ഭാഗം 13 കണിമംഗലം പുഴയുടെ തീരത്തുകൂടിയുള്ള ആ വിജനമായ റോഡിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ കറുത്ത ജീപ്പ് ഇരച്ചു പാഞ്ഞു.. പുലർച്ചെ പെയ്ത മഴയുടെ ഈർപ്പം റോഡിലുണ്ട്... വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളുടെ തളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യമുണ്ടായിരുന്നു... പപ്പേട്ടൻ പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് വിനയൻ സാർ രാവിലെ ഈ വഴിയിലൂടെയാണ് ടൗണിലേക്ക് പോകുന്നത്... ദൂരെ നിന്നും വിനയന്റെ സ്കൂട്ടർ വരുന്നത് കണ്ടതും വിഷ്ണു ജീപ്പ് റോഡിന് കുറുകെ നിർത്തി. ബ്രേക്കിട്ട ശബ്ദം കേട്ട് വിനയൻ ഞെട്ടി വണ്ടി നിർത്തി. ഹെൽമറ്റ് ഊരി മാറ്റുമ്പോൾ വിനയന്റെ മുഖത്ത് ഒരു പതർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു പക്ഷേ അത് പെട്ടെന്ന് തന്നെ മാഞ്ഞു. പകരം മാന്യതയുടേതായ ഒരു പുഞ്ചിരി അവിടെ തെളിഞ്ഞു.... "എന്താ വിഷ്ണു... ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ?" വിനയൻ വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു.. വിഷ്ണു ജീപ്പിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി. അവന്റെ കൈകൾ മുറുകിയിരുന്നു... "വിനയൻ സാറേ... ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് നിങ്ങൾ മറന്നുപോയോ? ഉണ്ണിമായയുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും വിട്ടുനിൽക്കാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതാണ്. എന്നിട്ടും നിങ്ങൾ വീട്ടുകാരുമായി അവളുടെ പടിപ്പുര കടന്നു. ഇതിനൊരു അറുതി വേണ്ടേ?" വിനയൻ പതുക്കെ സ്കൂട്ടറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വിഷ്ണുവിനോട് അടുത്തു നിന്നു. ചുറ്റും ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം വിനയന്റെ മുഖത്തെ ആ പാവം ഭാവം പതുക്കെ മാറി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം ക്രൂരമായ തിളക്കം വന്നു.... "വിഷ്ണു... നീ ഈ കോവിലകത്തെ തമ്പ്രാനായിരിക്കാം. പക്ഷേ നിന്റെ ഈ ഭീഷണിയൊന്നും എന്റെ അടുത്ത് നടക്കില്ല" വിനയന്റെ ശബ്ദം താഴ്ന്നതായിരുന്നു, എന്നാൽ അതിലൊരു വല്ലാത്ത പകയുണ്ടായിരുന്നു. "നീ വിചാരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഉണ്ണിമായയോട് വലിയ പ്രണയമാണെന്നാണോ? അല്ല. എനിക്ക് അവളോടുള്ളത് ഒരു വാശിയാണ്. നിന്നെപ്പോലൊരു തമ്പ്രാൻ മോഹിച്ച പെണ്ണിനെ സ്വന്തമാക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന ഒരു സുഖമുണ്ടല്ലോ അത് എനിക്ക് വേണം. അവൾ നിന്റെ വിട്ടിലെ ഒരു  പണിക്കാരത്തിയുടെ മകളാണെന്ന് എനിക്കറിയാം അവളോട് എനിക്ക് സ്നേഹമൊന്നുമില്ല. പക്ഷേ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ച് നിന്റെ മുന്നിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ നിന്റെ മുഖത്തുണ്ടാകുന്ന ആ തോൽവി കാണാനാണ് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നത്." വിഷ്ണു സ്തബ്ധനായി നിന്നുപോയി. ഈ വിനയനാണോ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ മാന്യനായി അഭിനയിച്ചത്? ഉണ്ണിമായയുടെ ജീവിതം ഇത്തരമൊരു ചതിയന്റെ കയ്യിലാണോ പെടാൻ പോകുന്നത്? "നീ... നീ അവളെ ചതിക്കുകയാണല്ലേ?" വിഷ്ണു വിനയന്റെ കോളറിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. "ചതിയോ? അതൊക്കെ നിന്റെ തോന്നലാണ് വിഷ്ണു" വിനയൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു... "നാട്ടുകാരുടെ കണ്ണിൽ ഞാൻ പാവം പ്രൊഫസറാണ്. നീയാകട്ടെ ഗുണ്ടയായ തമ്പ്രാനും. നീ എന്നെ ഉപദ്രവിച്ചാൽ നാട്ടുകാർ നിന്നെ വെറുക്കും. ലക്ഷ്മിയമ്മ ഒരിക്കലും നിനക്ക് ഉണ്ണിമായയെ വിട്ടുതരില്ല. കാരണം അവർക്ക് എന്നെയാണ് വിശ്വാസം. നീ നോക്കിക്കോ അധികം വൈകാതെ അവൾ എന്റെ വീട്ടിലെ അടുക്കളയിൽ എനിക്ക് വേണ്ടി പണിയെടുക്കുന്നുണ്ടാകും. നിനക്ക് നോക്കി നിൽക്കാനേ കഴിയൂ." വിഷ്ണുവിന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു. അവന് വിനയനെ അടിച്ചു തകർക്കാൻ തോന്നി. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അത് ചെയ്താൽ വിനയൻ പറഞ്ഞതുപോലെ താൻ വില്ലനാകും. അവൻ പതുക്കെ കൈ വിട്ടു... "വിനയൻ... നീ വലിയൊരു കളിയാണ് കളിക്കുന്നത്. ഉണ്ണിമായയുടെ ജീവിതം വെച്ച് കളിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നെ അനുവദിക്കില്ല. നിന്റെ ഈ മുഖംമൂടി ഞാൻ വലിച്ചു കീറും" വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിനയൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഹെൽമറ്റ് വെച്ച് അവിടെ നിന്നും പോയി. വിഷ്ണു ആ റോഡിൽ തനിച്ച് നിന്നു. തന്റെ പ്രണയിനി ഒരു വലിയ ചതിക്കുഴിയിലേക്ക് വീഴാൻ പോകുകയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ ഇത് ലക്ഷ്മിയമ്മയോട് പറഞ്ഞാൽ അവർ വിശ്വസിക്കുമോ?            ***************** ഉണ്ണിമായയുടെ വീടിന്റെ ഉള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന നിശബ്ദതയായിരുന്നു. ഉണ്ണിമായ ജനാലയ്ക്കൽ തല ചായ്ച്ചു ഇരിക്കുകയാണ്. ലക്ഷ്മിയമ്മ കോവിലകത്ത് പോയിരിക്കുകയാണ്. പുറത്തുനിന്നും വാതിൽ പൂട്ടിയ ആ ശബ്ദം അവളുടെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ജനാലയ്ക്കൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടു. വിഷ്ണുവാണോ എന്ന് അവൾ ആദ്യം കരുതിയെങ്കിലും അത് വിനയൻ സാറായിരുന്നു.. അവൻ ജനാലയുടെ അഴികൾക്കിടയിലൂടെ അവളെ നോക്കി. "ഉണ്ണിമായേ... നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ സങ്കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്? ഞാൻ ലക്ഷ്മിയമ്മയോട് സംസാരിക്കാം. നിന്നെ വേഗം എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനാണ് ഞാൻ നോക്കുന്നത്." ഉണ്ണിമായ വിനയൻ സാറിനെ നോക്കി. "സാർ... ദയവുചെയ്ത് എന്നെ ഒഴിവാക്കൂ. എനിക്ക് ഈ വിവാഹത്തിന് താല്പര്യമില്ല. എനിക്ക് സാറിനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല." വിനയൻ സാറിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു നിമിഷം ആ ക്രൂരത മിന്നിമറഞ്ഞെങ്കിലും അവൻ അത് മറച്ചു വെച്ചു. "സാരമില്ല ഉണ്ണിമായേ... കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങും. നീ വിഷ്ണുവിനെക്കുറിച്ചാണ് ആലോചിക്കുന്നതെങ്കിൽ അത് മറന്നേക്ക്. അവൻ നിന്നെ വെറുമൊരു കളിപ്പാട്ടമായിട്ടാണ് കാണുന്നത്. നിനക്ക് ഒരു മാന്യമായ ജീവിതം തരാൻ എനിക്കേ കഴിയൂ." വിനയൻ സാർ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ണിമായയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിൽ പണ്ടത്തെ ആ സ്നേഹം അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടില്ല. പകരം എന്തോ ഒരു അപകടം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി... വൈകുന്നേരം കോവിലകത്ത് തിരിച്ചെത്തിയ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ അടുത്ത് രേവതി ചെന്നു... "ലക്ഷ്മിയമ്മേ... കല്യാണം അടുത്ത മാസം തന്നെ നടത്താൻ  അന്നോ വിനയന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പറഞ്ഞത്....എത്രയും വേഗം നടത്തുന്നതാണ് നല്ലത്. നാട്ടുകാർ പലതും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്." "അതെ രേവതി കൊച്ചേ... എനിക്കും അത് തന്നെയാണ് ആഗ്രഹം. എന്റെ മകൾ ഒന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു കണ്ടാൽ മതി" ലക്ഷ്മിയമ്മ നെടുവീർപ്പിട്ടു.... രേവതിയുടെ പ്ലാൻ വിജയിക്കുകയായിരുന്നു. വിനയൻ സാറുമായി കൈകോർത്ത് അവൾ ഉണ്ണിമായയെ കോവിലകത്ത് നിന്നും പുറത്താക്കാൻ നീക്കങ്ങൾ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു... 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 വിനയൻ സാർ സ്കൂട്ടറിൽ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വിഷ്ണു ആ പുഴയോരത്ത് തനിച്ച് നിന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ സ്വന്തമാക്കാൻ വരുന്നത് വെറുമൊരു പ്രണയിനിയെ മോഹിച്ചവനല്ല മറിച്ച് തന്നെ തോൽപ്പിക്കാൻ ഇറങ്ങിത്തിരിച്ച ഒരാളാണെന്ന് വിഷ്ണുവിന് ഉറപ്പായി. വിനയന്റെ ആ പരിഹാസച്ചിരി വിഷ്ണുവിന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.... "നീ എന്നെ എത്ര പ്രകോപിപ്പിച്ചാലും വിനയൻ... ഈ കളിയിൽ ജയിക്കുന്നത് ഞാനായിരിക്കും" വിഷ്ണു പല്ലു ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് സ്വയം പറഞ്ഞു.... അവൻ നേരെ പോയത് കോവിലകത്തേക്കാണ്. ഉമ്മറത്ത് രേവതി ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു ചിരിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. വിഷ്ണുവിനെ കണ്ടതും അവൾ പെട്ടെന്ന് ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു... "എന്താ വിഷ്ണു ഏട്ടാ... ഈ നേരത്ത്? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നല്ലോ?" രേവതി പതുക്കെ അടുത്തു വന്നു ചോദിച്ചു... "രേവതി... നീ എന്തിനാ ലക്ഷ്മിയമ്മയ്ക്ക് കാശ് കൊടുത്തത്?" വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് രേവതി ഒന്ന് പതറി. "അത്... പാവം ലക്ഷ്മിയമ്മയ്ക്ക് കല്യാണത്തിന് കയ്യിൽ കാശുണ്ടാവില്ലല്ലോ എന്ന് കരുതി..." "മതി നിന്റെ ഈ സ്നേഹം എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഉണ്ണിമായ ഈ പടിയിറങ്ങാൻ നീ എത്ര വേണമെങ്കിലും പണം ചിലവാക്കും. പക്ഷേ നീ ഒന്ന് ഓർത്തോ... ആ വിനയൻ നീ വിചാരിക്കുന്നതുപോലെ ഒരാളല്ല. അവൾ ഒരു ചതിക്കുഴിയിലേക്കാണ് വീഴാൻ പോകുന്നത്." വിഷ്ണു ദേഷ്യത്തോടെ മുകളിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. രേവതി അവിടെ സ്തംഭിച്ചു നിന്നു. വിഷ്ണുവിന് വിനയനെ സംശയമുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പക്ഷേ ഉണ്ണിമായ പടിയിറങ്ങിയാൽ മതി എന്ന വാശിയിലായിരുന്നു അവൾ... കോവിലകത്തെ മട്ടുപ്പാവിലിരുന്ന് വിഷ്ണു താഴെ ഇരുട്ടിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയുടെ വീടിനെ നോക്കി. "വിനയൻ... നിന്റെ കളി അവസാനിക്കാൻ പോകുന്നു. ഉണ്ണിമായയെ ഈ ചതിയിൽ നിന്നും ഞാൻ രക്ഷിക്കും" അവൻ സ്വയം പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു... 🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 അടച്ചിട്ട മുറിക്കുള്ളിൽ ഉണ്ണിമായയുടെ ശ്വാസം മുട്ടുകയായിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയമ്മ പുറത്തുനിന്നും വാതിൽ തുറന്നു അകത്തേക്ക് വന്നു. അവരുടെ കയ്യിൽ വിനയൻ സാർ കൊടുത്ത കുറച്ച് മധുരപലഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു... "മോളെ... വിനയൻ സാർ വന്നിരുന്നു. അദ്ദേഹം നിന്നെക്കുറിച്ച് അത്രയും കരുതലുള്ള ഒരാളാ. നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്? ഭാഗ്യവതിയാടി നീ..." ലക്ഷ്മിയമ്മ അവളുടെ തലയിൽ തലോടി. "അമ്മേ... എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. വിനയൻ സാറിനെ എനിക്ക് അറിയില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അപരിചിതത്വം തോന്നുന്നു" ഉണ്ണിമായ വിതുമ്പി... "അതൊക്കെ നിന്റെ തോന്നലാടി. തമ്പ്രാൻ കുട്ടിയുടെ ആ ഭ്രാന്തൻ പ്രണയം നിന്റെ തലയ്ക്ക് പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അദ്ദേഹം നിന്നെ നശിപ്പിക്കുകയേ ഉള്ളൂ. വിനയൻ സാർ നിനക്ക് തണലാകും." ലക്ഷ്മിയമ്മ മുറി വിട്ടു പോയപ്പോൾ ഉണ്ണിമായ ജനാലയ്ക്കൽ വന്നു നിന്നു. ആകാശത്ത് കറുത്ത കാർമേഘങ്ങൾ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നു. മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്ന് താഴെ മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നിഴൽ അനങ്ങുന്നത് അവൾ കണ്ടു. അത് വിഷ്ണുവിനെപ്പോലെ തോന്നി! അവൾ പതുക്കെ ജനാലയുടെ അഴികളിലൂടെ നോക്കി. അതേ... മഴയിൽ നനഞ്ഞു കുതിർന്ന് വിഷ്ണു അവിടെ നിൽക്കുന്നു.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ജനാലയിലേക്ക് തന്നെ തറഞ്ഞു നിൽക്കുകയാണ്. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വലിയ യാചനയുണ്ടായിരുന്നു... തന്നെ വിട്ടു പോകരുതെന്ന യാചന.... ഉണ്ണിമായയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഒഴുകി. വിഷ്ണു മഴയത്ത് അവിടെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് അവനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ തോന്നി. പക്ഷേ പുറത്തെ ആ വലിയ പൂട്ട് അവളെ തടഞ്ഞു. വിഷ്ണു തന്റെ കൈമുയർത്തി അവൾക്ക് ഒരു സൂചന നൽകി. ഞാൻ കൂടെയുണ്ട് എന്ന സൂചന.... പെട്ടെന്ന് മുറ്റത്ത് ടോർച്ച് വെളിച്ചം അടിച്ചു. ലക്ഷ്മിയമ്മ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വരികയാണ്. വിഷ്ണു വേഗം ഇരുട്ടിലേക്ക് മറഞ്ഞു. ഉണ്ണിമായ വേഗം കട്ടിലിലേക്ക് വീണു ഉറക്കം അഭിനയിച്ചു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ മഴയുടെ താളത്തിനൊപ്പം ഉണ്ണിമായയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പും കൂടി. നാളെ വിനയൻ സാറിന്റെ വീട്ടുകാർ വീണ്ടും വരുമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. വിഷ്ണുവിന്റെ പ്രണയവും വിനയന്റെ നിഗൂഢതയും ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ വാശിയും ചേർന്ന് ഉണ്ണിമായയുടെ ജീവിതം ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റിലേക്ക് നീങ്ങുകയായിരുന്നു. തുടരും..... ❣️ ✍️പ്രണയ_തൂലിക......❣️ ഈ ഭാഗം എങ്ങനെ കൊള്ളാമോ വിനയന്റെ ശരിക്കും ഉള്ള character എന്താണ് എന്ന് ഉള്ളത് പതിയെ വരുന്നേ ഉള്ളൂ കേട്ടോ.... അപ്പൊ വില്ലൻ ആരാണ് എന്ന് മനസ്സിലായില്ലേ 😄🙏guyss.....മാന്യതയുടെ മുഖമുടി ഇട്ട വില്ലൻ *വിനയൻ സാർ* 😜ഹിഹി... 😅😆 ഇന്നത്തെ പാർട്ട്‌ ഇട്ടിട്ട് ഉണ്ട് കേട്ടോ നോക്കിട്ട് ബാക്കി ഈവിങ് അല്ലെങ്കിൽ നൈറ്റ്‌ തരാം ഉറപ്പില്ല എന്നാലും നോക്കാം മൈഗ്രൈൻ unde അപ്പൊ കുറെ tme ph നോക്കാൻ പറ്റില്ല വേഗം തലവേദന വരും ഇത് തന്നെ നിങ്ങളെ വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി രാവിലെ 7മണിക്ക് ഇരുന്നെയാ സ്റ്റോറി type ആക്കി എഴുതാൻ ഇത്ര കഷ്ടപ്പെട്ട് എഴുതുമ്പോൾ അതുപോലെ അഭിപ്രായം കിട്ടണ്ടേ .... അതല്ല അതിന്റെ ഒരു ഇത് അല്ലെ... 🫂😆 #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #💌 പ്രണയം #📙 നോവൽ #😔വേദന