Part-13 മഴ മിഴി ✍️.... എന്നെ കണ്ടാൽ ഇവിടെ ഉള്ളതുങ്ങൾ ഭയക്കും എന്നാൽ ഇവൾ മാത്രമാണ് എനിക്ക് മുന്നിൽ വീറോടെ നിൽക്കുന്നത്. ഞാൻ തോറ്റു പോകുന്നതും ഇവൾക്ക് മുന്നിൽ മാത്രമാണ്. ഈ അപമാനം എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല അമ്മു. അവളെ  എന്തേലും ചെയ്യണം.. ഇനി അവൾ ഒരിക്കലും എനിക്ക് മുന്നിൽ ശബ്ദമുയർത്തരുത്. നീ എന്ത് ചെയ്യാനാ  കാവ്യെ പോകുന്നെ. അതൊക്കെ ഉണ്ട് വാ.. എന്തിനും കൂടെ ഞാൻ ഉണ്ട്.. അവൾ തല്ലിയത് ഈ റോഷനെ ആണ്.. അവളെ ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല. ദേഷ്യത്താൽ  കണ്ണും ചുമന്നു പറയുന്നവനെ  കാവ്യ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി. **** "ടാ അമ..." നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ.. പനി വല്ലതുമാണോ? ഇന്നലെ ആ മഴ മുഴുവൻ മദമിളകിയ ആനെ പോലെ നിന്നു  നനഞ്ഞത് അല്ലെ. വയ്യെങ്കിൽ വാ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാം. "വേണ്ട." "ഹാ..അതിനും എന്തിനാടാ കലിക്കുന്നെ." എന്റെ അരുണേ നിനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ.? ഇവനു മദം പൊട്ടിയത് അല്ല..!! ആ ശ്രീ രാജിന് ഇട്ടു പണി കൊടുക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ  കോപത്തിൽ സാക്ഷാൽ മഹാദേവനെ പോലെ സംഹാരത്താണ്ടവം  ആടാനുള്ള പുറപ്പാടിൽ ആണ്. ഏയ്യ് അങ്ങനെ ആവില്ല. കൈലാസേ... ആ  മറ്റേ പെണ്ണില്ലേ.. അവളെ കിട്ടാത്തതിന്റെ കലിപ്പിൽ ആണ്. എന്നാലും ആ പെണ്ണ് എങ്ങോട്ട് മുങ്ങിയതാ. പണ്ടും അവളെ തപ്പി ചെന്നപ്പോൾ ഇതുപോലെ മുങ്ങിയിട്ട് പൊങ്ങിയത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഇപ്പോഴാ. അവരുടെ സംസാരം ആ രീതിയിൽ പോയതും അമന്റെ മുഖം ദേഷ്യത്താൽ വലിഞ്ഞു മുറുകി. ""Get lost.." അവൻ അവരെ നോക്കി അലറിയതും രണ്ടാളും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. ഇവനു മുഴുത്ത ഭ്രാന്ത്‌ ആണെടാ. ആ പെണ്ണിനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയാത്തത്തിൽ നമ്മൾ എന്ത് ചെയ്യാനാണ്. എന്നാലും അവൾ ഇത് എങ്ങോട്ടാ ഈ മായാവിയെ പോലെ മറയുന്നത്. ആഹ്ഹ് ആർക്കറിയാം. എന്തായാലും അരുണേ നമുക്ക് അവളെ എങ്ങനെയും കണ്ടു പിടിച്ചു അവന്റെ മുന്നിൽ എത്തിക്കണം. "മ്മ്ഹ്ഹ്." ആ കാര്യം നിന്നോട് ഞാൻ അങ്ങോട്ട് പറയാൻ വരുവായിരുന്നു. എന്തായാലും കൈലാസേ നമുക്ക് അവളെ ഒരു കുഞ്ഞു പോലും അറിയാതെ ഏത് മാളത്തിൽ ഒളിച്ചു ഇരുന്നാലും പൊക്കണം. മ്മ്മ്. ഇനിയിപ്പോ അവളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടേ ഉള്ളു ബാക്കി കാര്യം.നീ വാടാ അരുണേ.. ***** കാളിയാട്ട് മന ടാ മക്കളെ നിന്നോടൊക്കെയാ ചോദിച്ചേ.. എന്താ തീരുമാനം. അത്‌ അച്ഛാ.. എല്ലാരും കൂടി ആലോചിച്ചു പറയ്. അല്ലാതെ ഇങ്ങനെ അടി കൂടി നടന്നാൽ പറ്റില്ല.. നിയൊക്കെ പടുത്തം കഴിഞ്ഞു നിൽക്കുക അല്ലെ. വെറുതെ തല്ലും കൂടി കറങ്ങി നടന്നാൽ ശെരി ആവില്ല. എല്ലാരും കൂടി ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുവാണെങ്കിൽ ഞാൻ ഒരു കമ്പനി തുടങ്ങാൻ ഉള്ള കാശു തരാം. വെറുതെ  കാശു വാങ്ങി നശിപ്പിച്ചു കളയാൻ ആണെങ്കിൽ നീയൊന്നും അതിനു മുതിരുകയേ വേണ്ട. കമ്പനി തുടങ്ങുമ്പോൾ നമ്മുടെ നാട്ടുകാർകൂടി പ്രയോജനം ഉള്ളത് ആവണം. അവർക്കൂടി തെഴില് കിട്ടണം. നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഉയർന്ന പഠിത്തം ഉണ്ടായിട്ടും ജോലിയില്ലാതെ കഴിയുന്ന ഒട്ടേറെ പിള്ളേരുണ്ട്  .. അവർകൂടി ഒരു സഹായം ആവണം നമ്മൾ തുടങ്ങുന്ന കമ്പനി. എന്താ നന്ദ ഞാൻ പറഞ്ഞത് നേരല്ലേ. നിനക്ക് എന്താണ് അഭിപ്രായം. ദേവേട്ടൻ പറഞ്ഞത് നേര് തന്നെയാ.. നമ്മൾ തുടങ്ങുന്ന കമ്പനി കൊണ്ട് കുറച്ചു പേർക്കെങ്കിലും തൊഴില് കിട്ടിയാൽ  അവരുടെ വീടുകളിലെ കുറെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ തീരില്ലേ. അതല്ലേ നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത്. ഈ അഭിപ്രായത്തോട് ജയേട്ടനും സുരേട്ടനും എന്താ പറയാൻ ഉള്ളത്. നന്ദൻ ചോദിച്ചതും അവർ രണ്ടാളും പറഞ്ഞു. ഈ തീരുമാനം തന്നെയാ  ഞങ്ങളുടെയും. എന്ത് കൊണ്ടും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ ഇപ്പോൾ തൊഴിലില്ലായ്മ രൂക്ഷമാണ്. പലരും നാടു വിട്ടു അന്യ നാട്ടിലേക്ക് ചേക്കേറാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.. അതുകൊണ്ട് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ  ഒരു തൊഴിൽ മേഖല ഉണ്ടായാൽ കുറെ തൊഴിലില്ലായ്മ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയും. അതുകൊണ്ട് എന്ത് തരത്തിൽ ഉള്ള തൊഴിൽ ചെയ്യണമെന്നൊക്കെ പിള്ളേര് ആലോചിച്ചു തീരുമാനിക്കട്ടെ. പുതിയ തലമുറയല്ലേ നമ്മൾ പഴയ തലമുറക്കാരുടെ പോലെ ആയിരിക്കില്ല അവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ.. ഇപ്പോൾ കമ്പ്യൂട്ടർ യുഗമല്ലേ.. ഇവന്മാര് എല്ലാം കൂടി ആലോചിച്ചു തീരുമാനിക്കാൻ പറയ്. എന്ത് വേണമെന്ന്.. ടാ കേട്ടോ വലിയച്ചാന്മാര് പറഞ്ഞത് . ഒരാഴ്ചയ്ക്ക് ഉള്ളിൽ തീരുമാനം അറിയിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ നീയൊക്കെ നാടു വിട്ടു വിദേശത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോ. എല്ലാരും തമ്മിൽ തമ്മിൽ നോക്കി കൊണ്ട് ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.. ഞങ്ങൾ നാട് വിട്ടു പോണില്ല.. ഞങ്ങൾ ആലോചിച്ചിട്ട് പറയാം. മ്മ്മ്.. ടാ... നന്ദ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം. സ്റ്റേഷനിൽ വരെ ഒന്ന് കേറണം. നമ്മുടെ സുഗുണനെ കൊന്നത് ആരാണെന്നു അറിയണ്ടേ.. ഇതുവരെ നമ്മള  കൊന്നെന്നു പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പൊ  ആറ്റിൽ വീണു ചത്തുന്നു പറഞ്ഞാൽ നമ്മൾ അതു കേട്ടു വായും പൂട്ടി ഇരിക്കണോ. ഇവനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞതാ ഇത്തവണ എങ്കിലും പോലീസ് ട്രെയിങ്ങിനു പോകാൻ. ഇവൻ പോകില്ലല്ലോ.. അതുകൊണ്ട് ആണല്ലോ അവന്മാർ എന്ത് അന്യായം ചെയ്താലും നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കേട്ടോണ്ട് നിൽക്കേണ്ടി വരുന്നത്.. നമ്മുടെ ആൾക്കാർ ആരെങ്കിലും അവിടെ ഉണ്ടാരുന്നെങ്കിൽ അവൻ നമ്മടെ നേരെ ഇതുപോലെ കിടന്നു ചിലയ്ക്കില്ല. ചത്തത് നമ്മുടെ ആളാണ്.. ഇപ്പോൾ അധികാരവും പവറും  ഉള്ളവർക്കേ ഉള്ളു വില.. അല്ലാത്തവർ ഇവന്മാർക്കൊക്കെ മുന്നിൽ വെറും മുടിയ്ക്ക് സമമാണ്.. വല്യച്ച... ഞാൻ    പോലീസ് ട്രെയിനിങ്ങിന് പോകാൻ റെഡി ആണ്.. മിഥുൻ പറഞ്ഞതും ശ്രീരാഗും  ആദിത്യനും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി.. ഞങ്ങളും റെഡി ആണ് . അച്ഛൻ അതിനു വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തോ.. രാഗ് ദേവരാജനെ നോക്കി പറയുമ്പോൾ  അയാൾ അമ്പരപ്പോടെ ബാക്കി ഉള്ളോരേ നോക്കി. അവരുടെ മുഖതും ആ നേരം അമ്പരപ്പ് ആയിരുന്നു. കാര്യമായിട്ട ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞെ.. ഞങ്ങൾ റെഡി ആണ്. മ്മ്. ഞാൻ  സാബുനെ കണ്ടു വേണ്ടത് ചെയ്യാം ദേവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. കാറിൽ കേറി പോകുമ്പോൾ ദേവൻ നന്ദനെ നോക്കി. ഇവന്മാര് മൂന്നും വീണ്ടും നമ്മളെ ഞെട്ടിച്ചു അല്ലെ  നന്ദ. മ്മ്.. ഞാനും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഇത്. ചെറുപ്പം മുതലേ എന്തിനും ഏതിനും അവന്മാർ ഒരുമിച്ചു അല്ലെ. അതാ ഇപ്പോഴും  ഒന്നിച്ചു നിൽക്കുന്നെ. അത്‌ നല്ലത് അല്ലെ ഏട്ടാ. നല്ലതാണ് പക്ഷെ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി പോലെ. ഏട്ടൻ പേടിക്കണ്ട.. പേടിക്കും പോലെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. അടുത്ത  പൂജയ്ക്ക് എങ്കിലും നമുക്ക് നമ്മുടെ ക്ഷേത്രം തുറക്കണം.. വീണ്ടും ഈ മഹാദേവപുരത്തു   ഭൈരവ മൂർത്തീടെ     കാവൽ ഉണ്ടാവണം.. പോയ ഐശ്വര്യങ്ങൾ എല്ലാം തിരികെ വരണം.. നമ്മുടെ നാടു പഴയപോലെ സമ്പൽ സമൃദമാകണം.. അത്‌ നമുക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ മാത്രമേ പറ്റു നന്ദ.. ഒന്നും പഴയ പോലെ ഇനി ആവില്ല. ഭൈരവമൂർത്തി നമ്മുടെ മേലെ കരുണ ചൊരിയില്ല.. അങ്ങനെ ചൊരിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ മാത്രം എന്നെ ആവാമായിരുന്നല്ലോ.. ഇപ്പോഴും ആ ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞു വീഴാറായ ക്ഷേത്രത്തിൽ  ഒരു ശില ആയി ഇരിക്കുവല്ലേ. ആ തൃകണ്ണ് തുറന്നു ഒന്ന് നോക്കുന്നു കൂടി ഇല്ലല്ലോ. നമ്മുടെ  ദേവികയുടെ മോളു ജീവനോടെ ഉണ്ടോന്നു പോലും നമുക്ക് അറിയുവോ. ഒരിക്കൽ പോലും അവളുടെ  ശരീരം പോലും നമുക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ല. ആറ്റിൽ എത്ര തിരഞ്ഞതാ.. ഇപ്പോഴും ജീവനോടെ ഉണ്ടോ ഇല്ലയൊന്നു അറിയാതെ നമ്മൾ അവൾ തിരികെ എന്നേലും വരുമെന്ന് ഓർത്തു കാത്തിരിക്കുക അല്ലെ. നമ്മുടെ ആ കാത്തിരിപ്പ് സഫലമാകുമോ.? എന്താ ഏട്ടാ ഇത്... ¡ എനിക്ക് ഉറപ്പാ അവൾ എവിടെ എങ്കിലും ജീവനോടെ കാണും. എന്തിനാ ഈ നശിച്ച നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്. അവൾ ജീവിക്കുന്നിടത്ത് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കട്ടെ. മ്മ് നീ ആ പറഞ്ഞത് നേരാണ് നന്ദ. അവൾ എവിടെയാണെങ്കിലും സന്തോഷവതി ആയിട്ട് ജീവിക്കട്ടെ. *** ടി... മിഥുനെട്ടനെ വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നില്ലല്ലോ...ഭൂമി.. നമുക്ക് കാത്തു നിൽക്കാന്നോ? ജാനി  ഭൂമിയോട് ആയി ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് അരികിൽ നിന്ന തനു പറഞ്ഞു. നിങ്ങൾ ഇവിടെ നിൽക്കണ്ട. വേഗം പോകുന്നതാ നല്ലത്. ഇന്നത്തെ പ്രശ്നത്തിന്  ഇടയിൽ ഇവിടെ കാത്തു നിന്നു വീണ്ടും പ്രശ്നത്തിൽ ആവണ്ട. അറിയാല്ലോ  ആ കാവ്യയും കൂട്ടരും അടങ്ങിയിരിക്കില്ല. ആ തല്ലു കൊണ്ട റോഷൻ പ്രേത്യകിച്ചും.. അതുപോലെ നാണം കെട്ടാണ് അവർ ഇവിടെ നിന്നും പോയത്.. അതുകൊണ്ട്  കുറച്ചു സൂക്ഷിക്കുന്നത് നല്ലതാ.. ഇന്നിനി ഇപ്പൊ ബസ്സിന്‌ പോകാം. ധാ... ആയൂഷ്‌ വന്നു. മുന്നിൽ ഞരങ്ങി വന്നു നിന്ന ബസ്സിനെ ചൂണ്ടി തനു പറഞ്ഞു. നേരാ...ഭൂമി തനു പറഞ്ഞത് നമുക്ക് പോകാം. ഇനിയിപ്പോ ഏട്ടൻ വരുന്നത് നോക്കി നിന്നു മറ്റൊരു പ്രശ്നത്തിൽ ആയാൽ അത് വീണ്ടും മറ്റൊരു പ്രശ്നത്തിന് കാരണമാകും. ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞല്ലോ   എന്റെ നാടിനെ പറ്റി. മ്മ്ഹ്ഹ്. എന്നാൽ ബസ്സിന്‌ പോകാടി.. ഭൂമി ജാനിയ്ക്കും തനുവിനും ഒപ്പം ബസ്സിലേക്ക് കയറി. അവർ ബസ്സിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞു പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ കണ്ടു എന്തൊക്കെയോ കാര്യമായി പ്ലാൻ ചെയ്തു സംസാരിച്ചു വരുന്ന കാവ്യയെയും ഗ്യാങ്ങിനെയും. ജാനി പതിയെ പിള്ളേർക്ക് ഇടയിലേക്ക്  അവർ കാണാതെ പതുങ്ങി നിന്നു കൊണ്ട് അവരെ നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും ബസ്സ് മുന്നോട്ട് എടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവരിൽ നിന്നും ബസ്സ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ ജാനിയുടെ ഉള്ളിലെ ഭീതി അല്പം കുറഞ്ഞിരുന്നു.. മഹാദേവപുരത്തിനു മുന്നിലെ ബസ്റ്റോപ്പിന് മുന്നിൽ ബസ്സ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ജാനി ഭീതിയോടെ ചുറ്റും നോക്കി. അവളുടെ ആ നോട്ടം കാണെ ഭൂമി  അവളെ നോക്കി. എന്റെ ജാനി .. നീ എന്തിനാടി ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ.. ആ മഹാദേവർമഠത്തിലെ ആരേലും ഉണ്ടോന്നു നോക്കിയതാ. എന്റെ പൊന്നു ജാനി . നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അവരെ പേടിക്കുന്നെ. അവർ എന്താ അത്ര വലിയ ഭീകരന്മാര് ആണോ? അവര് ഭീകരന്മാര് അല്ല.. രക്ഷസന്മാരാണ്. നിനക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ട.. ഭൂമി.. നീ ഇവിടേക്ക് വന്നത് അല്ലെ ഉള്ളു.. അവരെ കുറിച്ച് അറിയുമ്പോൾ നീ ഇപ്പോൾ കാണിച്ച  ഈ ധൈര്യം ഒക്കെ ചോർന്നു പോകും. എനിക്ക് അവിടുത്തെ ആ  കാവ്യെ പേടി ഇല്ല പിന്നെയാ നീ പറഞ്ഞ ആളുകൾ. എന്തായാലും അവളെ പോലെ ഉള്ളവർ ആകുമല്ലോ. മ്മ്ഹ്ഹ്... അവളെ പോലെ അല്ല.. അവളെക്കാളും മേലെ ആണ്.. നിനക്ക് ഒന്നും അറിയാഞ്ഞിട്ട.. നീ വേഗം നടക്കു.. അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് ജാനി  റോഡ് മുറിച്ചു മഹാദേവപുരം എന്ന് എഴുതിയ വലിയ ആർച്ചു കടന്നു   മുന്നോട്ട് നോക്കിയത്   കൈലാസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ആണ്. ആ നേരം ഭയത്താൽ അവൾ ഭൂമിയുടെ കയ്യിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. കൈ വേദനിച്ചു ഭൂമി മുഖമുയർത്തി നോക്കിയത് മുന്നിൽ കാണുന്ന ഥാറിന് മുകളിൽ ഇരുന്നു പകയോടെ തന്നെ നോക്കുന്ന കാപ്പി കണ്ണുകളിൽ ആയിരുന്നു. തുടരും വായിച്ചിട്ട് എല്ലാരും സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണേ.. #📙 നോവൽ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ