുമൊക്കെ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങുന്നത് നിസ്സഹായയായി മേരിയമ്മ നോക്കി നിന്നു. അതൊരു വെറും മടങ്ങിപ്പോക്കല്ലെന്ന് മേരിയമ്മയ്ക്ക് തോന്നി. കുറച്ചേറെ കള്ളത്തരങ്ങൾ ഏതോ ഒരുത്തൻ വന്ന് വിളിച്ച് കൂവിയപ്പോൾ അതെല്ലാമാണ് സത്യം എന്ന് മനസ്സിൽ കുറിച്ച് കൊണ്ടുള്ള പോക്കാണ്. ആ വിഷം വത്സമ്മ ഇനി മീനടത്തും, പാമ്പാടിയിലും ഉള്ള മറ്റു ബന്ധുക്കാർക്കിടയിലേക്ക് കുത്തിവയ്ക്കും. അത് കഴിഞ്ഞേ വത്സമ്മയ്ക്ക് ഇനി സമാധാനം കിട്ടൂ. വത്സമ്മയും അനിയത്തിമാരും ഗേറ്റ് കടന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങും മുൻപേ പീലിപ്പോസ് മുതലാളി ഷാജനെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് വന്നു. അതിഥികളൊക്കെ പെട്ടന്ന് മടങ്ങി പോകുന്നത് കണ്ടതോടെ പീലിപ്പോസ് മുതലാളിയ്ക്ക് അമ്പരപ്പായി. "നിങ്ങളൊക്കെ മടങ്ങി പോവാണോ. അതും ഇത്രയും പെട്ടന്ന്.." പീലിപ്പോസ് അവരെ നോക്കി തിരക്കി. "ഇനി ഇവിടെ നിന്നിട്ടെന്താ അച്ചായാ കാര്യം.. എല്ലാം കഴിഞ്ഞില്ലേ... എന്തായാലും ഞങ്ങൾക്ക് ഇതങ്ങോട്ട് വിശ്വസിയ്ക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... ഇത്രയ്ക്കൊക്കെ കുരുട്ടു ബുദ്ധിക്കാരിയാരുന്നോ നമ്മുടെ ഷെറിനെന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴാ അത്ഭുതം. എന്തൊക്കെ തെറ്റ് വന്നാലും കൊച്ച് നമ്മുടെയല്ലേ അച്ചായാ.. പക്ഷെ അവനെ അങ്ങനങ്ങു വിടാൻ പാടില്ലാരുന്നു. ഞങ്ങടെ മീനടത്തെങ്ങാനും ആയിരിയ്ക്കണമാരുന്നു. എങ്കിൽ പള്ളിയ്ക്കുള്ളിൽ ഇന്ന്‌ ചോര കൊണ്ട് അഭിഷേകം നടന്നേനെ.. തെണ്ടി വന്ന് നിന്ന് ഷോ കാണിച്ചിട്ട് ഇത്രേം പേരുണ്ടായിട്ടും ആണൊരുത്തൻ ഇല്ലാതെ പോയല്ലോ അവന്റെ മുട്ടുകാൽ അടിച്ചൊടിച്ച് അവിടെ ഇടാൻ... ഇത്രേം കഴിവ് കെട്ട മനുഷ്യരാരുന്നോ ഈ കാട്ടിൽ വന്നു കിടക്കുന്നത്. വെറുതെയല്ല കണ്ട അണ്ടനും അടകോടനും ഒക്കെ ഇവിടുള്ള മനുഷ്യന്മാരുടെ പുറത്ത് കേറി നിരങ്ങിയിട്ട് പോകുന്നത്. ഇനി പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കഥ. നമ്മടെ കൊച്ചിന്റെ കയ്യിലും കാണും അര വെടിയ്ക്കുള്ള മരുന്ന്. അത് നിങ്ങൾക്ക് അപ്പനും, ആങ്ങളയ്ക്കും അറിയുകയും ചെയ്യാം. അതുകൊണ്ടാവും അതിന്റെ ജീവിതം ഒരുത്തൻ കേറി വന്ന് ചവിട്ടി തേക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും നിങ്ങള് രണ്ടും കയ്യും കെട്ടി നിന്നത്..." വത്സമ്മപരിഹാസത്തോടെ രണ്ടുപേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. മനസ്സിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ദേഷ്യം പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തിക്കൊണ്ട് ഷാജൻ അകത്തേയ്ക്ക് കയറിപ്പോയി. "ദേ.. ആ വഴി കടവത്തേയ്ക്ക് പോകുന്നതാ. അവിടെ ചെന്നാൽ കടത്തു വള്ളത്തിൽ കേറി അക്കരയ്ക്ക് പോകാൻ നിൽക്കേണ്ട. നമ്മുടെ ബോട്ട് സർവീസ് ഉണ്ട്. അതിൽ കേറി പോയാൽ മതി. എന്നാൽ നിങ്ങൾ പൊയ്ക്കോ.." പീലിപ്പോസ് മുൻപിലെ വഴിയിലേക്ക് കൈ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അയാൾക്ക് അവരുടെ സംസാരം തീർത്തും അരോചകം ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വത്സമ്മയും അനിയത്തിമാരും മക്കളെയുംകൂട്ടി കടവത്തേയ്ക്ക് നടന്ന് പോയി. അതിനിടയിൽ അവർ അനിഷ്ടത്തോടെ എന്തോക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഷാജൻ വീട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു വരുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു മേരിയമ്മ. അവൻ വീട്ടിലെ ഓരോ റൂമിന്റെയും വാതിൽ തുറന്നു നോക്കുന്നത് കണ്ടതോടെ അവർ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. "അവളെവിടെ.." മുമ്പിൽ അമ്മ നിൽക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ മുരണ്ടു. "ആര്.. ആരെയാ മോനേ നീ അന്വേഷിയ്ക്കുന്നത്.." മേരിയമ്മയ്ക്ക് മകന്റെ മുഖം കാൺകേ ഭയം തോന്നി. ഇത്രയും ക്രൗര്യം മുറ്റി അവന്റെ മുഖം അവൻ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. "അമ്മച്ചീടെ പുന്നാര മകൾ.. ആ തെണ്ടിച്ചി എവിടെയെന്നാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്." അവൻ കൈ വിരലുകൾ കൂട്ടി ഞെരിച്ചു. "ആ.. ഇവിടെങ്ങാനും കാണും. അവളാകെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുവാ മോനേ. നീ അവളോട് ഇപ്പോൾ ഒന്നും ചോദിയ്ക്കാൻ നിൽക്കല്ലേ.." "അമ്മച്ചീ.. ഞാൻ അമ്മച്ചിയോട് ചോദിച്ചത് അവൾ എവിടെയെന്നാ.. ഞാനവളെ അമ്മച്ചി ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരിയ്ക്കുന്നിടത്ത്‌ നിന്നു കണ്ടുപിടിച്ചാൽ..." അവൻ മേരിയമ്മയ്ക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടിയപ്പോൾ അവന്റെ ചൂണ്ട് വിരൽ തുമ്പുവിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "അവള് സങ്കടപ്പെട്ട് ഇരിയ്ക്കുന്നു പോലും. എന്തിനാ അവൾക്ക് സങ്കടം. അവടെ മറ്റവൻവന്നു വിളിച്ചപ്പോ അവന്റെ കൂടെ പോവാൻപറ്റാത്തതിന്റെ സങ്കടമോ.. അതോ ഇത്രയും നാൾ ആരെയും അറിയിയ്ക്കാതെ തുടർന്ന് വന്ന അവളുടെ ഒളിസേവ നാലാൾ അറിഞ്ഞതിന്റെ സങ്കടമോ.. അതെന്തായാലും അവളുടെ സങ്കടം ഇന്ന്‌ ഞാൻ തീർത്തു കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. അവളുടെ മാത്രമല്ല അവളുടെ മറ്റവൻ മാരുടെയും.." "എന്റെ മോനേ.. നീ എന്തൊക്കെയാടാ ഈ നിന്ന്പറയുന്നത്. അവളെ നിനക്കറിയാത്തതാണോടാ.. അവളെന്തെങ്കിലും തെറ്റ് മനസ്സറിഞ്ഞു ചെയ്യുമെന്ന് നീ കരുതുന്നുണ്ടോ.." "അമ്മച്ചീടെ വെള്ള പൂശലൊക്കെ പിന്നെമതി. ആദ്യം അവളെ കൊണ്ട് വന്ന് എവിടാ അമ്മച്ചി പൂഴ്ത്തി വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞോ.." "അവള് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അവളെ പിടിച്ചുമാറ്റി നിർത്തെടാ. എന്നിട്ട് ആ നായിന്റെ മോടെ കഴുത്തിന് പിടിച്ച് പുറത്തേയ്ക്ക് ഇറക്ക്.." പീലിപ്പോസ് അകത്തേയ്ക്ക് വന്നു കൊണ്ട് നിർദേശിച്ചു. മകനോടും ഭർത്താവിനോടും പ്രതിരോധിച്ചു നിൽക്കാനുള്ള ശേഷി ആ സാധു സ്ത്രീയ്ക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരു ചോദ്യം ചെയ്യലൊന്നുമല്ല ഇവിടെ നടക്കാൻ പോണത് എന്നറിയാമായിരുന്നതിനാൽ മേരിയമ്മ വന്നു തന്റെ റൂമിന്റെ വാതിലിൽ വഴി തടഞ്ഞു നിന്നു. "നിങ്ങളിപ്പോൾ അവളെ കാണണ്ട. അവളുടെ മനസാകെ കലങ്ങി മറിഞ്ഞു കിടക്കുവാ. അതിന്റെ മനസൊന്നു ശാന്തമായിക്കോട്ടെ. അതിന് ശേഷം ചോദിയ്ക്കുവോ, പറയുവോ എന്താന്നു വച്ചാൽ ആയിയ്‌ക്കോ. ഒരു മനുഷ്യ ജീവി എന്ന പരിഗണനയെങ്കിലും നിങ്ങളെന്റെ കുഞ്ഞിന് കൊടുക്കണേ." അവർ ഭർത്താവിന് മുമ്പിൽ നിന്ന് കൈകൂപ്പി. എന്നാൽ പീലിപ്പോസ് കൈനീട്ടി അവരുടെ മുടിക്കുത്തിനു പിടിച്ച് വലിച്ചു മാറ്റി. "ഈ നാട് മുഴുവൻ അല്ലെടീ, ഈലോകം മുഴുവൻ കാൺകെയാ നിന്റെ മോൾ എന്നെ നാണം കെടുത്തിയത്.. എന്നിട്ട് അവൾക്ക് ഞങ്ങൾ മനുഷ്യ ജീവിയെന്ന പരിഗണന കൊടുക്കണം പോലും. കൊടുക്കുന്നുണ്ടെടീ പരിഗണന.. ദാ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ." പീലിപ്പോസ് അവരുടെ മുടിക്കുത്തിൽ പിടിച്ച് ഒറ്റ തള്ളുതള്ളി. മേരിയമ്മ നിയന്ത്രണം വിട്ട് ഭിത്തിയിൽ ചെന്നിടിച്ചു നിന്നു. അവർക്ക് ഓടി വരാൻ കഴിയും മുൻപേ പീലിപ്പോസ് മുറിയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി ക്കഴിഞ്ഞു. പുറത്തെ ഒച്ചയും ബഹളവും ഷെറിൻ കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരം മാത്രമല്ല, മനസും മരവിച്ച ഒരവസ്ഥയിൽ ആയി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പീലിപ്പോസ് അകത്തേയ്ക്ക് കയറി വരുമ്പോൾ ഇരു കൈകളും കട്ടിൽ പടിയിൽ കുത്തി നിലത്തുള്ള ഏതോ ഒരുബിന്ദുവിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് ഒരുപ്രതിമ പോലെ ഇരിയ്ക്കുകയാണ് ഷെറിൻ. അവളുടെ കൂസലില്ലായ്മയാണ് അതെന്ന് കണ്ടിട്ട് അയാൾക്ക് അരിശം വർധിച്ചു. "എഴുന്നേൽക്കെടീ അവിടുന്ന്.." അയാൾപല്ലുകൾ ഞറുമ്മി. പപ്പാ അപ്പറഞ്ഞത് തന്നോടല്ലെന്ന മട്ടിൽ ഷെറിൻഅനങ്ങിയതേയില്ല. പീലിപ്പോസ് അരയിൽ നിന്ന് ബെൽറ്റ് വലിച്ചൂരിയതും ആഞ്ഞു വീശിയതും ഒരേ നിമിഷത്തിലാണ്. ഓലപ്പടക്കം പൊട്ടുന്നഒച്ചയിലാണ് ഷെറിന്റെ പുറത്ത് ബെൽറ്റ് കൊണ്ടുള്ള അടി വീണത്. "നിന്നോടല്ലേടീ പറഞ്ഞത് എഴുന്നേൽക്കാൻ അനുസരണ ഇല്ലാത്തവളേ..എന്റെ ക്ഷമയെ പരീക്ഷിയ്ക്കുന്നോ നീ." ബ്ലേഡ് കൊണ്ട് ശരീരം വരയുന്ന നീറ്റലുണ്ടായെങ്കിലും അവൾ ഒന്ന് ചലിച്ചത് പോലുമില്ല. "നിന്നോടല്ലേടീ പറഞ്ഞത് എണീൽക്കാൻ. നിനക്കെന്താടീ, ചെകിട് പൊട്ടിയായി അഭിനയിച്ചോളാൻ ആ നായിന്റെമോൻ നിർദേശം തന്നിട്ടുണ്ടോ." ഷാജൻ വന്ന് അവളുടെ കഴുത്തിന് കുത്തിപ്പിടിച്ചു മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി. അവൾപ്രതിരോധിയ്ക്കാനോ, ബലം പിടിയ്ക്കാനോ നിന്നില്ല. "ആരാടീ അവൻ.. അവനുമായി നിനക്കെന്താ ബന്ധം... അവൻപറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണോടീ.." തന്റെ മുടിക്കുത്തിൽ പിടിച്ചിരുന്ന കയ്യിൽ ഷെറിൻ പിടുത്തമിട്ടു. "പിടി വിട്. എനിയ്ക്ക് നോവുന്നു. പിടിവിടാനാ പറഞ്ഞത്." ഷെറിൻ ശക്തിയോടെ അവന്റെ കയ്യിൽ തട്ടി. "വി ട്ടില്ലെങ്കിൽ നീ എന്ത് ചെയ്യുമെടീ... എന്റെ കയ്യിൽ തല്ലുവോ.. എങ്കിലൊന്നു തല്ലെടീ.." അവൻ ഷെറിനെ പിന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ട് പോയി ഭിത്തിയോട് ചേർത്ത് നിർത്തി. പിന്നെ അവൻ ഇടത്തെ കൈ വീശി അവളുടെ ചെകിട്ടത്ത്‌ ഒറ്റയടി അടിച്ചു. വീണ്ടും അടിയ്ക്കാനായി അവൻ കയ്യോങ്ങിയപ്പോൾ പിന്നിൽ വന്ന മേരിയമ്മ അവന്റെ കൈക്ക് പിടിച്ചു. "തൊട്ട് പോകരുത് ഇനിയവളെ. അവളെ ചോദ്യം ചെയ്യാനും, ഭേദ്യം ചെയ്യാനും ഇവിടെ ഞങ്ങളുണ്ട്... തലയിരിയ്ക്കുമ്പോ വാലാടണ്ട. മാറി നിൽക്കെടാ." മേരിയമ്മ ഷെറിന്റെ മുടിക്കുത്തിൽ പിടിച്ചിരുന്ന പിടി ബലമായി വിടുവിച്ചു. "മാറിനിന്നോണം. അടുത്തേക്ക് പോലും വന്നു പോകരുത്.. നാണമുണ്ടോടാ നിനക്ക്. വീട്ടിൽ വന്നുകയറി പെണ്ണുങ്ങളോട് തിണ്ണമിടുക്ക് കാണിയ്ക്കുന്ന നീയാണോടാ ഒരാണ്. നിന്റെ കൈക്കരുത്ത്‌ കാണിയ്ക്കേണ്ടത് ഇവിടല്ലെടാ. പള്ളിയിൽ വച്ചായിരുന്നു. ഏതോ ഒരു ഗജ പോക്രി വന്ന് നിന്റെ കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ ജീവിതംകുട്ടിച്ചോറ് ആക്കിയപ്പോൾ നാടകം കാണുമ്പോലെ കണ്ടുനിന്നവനല്ലേടാ നീ. തിരിച്ചടി കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അറിഞ്ഞിട്ടല്ലേടാ നീ ഈ പാവത്തിന്റെ നേർക്ക് കയ്യോങ്ങുന്നത് നാണമില്ലാത്തവനെ." മേരിയമ്മ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ഷാജന്റെ കൈ ശക്തിയോടെ താഴേയ്ക്ക് വീശി. പിന്നെ അവർ ഭർത്താവിന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ബെൽറ്റ് പിടിച്ചു വലിച്ചെടുത്തു. "ഇതൊന്നുമില്ലാതെ ചോദിച്ചാലും അവൾ നിങ്ങൾ ചോദിയ്ക്കുന്നതിന്റെ മറുപടിപറയില്ലേ.. നമ്മുടെ മോളല്ലേ അവൾ. നമ്മളല്ലേ അവൾ പറയുന്നത് വിശ്വസിയ്ക്കേണ്ടത്... നമ്മളല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആരുകേൾക്കും അവൾക്ക് പറയാനുള്ളത്...നമ്മുടെ മോൾ പ്രസവിച്ച അവന്റെ കുഞ്ഞെവിടെ എന്ന് ചോദിച്ച ആ നിമിഷം അവിടെ വച്ച് അടിച്ചു പൊട്ടിയ്ക്കേണ്ടതല്ലേ അവന്റെ തല... ഒരു പള്ളിക്കാരും, അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്ന ആരും നമ്മളെ കുറ്റപ്പെടുത്തില്ലായിരുന്നു അതിന്. ഒരു മാസം കൊണ്ട് പൂർണ്ണവളർച്ച എത്തിയൊരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിയ്ക്കാനുള്ള കഴിവ് ഈ ലോകത്ത്‌ ഏതൊരു പെണ്ണിനാ ഉള്ളത്. നിങ്ങൾ എനിയ്ക്കതൊന്നു പറഞ്ഞു താ... ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്ന് പഠിയ്ക്കാൻ പോയപ്പോഴും മാസത്തിൽ ഒരു വട്ടമെങ്കിലും നമ്മുടെ കുഞ്ഞ് നമ്മുടെ വീട്ടിൽ വരാറില്ലായിരുന്നോ.. അന്നൊക്കെ നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ നമ്മുടെ മോൾ നാലോ, അഞ്ചോ ആറോ, ഏഴോ മാസം ഗർഭിണി ആണെന്ന്... ഇല്ലല്ലോ... പിന്നെ എന്തർത്ഥത്തിലാ ഏതോ ഒരു ചെറ്റയുടെ വാക്കും കേട്ട് നിങ്ങളെന്റെ കുഞ്ഞിനെ തല്ലി ചതയ്ക്കുന്നത്. മനുഷ്യരായാൽ ഒരു സാമാന്യ ബോധമെങ്കിലും വേണ്ടേ." ഭാര്യപറയുന്നതിൽ എന്തോ കഴമ്പുണ്ടെന്ന് തോന്നിയിട്ട് പീലിപ്പോസ് മകനെ ഒന്ന് നോക്കി. "അപ്പോൾ നീ പറയുന്നത് അവൾക്ക് അവനെ അറിയില്ലെന്നാണോ.." പീലിപ്പോസ് ഭാര്യയെ നോക്കി കൈവിരലുകൾ കൂട്ടി ഞെരിച്ചു. "അറിയാമെങ്കിൽ... അവൾക്ക് അവനെ അറിയാമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിന് ബെൽറ്റ് ഊരി മർദിയ്ക്കയാണോ വേണ്ടത്...ഇതൊന്നും ഇല്ലാതെ ചോദിച്ചാലും അവൾ അവൾക്ക് പറയാനുള്ളത് നമ്മളോട് പറയില്ലേ." "അത് ചോദിയ്ക്കാനല്ലേ അവളോട് ഞാൻ എഴുന്നേൽക്കാൻ പറഞ്ഞത്. അപ്പോൾ അവൾ തിരികെ കാട്ടിയതെന്താ.. ധിക്കാരം. അല്ലേ.." "അവൾ അവിടെ നിന്ന് എണീറ്റില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് നിങ്ങൾ അവളുടെ മുമ്പിൽ ഇരിയ്ക്കണമായിരുന്നു. എന്നിട്ട് ചോദിയ്ക്കണം അവളോട് നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് ചോദിയ്ക്കാനുണ്ടെങ്കിലും. മക്കളോടാണെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരോടാണെങ്കിലും നിന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമേ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് ഏത് നിയമ പുസ്തകത്തിലാ എഴുതി വച്ചിട്ടുള്ളത്." അത്രയുംപറഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും മേരിയമ്മയെ കിതയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. "നിനക്ക് അവനെ അറിയാമോ മോളേ.. ആരാ അവൻ.. ഈ എസ്തപ്പാനും നിനക്കും തമ്മിൽ എന്ത് ബന്ധമാ ഉള്ളത്.. സത്യമേ പറയാവൂ.." "എനിയ്ക്ക് അയാളുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല.." ഷെറിൻ അയാളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. "പിന്നെ അവൻ നിനക്ക് മുമ്പിൽ ഇത്രയും ആരോപണങ്ങൾ ഉയർത്താൻ കാരണമെന്താ.. നീ അറിയില്ലെങ്കിലും നിന്നെ പിന്തുടർന്നാണ് എസ്തപ്പാൻ ഈ നാട്ടിലേക്ക് വന്നതെന്ന് പറയാൻ കാരണമെന്താ..." "അത് എസ്തപ്പാൻ അല്ല.. വിക്ടർ ആണ്.. വിക്ടർ തോമസ് എന്നാണ് അവന്റെ പേർ.." ഷെറിൻ പറയുന്നത് കേട്ട് പീലിപ്പോസ് തിരിഞ്ഞു മകനെ നോക്കി. ഷാജന്റെ കണ്ണുകളിലും അമ്പരപ്പ് കാണാമായിരുന്നു. (തുടരും) #📔 കഥ