#ஆன்மீகத் தகவல்🙏🙏 #😍குட்டி கதை📜 🕉️*வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம்’ — இதன் பின்னால் மறைந்திருக்கும் இதிகாச ரகசியம்* 🕉️ 🦚🦚 “வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம்” — இந்தச் சொற்றொடரை நாம் அன்றாட வாழ்வில் பலமுறை கேட்டிருப்போம். திறமை உள்ளவருக்கு சிறிய வாய்ப்பே கிடைத்தாலும் அதை பெரும் சாதனையாக மாற்ற முடியும் என்பதே இதன் சாரம். ஆனால் இந்தப் பழமொழி எவ்வாறு உருவானது தெரியுமா? இதன் வேர்கள் இரு மகா இதிகாசங்களில் — மகாபாரதமும் ராமாயணமும் — ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன. மகாபாரதத்தில் நிகழ்ந்த அதிசயம் பாண்டவர்களும் கௌரவர்களும் சிறுவர்களாக இருந்த காலம். அரண்மனைத் தோட்டத்தில் அவர்கள் பந்தை வைத்து விளையாடிக் கொண்டிருந்தனர். மகிழ்ச்சியான விளையாட்டு வேளையில், தவறுதலாக பந்து அருகிலிருந்த ஆழமான கிணற்றுக்குள் விழுந்தது. அனைவரும் கிணற்றைச் சுற்றி நின்று பந்தை எடுக்க முயன்றனர். கிணறு ஆழமாக இருந்ததால் யாராலும் அதை எடுக்க முடியவில்லை. அப்போது அந்த வழியாக வந்தார் துரோணாச்சாரியர். சிறுவர்களின் கவலையைப் பார்த்து அவர் கேட்டார்: “அம்பெய்து பந்தை எடுக்கலாமே?” தர்மன் (யுதிஷ்டிரன்) மரியாதையுடன் பதிலளித்தான்: “அம்பு எய்தினால் பந்து கிழிந்துவிடும் குருவே!” துரோணர் சிரித்தார். அருகில் இருந்த தர்ப்பைப் புல்லைக் கொண்டு, அதையே அம்பாக மாற்றினார். மிகுந்த திறமையுடன் அந்தப் புல்லை பந்தின் மீது எய்தினார். பின்னர், அதற்கு மேல் மற்ற புல் அம்புகளை ஒன்றன் பின் ஒன்றாக எய்தி, அவை ஒன்றோடொன்று இணையும் படி செய்து, கயிறுபோன்ற அமைப்பை உருவாக்கினார். கைக்கெட்டும் தொலைவிற்கு அந்த ‘புல் கயிறு’ வந்ததும், அதை மெதுவாக இழுத்தார். பந்து மேலே வந்தது! சிறுவர்கள் ஆச்சரியத்தில் திகைத்தனர். அந்த நொடி — ஒரு உண்மை உலகுக்குக் கற்றுக் கொடுக்கப்பட்டது: வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம்! துரோணரின் உறுதி துரோணர் ஒரு சாதாரண குரு அல்லர். குருகுலத்தில் படித்தபோது நண்பனான துருபதன், “நான் மன்னனானால் உனக்கு உதவுவேன்” என்று வாக்குறுதி அளித்திருந்தான். ஆனால் காலம் மாறியபோது, துருபதன் மன்னனான பிறகும் அந்த நட்பை மறுத்தான். அவமதிக்கப்பட்ட துரோணர், தானும் உயர்ந்து நிற்பேன் என்று உறுதி எடுத்தார். பீஷ்மர் அவரின் திறமையை அறிந்து, குருகுல ஆசானாக நியமித்தார். துரோணர் ராஜகுருவாக உயர்ந்து, தன்னை அவமதித்தவருக்கு நிகராக நின்றார். அவரது வாழ்க்கையே அந்தப் பழமொழியின் சாட்சியம். ராமாயணத்தில் நிகழ்ந்த சம்பவம் இப்போது ராமாயணத்திற்குச் செல்லலாம். இராமரும் சீதையும் வனவாசத்தில் இருந்த காலம். இலக்குவன் உணவு தேடி சென்றிருந்தான். அப்போது சித்திரகூடத்தில் ஒரு மரத்தடியில், சீதையின் மடியில் தலை வைத்து ஓய்வெடுத்து கொண்டிருந்தார் இராமர். அந்த நேரத்தில், இந்திரனின் மகனான ஜயந்தன், சீதையின் அழகைக் கண்டு மயங்கி, காக்கை வடிவம் எடுத்து அருகில் வந்தான். அவன் காமத்தால் மூடப்பட்டு, சீதையின் மார்பில் கொத்தியான். இராமரிடம் அப்போது வில் இருந்தது. ஆனால் அம்பு இல்லை. ஒரு கணமும் தாமதிக்காமல், தரையில் இருந்த ஒரு புல்லைக் கிள்ளி, அதை வில்லில் மாட்டி எய்தினார். அந்தப் புல் அம்பாக மாறி, ஜயந்தனைத் தாக்கியது. அவனது ஒரு கண் பறிபோனது. தப்பிக்க முயன்றும் முடியாமல், இறுதியில் இராமரிடம் சரணடைந்தான். அப்போது சீதை கேட்டாள்: “அம்பு இல்லாமல் எப்படி எய்தினீர்?” இராமர் மெதுவாகச் சிரித்து, “வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம்” என்று கூறினார் என்று பரம்பரை கூறுகிறது. பழமொழியின் உண்மை பொருள் இந்த இரு இதிகாச நிகழ்வுகளும் சொல்லும் பாடம் ஒன்றே: திறமை உள்ளவருக்கு சூழ்நிலை தடையாகாது. அறிவு உள்ளவருக்கு குறைபாடு தடை அல்ல. மனவலிமை உள்ளவருக்கு சிறு வாய்ப்பே பெரிய வெற்றியாக மாறும். புல் என்பது சாதாரண பொருள். ஆனால் வல்லவன் கையில் அது ஆயுதமாகிறது. அதனால் தான் இன்றளவும் நாம் பெருமையாகச் சொல்கிறோம்: “வல்லவனுக்கு புல்லும் ஆயுதம்.” ✍️🦚