#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _46 ✍️ രചന - Aysha akbar സ്റ്റെപ്പിറങ്ങി താഴെയെത്തുമ്പോൾ ഗായത്രി മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി തീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...... പിറകിൽ വരുന്നവളുടെ വേഷം അവരെ ഏറെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു എന്നതായിരുന്നു ശെരി...... കോണിയിറങ്ങി വരുന്ന ഇഷാനിയെ താഴെയിരുന്നവരെല്ലാം ഒന്ന് നോക്കി.... അവളുടെ വേഷം കൊണ്ടോയെന്തോ പെട്ടെന്ന് വൈശാഖിന്റെ മുഖമൊന്നു മാറിയത് രവിയറിഞ്ഞു... രവി അമർഷത്തോടെ ഗായത്രിയെ ഒന്ന് നോക്കി.... ആ നോട്ടത്തിന്റെ കാരണമെന്തെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രി തല താഴ്ത്തി....... മോള് വരു....ഇവിടിരിക്കു..... രാജീവ്‌ ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവൾ പതിയെ യൊന്നു തലയുയർത്തി...... വൈശാഖിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ കണ്ണിലും അവൾ കണ്ടിരുന്നു തന്റെ വേഷത്തെ തൊട്ടുള്ള ഒരു നീരസം.... അവരുടെ അമ്മയെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ കയ്യിലെ കുപ്പി വളകളിൽ നോക്കി ഒന്ന് ചുളിയുന്നത് അവൾ കണ്ടു..... അവൾക്ക് പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും തോന്നിയില്ല..... അല്ലെങ്കിലും തന്റെ ഉള്ളിലെ വികാരമെന്തെന്ന് തനിക്ക് തന്നെ അറിയാത്ത ഒരു അവസ്ഥയാണ്.... അഗ്നി പർവതമാണ് ഉള്ളിൽ പുകയുന്നത്.... എങ്ങനെയും ഇതൊന്ന് ഒഴിവായി കിട്ടിയെങ്കിലെന്ന് അവൾ ആത്മാർഥമായി പ്രാർത്ഥിച്ചു....... നമ്മളൊക്കെ പരസ്പരം കണ്ട് സംസാരിച്ചതല്ലേ.... ഇനി അവര് തനിച്ചോന്ന് സംസാരിക്കട്ടെ രവി...... രാജീവോരു ചിരിയോടെ അത്‌ പറഞ്ഞതും അത്‌ ശെരി വെച്ചന്ന വണ്ണം രവിയും ഒന്ന് ചിരിച്ചു..... വൈശാഖിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു..... അപ്പുറത്തായുള്ള ആ ഇൻഡോർ ഗാർഡനിലേക്ക് അവൻ നടന്നു..... ഇഷാനി അപ്പോഴും അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്..... ചെല്ല്...... അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ മങ്ങൽ അറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ഗായത്രി അവളെ യതും പറഞ്ഞൊന്ന് തള്ളി..... ഇഷാനിയും അവന് പിറകെ നടന്നു...... ഹായ് ഇഷാനി..... അയാം വൈശാഖ്...... വൈശാഖ് അത്‌ പറഞ്ഞതും ഇഷാനി മിഴികളുയർത്തി അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... തൂ വെള്ള നിറത്തിൽ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളുമുള്ള അല്പം ഉയരം കുറവുള്ള അവനെ നോക്കി ഇഷാനി യൊന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു........ കേട്ടോ ഇഷാനി..... സീരിയസ്ലി.... ആ പാർട്ടിയിൽ വെച്ചു തന്നെ കണ്ടത് മുതൽ ഇഷാനിയെന്നൊരു പേരും ഈ മുഖവും മാത്രമേ എന്റെ മനസ്സിലുള്ളു..... അവനേറെ പ്രണയാർദ്രമായി അത്‌ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ പതിഞ്ഞിരിപ്പായിരുന്നു... വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തോടെ അവളെ നോക്കി അവനങ്ങനെ നിൽക്കുബോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ പ്രണയാർദ്രമായ മിഴികളിൽ കൊളുത്തിയില്ല.... അവയിൽ തികഞ്ഞ നിർവികാരതയായിരുന്നു..... ഇന്നലെ കണ്ടപ്പോ താനത്യാവശ്യം മോഡേൺ ആണെന്നാ വിചാരിച്ചത്...... ബട്ട്‌......... അവനതും പറഞ്ഞൊന്ന് നിർത്തി.... നമുക്ക് ശെരിയാക്കാം...... വൈശാഖിന്റെ വൈഫ്‌ അല്പം മോഡേൺ ആവണം..... നമുക്ക് അല്പം മാറാനുണ്ട്.... അവനതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ടൊന്നു ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇഷാനി അവനെ നോക്കിയങ്ങനെ നിന്നു....... താൻ ബി ടെക്ക് ഫെയിൽ ആണല്ലേ..... അവൻ പെട്ടെന്നത് ചോദിച്ചതും അവൾ അതേയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തല കുലുക്കി...... ഒരു ഫെയിൽ ആയ ആളെ മാര്യേജ് ചെയ്യേണ്ട കാര്യമൊന്നും വൈശാഖി‌നില്ല യൂ നോ.... പിന്നേ..... യൂ ലുക്ക്‌ സൊ ബ്യൂട്ടിഫുൾ..... ദാറ്റ്സ് വൈ ഐ ചോസ് യു...... നമുക്ക് അതെല്ലാം ഒന്ന് ശെരിയാക്കിയെടുക്കണം..നമ്മുടെ കമ്പനിയിൽ തന്നെ തനിക്ക് അവസരങ്ങളുണ്ട്....... നിങ്ങളുടെ കമ്പനി പോലെ ചെറിയൊരു കമ്പനി മാത്രമല്ല ഞങ്ങളുടേത്.... ഇട്സ് എ ബ്രാൻഡ്..... വൈശാഖ്‌ നിർത്താതെ അവന്റേതായ ഓരോന്നിനോടും തന്നെ ചേർത്ത് പറയുമ്പോൾ അതിൽ കലർന്നിരുന്ന പൊങ്ങച്ചത്തിന്റെ ഓരോ അംശവും ഇഷാനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു...... അവനോടൊപ്പത്തിനില്ലാത്ത തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കേണ്ട കാര്യമില്ലെന്ന് അവൻ പലപ്പോഴും സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.... എന്നാൽ തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അവൻ മയങ്ങുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്..... രണ്ടിനും ഇടയിലെ ഒരു കൺഫ്യൂസിങ് ലൈനിലാണ് അവനെന്ന് ഇഷാനിക്ക് മനസ്സിലായി.... തന്റെ സൗന്ദര്യത്തോട് തോന്നിയ വെറുമൊരു ഭ്രമം മാത്രമാണ് അവന്.... പുതുക്കം തീരുമ്പോൾ പൊലിഞ്ഞു പോയേക്കാവുന്ന വെറുമൊരു ഭ്രമം.... അതിലേറെ തനിക്കവനിലൂടെ വ്യക്തമായി കാണുന്നത് തന്റെ പപ്പയെയും ഋതിനെയുമാണ്...... താൻ ആഗ്രഹിച്ചത് പോലെ ചുറ്റുമുള്ളവരും ആവണമെന്നൊരു വാശി അവന്റെ സ്വരത്തിനുമുണ്ട്....... എല്ലാതിനേക്കാളും മുകളിൽ തനിക്ക് നില്ക്കണമെന്നാണ് ചിന്ത.... എന്നാൽ അവൻ വിചാരിച്ച ഒന്നിലേക്കും താൻ സ്യൂട്ട് അല്ല....... പഠിപ്പോ പണമോ പത്രാസോ.....ഒന്നും..... പക്ഷെ തന്നിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്ന് ചിന്തിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവൻ തന്റെ ഭംഗിയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു..... അത്‌ കൊണ്ടായിരിക്കാം പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ തന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.... ഒരു പക്ഷെ തന്റെ ഋതിനും വിവാഹം കഴിച്ചാൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാവൂമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി പ്പോയി...... അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..... ഇഷാനിക്ക്.... എന്നോടൊന്നും ചോദിക്കാനില്ലേ..... ഏറെ നേരത്തെ സംസാരത്തിന് ശേഷം വൈശാഖ് അത്‌ ചോദിച്ചതും അവൾ പതിയെ ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി..... അതെന്താ.... ഇത്ര നേരം ഞാൻ തന്നെയാണല്ലോ സംസാരിച്ചത് ..... അവനൊരു ചിറിയോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ അവൾ അവനെ യൊന്നു നോക്കി.... അതിൽ നിന്നും ഇയാളെ കുറിച്ചേനിക്കെല്ലാം മനസ്സിലായി........ അവൾ അത്‌ മാത്രം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവനിൽ നിന്നും നടക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലിരുന്നൊരുവന്റെ ഓർമ്മകൾ അവളെ ചുട്ട് പൊള്ളിക്കുകയായിരുന്നു..... എല്ലാവരും കൈ കൊടുത്ത് പിരിയും വരെ ഒരു ശ്വാസം മുട്ടലോടെ അവൾ കഴിച്ചു കൂട്ടി...... എന്ത് വേഷമാണെടി ഇത്.....അവരുടെ യെല്ലാം മുമ്പിൽ അങ്ങ് ഇല്ലാണ്ടായി...... അവർ ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞതും ഗായത്രി അവളെ നോക്കി ദേഷ്യത്തോടെ അത്‌ പറയുമ്പോൾ ശെരിയെന്ന വണ്ണം രവിയും ഒന്ന് മൗനം പാലിച്ചു....... ഞാൻ ഒന്നും ഇടാതെയല്ലല്ലോ നിന്നിരുന്നത്..... എല്ലാം കൂടി ഉള്ളിൽ കിടന്നു പെരുത്തിരുന്ന നിമിഷം അവളല്പം ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെയായിരുന്നു തിരികെയത്‌ ചോദിച്ചത്...... ഓഹ്..... എന്ത് അഹങ്കാരമുണ്ട് നിനക്ക്.... മമ്മയോട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയാൻ.... അപ്പോഴാണ് ഇടക്ക് കയറി എരി തീയിലെണ്ണ യെന്ന പോൽ ഋതിന്നത് പറഞ്ഞത്..... ഈയിടെയായി പപ്പയും മമ്മ യും തന്നോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ ഏറെ വീർപ്പു മുട്ടലിലാണവൻ..... ഗായത്രി..... വേണ്ടാ..... അപ്പോഴേക്കും ഗായത്രി ദേഷ്യത്തോടെ അവളെ തല്ലാൻ വേണ്ടി എഴുന്നേറ്റതും രവിയുടെ വാക്കുകളായിരുന്നു അവരെ തടുത്തത്...... ഒരു നിമിഷം അവളും ഋതിനും ഗായത്രിയും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി...... എന്നും അവളെന്നത് തന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമേ യല്ലെന്ന മട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന ആളാണ്‌....... എല്ലാ ദേഷ്യം വും അവളുടെ മേൽ തീർക്കാൻ യാതൊരു മടിയുമില്ലാത്ത ആളുമാണ്.... പെട്ടെന്നങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും ഞെട്ടലോടെ അയാളെ നോക്കി നിന്നു...... ഋതിന് ദേഷ്യം അടക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു..... അവന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു....... ഇഷാനിയുടെ ഉള്ളെന്തിനോ ഒന്ന് പിടച്ചു..... ഏറെ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട് ഇങ്ങനെയൊരു പപ്പക്ക് വേണ്ടി..... തനിക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാനും തന്നെ സംരക്ഷിക്കാനും സ്നേഹത്തോടെയൊന്ന് തലോടാനുമെല്ലാം...... എന്നാൽ ഒരിക്കൽ പോലും താനതിന്റെ രുചിയറിഞ്ഞിട്ടില്ല...... ഇന്നത് തനിക്ക് കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.... പക്ഷെ ഏറെ വൈകി പ്പോയി പപ്പാ..... അവൾ മനസ്സ് കൊണ്ടയാളോട് പറയുമ്പോൾ ഉള്ള് വല്ലാതെ വിങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... വൈകി വന്ന ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ ആയുസ്സ് തന്റെ ഇഷ്ടം താൻ തുറന്ന് പറയും വരെ മാത്രമാണെന്നും അവൾക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.... അതിനു വേണ്ടി മാത്രം അവനെ മറക്കാനും തനിക്ക് കഴിയില്ല....... അടുത്ത ആഴ്ച തന്നെ എൻകേജ്മെന്റെ നടത്താമെന്നാ രാജീവ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്.... അത്‌ കഴിഞ്ഞ് വൈശാഖിനു എന്തോ ഒരു ബിസിനെസ്സ് ആവശ്യത്തിന് കാനഡയിലേക്ക് പോകണമത്രേ....... നിറഞ്ഞു നിന്ന ആ നിശബ്ദത ക്ക് ശേഷം രവിയത് പറയുമ്പോൾ നെഞ്ചിലൊരു വെള്ളിടി പൊട്ടിയത് പോലെ തോന്നിയവൾക്ക്..... അത്ര നേരമുണ്ടയായിരുന്ന നീരസം മാറിയെന്ന വണ്ണം ഗായത്രിയുടെ മുഖം വിടർന്നു..... സമയം ഒരു പാട് അതിക്രമിച്ചുവെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി..... ഇപ്പോഴെങ്കിലും താൻ എതിർത്തില്ലെങ്കിൽ പിന്നേ തനിക്കതിനു കഴിയുകയേ യില്ലെന്ന് മനസ്സിൽ നിന്നാരോ പറയും പോലെ..... അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗത കൂടി..... കൈ വെള്ളയിൽ ചൂട് പിടിച്ചു...... നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞു....... ചുണ്ടുകൾ വരളും പോലെ.. അവൾ കണ്ണുകളൊന്ന് ഇറുക്കെ ചിമ്മി...... ഇവിടെ ധൈര്യം കാണിച്ചില്ലെങ്കിൽ തനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടാൻ പോകുന്ന അവൻ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞതും അവൾ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകളൊന്ന് തുറന്നു..... പപ്പാ.... എനിക്ക്.... എനിക്കീ വിവാഹത്തിന് സമ്മതമല്ല....... ഒരോറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അവളത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം അവിടെയൊരു നിശബ്ദത പരന്നിരുന്നു..... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ