#🍀🍀 தெய்வ தரிசனம் 🍀🍀பக்தி பாடல்& படங்கள்🔷🔶கடவுள்🔶🔷ஆன்மீக தகவல்கள் 🍃🍃 #🕉️சிவன் ஸ்டேட்டஸ்🎶 #🙏🏼சிவ பெருமான் பாடல்கள் #🙏🪔பிரதோசம் 🙏🪔ஓம் நந்தீஸ்வரர் போற்றி🪔🐂🙏🙏🪔🔱ஓம் நமசிவாய🔱🪔🙏 #🖌பக்தி ஓவியம்🎨🙏 தேய்ந்த கையும் கனிந்த ஈசன் அருளும்: மதுரையை மீட்ட மும்மை வேந்தர் மூர்த்தி நாயனார்! 🔱✨ தமிழகத்தின் ஆன்மீக வரலாற்றில், "பக்தி என்பது பூக்களைத் தூவுவது மட்டுமல்ல, தேவையெனில் நம் உடலையே உரமாக்குவது" என்று வாழ்ந்து காட்டியவர் மூர்த்தி நாயனார். 63 நாயன்மார்களில் இவருடைய வரலாறு தனித்துவமானது. 1. மதுரையும் மாபெரும் திருப்பணியும்: கூடல் மாநகராம் மதுரையில் வணிகர் குலத்தில் பிறந்தவர் மூர்த்தி நாயனார். எத்தனையோ செல்வம் இருந்தும், அவர் எதைக் காட்டிலும் பெரிதாகக் கருதியது மதுரை ஆலவாய் அண்ணல் சொக்கநாதருக்குச் செய்யும் திருப்பணியைத்தான். நாள்தோறும் தூய சந்தனக் கட்டைகளைத் தேய்த்து, நறுமணம் மிக்க சந்தனக் குழம்பை இறைவனின் திருமேனியில் பூசி மகிழ்வதையே தனது வாழ்நாள் கடமையாகக் கொண்டிருந்தார். 2. சூழ்ச்சியால் வந்த சோதனை: காலம் மாறியது. மதுரையை ஒரு கர்நாடக மன்னன் கைப்பற்றினான். அவன் சமண சமயத்தின் மீது அதிக பற்றுடையவன். அவனது ஆட்சியில் சைவம் ஒடுக்கப்பட்டது. சிவத்தொண்டர்கள் இன்னலுக்கு ஆளானார்கள். மூர்த்தி நாயனாரின் சந்தனத் தொண்டை எப்படியாவது நிறுத்த வேண்டும் என்று சமணர்கள் சூழ்ச்சி செய்தனர். நகரம் முழுவதும் எங்கு தேடியும் ஒரு சிறு துண்டு சந்தனக் கட்டை கூடக் கிடைக்காதவாறு மறைத்து வைத்தனர். கடைவீதிகள் அடைக்கப்பட்டன; காடுகளில் இருந்தும் சந்தனம் வராமல் தடுக்கப்பட்டது. 3. தியாகத்தின் உச்சம் - ரத்தம் சிந்திய பக்தி: சந்தனம் கிடைக்காத அந்த அதிகாலை வேளையில் நாயனார் மனம் உருகினார். "இன்று என் ஈசனுக்குச் சந்தனக் காப்பு இல்லையா? என் உயிர் இருந்தும் என் இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்ய முடியவில்லையே!" என விம்மி அழுதார். அடுத்த நிமிடம் அவர் எடுத்த முடிவு அதிரச் செய்தது. "கட்டை இல்லையென்றால் என்ன? என் கையே கட்டை!" சந்தனம் அரைக்கும் கல்லில், தனது முழங்கையை வைத்தார். ஆவேசத்துடன் தேய்க்கத் தொடங்கினார். தோல் தேய்ந்தது: ரத்தம் பீறிட்டு கல்லில் வழிந்தது. 🩸 தசை கிழிந்தது: நரம்புகள் அறுபட்டுத் துடித்தன. எலும்பு தேய்ந்தது: "மடமட" என்ற சத்தத்துடன் எலும்பு தேயத் தொடங்கியது. தன் உடலின் வலியைக் காட்டிலும், இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்ய வேண்டும் என்ற வேட்கையே அவரிடம் மிஞ்சியிருந்தது. 4. ஈசனின் மனம் கனிந்த தருணம்: தன் அடியாரின் இந்த எல்லை கடந்த தியாகத்தைக் கண்டு சொக்கநாதப் பெருமான் மனம் பொறுக்கவில்லை. மதுரைக் கோவிலே அதிரும் வண்ணம் ஒரு அசரீரி (இறைவனின் குரல்) ஒலித்தது: "அன்பனே! போதும் உன் செயல்! உன் உறுதியைக் கண்டு மகிழ்ந்தோம். உன் கையை எடு. உன் காயங்கள் மறையட்டும். உன்னைத் துயரப்படுத்திய இந்த அநீதி ஆட்சி இன்றுடன் முடியும். நீயே இந்த மதுரையை ஆள்வாய்!" இறைவனின் வாக்கு கேட்ட அடுத்த நொடி, நாயனாரின் கை பழையபடி அழகாக மாறியது. காயங்கள் வடுக்கள் இன்றி மறைந்தன. 5. மகுடம் தரிக்காத மாமன்னர்: அன்று இரவே அக்கிரம மன்னன் வாரிசு இன்றி இறந்தான். அடுத்த அரசனைத் தேர்ந்தெடுக்க, வழக்கப்படி யானையின் கண்களைக் கட்டி விட்டனர். அந்தப் பட்டத்து யானை, நேராக மூர்த்தி நாயனாரைத் தேடிச் சென்று அவர் முன் மண்டியிட்டு, அவரைத் தன் முதுகில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டது. மன்னனாக முடிசூட்ட அமைச்சர்கள் அழைத்தபோது நாயனார் ஒரு வியக்கத்தக்க நிபந்தனையை விதித்தார்: "நான் மன்னனாக வேண்டுமானால், மதுரையில் சைவம் தழைக்க வேண்டும். நான் பொன்னாலான மகுடத்தைச் சூடமாட்டேன், 'சடைமுடி'யையே மகுடமாகச் சூடுவேன். அணிகலன்கள் அணிய மாட்டேன், 'உருத்திராட்சமே' என் அணிகலன். சந்தனப் பூச்சுக்கு பதில் 'திருநீறே' என் பூச்சு!" இதையே "மும்மை" (திருநீறு, உருத்திராட்சம், சடைமுடி) என்பார்கள். 6. பொற்கால ஆட்சி: நிபந்தனைப்படியே, ஒரு துறவியைப் போலவே மதுரையை நீண்ட காலம் அறவழியில் ஆட்சி செய்தார். இழந்த சைவப் பெருமை மதுரையில் மீண்டும் மலர்ந்தது. இறுதியில், சிவபெருமானின் திருவடி நிழலை அடைந்து முக்தி பெற்றார். முடிவுரை: மூர்த்தி நாயனாரின் வரலாறு நமக்கு உணர்த்துவது ஒன்றைத்தான்: "நாம் எதை இறைவனுக்காகத் தியாகம் செய்கிறோமோ, அதைவிடப் பலமடங்கு மேன்மையை இறைவன் நமக்குப் பின்னால் தருவான்."