अमेरिकेत एका 15 वर्षांच्या मुलाला स्टोअरमधून चोरी करताना पकडले गेले. पकडले गेल्यावर गार्डच्या तावडीतून पळताना त्याच्याकडून स्टोअरमधील एक शेल्फही तुटले. न्यायाधीशांनी केस ऐकली आणि मुलाला विचारले, “तू खरंच ब्रेड आणि चीजचं पॅकेट चोरलं होतंस का?” मुलाने खाली मान घालून उत्तर दिलं, “हो.” न्यायाधीश : “का?” मुलगा : “गरज होती.” न्यायाधीश : “खरेदी का नाही केली?” मुलगा : “माझ्याकडे पैसे नव्हते.” न्यायाधीश : “घरच्यांकडून घेतले असते.” मुलगा : “घरी फक्त आई आहे… ती आजारी आहे आणि बेरोजगार आहे. ब्रेड आणि चीज तिच्यासाठीच चोरलं.” न्यायाधीश : “तू काही काम करत नाहीस?” मुलगा : “करत होतो… कार वॉशमध्ये. पण आईची काळजी घेण्यासाठी एक दिवस सुट्टी घेतली, म्हणून मला कामावरून काढून टाकलं.” न्यायाधीश : “कोणाकडून मदत मागितली असती.” मुलगा : “सकाळपासून घराबाहेर पडलो होतो… जवळपास ५० लोकांकडे मदत मागितली, पण कुणी मदत केली नाही. शेवटी हे पाऊल उचलले.” विचारपूस संपली… न्यायाधीशांनी निर्णय देताना म्हटलं — “चोरी… आणि विशेषतः अन्नाची चोरी हा अत्यंत लाजिरवाणा गुन्हा आहे. पण या गुन्ह्यासाठी आपण सगळेच जबाबदार आहोत.” न्यायालयात उपस्थित प्रत्येक व्यक्ती — मी स्वतःसह — गुन्हेगार आहोत. म्हणून इथे उपस्थित प्रत्येकावर १०-१० डॉलर दंड लावला जातो. १० डॉलर भरल्याशिवाय कोणीही कोर्टाबाहेर जाऊ शकणार नाही. 💵 असं म्हणत न्यायाधीशांनी स्वतःच्या खिशातून १० डॉलर काढून ठेवले. यानंतर त्यांनी पुढचा आदेश लिहिला — “या स्टोअरवर १००० डॉलर दंड लावण्यात येतोय, कारण त्यांनी एका भुकेल्या मुलाशी अमानुष वागणूक देत त्याला पोलिसांच्या हवाली केले.” जर २४ तासांत दंड भरला नाही, तर कोर्ट त्या स्टोअरला सील करण्याचा आदेश देईल. दंडाची पूर्ण रक्कम त्या मुलाला देण्यात आली आणि कोर्टाने त्या मुलाची माफी मागितली. निर्णय ऐकून कोर्टातील अनेकांच्या डोळ्यात पाणी आलं… 😢 त्या मुलालाही हुंदके आवरत नव्हते. तो वारंवार न्यायाधीशांकडे पाहत होता… आणि न्यायाधीश स्वतःचे अश्रू लपवत कोर्टातून बाहेर गेले. मोठा प्रश्न… 🤔 आपला समाज, आपली व्यवस्था आणि आपली न्यायव्यवस्था अशा निर्णयासाठी तयार आहे का? चाणक्य म्हणतात — जर एखादा भुकेला माणूस भाकर चोरताना पकडला गेला, तर त्या देशातील लोकांना लाज वाटली पाहिजे… कारण त्या चोरीसाठी संपूर्ण समाज जबाबदार असतो. #☺️प्रेरक विचार #🙂माणुसकीच नात #☺️उच्च विचार #🙂Motivation