"सुडाग्नी❤️‍🔥A passionate love story (Season two)", आजची सकाळ सईसाठी खुप स्पेशल होती.... आज ती त्याच्या अगोदर उठलेली... बाजूला तो अजूनही गाढ झोपेत होता झोपेत ही त्याचा चेहरा समाधानी दिसत होता... त्याच्याकडे पाहत असताना तिला काल रात्रीचे क्षण आठवले.. अन् मनोमन लाजून चूर झाली.. काल रात्री पुन्हा एकदा त्याच्या सोबत बेभान होऊन प्रेमाच्या रंगात रंगुन गेली होती.. तिच्या गालावरचा गुलाबी रंग आज जरा जास्तच खुलून आलेला.. काल रात्री त्याच्या सोबत जगलेले क्षण आठऊन गालावर लाजेची लाली चढली होती... किती सुंदर अर्जव होती त्याच्या प्रत्येक स्पर्शात.. डोळ्यात, शब्दात ... सर्वच अगदी हळुवार..! तिला आणि तिच्या मनाला जपत त्याच्या प्रेमळ स्पर्शाने तिला वेगळ्याच जगात नेले होत त्याने.. आज ती खुप म्हणजे खुप खुश होती अगदी त्या दिवशी सारखी ज्या दिवशी त्याचा पहिला स्पर्श अनुभवला होता.. अगदी तिचं उत्कंठा तिचं आतुरता होती आज तिच्या तना मनात....काही केल्या ते क्षण तिच्या नजरे समोरून हटत नव्हते... हलकेच त्याच्यावर झुकून तिने त्याच्या कपाळावर ओठ टेकवले अन् मग उठून तीच आवरायला गेली... मस्त पैकी गरम पाण्याने बाथ घेऊन येताना आणलेली छानशी गुलाबी रंगाची साडी नेसली.. अन् मग केस सेट करून बाहेर आली तर तो अजूनही झोपलेलाच होता... त्याच वेळी तिची नजर त्या पातळ मलमली पडध्या आडून दिसणाऱ्या बल्कीनीत वळली... तशी ती पटकन पुढे गेली अन् त्या बाजूचा पडदा बाजूला केला... सकाळी सकाळी त्या ग्लास रूम मधून दिसणाऱ्या निसर्ग सौन्दर्याने तिच्या मनाला भुरळ घातली.. तशी तिने समोरची स्लायडींग सरकवली अन् बाहेर आली... बाहेर आल्या बरोबर ओली थंड हवा सर्वांगला स्पर्शून गेली... तसा तिच्या सर्वांगात उत्साह संचारला... ती त्या बाल्कनीत इकडून तिकडे उड्या मारत गाणं गुणगुणत ते समोर दिसणार निसर्गाच विलोभनीय दृष्य डोळ्यात साठऊन घेत होती... इकडे सूर्याला जाग आली तशी त्याला बाल्कनीत लहानमुली प्रमाणे बागडत उड्या मारणारी सई दिसली... तसा त्याने बाजूचा टी शर्ट घेतला अन् अंगात घालून तो पण बाहेर सई होती तिकडे जायला निघाला... पण त्याच वेळी नेमकी अचानकच रीमझिम पावसाला सुरुवात झाली... इकडे सई मात्र आपल्याच नादात त्या पाऊसात उड्या मारत होती.. सूर्या थोडा आतल्या  बाजूला उभा राहून तिला एकटक बघत होता.. मध्येच ती दोन्ही हात लांब करून चेहरा वर करून पाऊसाचे थेंब अंगावर झेलत होती... तर मध्येच तो ओला सुगंध खोल श्वासात भरून घेत होती... पण तीच ते भिजलेल रुप पाहून इकडे याचा जीव जळत होता... शेवटी तो आलाच तिच्या जवळ अन् तिला तसच अलगद पाठीमागुन घट्ट मिठीत घेतल... तस तीच काळीज घशात आल... "आहो, तुम्ही उठलात... गुडमॉर्निंग..." ती आवंढा गिळत म्हणाली... "व्हेरी गुडमॉर्निंग..... माझ्या आयुष्यात पहिल्यांदा इतकी गोड सकाळ झालीय... आणि ती फक्त तुझ्या मुळे..." तिच्या ओल्या पाटीवर त्याचे ऊबदार ओठ फिरले... तसा तिच्या सर्वांगावर गोड काटा आला... तसे तिने डोळे गच्च मिटून घेत आवंढा गिळला.. "सई, चल ही गोड सकाळ आपण अविस्मरणीय बनऊयात..." हे बोलत त्याने तिच्या कपाळावर अलगद ओठ टेकवले अन् मग तिला तसच दोन्ही हातावर उचलल अन् तिला आत घेऊन आला.. "अआहो अ आत्ता.... नको ना..... आत्ताच मी अंघोळ करून फ्रेश झाले ना..." "सई प्लिजsssss..... अडऊ नकोस ... खूप त्रास होतोय तुझ हे भिजलेल रुप पाहून... नाही रहावत.." त्याची प्रेमळ अर्जव पाहून तिचा विरोध गळून पडला... त्याच्या स्पर्षात आणि शब्दात नजरेत जी जादू होती त्याने नेहमीच हे व्हायचं तिच मन तिच्या ही नकळत त्याच्या बोलण्यात यायचं अन् मग वाहवत जायची त्याच्या स्पर्षात.. आत्ता ही त्याच्या पाटीवर असणाऱ्या तिच्या नाजूक हातांची पकड तिथेच घट्ट झाली... तो पुन्हा पुन्हा तिच्या वर चुंबनाचा वर्षाव करत प्रेम करू लागला... ती पण तितक्याच उत्कटतेने त्याला साथ देत होती.... बऱ्याच वेळाने तो तिच्यावरून बाजूला झाला अन् तसाच थोडा वेळ पडून राहिला... ती पण थोडया वेळाने साडी वगैरे सावरून उठली अन् पुन्हा फ्रेश व्हायला आत गेली... तिने आत जाऊन डोअर लॉक केला अन् त्याच वेळी टेबलवर असलेला तिचा मोबाईल वाजला.. तस सूर्याने अर्धवट उठत मान वर करून बाथरूमच्या दिशेला पाहील अन् मग वाजणाऱ्या मोबाईल कडे पाहील.. तितक्यात वाजणारा फोन बंद झाला म्हणुन पुन्हा त्याने बेडवर अंग टाकल... पण त्याच वेळी पुन्हा मोबाईलची रींग वाजू लागली... तसा तो आता बेडवर उठून बसला अन् हात लांब करून टेबलवर असणारा तिचा वाजणारा मोबाईल जवळ घेऊन स्क्रीनवर नजर टाकली.. "विक्रम महाडिक......" स्क्रीनवर ब्लीन्क होत असलेल हे नाव वाचल अन् त्याच्या डोळ्यात रक्त उतरल... शेवटी त्याने नराहून अगदी शेवटच्या रिंगला कॉल रिसिव्ह केला... "सई मॅडम आव किती फोन करायचे तुम्हांला..... तुम्ही तर आमच काम करायच सोडून तिकडे नवऱ्या बरोबर मस्त फिरताय..... आम्हांला सांगा तरी तुमच्याने आमचं काम होईल का न्हाय ते... हॅल्लो.... हॅल्लो मॅडम आव बोला तरी आता..... माफ करा आम्हांला आम्ही चुकीच्या वेळेला फोन केला... पण काय करणार आमच काम पण तितकंच महत्वाचं हाय... ते तुम्हांला पण म्हाईत आहेच की..." विक्रम पलीकडून फोनवर बडबड करत होता आणि त्याचा फोन सईच्या नंबरवर आलेला पाहूनच सूर्याच्या तळपायाची आग मस्तकाला भिडली... तसा त्याने प्रचंड चिडून मोबाईल दूर भिरकावला.... समोरच्या जाड काचेवर आपटून मोबाईलचे दोन तुकडे झाले होते.. अन् आत्ताच बाथ घेऊन आलेली सई तुटलेला मोबाईल आणि चिडलेला सूर्या दोघांकडे आळीपाळीने बघत होती....पूर्ण कथा प्रतिलिपी अँपवर वाचा.. https://pratilipi.app.link/E16MJd2km1b भारतीय भाषेतील अमर्याद साहित्य वाचा, लिहा आणि ऐका अगदी विनाशुल्क! #🌹प्रेमरंग #☺️प्रेरक विचार #📚मराठी रोमांचक कथा🧐 #✍🏽 माझ्या लेखणीतून #✍मराठी साहित्य