हजारो शिवशंभु भक्तांच्या व इतिहासप्रेमींच्या पुण्यश्लोक अहिल्यानगर जिल्ह्यामधील श्रीगोंदा येथे पांडे पेडगावच्या किल्ल्याला ‘धर्मवीरगड’ असे नामकरण केले..🙏🚩 छत्रपती शिवाजी महाराजांनी गनिमी काव्याचा आधार घेत हा भुईकोट ज्याच्या ताब्यात होता. त्या बहादूरखानाकडून बरीच मोठी लूट मिळवली होती. ज्या किल्ल्याने छत्रपती शिवरायांची मुत्सद्देगिरी, पराक्रम अनुभवला त्याच किल्ल्याने पुढे त्यांच्या राजहंसी पुत्राची संभाजीराजांची दुर्दैवी धिंड अनुभवली.. शेख निजाम ऊर्फ मुकर्रबखान याने ३ फेब्रुवारी १६८९ रोजी संगमेश्वरी छापा टाकून संभाजीराजांना व कवी कलशाला कैद केले. त्याच दिवशी शेख निजाम फौजेसह या दोघांना घेऊन बादशहाकडे निघाला. १५ फेब्रुवारी १६८९ रोजी तो धर्मवीरगड येथील बादशाही छावणीत पोहचला. त्याच दिवशी संभाजी राजांना बादशहा औरंगजेबसमोर आणण्यात आले. संभाजीराजे कैद झाल्याचे पाहून औरंगजेब भारावून जाऊन सिंहासनावरून खाली उतरला आणि त्याने परमेश्वराची प्रार्थना करून त्याचे आभार मानले.. ● याबद्दल औरंगजेबचा इतिहासकार खाफीखान लिहितो की, “संभाजी महाराजांबरोबर असलेल्या कवी कलशाचे फक्त डोळे व जीभ सोडून शरीराचे सर्व अवयव जखडून टाकलेले होते. पण जेव्हा बादशहा परमेश्वराच्या प्रार्थनेसाठी सिंहासनावरून खाली उतरला तेव्हा त्याने संभाजीराजास उद्देशून ताबडतोब एक कविता रचून म्हटली : “लहू लसत सिंदूर सम, खूब खेल्यो रनरंग। ज्योरविछवि लखत ही, खद्योत होत बदरंग । त्योतुव तेजनिहारी के तखत तज्यो अवरंग ।।” ● याचा अर्थ असा की, “रावणाच्या सभेत ज्याप्रमाणे हनुमानाला बांधून आणले होते. त्याप्रमाणे संभाजीराजास औरंगजेबासमोर उपस्थित करण्यात आले आहे. हनुमानाच्या अंगाला जसा शेंदूर शोभून दिसतो तसे घनघोर युद्धामध्ये रक्ताने अंग माखल्याने, हे राजन, ते तुला शोभून दिसत आहे. ज्याप्रमाणे सूर्याला पाहताच काजव्याचा प्रकाश नाहीसा होतो. त्याप्रमाणे हे राजन, तुला पाहून, तुला ताजीम देण्यासाठी आलमगीर बादशहा आपल्या सिंहासनावरून उतरून खाली आला आहे..” साक्षात मृत्यूच्या दारात उभा असताना कवी कलशला सुचलेले हे काव्य औरंग्याचे उपमर्द करणारे होते. हे अजरामर काव्य ऐकले ते याच धर्मवीरगडाने. कवी कलशाची आपल्या लाडक्या राजावरची भक्ती, मैत्री, स्वामीनिष्ठा अनुभवली ती याच धर्मवीरगडाने....! #🙏शिवदिनविशेष📜 #📜इतिहास शिवरायांचा #🚩मी शिवबा भक्त #😇आमचे प्रेरणास्थान: छत्रपती🙏 #🚩शिवरायांचे भक्त