ही घटना मुंबईतील एका नामांकित हॉस्पिटलमध्ये घडली. डॉ. समीर हे एक प्रख्यात न्यूरोसर्जन (Neurosurgeon) होते. ते देवाला मानत नव्हते. त्यांच्यासाठी 'विज्ञान' हेच अंतिम सत्य होतं. रात्रीचे २ वाजले होते. ICU मध्ये 'अद्वैत' नावाचा ७ वर्षांचा मुलगा ॲडमिट होता. त्याचा ब्रेन हॅमरेज (Brain Hemorrhage) झाला होता आणि जगण्याची शक्यता फक्त १% होती. अचानक मॉनिटरवरची रेष सरळ झाली... 'बीप........' अद्वैतचं हृदय बंद पडलं. डॉ. समीर आणि त्यांच्या टीमने खूप प्रयत्न केले, शॉक दिले, पण काहीच उपयोग झाला नाही. शेवटी, रात्री २:१५ वाजता डॉ. समीर यांनी अद्वैतला 'Dead' (मृत) घोषित केलं. त्यांनी अद्वैतच्या अंगावर पांढरी चादर ओढली आणि ते बाहेर जाऊन पालकांना सांगणार होते. पण अद्वैतची आई, जी एक निस्सीम स्वामी भक्त होती, ती धावत ICU मध्ये घुसली. तिने डॉक्टरांचे पाय धरले. "डॉक्टर, फक्त ५ मिनिटे द्या! त्याला नेऊ नका. माझे स्वामी त्याला काहीच होऊ देणार नाहीत." डॉ. समीर चिडले, "बाई, विज्ञान भावनेवर चालत नाही. तुमचा मुलगा गेलाय. प्लीज आम्हाला आमचं काम करू द्या." पण त्या मातेचा आक्रोश बघून डॉक्टरांनी फक्त २ मिनिटे थांबायची परवानगी दिली. त्या आईने आपल्या पर्समधून स्वामींची 'उदी' काढली. थरथरत्या हाताने ती उदी अद्वैतच्या कपाळावर लावली आणि त्याच्या कानात जोरात म्हणाली, "भिऊ नकोस, मी तुझ्या पाठीशी आहे! बाळा, ऊठ! स्वामी आलेत!" आणि त्याच क्षणी... ज्या मॉनिटरची रेष सरळ झाली होती (Flatline), त्यावर अचानक एक 'स्पाइक' (Spike) आली. 'बीप... बीप... बीप...' हृदयाचे ठोके पुन्हा सुरू झाले! डॉ. समीर यांना आपल्या डोळ्यांवर विश्वास बसेना. हे 'मेडिकली इम्पॉसिबल' होतं. मृत घोषित केलेलं शरीर ५ मिनिटांनी पुन्हा कसं जिवंत होऊ शकतं? त्यांनी तातडीने उपचार सुरू केले. अद्वैतचा श्वास परत आला होता. पण खरा थरार आणि सस्पेन्स अजून पुढेच होता. दुसऱ्या दिवशी सकाळी अद्वैत शुद्धीवर आला. डॉ. समीर त्याला तपासायला गेले. त्यांनी विचारलं, "बाळा, तुला आठवतंय काय झालं होतं?" अद्वैतने जे उत्तर दिलं, ते ऐकून डॉ. समीर यांची झोपच उडाली. अद्वैत म्हणाला, "डॉक्टर, रात्री खूप अंधार होता. मला भीती वाटत होती. तेव्हा तिथे एक आजोबा आले. त्यांची दाढी पांढरी होती आणि हात खूप लांब होते (आजानुबाहू). त्यांनी माझ्या डोक्यावर हात फिरवला आणि म्हणाले, 'चल उठ, तुला काहीच झालं नाहीये'. डॉक्टर, ते बघा... त्या आजोबांनी मला जाताना हा खडीसाखर खायला दिली." अद्वैतने आपली छोटीशी मूठ उघडली. डॉ. समीर अवाक झाले. ICU मध्ये बाहेरच्या वस्तूंना सक्त मनाई असते (Sterilized Zone). तिथे कोणालाही जाता येत नाही. तरीही... अद्वैतच्या मुठीत एक मोठा खडीसाखरेचा खडा होता! आणि सर्वात भयानक गोष्ट म्हणजे - जेव्हा डॉ. समीर यांनी रात्रीचे CCTV फुटेज चेक केले, तेव्हा त्यांना दिसले की अद्वैतच्या बेडजवळ कोणीच नव्हतं. पण... बरोबर २:१७ वाजता, जेव्हा अद्वैतच्या हृदयाचे ठोके परत सुरू झाले, तेव्हा फुटेजमध्ये अद्वैतच्या डोक्यावरची चादर आपोआप खाली सरकली होती आणि त्याच्या कपाळावर उदी लाल्यासारखा डाग अचानक उमटला होता! कुणीतरी अदृश्य शक्तीने तिथे येऊन 'ऑपरेशन' केलं होतं, जे कॅमेऱ्याला दिसलं नाही, पण त्या चिमुकल्या जीवाच्या मुठीत 'प्रसाद' मात्र नक्कीच सोडून गेलं होतं. त्या दिवसापासून डॉ. समीर यांनी आपल्या केबिनमध्ये स्वामींचा फोटो लावला. जेव्हा विज्ञानाचे दरवाजे बंद होतात, तेव्हा अध्यात्माचा दरवाजा उघडतो. ज्याला डॉक्टर 'मिरॅकल' (चमत्कार) म्हणतात, भक्तांसाठी ती स्वामींची 'कृपा' असते. || अशक्य ही शक्य करतील स्वामी || #श्री स्वामी समर्थ 🙏