#📙 നോവൽ - ഹൃദയത്തിന്റെ അവകാശി 💜💜 🔻 പാർട്ട് _118 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤‍🔥❤‍🔥 ചെറുതായി നടത്താമെന്ന് സന്ദീപ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അത്യാവശ്യം വലുതായി പോയിരുന്നു അവരുടെ വീട്ടിലെ ഫങ്ക്ഷൻ. അവന്റെ കൂട്ടുകാർ. സഹ പ്രവർത്തകർ.. പിന്നെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും ഭാഗത്ത് നിന്നുള്ള വേണ്ടപെട്ട കുറച്ചാളുകൾ കൂടിയായപ്പോൾ അതങ്ങനെ വല്ലാതെ വളർന്നു പോയി. വന്നവരിൽ ഏറെ പേർക്കും പരിഭവം തന്നെയാണ്. കല്യാണത്തിനെ കുറിച്ചറിയിച്ചില്ല എന്നുള്ള പരിഭവങ്ങളെ അവർ കണ്ടില്ലെന്നും കേട്ടില്ലെന്നും നടിച്ചതോടെ അതൊരു വലിയ പ്രശ്നമായതുമില്ല.. ശ്രീയും ജയഗോപനും അവർക്കൊപ്പം ദേവികയും അച്ചുവും കുട്ടാപ്പിയും കാർത്യായിനിയും.. പിന്നെ ബാലയും. ഡെവി ലോകം കീഴടക്കിയവന്റെ സന്തോഷത്തോടെയാണ്. വരുമെന്ന് അവനോട് വാക്ക് പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ബാല വന്നതും ആ ഫങ്ക്ഷൻ അറ്റന്റ് ചെയ്തതും അവനെ കുറച്ചൊന്നുമല്ല സന്തോഷിപ്പിച്ചത്. ഇന്ദിരാമ്മയും ദേവികയും അവിടേ വെച്ചാണ് കണ്ടു മുട്ടിട്ടത്. അവർ തിരികെ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നും ഇനിയങ്ങോട്ട് അവരാ പഴയ ദേവൂ ആന്റി തന്നെയാണെന്നും ഡെവി അവരോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും അത്ര പെട്ടന്ന് ദേവിക അവരോട് ചേർന്ന് പോകുന്നതെങ്ങനെ എന്നൊരു സംശയം ദേവികയെ കാണും വരെയും ഇന്ദിരാമ്മയുടെ മനസിലുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ കുറ്റബോധം പേറി.. ഓരോ നോട്ടത്തിൽ പോലും പ്രായക്ഷിതം ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദേവിക ഒരൊറ്റ കാഴ്ച കൊണ്ട് തന്നെ അവരുടേയാ സംശയങ്ങൾ തീർത്തു കൊടുത്തു. വളരെ കുറച്ചു വാക്കുകൾ കൊണ്ടുള്ള കുശലാനേഷ്വനങ്ങൾ. അതിൽ കൂടുതൽ ആരുമായും ദേവിക മിണ്ടുന്നില്ല. മകളുടെ മുഖത്തു കാണുന്ന ശാന്തത... സുധേവുന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും അങ്ങേയറ്റത്തോളമെത്തിച്ചു. ചിലതെല്ലാം ദൈവം നമ്മുക്ക് നിഷേധിക്കുന്നതും ചിലതൊക്കെ നമ്മളെത്ര അകറ്റി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചാലും നമ്മളിലേക്കെത്തിക്കുന്നതും നമ്മുക്ക് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായത് എന്താണോ അത് തന്നെ നമ്മളിലെത്തിക്കാൻ ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലുകൾ മാത്രമാണെന്ന് സുധേവിനാ നിമിഷം തോന്നി. അയാൾക്കപ്പോൾ സന്ദീപിനോട് ഒരുപാട് സ്നേഹവും കടപ്പാടും തോന്നുകയും ചെയ്തു. അത് വരെയും ആരെയും കണ്ണിൽ പെടരുതെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അച്ചുവിന്റെ പിന്നിൽ ഒതുങ്ങി നടന്നിരുന്ന ബാല.. ത്താൻ വാങ്ങി കൊടുത്ത ചുവപ്പ് കളറുള്ള ചുരിദാർ സെറ്റിൽ.. അവനെ ഏറെ കൊതിപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ വിടർന്നു നിന്നിട്ടും അവൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവാതിരിക്കാൻ ഡെവിയാ അരികിൽ കൂടി പോയതുമില്ല. അത് മാത്രമല്ല.. അവൾക്കരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ എത്രയൊക്കെ ശ്രമിച്ചാലും തനിക്കിപ്പോൾ പഴയ ആത്മസംയമനം പാലിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്നും അവനോർത്തു. ത്താൻ ചുംബിച്ചു ചുവല്പിച്ച.. ചോര ചുവല്പാർന്ന ചുണ്ടിൽ പരിഭവം നിറച്ചു കൊണ്ട് തനിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നുള്ള അവളെയാ നോട്ടം.. ആ ഓർമയിൽ പോലും അവനൊന്നു തരിച്ചു.. തന്റെ നോട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് പോലും ചുവന്നു തുടുത്തു പോകുന്നവൾ അവനൊരു അത്ഭുതം തന്നെയാണ്. അവൾക്കത്ര പെട്ടന്ന് തന്നെ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.. ഇപ്പഴും തനിക് സങ്കടമാവാതിരിക്കാൻ.. എതിർപ്പ് പറയാൻ കഴിയാതെ...എന്റെ പെണ്ണ്.. എന്റെ പാവം പെണ്ണ്.. അവനുള്ളം ആർദ്രമായിരുന്നു... മോളെ.... ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകും നേരമാണ് അത്രയും നേരം അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് വരാതെ മാറി നിന്നിട്ടവളെ നോക്കുന്ന ഇന്ദിരാമ്മ പിന്നെയൊട്ടും പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ വയ്യെന്നത് പോലെ ബാലയുടെ അരികിലെത്തി. പക്ഷേ അവരെ കണ്ടതോടെ അവളുടെ പരവേശം കൂടുകയാണ് ചെയ്തത്. ഇന്ദിരാമ്മാക്ക് പക്ഷേ അവളെ നോക്കുമ്പോൾ ഉള്ളം നിറഞ്ഞു.. എന്റെ മോന്റെ പെണ്ണ്.. എന്റെ മകന്റെ ജീവൻ.. ജീവിതം. അടക്കി പിടിക്കാൻ കഴിയാത്ത വാത്സല്യത്തോടെ അവളെ ഒന്നിറുകി പുണർന്നു കൊണ്ടാ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ട് ചേർക്കുമ്പോൾ അതിന് മുന്നേ... അതായത് ഡെവിക്കവളെ ഇഷ്ടമാണെന്ന് അവൻ സാന്ദ്രയോട് തുറന്നു പറഞ്ഞന്ന് മുതൽ അവളോട് തോന്നിയ നീരസം.. അവളോട് കാണിച്ച പ്രകടമായ അവഗണനകൾ അതൊക്കെയും അവരുടെ കണ്ണ് നിറച്ചു. പക്ഷേ ബാലക്കൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി അത് കണ്ടപ്പോൾ. ഞാൻ.. ഞാൻ വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും ഡെവിച്ചായൻ.." അവളൊരു വിളറിയ ചിരിയോടെ അവരെ നോക്കി. "നീയിനി ഒന്നും പറയേണ്ടടി മോളെ.. അതൊന്നും നിന്റെ ഡെവച്ചായൻ കേൾക്കാൻ നിന്ന് തരില്ല. കാരണം ആ ചെക്കന്റെ ജീവനാ എന്റേയീ ബാലമോള്.." അന്ന് വരെയും അവളോട് തോന്നിയതിനേക്കാൾ ഒരായിരമിരട്ടി സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു അവരുടെ വാക്കിലും നോക്കിലുമപ്പോൾ. "നീ എന്ത് പറഞ്ഞിട്ടാടാ അവളെ കൂടെ വിളിച്ചത്.." ഡെവിയെ പിടിച്ചു നിർത്തി കൊണ്ട് ശ്രീ പതിയെ ചോദിച്ചു. 'അതൊക്കെയുണ്ട്.. അതൊന്നും പിള്ളേരറിയാൻ പാടില്ല. " കള്ളച്ചിരിയോടെ കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു കൊണ്ടത് ശ്രീയോട് പറയുമ്പോഴും ഡെവിയുടെ കണ്ണുകൾ ഇന്ദിരാമ്മ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ടാർക്കോ പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ബാലയുടെ നേരെയായിരുന്നു. അച്ചുവും ബാലയും കൂടിയാണ് സ്റ്റെജിൽ നിൽക്കുന്ന സാന്ദ്രയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നത്. ഹൃദ്യമായ ചിരിയോടെ വരുന്ന രണ്ടു പേരെയും സന്ദീപും സാന്ദ്രയും കണ്ണിമചിമ്മാതെ നോക്കി നിന്നു പോയി. സ്നേഹിക്കുന്നവരാൽ സ്വയം നിറച്ചു വെച്ചവർ.. അവരുടെ ചിരിക്ക് പോലും വല്ലാത്തൊരു തിളക്കം. ആരൊക്കെ അതില്ലാതക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും അതിലൊന്നും അണഞ്ഞു പോകില്ലെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അതങ്ങനെ അവരിൽ ജ്വലിക്കുന്ന പോലെ.. അത് വരെയുമില്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധം..വീണ്ടും ബാലയെ കണ്ട നിമിഷം മുതൽ സാന്ദ്രയുടെ ചിരി മാഞ്ഞു.. അവൾക്ക് പക്ഷേ യാതൊരു മാറ്റവുമില്ല. സാന്ദ്രയുടെ അരികിൽ ചെന്നവളുടെ കൈ പിടിച്ചു വിശേഷം ചോദിക്കുന്നു.. നല്ലൊരു ജീവിതം ആശംസിക്കുന്നു. സാന്ദ്ര അവളെ ഒന്നിറുകെ ചേർത്ത് പിടിച്ചത് അവൾക്കുളിലെ ശ്വാസം മുട്ടൽ ഇല്ലാതാക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു.. ബാലക്കതു മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു.. അതൊരു നിശബ്ദമായ മാപ്പ് പറയലാണെന്ന്.. താഴെ നിന്നും ശ്രീയും ഡെവിയും കൂടി സ്റ്റേജിലേക്ക് ഓടി കയറി ചെല്ലുകയും.. അവർക്കരികിലേക്ക് ചേർന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് ഫോട്ടോക്ക് പോസ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തത്തോടെ അത് കണ്ട പലർക്കും മനസ്സിൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം നിറയുകയും ചെയ്തു.. ❤‍🔥❤‍🔥 ഇനിയെങ്ങനെ പ്രത്യകിച് ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും തന്നേയില്ല.. അവൻ നന്നായിരിക്കണം.. അവന്റെ ജീവിതം നന്നായിരിക്കണം.. അവന് സന്തോഷത്തോടെ സമാധാനത്തോടെ അവന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ ജീവിക്കാൻ കഴിയട്ടെ.. എന്നതിൽ കവിഞ്ഞു മറ്റൊന്നും തന്നെയില്ല.. അത് കൊണ്ട് മുഹൂർത്തമൊക്കെ നോക്കി എവിടെ വേണം എങ്ങനെ വേണമെന്നൊക്കെ നിങ്ങളെല്ലാവരും കൂടി തീരുമാനിച്ചാൽ മതി.. എന്തായാലും എനിക്ക് സമ്മതമാണ്.. " ഡെവിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഇന്ദിരാമ്മ പറയുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ അവനോട് ചെയ്തു പോയൊരു ചതിയുടെ കയ്പ്പ് നിറഞ്ഞൊരു ഓർമകൾ അവരുടെ മനസ്സിൽ തികട്ടി മറിഞ്ഞു.. ജയഗോപൻ തന്നെയാണ് ജ്യോൽസനെ കണ്ടതും ഏറ്റവും അടുത്തുള്ള മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ രണ്ടു കല്യാണത്തിന് സമയം കുറിച്ച് വാങ്ങിച്ചതും. രണ്ടു വീട്ടിലുമല്ല.. ഓടിടോറിയത്തിൽ മതിയെന്നും അവരുടെ തന്നെ തീരുമാനമായിരുന്നു. ബാലക്ക് മാത്രമാണ് അപ്പോഴും തീരാത്തൊരു എതിർപ്പുള്ളത്. അതെല്ലാവർക്കുമറിയം. അതിന്റെ കാരണങ്ങളും അറിയാം.. "ഞാനൊരു അബദ്ധം ചെയ്യുവാണോ ടാ ശ്രീ.." ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടിയ ഒരു നിമിഷം ഡെവി തന്റെ ആശങ്ക പങ്ക് വെച്ചു. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവനാ മങ്ങിയ മുഖം കാണാൻ വയ്യ.. ആ സങ്കടം നേരിടാൻ ഒട്ടും വയ്യ. അതിന് കാരണമായിരിക്കുന്നത് അവനാണെന്ന് ആലോചിക്കാൻ പോലും വയ്യ. അവളോട് ചേരുന്നത് സന്തോഷമാണ്.അതിനി ഒരു നിമിഷം മുന്നേ ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യും. അത് പക്ഷേ അവളെ സങ്കടപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാവരുത്. "ഇതൊക്കെ മാറും ഡെവി.. നിന്നെ ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ലല്ലോ.. അവൾക്ക് നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടകൂടുതൽ കൊണ്ടല്ലേ.. തത്കാലം അതങ്ങ് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചേക്കാം നമ്മുക്ക്.. വേറെ വഴിയില്ല.. അതല്ലാതെ ഒരു സമ്മതം കാത്തിട്ട് ഒരായുസ് മുഴുവനും നീ കാത്തിരുന്നാലും അവൾ അർജുന്റെ ഭാര്യയായിരുന്നു എന്നവൾ മറക്കാത്തിടത്തോടം കാലം.. അവളായിട്ട് നിനക്ക് മുന്നിലേക്ക് സമ്മതിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വരില്ല.. അത് നിനക്കും അറിയാവുന്നതല്ലേ.. അത് കൊണ്ട് തത്കാലം നീ അത് വിട്ടേക്ക്.." ശ്രീ ഡെവിയെ അവനെ കൊണ്ടാവും പോലെ ആശ്വാസിപ്പിച്ചിട്ടും അവനൊരു മങ്ങലുണ്ട്.. പിന്നെ ഒരാഴ്ച കൊണ്ട് നടത്തി എടുക്കാവുന്ന കല്യാണത്തിന്റെ തിരക്കുകളും പെട്ടു പോയത് കൊണ്ട് തന്നെ അവനതിനു പിറകെ ഓർത്തു നടക്കാൻ സമയം കിട്ടിയതുമില്ല.. ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാനും.. ഗോൾഡ് എടുക്കാനുമെല്ലാം ദേവികയെ മുന്നിൽ നിർത്താൻ ജയഗോപൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവർക്ക് തന്നെയൊരു ആത്മ വിശ്വാസകുറവുള്ളത് കൊണ്ട് പിന്നോട്ട് വലിയുകയാണ് ചെയ്തത്. ശ്രീ എല്ലാം മറന്നെന്ന് നടിച്ചു കൊണ്ട്.. അല്ലെങ്കിൽ അതിനായ് അങ്ങേയറ്റം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവരോട് ഒന്ന് രണ്ടു വാക്കൊക്കെ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.. പക്ഷേ ബാലയുടെ കാര്യമാണ് കഷ്ടം. അവൾക്കവരുടെ കാണുമ്പോൾ ആ കൂടെ ചേരണമെന്നും ഇനിയങ്ങോട്ട് സന്തോഷത്തോടെ ഹൃദയഭാരമില്ലാതെ കഴിയണമെന്നുമൊക്കെ തോന്നലുണ്ടാവുമ്പോൾ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം അവൾക്ക് അർജുനെ ഓർമ വരും.. അവന് പിറകെ ഡെവിയെ ഓർമ വരും.. അവനോടൊരു അനീതി ചെയ്തുവെന്നോർമ വരും.. അതോടെ ഉള്ള് വീണ്ടും ശൂന്യമായി പോകും. വെറുതെ ദേഷ്യം വരും.. തനിക്ക് മേൽ ഒരു ചൊറിയൻ പുഴുവിനെ പോലെ ഇഴഞ്ഞു കയറുന്ന അർജുനെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഡെവി അണിയിച്ച താലി നെഞ്ചിൽ കിടന്നു പൊള്ളും.. അവൻ നൽകിയിട്ടുണ്ട് പോയ അന്നത്തെയാ ചുംബനം പോലും അവൾക്കോർക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അസഹനീയമാവും. അതോടെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങാതെ അവളാ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു കളയും.. ഇതേ മനസോടെ താനെങ്ങനെയാണ് അവന്റെ കൂടെ ജീവിക്കുകയെന്ന് അവൾക്കപ്പോഴും തീർച്ചയില്ല. ശ്രീയും അച്ചുവും അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ നല്ല നിമിഷങ്ങളെ ആഘോഷമാക്കുമ്പോൾ.. ആ തിളക്കവും സന്തോഷവും കാണുമ്പോൾ ബാലക്ക് സ്വയമൊരു ആത്മനിന്ദ തോന്നും.. അർജുനെ കൊന്ന് കളയാനുള്ളത്രേം വെറുപ്പ് തോന്നും. പക്ഷേ ഡെവി കാണുമ്പോൾ അവന്റെ സന്തോഷവും ആഹ്ലാദവും കല്യാണത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള ഓട്ടപാച്ചിലും കാണുമ്പോൾ ഒന്നും എതിര് പറയാനും വയ്യ.. ജയഗോപന്റെ സന്തോഷം.. ശ്രീയുടെ സന്തോഷം.. ഇതിനിടയിൽ തനിക് സന്തോഷമാണോ സങ്കടമാണോ എന്നറിയാതൊരു വിങ്ങൽ.. എല്ലാം കൂടി തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ബാലയുടെ ദിനങ്ങൾ അങ്ങേയറ്റം ദുസ്സഹമായിരുന്നു.. കല്യാണത്തിന് രണ്ടു ദിവസം മാത്രം അവശേഷിക്കുന്ന ഒരു രാത്രിയിൽ... ശ്രീ പറഞ്ഞിട്ട് ഡെവി ബാലയെ കാണാൻ വന്നു.. ആർക്കും മനസിലാവും വിധം ദയനീയ മായിരുന്നു അവളുടെ അവസ്ഥ. ശ്രീക്ക് തോന്നി ഡെവിക്ക് മാത്രം പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്നൊരു പ്രതിസന്ധിയാണ് അവൾക്ക് മുന്നിലെന്ന്.. അങ്ങനെയാണവൻ ഡെവിയെ വിളിച്ചതും.. നിനക്ക്.. നിനക്കിപ്പോ.. ഇത്രയും പെട്ടന്ന് വേണ്ടന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ ബാല.. അലിവോടെ അവന്റെ ചോദ്യം.. ബാല ഒന്നും പറയാതെ അവനെ നോക്കാതെ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്റെ കൂടെ അല്ലേടി.. നമ്മള്.. നമ്മളൊരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചതല്ലേ ബാല.. ഇനിയൊരിക്കലും നടക്കില്ലെന്ന് നീയും ഞാനും ഭയന്നു പോയതല്ലേ.. അതിപ്പോ. ദൈവമായിട്ട് കൂട്ടിയിണക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ... വേണ്ടന്ന് വെക്കണോ.. നീ പറയ്യ്.. അത് പോലെ ചെയ്യാം.. ഞാനും.. ഇങ്ങനെ.. നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടെനിക്ക്.. എനിക്കത് സങ്കടമാണ് ബാല.. ഞാൻ ഒരുപാട് കൊതിച്ചൊരു നിമിഷമാണ്. പക്ഷേ നീയിങ്ങനെ മൂടി കെട്ടി നിൽകുമ്പോൾ എനിക്കാ സന്തോഷം അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ ആസ്വദിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.." ഡെവി അവന്റെ അവസ്ഥ തുറന്നു പറഞ്ഞു. എതിർക്കാനും അനുകൂലിക്കാനും കഴിയാത്ത നിസ്സഹതയോടെ അവനെ നോക്കി. പക്ഷേ കുറച്ചു നേരം കൂടി.. അവൻ സംസാരിച്ചതോടെ... അവനുള്ളിലെ ഇഷ്ടവും.. ഇനിയും കാത്തിരിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുമെല്ലാം പതിയെ പതിയെ അവൻ പറഞ്ഞിട്ട് ആ കല്യാണത്തിന് കൊതിക്കുന്നൊരു മനസ്സാക്കി മാറ്റിയിരുന്നു അവനവളെയും തുടരും.. ഒരു കല്യാണത്തിന് പോയി വന്നതാ..ഞാൻ. തല പൊക്കാൻ വയ്യ.. ഈ അവസ്ഥയിൽ ഇനിയിപ്പോ ഇവരുടെ കല്യാണത്തിന് ഓടി നടക്കാൻ വയ്യാത്തൊണ്ട് അത് ഞാൻ നാളേക്ക് നീട്ടിയെന്ന് വിനീതമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു.. നന്ദി നമസ്കാരം.. 🥰 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ