#📔 കഥ ഭാഗം പതിനൊന്ന് വസന്തം വിടപറയുമ്പോൾ ഒരു ദിവസം വാർദ്ധക്യ പെൻഷൻ കിട്ടിയപ്പോൾ അതുമായി വാതിൽ പൂട്ടി ജലജയെയും കൂട്ടി അങ്ങാടിയിലുള്ള പച്ചമരുന്ന് കടക്കാരന്റെ അടുത്തു നിന്നും എണ്ണയും കുഴമ്പും അരിഷ്ടവുമൊക്കെ വാങ്ങാനായി പോയി അവിടെ ചെന്ന് മരുന്ന് വാങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജലജയോട് ചോദിച്ചു "ഏതായാലും ഇതുവരെ വന്നു... നമുക്ക് സുലൈമാന്റെ വീട്ടിലൊന്ന് കയറിയാലോ... ഇവിടെ അടുത്തല്ലേ.. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ദിവസങ്ങൾ സമ്മാനിച്ച പഴയ വാടകവീടൊന്ന് കാണുകയുമാവാം... ഇനിയതൊക്കെ കാണാനാകുമോ  എന്ന് ആർക്കറിയാം..." "പോകാം... പക്ഷേ ഒരു കാര്യവും ആരോടും പറയരുത്... നമ്മുടെ മനസ്സിലുള്ളത് മറ്റുള്ളവർക്ക് പാടി നടക്കാനുള്ള കഥയാക്കരുത്.. " " ഇല്ല... ഞാനൊന്നും പറയില്ല ആരെന്തുപറഞ്ഞാലും ചോദിച്ചാലും ഒന്നും ഞാൻ പറയില്ല.. " പതുക്കെ നടന്ന് സുലൈമാന്റെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ വീടൊക്കെ പുതുക്കി പണിത് നല്ല നിലയിലായിരിക്കുന്നു സുലൈമാനെന്ന് മനസിലായി... പണ്ട് വാടകക്കെടുത്ത് താമസിച്ച വീടിരുന്ന സ്ഥലത്ത് രണ്ട് നിലയുള്ള ഒരു ക്വാർട്ടേഴ്സ് പൊന്തിയിരുന്നു... അതിനുമുമ്പിൽ പല പ്രായത്തിലുള്ളവരുടെ ഡ്രസുകൾ അഴലിൽ ഉണക്കാനിട്ടിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.. വീടിനു മുമ്പിലെ കോളിംഗ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തിയപ്പോൾ അകത്തളത്തിൽ പക്ഷിചിലക്കുന്ന  ശബ്ദം കേട്ടു.. കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ് വാതിൽ തുറന്ന് സുന്ദരിയായൊരു കുട്ടി വന്ന് വാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് വന്ന് പറഞ്ഞു അകത്തുനിന്നും ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു "ആരാ.. മോളെ അത്..." "ധർമ്മക്കാരാന്ന് തോന്നണു ഉമ്മാ.." "ഇവിടൊന്നുമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞേക്ക്.." "ഇവിടെ ഉപ്പയില്ല.. നിങ്ങൾ പോയി പിന്നെ  വരൂ..." കയ്യിലുള്ള സഞ്ചിയും  വേഷവും കണ്ടിട്ടാവണം ആ കുട്ടി അങ്ങനെ കരുതിയതെന്ന് തോന്നി അപ്പോൾ ചോദിച്ചു "റംലയില്ലേ അകത്ത്... ഒന്നു വിളിക്കാമോ " " ഉണ്ട്... ഉമ്മയെ അറിയ്വോ... " "ഉം.. അറിയും.. നല്ലോണം അറിയും" അവൾ അകത്തേക്ക് നോക്കി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു " ഉമ്മാ... ഇവര് ഉമ്മാനെ കാണണമെന്ന് പറയണു.. ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് വന്നേ.." അകത്തുനിന്നും റംല പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.. മുഖം അത്ഭുതത്തോടെ വിടർന്നു.. എന്നിട്ട്  കുട്ടിയോടായി പറഞ്ഞു " ബാപ്പ ഇവിടെ ഇല്ലാഞ്ഞത് അന്റെ ഭാഗ്യം... ഇതിരാണെന്നറിയോ അനക്ക്... ബാപ്പാന്റെ സുഹൃത്തും ഭാര്യയുമാണ്... അന്റെ കൂടെ പഠിച്ച കണ്ണന്റെ അച്ഛനുമമ്മയുമാണ്.. " " ന്റെ റബ്ബേ.. ഞാനെന്താണീ കാണണത്... വരീൻ അകത്തേക്ക് വരിൻ.. ഓല് ഇപ്പോ പോയതേള്ളൂ ഇബടന്ന്... മക്കളുടെ നിക്കാഹിന് ഇങ്ങളെ വിളിക്കാൻ വരണമെന്ന് മിനിയാന്ന് കൂടി ഓല് പറഞ്ഞീര്ന്ന്" " അവൾക്ക് ഞങ്ങളെ കണ്ട് പരിചയമില്ലല്ലോ... നീ ഞങ്ങളെ പണ്ട് കണ്ടതാണെങ്കിലും ഓർത്തിരുന്നതിൽ തന്നെ സന്തോഷം" " ഇങ്ങളെ മറക്കാൻ മൂപ്പര് സമ്മതിച്ചിട്ട് വേണ്ടേ.. രണ്ടീസം കൂടുമ്പോഴൊരിക്കലെങ്കിലും മൂപ്പര് ഇങ്ങടെ കാര്യം പറയും... ഇപ്പോൾ മൂത്തോൻ അങ്ങാടിയിലൊരു തുണിപീട്യ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് രാവിലെ മുതൽ അവിടെ പോയിരിക്കും ... ഉച്ചക്ക് ചോറ് വെയ്ച്ചാൻ വരും പിന്നെ പോയാൽ വൈകീട്ടേ വരൂ.. " അകത്തേക്ക് കൂട്ടികൊണ്ടുപോകുന്നതിനിടയിൽ റംല മോളോട് പറഞ്ഞു " ഇജ്ജ് ഉപ്പാനെ വിളിച്ച് കണ്ണന്റെ അച്ഛനുമമ്മയും വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറയ്.. " വിശാലമായ സ്വീകരണമുറിയിലെ നിരത്തിയിട്ട സെറ്റികളിലൊന്നിൽ ഇരുത്തി റംല അകത്തേക്ക് പോയി അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ് ഗ്ലാസിൽ തണുത്ത വെള്ളവുമായി വന്നിട്ട് അത് ടീപോയിയിൽ വെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു "ഈ വെയിലത്ത് നടന്നു വന്നതല്ലേ ഒന്നു തണുക്കട്ടെ.. സുഗറും പ്രസറുമൊക്കെ ഉണ്ടോ.. " അതു കേട്ടപ്പോൾ ജലജ പറഞ്ഞു "അതൊന്നുമില്ല.. എന്നാൽ ബാക്കി എല്ലാതുമുണ്ട്.." മോളെ വിളിച്ച് പഠനത്തിന്റെ കാര്യം തിരക്കി "ഞാനിപ്പോൾ എം. എസ്സി  ഫൈനലിയറാണ്.. എന്റെ നിക്കാഹ് കഴിഞ്ഞു.. " " ഉവ്വോ.. നന്നായി നിന്റെ പുത്യാപ്ല എന്തു ചെയ്യുന്നു " " ഖത്തറിൽ എഞ്ചിനീയറാണ്... വിവാഹം കഴിഞ്ഞാലങ്ങോട്ട് പോകും അപ്പോഴേക്കും ഉമ്മക്ക് കൂട്ടായി താത്തമാര് വരും... ഞങ്ങടെ മൂന്ന് പേരുടെയും കല്ല്യാണം ഒരുമിച്ചാണ്.. " അത്ര നേരം സംസാരിച്ചിട്ടും അവൾ കണ്ണനെന്ത് ചെയ്യുന്നു എന്ന് ചോദിച്ചില്ല.. അവൻ കൂടെ പഠിച്ചവരുടെ മനസിൽ പോലും വെറുപ്പിന്റെ വിത്തുപാകിയിരിക്കുമെന്ന് തോന്നി ദൂരെ നിന്നും ഒരു കാർ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ റംലയും മോളും ഉമ്മറത്തേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു " ദാ.. മൂപ്പരെത്തീലോ.." പടികടന്ന് ഒരു വിദേശ നിർമ്മിത കാർ മുറ്റത്ത് വന്നു നിന്നു അതിൽ നിന്നും സുലൈമാൻ ഇറങ്ങി.. ജീവിതത്തിന്റെ സുഖം അവന്റെ ശരീരത്തിൽ തിളങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. തുടരും രമേഷ്കൃഷ്ണൻ