🍃🍃🌼🍃🍃 બાળ ચરીત્ર...               હે ભાઈ! ધર્મદેવદાદાને ઘેર ગોમતી ગાયને બે વાછરડીઓ હતી. તેમાં એકનું નામ ગૌરી અને બીજીનું નામ કપિલા હતું. તે વાછરડીઓને વનમાં ચરવા માટે મંગલ આહિરની ગાયો ભેગી ધર્મદેવ હંમેશાં મોકલતા હતા. એમ કરતાં કરતાં એક દિવસ કપિલા ગાય તો ઘેર આવી, પણ ગૌરી ગાય ઘેર આવી નહીં. ત્યારે ભક્તિમાતાએ કહ્યું જે, હે રામપ્રતાપ! તમો જુઓને, ગૌરી ગાય તો ઘેર આવી નહીં. માટે તમો જાઓ અને શોધી લાવો. એમ કહીને શોધવા મોકલ્યા. ત્યારે ભાઈ તો નારાયણ સરોવરના ચારે તરફના કિનારા ઉપર જોઇને પાછા આવ્યા, પરંતુ ગાય તો મળી નહિં. તે વાત જાણીને ઘનશ્યામ મહારાજ ધર્મદેવ પ્રત્યે બોલ્યા જે, ભાઈ તો પાછા આવ્યા અને ગાયનો પત્તો લાગ્યો નહિં. ત્યાર પછી ધર્મદેવ બે પુત્ર સહિત ગાયને શોધવા ચાલ્યા તે દોરડું તથા લાકડી હાથમાં લીધી અને ઘનશ્યામ મહારાજે તો એક છડી લીધી અને ત્રણે જણ બહીરી કૂવા ઉપર જઈને મંગલ આહિરને બોલાવીને કહ્યું, ગૌરી ગાય કેમ હજુ સુધી ઘેર આવી નથી? તેવું સાંભળીને મંગલ આહિર ચારે તરફ કિલ્લાના આકારે ગામની પાછળ વાંસની કોઠીઓ હતી તેને વિષે ચારે બાજુ ફરીને શોધવા લાગ્યો, પરંતુ મળી નહિં એટલે પાછો કૂવા ઉપર આવીને રામપ્રતાપભાઈને મળતો હતો. ત્યારે ધર્મદેવ પોતાના બન્ને પુત્રોની સાથે ચાલ્યા તે ગામ પીરોજપુર થઈને નરેચા ગામની સીમ તથા ગામમાં સર્વત્ર જોઇ પણ ગાય ન મળી. એટલે ત્યાંથી પાછા ચાલ્યા તે ગામ અસનારાના તળાવની આથમણી પાળ્ય ઉપર તે ગામના ભિક્ષુક તિવારી તથા રામસેવક એ બે ભાઈ ઉભા હતા. તેઓને ગાયના સમાચાર પૂછીને, ત્યાંથી જોતા જોતા આગળ ચાલ્યા, તે ગામ લોહગંજરી ગયા અને ત્યાં સંધ્યાગીરી બાવાને પૂછીને રબારીના નેસડામાં જોઇને, ત્યાંથી ચાલ્યા તે ગામ બખરોલીના બગીચામાં થઇને ખુરદામાં બાબુરામની હવેલી પાસે દરબારની ગાયોમાં જોઇને, ત્યાંથી ચાલ્યા તે વિશ્વામિત્રી નદીના ગૌઘાટે આવતા હતા.અને તે ઘાટ ઉપર ચારે તરફ જોઈને ગાય ન મળી એટલે પાછા વળવાનો વિચાર કરે છે. તે સમયમાં બે આહિર ત્યાં આવ્યા.તેમને પૂછી જોયું. ત્યારે તેમણે કહ્યું જે, આ નદીના કિનારે એક ગાય વિયાણી છે. અને વાછરડાંને ચાટે છે. એવું સાંભળીને એ ત્રણે જણ ત્યાં ગયા. ત્યારે રામપ્રતાપભાઈએ ઉચ્ચ સ્વરે કરીને તેને બોલાવી. ત્યારે તે સ્વર ઓળખીને તત્કાળ હીંસોરા કરીને સામી ઊભી થઈ. ત્યારે ઘનશ્યામ મહારાજ તત્કાળ પાસે જઈને બોલ્યા જે, હે ભાઈ! આ વાછરડું તો ચાલી શકે તેમ જણાતું નથી. ત્યારે રામપ્રતાપભાઇ બોલ્યા જે, હું વાછરડું લઈને આગળ ચાલું અને તમો ગાયને દોરીને પિતાશ્રીની સાથે પાછળ આવો. એમ કહીને વાછરડું લઇને આગળ ચાલ્યા. ત્યારે તેમની પાછળ ઘનશ્યામ મહારાજ ગાય સહિત ચાલ્યા. એમ થોડેક દૂર આવ્યા એટલે તે સમયે ભાદરવા માસના કારણે થોડો થોડો વરસાદ વરસવા લાગ્યો.તે જોઇને ધર્મદેવ બોલ્યા જે, હવે કેમ થશે? વરસાદ તો વરસવા લાગ્યો અને હજી તો આગળ નદી ઉતરવી છે. ત્યારે ઘનશ્યામ મહારાજ બોલ્યા જે, હે દાદા ! કાંઈ ફિકર કરશો નહિં. મારી પાછળ તમો ચાલ્યા આવો. એમ કહે છે તેટલામાં તો વડના વૃક્ષ નીચે એક મોટો જોરાવર વાઘ ઉંઘતો હતો. તેના નસકોરાં બોલતા સાંભળીને ધર્મદેવ ભય પામીને બોલ્યા જે, એ વાઘ ગાય સહિત આપણ ત્રણેજણને મારી નાખશે. એમ કહીને પોતાને ધીરજ ન રહી તેથી એકદમ ઉચ્ચ સ્વરે રાડય પાડી. ત્યારે વાઘ આળસ મરડીને બેઠો થયો. ત્યારે ઘનશ્યામ મહારાજે વાઘ પાસે જઈને તેના તરફ દ્રષ્ટિ કરી કે તુરત તે વાઘ પગે લાગીને સૂઈ ગયો. ત્યારે બોલ્યા જે, હે દાદા! તમે ભય પામશો નહિં. આ વાઘ મારશે નહિં. એમ કહેતા આગળ ચાલ્યા તે ધર્મદેવ સહિત ગામ ગાયઘાટે આવ્યા અને રાત્રી વિશેષ વિતી જવાથી માનઓઝાના ઘેર રાત્રી રોકાઈને બીજે દિવસે છપૈયાપુરમાં પોતાને ઘેર આવ્યા. ત્યારે ભક્તિમાતા ગાય સહિત વાછરડીને જોઈને મહાઆનંદ પામતાં સતાં, સુવાસિનીબાઇ પાસે ગરમ પાણી મંગાવીને ગાય તથા વાછરડાંને નવરાવી સવા, બાજરી, ઘઉં આદિક બાફીને તેલ સહિત તે ગાયને ખાણ ખવરાવતાં હતાં. અને બન્ને પુત્રને તથા ધર્મદેવને પણ ઘણો પરિશ્રમ પડયો હશે એમ કહીને પાણીથી સ્નાન કરાવીને રૂડી રસોઇ કરીને જમાડતાં હતાં.                       🍃🍃🌼🍃🍃 #🙏 સ્વામિનારાયણ મંદિર #🦋😊 𝗝𝗮𝘆 𝘀𝘄𝗮𝗺𝗶𝗻𝗮𝗿𝗮𝘆𝗮𝗻 🤗 ##જય સ્વામિનારાયણ #✋ જય સ્વામીનારાયણ #અનાદિમુક્તરાજ શ્રી અબજીબાપા