मुंबईच्या रखरखत्या उन्हाळ्यात दुपारच्या वेळी रस्त्यावरून चालणं सुद्धा मुश्कील झालं होतं. बाहेर तापमान ४० अंशांच्या वर गेलं होतं. 'आदित्य' हा एक मोठा आयटी व्यावसायिक (IT Businessman) आपली ३ वर्षांची चिमुकली लेक, 'रिया', हिला घेऊन आपल्या ५० लाखांच्या आलिशान कारमधून निघाला होता. रिया मागच्या सीटवर गाढ झोपली होती. वाटेत एका मेडिकल दुकानाजवळ आदित्यने कार थांबवली. त्याला रियासाठी काही औषधं घ्यायची होती. त्याने विचार केला, "फक्त २ मिनिटं तर लागतील. पोरीला कशाला बाहेर या उन्हात नेऊ?" त्याने कारचे इंजिन चालू ठेवले, एसी (AC) फुल केला आणि बाहेरून दरवाजे लॉक करून तो मेडिकलमध्ये गेला. मेडिकलमध्ये थोडी गर्दी होती आणि औषध शोधायला वेळ लागत होता. पाहता पाहता १० मिनिटे निघून गेली. अचानक बाहेरून एक मोठा आवाज आला— 'धडाम!' आदित्यने दुकानातून बाहेर पाहिलं, तर एक १४-१५ वर्षांचा, अंगावर फाटके कपडे असलेला कचरा वेचणारा (Rag-picker) भिकारी मुलगा एका मोठ्या दगडाने त्याच्या आलिशान कारची काच फोडत होता! आदित्यचा राग अनावर झाला. "माझा २ लाखांचा लॅपटॉप आहे आत! हा भिकारडा नक्कीच चोरी करतोय!" आदित्य वेड्यासारखा कारजवळ धावला. त्या मुलाने काच फोडली होती आणि तो आत हात टाकून दरवाजा उघडण्याचा प्रयत्न करत होता. आदित्यने मागून त्या मुलाची कॉलर पकडली आणि त्याला रस्त्यावर खचकन ओढले. "चोर कुठला! भिकारड्या... माझ्या गाडीत हात टाकतोस?" आदित्यने त्या मुलाला बेदम मार द्यायला सुरुवात केली. आजूबाजूच्या लोकांनीही तिथे गर्दी केली आणि त्या गरीब मुलाला 'चोर' समजून लाथा-बुक्क्यांनी मारलं. तो मुलगा रक्ताबंबाळ झाला होता, त्याच्या तोंडातून रक्त वाहत होतं. तो मुलगा बोट दाखवून काहीतरी सांगण्याचा प्रयत्न करत होता, पण आदित्यने रागाच्या भरात त्याच्या पोटात जोरात लाथ मारली. पोलिसांची गाडी आली. आदित्यने ओरडून सांगितलं, "साहेब, हा चोर माझ्या गाडीतलं सामान चोरतोय, ह्याला आत टाका!" पोलिसांनी त्या मुलाला फरफटत पोलीस स्टेशनला नेले. सगळे लोक आदित्यला म्हणाले, "बरं केलंत साहेब, हे रस्त्यावरचे पोरं असेच चोर असतात." आदित्य अहंकाराने आपला शर्ट नीट करत कारजवळ आला. त्याने कारचा दरवाजा उघडला... आणि त्याच्या पायाखालची जमीनच सरकली! आदित्यच्या तोंडातून एक भयंकर किंकाळी बाहेर पडली. उन्हामुळे कारचे इंजिन ओव्हर-हीट (Over-heat) होऊन बंद पडले होते. इंजिन बंद पडल्यामुळे एसी पूर्णपणे बंद झाला होता आणि दरवाजे 'ऑटो-लॉक' (Auto-lock) झाले होते. बाहेर ४० अंश ऊन आणि आत बंद कारमध्ये 'ग्रीनहाऊस इफेक्ट'मुळे (Greenhouse effect) हवा पूर्णपणे उकडली होती. मागे बसलेली ३ वर्षांची रिया बेशुद्ध पडली होती, तिचे ओठ निळे पडले होते आणि गुदमरल्यामुळे तिच्या नाकातून रक्त आलं होतं! त्या भिकारी मुलाने काच चोरीसाठी नाही फोडली होती... तो त्या गुदमरत असलेल्या चिमुकलीचा जीव वाचवण्यासाठी काच फोडत होता, कारण आत तिला श्वास घेता येत नव्हता! आदित्य वेड्यासारखा रियाला घेऊन हॉस्पिटलमध्ये धावला. डॉक्टरांनी तातडीने तिला आयसीयूमध्ये (ICU) घेतले. अर्ध्या तासाने डॉक्टर बाहेर आले. "आदित्य सर, तुमची मुलगी वाचली. पण खरा आभार त्या माणसाचा माना ज्याने तुमच्या कारची काच फोडली. जर त्या काचेचा तुकडा फुटून आत हवा आली नसती, तर पुढच्या ३ मिनिटांत रियाचा गुदमरून मृत्यू झाला असता. कोण आहे तो देवदूत?" डॉक्टरांचे ते शब्द ऐकून आदित्यला स्वतःचीच किळस आली. 'ज्याने माझ्या मुलीचा जीव वाचवला, त्याला मी चोर समजून चौकात रक्ताबंबाळ होईपर्यंत मारलं? त्याला पोलीस लॉकअपमध्ये पाठवलं?' आदित्य धावत पोलीस स्टेशनला गेला. लॉकअपच्या एका अंधाऱ्या कोपऱ्यात तो १४ वर्षांचा मुलगा गुंडाळून बसला होता. त्याचा एक हात मोडला होता आणि तोंडावर भयंकर सूज आली होती. आदित्यने पोलीस इन्स्पेक्टरला हात जोडून लॉकअप उघडायला लावला. आदित्य धावत आत गेला आणि त्याने त्या भिकारी मुलाचे पाय घट्ट पकडले. तो एका लहान मुलासारखा धाय मोकलून रडू लागला. "मला माफ कर लेका! मी पैशाच्या माजाने आंधळा झालो होतो! तू माझ्या पोरीचा जीव वाचवलास आणि मी तुला... माझे हात तुटून का नाही पडले!" तो मुलगा भीत-भीत म्हणाला, "साहेब, माझी पण एक लहान बहीण होती. ती पण अशीच एका अपघातात गुदमरून गेली. त्या पोरीला गाडीत तडफडताना बघून मला माझी बहीण आठवली. काच फोडताना माझा हात कापला, पण तिला वाचवणं गरजेचं होतं. तुम्ही मला मारलं तरी चालेल, पण तुमची पोरगी ठीक आहे ना साहेब?" ते ऐकून आदित्यच्या आतला अहंकार पूर्णपणे मातीत मिसळला. एक करोडपती बाप, एका भिकारी मुलाच्या पायावर डोकं ठेवून ढसाढसा रडत होता. आदित्यने त्याच दिवशी त्या मुलाला पोलीस स्टेशनमधून बाहेर काढलं, त्याच्या उपचाराचा सर्व खर्च केला आणि त्याला आपला 'मानलेला मुलगा' म्हणून कायमचं घरी नेलं. या कथेतून दोन मोठ्या शिकवणी मिळतात: १) लहान मुलांना बंद कारमध्ये एकटे सोडून जाण्याची चूक कधीच करू नका, ती एक भयंकर मृत्यूचा सापळा असू शकते. २) माणसाची पारख त्याच्या कपड्यांवरून करू नका. कधी कधी ज्याला आपण समाजाचा 'कचरा' समजतो, त्याच्या आत एका श्रीमंत माणसापेक्षा खूप मोठा 'देवदूत' लपलेला असतो. #🎭Whatsapp status