ഒരു പ്രണയകഥ💐 മനുവേട്ടൻ തന്റെ വീട്ടിൽ വന്നാൽ നൂറ്തവണയെങ്കിലും കണ്ണാടിക്കുമുൻപിൽ നിന്നു തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും താൻ സുന്ദരിയാണോ എന്ന്‌ നോക്കിയിട്ടേ താൻ മനുവേട്ടന്റെ മുൻപിൽ ചെന്ന്നിൽക്കു....."തന്റെ മുഖത്തിനെയല്ലാ ,തന്റെ മനസ്സിനെയാണ് ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്" എന്നും പറഞ്ഞ് മനുവേട്ടൻ തന്നേ നെഞ്ചോട്ചേർക്കുമ്പോൾ എവിടെയും കിട്ടാത്ത ഒരു സംരക്ഷണവും സ്നേഹവും ഞാൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു... എന്നാൽ ഇന്ന് മനുവേട്ടന്റെ മുൻപിൽ ചെന്നു നിൽക്കാൻ തനിക്ക് ആവില്ലാ....വെറുമൊരു വിരുന്നുകാരൻ മാത്രമാണ് അയാൾ ഇന്ന് തനിക്ക്.... "മോളെ അമ്മു....നീ ഒന്ന്‌ റൂമിൽ നിന്ന്‌ ഒന്ന് ഇറങ്ങിവന്നേ....ഇവിടെയാരൊക്കെയാ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന്‌ നോക്കിയേ" മനുവേട്ടന്റെ കണ്ണുകൾ ഇന്ന് ഒരുപക്ഷേ എന്നെ തിരയുന്നുണ്ടാവില്ലാ...എന്തായാലും അങ്ങോട്ട്‌ ചെന്നെപറ്റു.... "അവിടെനിന്നും വന്നതിനുശേഷം ഏതുനേരവും കതകടച്ചിരിക്കലാ പെണ്ണിന്റെ പണി....വിശപ്പ്‌ പോലും ഇല്ലാ....ഒരു കുന്ത്രാണ്ടം കയ്യിലുണ്ടല്ലോ അതിൽ നിന്നും ഇനി വല്ലാ പൊല്ലാപ്പും ഒപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോആവോ" "ഹേയ്,ചേടത്തി എന്റെ അമ്മുമോളേകുറിച്ച് ഇല്ലാത്തതൊന്നും പറയണ്ടാ...അവൾ നല്ല കുട്ടിയാ...എന്റെ കയ്യിൽ കിടന്ന് വളർന്ന കൂട്ടിയേ എനിക്ക് അറിഞ്ഞൂടെ....മറ്റാരേക്കാളും" അമ്മയുടെ വാചകങ്ങൾക്ക് അമ്മായി മറുപടി കൊടുക്കുമ്പോളും തന്റെ മുഖത്ത് ഒരു യാന്ത്രികമായ ഒരു പുഞ്ചിരിമാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്.... "അല്ലാ...നിശ്ചയക്ഷണമൊക്കെ എന്തായി....മനു എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാതിരിക്കുന്നെ....കല്യാണചെക്കനായപ്പോൾ വലിയ ജാടയായോ...." മനുവേട്ടൻ ഒരു പുഞ്ചിരിയിൽ മറുപടി ഒതുക്കി.. "ക്ഷണം തുടങ്ങിട്ടുള്ളൂ ആദ്യം ക്ഷണിക്കുന്നത് ഇവിടെയാ...അല്ല അളിയൻ ഇത്‌ എവിടെ പോയിരിക്കുവാ..." അമ്മാവൻ മറുപടി നൽകി "ഹാ നിന്റെ അളിയന്റെ കാര്യമൊന്നും പറയാതിരിക്കുന്നതാ നല്ലത്‌....ഞാൻ എന്തായാലും ചായ എടുക്കാം...അമ്മുവേ നമ്മുടെ തൊടിയിൽ നല്ല മൂവാണ്ടൻ നിൽക്കുന്നുണ്ട് ...നീ പോയി പൊട്ടിച്ചിട്ടു വാ....വേണമെങ്കിൽ പ്രിയയും മനുവും കൂടെ പൊക്കോ കുറേയായില്ലേ ഇവിടൊക്കെ വന്നിട്ട്" തൊടിയിലോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ നിശബ്ദതയായിരുന്നു....പ്രിയചേച്ചി ( മനുവിന്റെ ചേച്ചി) തന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ താൻ ഒന്നു ഞെട്ടി അവിടെ തന്നെ നിന്നു.... "നിങ്ങൾ സംസാരിക്കൂ....ഞാൻ അവിടെ മാറി നിൽക്കാം"എന്നും പറഞ്ഞ് ചേച്ചി ഞങ്ങളിൽ നിന്നും അകലേക്ക് നടന്നു..... "അമ്മുന് എന്നോട് ദേഷ്യമാണോ' "എന്തിന്" "ഒന്നുമില്ലേ ....ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ......നമ്മൾ തമ്മിൽ.." "എനിക്കുണ്ടായിരുന്നു....മനസ്സ് നിറയേ സ്നേഹം മാത്രം......എന്നാൽ ഞാൻ സ്നേഹിച്ച എന്നേ സ്നേഹിച്ച മനുവേട്ടൻ ഇന്ന് ഇല്ല....ഇന്നുള്ള മനുവേട്ടൻ വെറും അഭിനയമാണ്...... പുത്തൻപണക്കാരിയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്നോടുള്ള സ്നേഹം ഇല്ലാതായി....എന്തായാലും മനുവേട്ടൻ സന്തോഷത്തിലല്ലേ ഇപ്പോൾ അത് മതി എനിക്ക്.....ഇനി എന്നോട് ഒന്നും ചോദിക്കരുത്" മനുവേട്ടനോട് എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു ...മാങ്ങയുമായി വീട്ടിലോട്ട് പോവാൻ നിന്നു.....ആ നേരവും മനുവേട്ടൻ എന്നേ തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... "പ്രിയേച്ചി മനുവേട്ടനെ സൂക്ഷിച്ചോ....ഇനി ഒരു ദിവസം ചിലപ്പോൾ ചേച്ചിയേയും ചേട്ടൻ തള്ളികളയും....നമ്മുടെ മനുവേട്ടൻ അല്ലാ ഇപ്പോൾ ഉള്ളത് ..ഈ മനുവേട്ടനെ വിശ്വസിക്കാൻ പാടില്ലാ" "ഇനി ഒരക്ഷരം എന്റെ അനിയനെകുറിച്ച് നീ മിണ്ടിപോവരുത്.....നിനക്ക് എന്തറിയാം എന്റെ അനിയനെക്കുറിച്ച്....ഇവന് മൂന്നുയസുള്ളപ്പോൾ എന്റെ കയ്യിൽ ഏൽപ്പിച്ചിട്ട് നോക്കണെയെന്നും പറഞ്ഞ് പുറത്ത്പോയതാണ് എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ..തിരിച്ചുവന്നത് അവരുടെ ജീവൻ ഇല്ലാത്ത ശരീരം മാത്രമാണ്...ഇവനെയും അടുത്തിരുത്തി കരയുമ്പോൾ എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു ഇനി ഞങ്ങൾ എന്താണെന്ന്...ആ ഞങ്ങളെ സ്വന്തം മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്നതിനെക്കാളും സ്നേഹിച്ച്,ഞങ്ങളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കുമുമ്പേ മനസിലാക്കി ചെയ്തുതന്നും ഞങ്ങളെ ഒരു കുറവും അറിയിക്കാതെ ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ചത് ഞങ്ങളുടെ അമ്മാവനാണ്... ഇതുവരെ ഞങ്ങളുടെ ഇഷ്ടം നോക്കി മാത്രം ഓരോന്നും ചെയ്‌തുതന്ന അമ്മാവന് പക്ഷേ ഇവന്റെ കല്യാണകാര്യത്തിൽ മാത്രം തെറ്റുപറ്റിപോയി.....ഇവനോട് ഒന്ന്‌ ചോദിക്കാതെയാണ് അമ്മാവന്റെ സുഹൃത്തിന് അമ്മാവൻ വാക്ക് കൊടുത്തത് ...ഇവനെക്കൊണ്ട്‌ അയാളുടെ മകളെ കെട്ടിക്കാമെന്ന്.....അമ്മാവന്റെ വാക്കിന് എതിര്പറയാൻ ഞങ്ങൾക്കാവില്ലാ....ഇതുവരെ കൊടുത്ത വാക്ക് തെറ്റിക്കാത്ത അമ്മാവനെ ഇപ്പോൾ അത് തെറ്റിച്ച് സുഹൃത്തിന്റെ മുൻപിൽ തലതാഴ്ത്തി നിർത്താനും ഞങ്ങളെകൊണ്ട് പറ്റില്ലാ..... അവന്റെ അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കണ്ട ഓർമ്മ അവനില്ലാ ....ഇതുവരെ ഒരു വിഷമവും എന്റെ അനിയൻ പുറത്ത് കാണിച്ചിട്ടുമില്ലാ...എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അമ്മാവനോട് മനസ്സിൽ ഉള്ളത് പറയാൻപറ്റാതെയും നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം മറക്കാൻ പറ്റാതെയും അവൻ ഉള്ളിൽ വിങ്ങിക്കരയുമ്പോൾ തളരുന്നത് ഞാനാണ്...." പ്രിയേച്ചി ഇത്രയും പറയുമ്പോളും മനുവേട്ടൻ ഒന്നും പറയാനാവാതെ അടുത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... "മനുവേട്ടാ ഞാൻ" "എന്റെ വിധിയാ ഇത് ...ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നവരേ ഒരിക്കലും എന്റെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ദൈവം സമ്മതിക്കില്ലാ....അച്ഛൻ അമ്മാ ഇപ്പോൾ നീയും....മോഹങ്ങൾ തന്ന് പറ്റിച്ചതിന് എന്നേ നീ വെറുക്കരുത്....." ഞാൻ വേഗം മനുവേട്ടന്റെ വായപൊത്തി "എനിക്ക് മനുവേട്ടനോടുള്ള സ്നേഹം കൂടിയിട്ടേയുള്ളു...." "എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടെ കൂട്ടിയേന്നെ പെണ്ണേ നിന്നേ ഞാൻ ....." ××××××××××× കയ്യിലെ മാങ്ങ അടുക്കള കൊണ്ടുവെക്കുമ്പോളും മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടക്കുംവരെയും എന്റെ വിഷമങ്ങൾ ഞാൻ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി..... "എന്തിനാ ആ ചെക്കനോട് നീ ഇത്രയും ക്രൂരത കാണിക്കുന്നേ ദൈവമേ അതിന് മാത്രം ആ പാവം എന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു" എന്റെ റൂമിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന കൃഷ്ണന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കി പരാതി പറഞ്ഞു ഞാൻ... ഇന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോൾ അതിന് മാത്രമേ പറ്റൂ.... "ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുവാ ഏട്ടത്തി...." എന്ന്‌ അമ്മായി പറഞ്ഞപ്പോൾ ഓടി ചെന്ന് എല്ലാവരോടും സത്യം പറയാനാണ് തനിക്കു തോന്നിയത്...... " അമ്മുവേ അവർ ഇറങ്ങുവാണെന്ന്....നീ ഒന്ന്‌ ഇങ്ങോട്ട് വാ" കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഞാൻ അവരെ യാത്രയാക്കാൻ ചെന്നു..മനുവേട്ടന്റെ മുഖത്തുനോക്കാനുള്ള ശക്തി തനിക്ക് അപ്പോൾ ഉണ്ടായില്ലാ...... "ആ ഇവന് എടുത്ത നിശ്ചയമോതിരം കണ്ടില്ലല്ലോ.....അമ്മാവനും അമ്മായിയും കൂടി പോയി എടുത്താൽ മതിയെന്നും പറഞ്ഞ് ഇവൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആ പണി തന്നു ഇതുവരെ ഒന്ന്‌ നോക്കിയതുപോലും ഇല്ലാ അവൻ അത്....മോളേ അമ്മു നീ നോക്കിയഭിപ്രായം പറ എങ്ങനെയുണ്ടെന്ന്" അമ്മായി ആ മോതിരം തനിക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ തന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുകയായിരുന്നു....തന്റെ പേര് എഴുതേണ്ട സ്ഥലത്ത് മറ്റൊരാളുടെ പേര് അത് കണ്ട് അഭിപ്രായം പറയാൻ താനും...... താൻ ആ മോതിരചെപ്പ് തുറന്നു....ആ മോതിരത്തിലേ പേര് കണ്ട്‌ തനിക്ക് ഒട്ടും വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ലാ.. തന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി..അവിടെ നിന്നവർ തന്നേ നോക്കിനിൽക്കുവാണ്..... ...മനുവേട്ടൻ മാത്രം ഒന്നും അറിയാതെ പകച്ചുനിന്നു....... "എടാ ചെക്കാ ആ പെണ്ണിനെ ഒന്ന്‌ സമാധാനിപ്പിക്കടാ.....നീ എന്തു വിചാരിച്ചു നിനക്ക് ഈ അമ്മാവനെ സ്നേഹിച്ചു തോൽപിക്കാൻ പറ്റുമെന്നോ ...ദേ നിന്റെ ചേച്ചി നിന്റെയും ഇവളുടെയും കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിനക്കിട്ട് ഒന്നു തരാനാ തോന്നിയേ...എങ്ങനെയാടാ ഉവ്വേ നിനക്ക് ഇങ്ങനെ എന്നേ സ്നേഹിക്കാൻ പറ്റുന്നെ.......ഇതുവരെ നിന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്തിട്ടു ഇതിൽ മാത്രം തെറ്റുപറ്റിയാൽ നിന്റെ 'അമ്മ എന്റെ പെങ്ങള് എന്നോട് പൊറുക്കുമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.....അമ്മാവൻ അറിഞ്ഞില്ലാ ഇങ്ങനെ ഒരു ഇഷ്ട്ടം നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ഉണ്ടാവുമെന്ന്.....നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ പൊട്ടനാക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്കിട്ട് പണിതു......എന്റെ സുഹൃത്തിനോട് ഞാൻ എല്ലാം പറഞ്ഞു അവനും കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസിലായി ..എന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഇനി വിഷമിപ്പിച്ചാൽ ഉണ്ടല്ലോ" അവിടെ ഒരു കൂട്ടചിരി മുഴങ്ങി..... പ്രിയചേച്ചി മനുവേട്ടന്റെ കയ്യിൽ എന്റെ കൈവച്ചുകൊടുത്തു......ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഞങ്ങൾ അറിയാതെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു "നോക്കിക്കോളണം എന്റെ അനിയനെ....എന്നേ അമ്മ ഏൽപ്പിച്ച പോലെ ഞാൻ എന്റെ അനിയനെ നിന്നെ ഏൽപ്പിക്കുവാണ്.....അമ്മയും അച്ഛനും ഇത് കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അവർ ആയിരിക്കും ഇന്ന് ഏറ്റവും സന്തോഷിക്കുന്നത്" അഞ്ജലി പ്രമോദ് #📔 കഥ #📙 നോവൽ