പടച്ചോൻ ചിലപ്പോ നമ്മോട് പതിയെ കഥപറയും അവിടെ വാക്കുകൾ നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളവയായും... കഥകൾ അനുഭവങ്ങളായും... രസവും നീരസവും ഇടകലർന്ന് പല കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ... ഹൃദയ താളത്തിലത് കേൾക്കാൻ കഴിയും... ചിലപ്പോ പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ പറ്റിയിട്ടില്ലങ്കിലും പതിയെ അതിന്റെ ചൂടും ചൂരും ജീവിതത്തിന്റെ പലനിറങ്ങളിൽ ലയിച്ചു ചേർന്നിട്ടുണ്ടാകും... പകൽ വിരിഞ്ഞാൽ ഓരോ ദിവസവും പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങി.. ചക്രവാളത്തിൽ ഇരുട്ടുവീണാൽ പ്രശ്ന‌ങ്ങളും പരാതികളുമില്ലാതെ ഏതെങ്കിലും ചെരുവിൽ നാളെയുടെ പുതിയ പിറവിക്ക് വേണ്ടി മരണം വരിക്കുന്നവരാണ് മനുഷ്യേതര ജീവികൾ... അവരുടെ കൊക്കുകളിൽ ആർത്തിയുടെ വിശപ്പലുകളില്ല... അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ വിശ്വേഷത്തിന്റെ കറകളില്ല, അവർ ഇന്നലകളെ ആലോചിച്ച് സമയം കളയാറില്ല... നാളെയെ പേടിച്ച് ആവലാതിപ്പെടാറുമില്ല... അവരുടെ ഓരോ ചിറകടിയിലും പ്രതീക്ഷയുടെ തൂവൽ സ്‌പർശമുണ്ട്... അവരുടെ കുറുകലിൽ സാന്ത്വനത്തിന്റെ മൊഴികളുണ്ട്... പക്ഷെ... നമ്മൾ അവരെ.. കേൾക്കാറില്ല... അറിയാറില്ല ...അനുഭവിക്കാറില്ല... എന്നതല്ലേ സത്യം... (❤️जन्नतुलमिन्ना ❤️m ❤️शालु🥀) #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ