#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ.... 🔻 ഭാഗം_57 ✍️ രചന - Aysha akbar ആ..... നീയെപ്പോ വന്നു.. ഗായത്രിയെ കണ്ടതും ഗോപിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്നൊരു അകൽച്ച വന്നു നിറഞ്ഞത് പോലെ ഗായത്രിക്ക് തോന്നി.... ആ ചോദ്യം തികച്ചും ഔദ്യോ ഗികമായത് പോലെ..... ഇഷാനിയോടുള്ള അടുപ്പം പോലും ഇവിടെയുള്ളവർക്കൊന്നും തന്നോടില്ലെന്നത് അവർക്കൊരു തിരിച്ചറിവായിരുന്നു...... അതിനും കാരണം താൻ തന്നെയാണല്ലോ.... അവരുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടച്ചു..... ഇന്നലെ രാത്രി...... ഗായത്രി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിലത് പറഞ്ഞതും വീണ്ടും ഗോപിയുടെ ശ്രദ്ധ ഇഷാനിയിലേക്ക് മാത്രം പതിഞ്ഞു..... ഗോപി എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു വീണ്ടും അവളെ ചിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതോടൊപ്പം മീനുവും സച്ചുവും അമ്മയുമെല്ലാം ചേരുന്നത് നോക്കി നിൽക്കെ അവരിൽ നിന്ന് താനിപ്പോ ഒത്തിരി അകലെയാണെന്നത് ഗായത്രി തിരിച്ചറിഞ്ഞു..... മുൻപ് അവരെല്ലാം തന്നോട് സ്നേഹം കാണിക്കുമ്പോൾ താനായിരുന്നു ഒഴിഞ്ഞു മാറിയിരുന്നത്..... എന്നാലിന്ന് അഹങ്കരിച്ചതെല്ലാം കാല് കീഴിൽ നിന്നോലിച്ചു പോകുന്ന നിമിഷം തനിക്കെന്ന് പറയാൻ ആരെങ്കിലുമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലെന്ന് തോന്നി പ്പോയിരുന്നവർക്ക്....... അവരെല്ലാവരും നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തിലാണ്.... സംസാരങ്ങളും പൊട്ടി ച്ചിരികളും അവിടെ നിറയുമ്പോൾ അവർ അവരുടെ കുട്ടിക്കാലം ഓർത്തെടുക്കുകയായിരുന്നു... കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് രവിയേട്ടനോടൊപ്പം പോകും വരെ താനും ഇവരിലൊരാളായിരുന്നു.... തനിക്കെന്ന് പറയാൻ ഒന്നുമില്ലാത്ത ഈ സമയം താനവരിൽ നിന്നൊരുപാട് ദൂരെയുമായി പ്പോയി.... ഗായത്രിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത തോന്നിയിരുന്നവിടെ..... ആകെ ക്കൂടി തനിച്ചായത് പോലെ...... ഗായത്രി പതിയെ അവിടെ നിന്നും തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിന്ന ഭാരം അവരറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ അവരൊന്നിരുന്നു..... ആ പഴയ ഗായത്രി തന്നിൽ നിന്നുണരാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അവരെയേറെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.... ഗായത്രി വരു.....കഴിക്കാം.... തനൂജ വന്നു വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അവർ ഒന്നെഴുന്നേറ്റത്...... എല്ലാവരും കൂടിയിരിക്കുന്ന ആ മേശയിലേക്ക് കയറി ചെല്ലാൻ അവർക്കൊരു മടി തോന്നി..... എങ്കിലും അവരങ്ങോട്ട് തന്നെ നടന്നു ..... എല്ലാവരും കൂടിയിരുന്നു സംസാരിക്കുംമ്പോഴും ഗായത്രി മാത്രം നിശബ്ദയായിരുന്നു...... ഗായത്രി ക്ക് തങ്ങളുടെ സംസാരം അരോചകമാകുന്നുണ്ടോയെന്നൊരു തോന്നലിൽ ഗോപിയും സംസാരം നിർത്തി കഴിച്ചു തുടങ്ങി.... എന്നാൽ ഗായത്രിയുടെ മനസ്സ് അവരോടൊപ്പം ചേരാനാണ് കൊതിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നത്..... ആ പഴയ ഗായത്രിയാവാൻ മനസ്സെറെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ...... അപ്പോഴും മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ കിടന്നു നഷ്ടപ്പെടലിന്റെ വക്കിലെത്തി നിൽക്കുന്ന തന്റെ ജീവിതം അവരെ പാടേ ഞെരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...... സച്ചു കടയിലേക്ക് പോയ സമയങ്ങളിൽ ഗോപിയായിരുന്നു ഇഷാനിയുടെ ചികിത്സാ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നോക്കിയിരുന്നത്.... പതിയെ ഇഷാനിയെ കൈ പിടിച്ചു നടത്തുമ്പോൾ അയാൾ പറയുന്ന തമാശകൾക്ക് അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി പുഞ്ചിരിച്ചു....... ഗായത്രി ഒരു നിമിഷം വർഷങ്ങളൊരുപാട് പിറകിലേക്ക് പോയിരുന്നു.... ചെറുപ്പം മുതലേ തനിക്ക് കുറുമ്പും വാശിയും അല്പം കൂടുതലായിരുന്നു....... ഏട്ടനാണെങ്കിൽ നിഷ്കളങ്കനും സൗമ്യനും..... വൈരുധ്യമുള്ള തങ്ങളുടെ സ്വഭാവങ്ങൾ അത്ര മേൽ ചേർന്നു നിന്നിരുന്നു....... മറ്റാരോടും അധികം ചേരാത്ത തനിക്കെല്ലാം ഏട്ടനായിരുന്നു.... ചേട്ടന്റെ സ്വന്തം സിൻഡ്രല്ല യായിരുന്നു താൻ..... ഓർമ്മകൾ അവർക്കുള്ളിൽ നിന്ന് തികട്ടി വന്നു....... അപ്പോഴും അതൊന്നും ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടമല്ലെന്ന വണ്ണം അവർ കൈ വിട്ട് പോയേക്കാവുന്ന അവരുടെ ആഡംബര ജീവിതത്തെ കുറിച്ചൊർത്തൊന്ന് ആശങ്കപ്പെട്ടു...... ഞാൻ ദേ..... അവിടെയൊരുന്നോളാം..... ഇഷാനിയെ പതിയെ കൈ പിടിച്ചു ഉമ്മറത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്നു ആ കസേരയിലിരുത്താൻ നോക്കുമ്പോഴായിരുന്നു ഇഷാനി അപ്പുറത്തെ തിണ്ണയിലേക്ക് ചൂണ്ടി അത് പറഞ്ഞത്...... അവൾക്ക് അവിടെയിരിക്കുന്നയ്ഹ് വല്യ ഇഷ്ടമാ...... തനൂജയും ചിരിയോടെ യത് പറയുമ്പോൾ ഗോപി പതിയെ അവളെ അവിടെയിരുത്തി..... ഗോപിയുടെ കണ്ണുകളൊരു നിമിഷം ഗായത്രിയിലേക്കൊന്ന് പതിഞ്ഞു... അതിലൊരു പുച്ഛം കലർന്നതായി അവർക്ക് തോന്നി..... അതിലേറെ പറഞ്ഞു തീർക്കാൻ പറ്റാത്ത എന്തോ ഒരു വിങ്ങലും...... കസേരയിൽ അവിടെയിരുന്നിരുന്ന ഗായത്രിക്ക് ഈ ഭൂമി താഴേക്ക് പിളർന്നു പോയെങ്കിലെന്ന് തോന്നി പ്പോയി ..... പണ്ട് തനിക്കും ഇത് പോലെ യായിരുന്നു..... ആ തിണ്ണയിലിരുന്നു പുറത്തേക് നോക്കിയേ കഴിക്കുക പോലും ചെയ്യുവായിരുന്നുള്ളു.... മറ്റാര് ആ സ്ഥലത്തിരുന്നാലും എഴുന്നേൽപ്പിക്കും താൻ.... പക്ഷെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിവിടെ വന്ന ഒരു തവണ പോലും താനവിടെ യൊന്നിരുന്നിട്ടില്ല...... കാവിയു ടെ നിറം തന്റെ വില കൂടിയ വസ്ത്രത്തിൽ കലർന്നാലോ എന്ന് കരുതി കസേരയിൽ മാത്രമേ ഇരിക്കാറുള്ളു....... താനും ഇഷാനിയും ആ ഒരു കാര്യത്തിൽ ഒരു പോലെ തന്നെയാണെന്ന് അവർക്ക് തോന്നി.... ജനിച്ചു വളർന്ന ചുറ്റുപാടിനെ തഴഞ്ഞു മാറ്റി മറ്റെന്തൊക്കെയോ സ്വന്തമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു..... ഇഷാനി നന്ദ്യാർ വട്ട പൂക്കൾ നോക്കി അവിടെയങ്ങനെയിരുന്നു ...... തണുപ്പുള്ള ഒരിളം കാറ്റ് അവളുടെ എണ്ണ മയമില്ലാത്ത മുടിയിഴകളിൽ ഒന്ന് തലോടി....... അവളുടെ ഹൃദയം ആനന്ദത്തിന്റെ കൊടു മുടിയിലായിരുന്നു...... ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം കൈ പിടിയിൽ കിട്ടിയ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ സന്തോഷം പോലെ..... അപ്പോഴും പപ്പ തന്നെ കൊണ്ട് പോകുമെന്ന തോന്നലിൽ അവളുടെ ഹൃദയം ശക്തമായോന്ന് മിടിച്ചിരുന്നു...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 നീയെന്താ ഇങ്ങനെയിരിക്കുന്നത്..... ആ കസേരയിൽ തന്നെ ആലോചനയിലാണ്ട് കിടക്കുന്ന ഗായത്രിയെ നോക്കി മുത്തശ്ശിയാണത് ചോദിച്ചത് ...... ഗായത്രിയുടെ ഒറ്റപ്പെടലും ശൂന്യതയും മുഖത്തെ വിങ്ങലുമെല്ലാം അവരിലെ അമ്മ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ നോവിച്ചിരുന്നു...... ഗായത്രി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... അല്ലെങ്കിലും എന്ത് മിണ്ടാൻ....... വന്ന മുതൽ മുഖവും ഇങ്ങനെ പിടിച്ചീ ഇരുത്തം തന്നെയല്ലേ...... നീ അമ്പലത്തിലൊന്ന് പോയി വാ......മനസ്സിനല്പം സമാധാനം കിട്ടട്ടെ....... മുത്തശ്ശി ഗായയത്രിയോടത് പറയുമ്പോൾ ഗായത്രി അവരെ യൊന്നു നോക്കി.... ഞാനോ അമ്പലത്തിലേക്ക് എന്നൊരു ചോദ്യം അതിനുണ്ടായിരുന്നതായി അവർക്ക് തോന്നിയിരുന്നു.... എന്താ നിനക്ക് പോകാൻ പാടില്ലേ...... ഞങ്ങളോടൊന്നും ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ നിനക്ക്.... അപ്പോ പിന്നേ നിന്റെ മനസിന്റെ ഭാരം എങ്ങനെയെങ്കിലും ഒന്ന് കുറയട്ടെ....... മുത്തശ്ശി അത്‌ പറയുമ്പോൾ ഗായത്രി അവരെയോന്ന് നോക്കി.... അമ്മയുടെ സംസാരത്തിൽ പോലും തന്നോടുള്ള അകൽച്ച ഒരു വേദന യോടെയാണ് ഗായത്രി യറിഞ്ഞത് .... ഇത് വരെ അതൊന്നും തനിക്ക് മനസ്സിലായിട്ടില്ല.... അതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാൻ താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടില്ലെന്നതല്ലേ ശെരി...... മറ്റെന്തിന്റെ യൊക്കെയോ പിറകെ യോടുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.... ഗായത്രിക്ക് വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങൽ തോന്നി...... അവരൊന്നു കുളിച്ചു അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാനൊരുങ്ങി...... ദേ..... ഈ മീനു പെണ്ണിനെ കൂടി കൂട്ടിക്കോ..... ഇപ്പൊ അടുത്തൊന്നും നീ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോയിട്ടില്ലല്ലോ....... ഗായത്രി ഇറങ്ങാൻ നേരം മുത്തശ്ശിയത് പറയുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് മീനുവിന്റെ മുഖമൊന്നു മാറി...... അവൾക്ക് അവരോടൊപ്പം പോകാൻ ഒട്ടും താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു..... പക്ഷ മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് മാത്രം അവൾ അവർക്ക് പിറകെ നടന്നു..... ഇരു വശവും വയലുകൾ നിറഞ്ഞ ആ റോഡിലൂടെ അമ്പലത്തിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് മാത്രമായി ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അല്ലെങ്കിലും ഓർമ്മകൾക്ക് നല്ല തണുപ്പാണല്ലോ..... മനുഷ്യനെ പാടേ മരവിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളൊരു തണുപ്പ്..... അവരോടൊപ്പം നടക്കുമ്പോൾ മിണ്ടാതെ നടക്കേണ്ടി വരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ മീനുവിന് അത്‌ വല്ലാത്തൊരു പ്രയാസം നൽകിയിരുന്നു..... കുറച്ചു കൂടി ദൂരം നടന്നപ്പോൾ വയലേലകൾ സൂര്യ രശ്മികൾ പതിച്ചു ഇളം മഞ്ഞ നിറമായത് ഗായത്രിയോന്ന് നോക്കി..... അവിടെ എത്തിയതും മനസ്സെന്തെന്നില്ലാത്ത ഓർമകളുടെ കുത്തൊഴുക്ക് പേറുന്നത് പോലെ..... ആ വയലിനപ്പുറത്തൊരു കുളത്തെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞു..... ഇതെന്താ മൂടിയിട്ടിരിക്കുന്നത്.... നീല നിറത്തിലുള്ള വല കൊണ്ട് മറച്ചു വെച്ച ആ കുളം നോക്കി ഗായത്രിയത് ചോദിച്ചത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു..... ഗായത്രിയിൽ നിന്നുള്ള ചോദ്യം പ്രതീക്ഷിക്കാത്തത് കൊണ്ട് മീനുവവരെയൊന്ന് നോക്കി.... അതിലിപ്പോ മീൻ വളർത്തുകയാണ്..... മീനു അത്‌ പറഞ്ഞതും ഗാത്രിയുടെ മനസ്സിലെന്തോ ഒരു വേദന പടർന്നത് അവരറിഞ്ഞു..... താൻ എത്ര നീന്തി കളിച്ച കുളമാണ്...... തന്റെ കുട്ടിക്കാലം മനോഹരമാക്കുന്നതിൽ വലിയൊരു പങ്കു ഈ കുളത്തിനുണ്ട്..... താൻ കുളിച് കഴിഞ്ഞ് വരുന്നത് കാത്ത് കുളത്തിനപ്പുറത്തായുള്ള ആ അക്ക്യുഡൈ റ്റിൽ സതീഷേട്ടൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടാവും..... കുളത്തിലേക്കെന്ന് പേര് പറഞ്ഞു വരുന്നതേ ആ ഒരു കൂടി ക്കാഴ്ചക് വേണ്ടിയായിരുന്നു........ അവരുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പതിനാറു കാരിയുടെ നാണം പടർന്നു..... താനും ശ്രീജയും ബിന്ദുവും രേണുവും...... എല്ലാവരും കൂടി മുകളിൽ കാണുന്ന ഈ തിട്ടിൽ നിന്ന് താഴെക്കോരൊറ്റ ചാട്ടമാണ്... തങ്ങൾ താഴെക്കെത്തുമ്പോൾ വെള്ളം മുകളിലേ തിട്ടിൽ തൊട്ടിട്ടുണ്ടാവും..... ഓർമ്മകൾ ഗായത്രിയിലൊരു പുഞ്ചിരി നിറച്ചിരുന്നു..... അല്ലെങ്കിലും ഓർക്കാൻ ഏറ്റവും സുഖമുള്ള ഓർമകൾ നൽകുന്നത് ബാല്യവും കൗമാരവും തന്നെയല്ലേ...... അതിൽ നിന്നാണ് താനോടിയോളിച്ചത്..... അവരാ തിട്ടിലൊന്ന് കയറി നിന്ന് വെള്ളത്തിലേക്കെത്തി നോക്കി.. താഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന വെള്ളത്തിൽ അവർ കണ്ടത് പാവാടായിട്ട കണ്ണുകളിൽ മുഴുവൻ സന്തോഷം നിറച്ചു വെച്ച ആ പഴയ ഗായത്രി യെയായിരുന്നു..... എന്തിനോ ആ മിഴികളോന്ന് തിളങ്ങി..... അവർ ആ തിട്ടിൽ നിന്ന് തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കാലുകളൊന്ന് ഉരൂസി പോയിരുന്നു...... അയ്യോ അപ്പച്ചി സൂക്ഷിച്.....വീഴും മീനു അതും പറഞ്ഞു അവരുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചത് യാന്ത്രികമായിരുന്നു..... അവർ മിഴികളുയർത്തി മീനു വിനെയൊന്ന് നോക്കി...... അപ്പച്ചിയെന്ന അവളുടെ വിളിക്കേറെ ഭംഗിയുള്ളത് അവരറിഞ്ഞു..... അതേ...... അവൾക്ക് താൻ അപ്പച്ചി തന്നെയാണല്ലോ..... താനാണ് അതെല്ലാം മറന്ന് പോയത്...... അവർ അവളെ തന്നെ യൊന്നു നോക്കി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് മീനു പെട്ടെന്ന് അവർക്കതൊന്നും ഇഷ്ടമാവില്ലെന്നോർത്ത് കയ്യൊന്ന് വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്...... എന്നാൽ അതറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ഒരു ചിരിയോടെ ഗായത്രി അവളുടെ വിരലുകളിൽ പിടിയൊന്ന് മുറുക്കിയിരുന്നു..... അങ്ങനെയൊന്നും വീഴില്ലെടി....... ഇവിടെയൊക്കെ എത്ര ചാടി മറിഞ്ഞതാ ഈ അപ്പച്ചിയെന്ന് അറിയുവോ.... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു അവരാ തിണ്ണയിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങുമ്പോൾ ഇത് താനിത് വരെ കണ്ട അപ്പചിയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ മീനു വാങ്ങനെ തറഞ്ഞു നിന്ന് പോയിരുന്നു....... (തുടരും ) Aysha Akbar #📔 കഥ