#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #💥💤🌟 INSURANCE ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) …………………………………………… രണ്ട് വർഷം മുമ്പ് വരെ സന്ധ്യ കുടുംബത്തിന്റെ നെടുംതൂണായിരുന്നു. പാലക്കാട്ടെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ബാങ്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥയായിരുന്നു അവൾ. അവളുടെ വരുമാനത്തിലാണ് സുരേഷിന്റെ ആഡംബരങ്ങളും ആദർശിന്റെ ബിസിനസ്സ് പരാജയങ്ങളും സുരേഷിന്റെ അമ്മ ഗീതയുടെ ആഭരണ മോഹങ്ങളും തടസ്സമില്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോയിരുന്നത്. ആ നിർണ്ണായക രാത്രി സന്ധ്യയുടെ പേരിൽ നഗരമധ്യത്തിൽ അഞ്ചു സെന്റ് സ്ഥലമുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ്ഥലം സുരേഷിന് തന്റെ പുതിയ ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാൻ വിട്ടുനൽകണമെന്ന് അവൻ നിരന്തരം വാശിപിടിച്ചു. എന്നാൽ സന്ധ്യ അതിന് തയ്യാറായില്ല. "ഇത് നമ്മുടെ ഭാവിയിലേക്കുള്ളതാണ്" എന്ന അവളുടെ ഉറച്ച നിലപാടാണ് അവളെ ആ കട്ടിലിലേക്ക് എത്തിച്ചത്. ഒരു മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ, തറവാട്ടിലെ ഊണുമുറിയിൽ വെച്ച് അവർ തമ്മിൽ വലിയ തർക്കമുണ്ടായി. സുരേഷ് മദ്യലഹരിയിലായിരുന്നു. "നീ തരുന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട, പക്ഷേ നിന്റെ ഒപ്പ് എനിക്ക് വേണം!" സുരേഷ് അലറി. സന്ധ്യ അവിടുന്ന് മാറാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ സുരേഷ് അവളെ തള്ളിവീഴ്ത്തി. വീണത് ആ പഴയ തറവാട്ടിലെ തടികൊണ്ടുള്ള ഗോവണിയുടെ അരികിലേക്കാണ്. തലയുടെ പിൻഭാഗം ഗോവണിയുടെ കൂർത്ത വശത്ത് കഠിനമായി തട്ടി. ആഘാതത്തിൽ സന്ധ്യയുടെ ബോധം മറഞ്ഞു. ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചപ്പോൾ ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞത് തലച്ചോറിലെ ആന്തരിക രക്തസ്രാവം മൂലം അവൾ കോമ സ്റ്റേജിലേക്ക് പോയി എന്നാണ്. ഒരു ശസ്ത്രക്രിയ നടത്തിയാൽ അവൾക്ക് തിരിച്ചു വരാൻ 70% സാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെയാണ് സുരേഷ് തന്റെ അഭിനയം പുറത്തെടുത്തത്. "അമ്മേ, ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞാലും അവൾക്ക് പഴയപോലെ നടക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ പറയുന്നു. വെറുതെ എന്തിനാ ലക്ഷങ്ങൾ കളയുന്നത്? നമുക്ക് അവളെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുപോയി നോക്കാം," സുരേഷ് ഗീതയെ സ്വാധീനിച്ചു. യഥാർത്ഥത്തിൽ സന്ധ്യ സുഖപ്പെട്ടാൽ താൻ ജയിലിൽ ആകുമെന്ന് സുരേഷ് ഭയന്നു. അവളുടെ ബോധം തിരിച്ചുവരാതിരിക്കാൻ അവൻ അവൾക്ക് നൽകിയ ചികിൽസയിൽ കൃത്രിമം കാണിച്ചു. നഗരത്തിലെ നല്ല ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് അവളെ ആ തറവാട്ടിലെ ഇരുട്ടറയിലേക്ക് മാറ്റി. അവളുടെ ഇൻഷുറൻസ് തുകയും സ്ഥലവും ലക്ഷ്യമിട്ട് അവർ ആ കോമ അവസ്ഥയെ ഒരു വരുമാന മാർഗ്ഗമാക്കി മാറ്റി. …….. പാലക്കാട്ടെ ആ പഴയ തറവാട് ഇപ്പോൾ ഒരു മ്യൂസിയം പോലെയാണ്. ചിതലരിച്ച തടിപ്പെട്ടികൾക്കും, ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുള്ള എലികൾക്കും നടുവിൽ സന്ധ്യ കിടക്കുന്നു. ചലനമറ്റ അവളുടെ ശരീരം ഒരു പഴയ സ്റ്റിൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫ് പോലെ നിശ്ചലമാണ്. പക്ഷേ, ആ നിശ്ചലതയ്ക്ക് പിന്നിൽ അവളുടെ മനസ്സ് ഒരു 4K സിനിമ പോലെ അതിവേഗത്തിൽ ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയുടെ ശബ്ദവും, മുറിയുടെ മൂലയിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ചീവീടുകളുടെ കരച്ചിലും അവൾക്ക് വെറും പശ്ചാത്തല സംഗീതം മാത്രമായിരുന്നു. വാതിലിനടുത്ത് സുരേഷ് തന്റെ പുതിയ ഐഫോണിൽ കാൽക്കുലേറ്റർ തുറന്ന് ഗൗരവത്തോടെ കണക്ക് കൂട്ടുകയാണ്. അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ബിസിനസ്സ് ഡീൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതിന്റെ ഗൗരവം. "സന്ധ്യേ, നീ ഒന്ന് ലോജിക്കലായി ആലോചിച്ചു നോക്ക്," സുരേഷ് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. "നിന്റെ ഈ ചികിത്സയ്ക്ക് മാസം 50,000 രൂപയാകുന്നു. നിന്റെ ഇൻഷുറൻസ് തുകയോ 2 cr. നീ ഇപ്പോൾ മരിച്ചാൽ എനിക്ക് ലാഭം കൃത്യം 2 cr . നേരെ മറിച്ച്, നീ അടുത്ത പത്ത് വർഷം ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ എനിക്ക് നഷ്ടം 50 ലക്ഷം രൂപയാണ്. അതായത് നീ മരിക്കുന്നത് നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയ്ക്ക് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്! ഒരു ഭർത്താവ് എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് വേറെ വഴിയില്ല." സന്ധ്യയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു കൊലവിളി ഉയർന്നു. അവളുടെ രക്തം സിരകളിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു. പക്ഷേ പുറത്ത് വന്നത് ഒരു ചെറിയ ഉമിനീർ തുള്ളി മാത്രം. അത് അവളുടെ താടിയിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി. …… പണ്ട് നാടകത്തിൽ അഭിനയിച്ചിരുന്ന സുരേഷിന്റെ അമ്മ ഗീതക്ക് ഇപ്പോൾ ഒരേയൊരു ലക്ഷ്യമേയുള്ളൂ.സന്ധ്യയുടെ കഴുത്തിലെ ആ 8 പവൻ മാല. അവർ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നത് ഒരു വില്ലത്തിയുടെ ഭാവത്തോടെയായിരുന്നു. "എടാ സുരേഷേ, ഈ ഉരുട്ടിയ മൈദാ മാവ് പോലെ കിടക്കുന്ന സാധനത്തിന് എന്തിനാടാ ഇത്രയും സ്വർണ്ണം?" ഗീത പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു. "ഇതൊക്കെ അങ്ങോട്ട് ഊരിയെടുക്കാം. ഇവൾക്ക് ഇനി ഇതൊക്കെ എന്തിനാ? പരലോകത്ത് പോയി ആഭരണം കാണിക്കാനാണോ? അവിടെയൊക്കെ നല്ല വെയിലായിരിക്കും, ഇതൊക്കെ ചൂടായാൽ ഇവൾക്ക് പൊള്ളില്ലേ?" ഗീത തന്റെ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ സന്ധ്യയുടെ കഴുത്തിൽ വെച്ചു. മാലയുടെ കൊളുത്ത് അഴിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ നഖങ്ങൾ സന്ധ്യയുടെ തൊലിയിൽ അമർന്നു. സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് വികസിച്ചു. അവൾ ഗീതയെ തുറിച്ചു നോക്കി. ഗീത ഒന്ന് ഞെട്ടി പുറകോട്ട് മാറി. "എടാ, ഇവൾ എന്നെ നോക്കി പേടിപ്പിക്കുന്നു! ഇവളുടെ കണ്ണിൽ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത തിളക്കം!" ഗീത പരിഭ്രമിച്ചു. "അമ്മേ, അതൊക്കെ വെറും തോന്നലാണ്. അവൾക്ക് കണ്ണ് അടയ്ക്കാൻ പറ്റാത്തതുകൊണ്ട് നോക്കുന്നതാ," സുരേഷ് അലോസരത്തോടെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. "അമ്മ വേഗം ആ പണി തീർക്ക്." …… സന്ധ്യയുടെ അനിയൻ ആദർശ് ഒരു സൈഡ് ബിസിനസ്സുകാരനാണ്. അവൻ ഓരോ ആഴ്ചയും ഓരോ വഴിപാടുകൾ നടത്തും. പക്ഷേ അതൊന്നും ചേച്ചിക്ക് സുഖപ്പെടാനല്ല, മറിച്ച് തറവാട് വീട് വിൽക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് കിട്ടേണ്ട വിഹിതം കുറഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാനാണ്. അവൻ കൈകൂപ്പിക്കൊണ്ട് മുറിയിലേക്ക് വന്നു. "ചേച്ചി, ഞാൻ ഇന്ന് വഴിപാട് കഴിച്ചു. ചേച്ചിക്ക് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ഒരു നല്ല വി.ഐ.പി സീറ്റ് കിട്ടാൻ വേണ്ടിയാണ് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചത്. ഇവിടെയിങ്ങനെ കിടന്ന് കഷ്ടപ്പെടണ്ടല്ലോ. അവിടെയൊക്കെ നല്ല എയർകണ്ടീഷൻ ആയിരിക്കും," ആദർശ് കപടമായ സങ്കടത്തോടെ പറഞ്ഞു. “നിനക്കൊക്കെ ഞാൻ വെച്ചിട്ടുണ്ടെടാ... അലവലാതി എനിക്ക് ഒന്ന് എഴുന്നേൽക്കാൻ പറ്റിയിരുന്നെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെയൊക്കെ ശവമടക്ക് ഞാൻ തന്നെ ഗംഭീരമായി നടത്തിയേനെ!"സന്ധ്യ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു …… അന്ന് രാത്രി സുരേഷും അമ്മയും കൂടി ഒരു പ്ലാൻ ഇട്ടു. സന്ധ്യയുടെ ഭക്ഷണത്തിലോ ജ്യൂസിലോ അമിതമായി ഉറക്കഗുളിക കലർത്തുക . പാവം ആദർശ് ഇതൊന്നും അറിയാതെ പുറത്ത് ഇരുന്ന് പബ്ജി കളിക്കുകയായിരുന്നു. അവന്റെ ഹെഡ്ഫോണിൽ വെടിയൊച്ചകൾ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. "അമ്മേ, ഇത് കൊടുത്താൽ അവൾ പതിയെ ഉറങ്ങും. പിന്നെ എഴുന്നേൽക്കില്ല. രാവിലെ നമുക്ക് പറയാം ഹൃദയാഘാതം ആണെന്ന്. ഡോക്ടർക്കും സംശയം തോന്നില്ല," സുരേഷ് ഒരു ഗ്ലാസ് ആപ്പിൾ ജ്യൂസുമായി അടുത്തു. അതിൽ മാരകമായ അളവിൽ ഗുളികകൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നിരുന്നു. സന്ധ്യ ഇതെല്ലാം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ വാക്കും അവളുടെ കാതുകളിൽ ഈയം ഉരുക്കി ഒഴിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. കൃത്യം ആ സമയത്ത്, ആ മുറിയിലെ പഴയ നിലക്കണ്ണാടിക്ക് പിന്നിൽ ഒരു വലിയ എലി ഓടി. ആ കണ്ണാടി ഭിത്തിയിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്ന ആണിക്ക് വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. അത് തുരുമ്പെടുത്ത് തകർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. സുരേഷ് സന്ധ്യയുടെ വായിലേക്ക് മരുന്ന് ഒഴിക്കാൻ ആഞ്ഞതും, പെട്ടെന്ന് ജനാലയിലൂടെ ഒരു ശവപ്പറമ്പിലെ കാറ്റുപോലെ കഠിനമായ ഒരു കാറ്റടിച്ചു. കാറ്റിൽ ജനൽ പാളികൾ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ കൂട്ടിയിടിച്ചു. സുരേഷിന്റെ കൈ തട്ടി ആപ്പിൾ ജ്യൂസ് ഗീതയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തെറിച്ചു. ഗീത മരുന്നിന്റെ എരിച്ചിൽ കൊണ്ട് കണ്ണു കാണാതെ പുറകോട്ട് നീങ്ങി. നിർഭാഗ്യവശാൽ, നിലത്തുണ്ടായിരുന്ന സന്ധ്യയുടെ യൂറിൻ ബാഗിൽ തട്ടി അവർ വഴുതി വീണു. വീണത് നേരെ സുരേഷിന്റെ മേലേയ്ക്കാണ്. സുരേഷ് നിയന്ത്രണം വിട്ട് കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ വെച്ചിരുന്ന ആ വലിയ ഓക്സിജൻ സിലിണ്ടറിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. സിലിണ്ടർ മറിഞ്ഞ് നേരെ ചെന്ന് ഇടിച്ചത് ഭിത്തിയിലെ ആ ഭീമാകാരമായ നിലക്കണ്ണാടിയിലാണ്! ആ കണ്ണാടി ഭിത്തിയിൽ നിന്ന് ഇളകി സുരേഷിന്റെയും ഗീതയുടെയും ഇടയിലേക്ക് വീണു. ചില്ലുകൾ ചിതറിത്തെറിച്ചു. ഒരു വലിയ കൂർത്ത ചില്ല് സുരേഷിന്റെ പാന്റിന്റെ പോക്കറ്റിലിരുന്ന ലൈറ്ററിൽ പോയി കൃത്യമായി തറച്ചു. ലൈറ്റർ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു! പഴയ തടിപ്പെട്ടികളിലെ ഉണങ്ങിയ തുണികൾക്കും, ചിതലരിച്ച പുസ്തകങ്ങൾക്കും തീ പിടിച്ചു. സന്ധ്യ ഇതെല്ലാം കണ്ടുകൊണ്ട് ബെഡിൽ കിടക്കുകയാണ്. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ലോട്ടറി അടിച്ച സന്തോഷം. പക്ഷേ തീ അടുത്തേക്ക് വരുന്നു! അപ്പോഴാണ് ആദർശ് വാതിൽ ചവിട്ടിപ്പൊളിച്ച് അകത്തേക്ക് വന്നത്. "അയ്യോ തീ!" അവൻ നിലവിളിച്ചു. അവൻ ആദ്യം നോക്കിയത് സുരേഷിനെയാണ്. സുരേഷിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് പുക വരുന്നു. ആദർശ് ഒന്നും നോക്കിയില്ല, കട്ടിലിനടുത്ത് ഇരുന്ന ബക്കറ്റിലെ ജ്യൂസ്‌ കലർന്ന വെള്ളം എടുത്ത് സുരേഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒഴിച്ചു. പക്ഷേ ആ വെള്ളത്തിൽ നേരത്തെ സുരേഷ് കലർത്തി വെച്ച സന്ധ്യയുടെ ശക്തിയേറിയ മരുന്നുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു! സുരേഷ് മയങ്ങി വീണു. ഗീത തലകറങ്ങി കണ്ണാടിക്കഷ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ കുടുങ്ങിക്കിടന്നു. ആദർശ് പെട്ടെന്ന് സന്ധ്യയെ എടുത്ത് പുറത്തേക്ക് ഓടി. "ചേച്ചി, ഞാൻ ചേച്ചിയെ രക്ഷിക്കാം!" സന്ധ്യയെ പുറത്തെ പുൽത്തകിടിയിൽ കിടത്തിയിട്ട് ആദർശ് വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കയറി. പക്ഷേ സുരേഷിനെയോ അമ്മയെയോ രക്ഷിക്കാനല്ല, പകരം അലമാരയിലിരുന്ന തറവാടിന്റെ ആധാരവും പ്രമാണവും എടുക്കാൻ ആയിരുന്നു! തീ പടർന്നു പിടിച്ചു. തറവാട് കത്തിയമർന്നു. സ്വന്തം പേരിൽ ഇൻഷുറൻസ് ഉള്ള സുരേഷും ഗീതയും പരലോകത്തേക്ക് ടിക്കറ്റെടുത്തു. …… അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ സന്ധ്യ ഹോസ്പിറ്റലിലെ എമർജൻസി വാർഡിലാണ്. ഡോക്ടർ സാമൂവൽ വന്ന് പരിശോധിച്ചിട്ട് ആശ്ചര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ഭയങ്കര അത്ഭുതം! ആ തീയുടെ ചൂടേറ്റപ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിലെ തളർന്നുപോയ ചില നാഡീ കോശങ്ങൾ ഉണർന്നു. സന്ധ്യയുടെ വിരലുകൾ അനങ്ങുന്നുണ്ട്!" സന്ധ്യ പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. അവളുടെ മുന്നിൽ തലയിൽ കെട്ടുമായി ആദർശ് നിൽക്കുന്നു. അവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു. "ചേച്ചി... സാരമില്ല, തറവാട് പോയെങ്കിലും സുരേഷേട്ടന്റെയും അമ്മയുടെയും ഇൻഷുറൻസ് പൈസ ഇനി നമുക്ക് കിട്ടും. നമ്മൾ രക്ഷപ്പെട്ടു!" അവൻ സന്തോഷം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച് പറഞ്ഞു. സന്ധ്യ ആദർശിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ കൈ വിരലുകൾ പതുക്കെ മടക്കി ഒരു മുഷ്ടി ചുരുട്ടി. ആ ചിരിയിൽ ഒരു രഹസ്യമുണ്ടായിരുന്നു "ഇൻഷുറൻസ് പണം വരുന്നത് എന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്കാണ് മോനേ... അടുത്തത് നിന്റെ ഊഴമാണ് നിന്റെ പേരിലുള്ള ഇൻഷുറൻസിന്റെ നോമിനിയും ഞാൻ തന്നെ!" ……. End