#👫 મારા મિત્ર માટે #🙏હિન્દૂ દેવી-દેવતા🌺 #🙏 જય શ્રી કૃષ્ણ #🙏પૂજ્ય મહંત સ્વામી મહારાજનો જન્મદિવસ #👨‍👩‍👧‍👦 પરિવાર પ્રેમ ચરિત્રઃ ૧૩-૦૨-૨૦૨૬ મહા વદ ૧૧ શુક્રવાર... જય સ્વામિનારાયણ..... પંચમહાલ જિલ્લાના લુણાવાડા તાલુકામાં સુખરામપુરા પાસે હીરાપુરા ગામ છે. જ્યાં મોરારજી જોષી નામના એક સારા બ્રાહ્મણ હરિભક્ત રહેતા. તેઓ શ્રીજીમહારાજના અનન્ય આશ્રિત હતા. મહારાજની સર્વોપરિ નિષ્ઠા ખૂબ જોરદાર હતી ને શૂરવીર હતા. એ જ ગામમાં તેમની પાડોશમાં જ મેલી વિદ્યાને જાણનારો એક માવજી સૂતાર રહે. તેણે જંત્ર-મંત્રથી ત્રણસો ભૂતોને વશ કર્યાં હતાં. એના મદમાં તે ગામમાં ઘણાં માણસોને હેરાન કરતો. બીજાને ડરાવતો રહેતો. આકાશમાં પક્ષી ઉડતું હોય, તેને જોઈને માવજી મંત્ર બોલે તો પક્ષી ડફ લઈને હેઠું પડે. અરે ! કૂતરું નીકળે અને મેલા મંત્ર બોલે તો કૂતરું પણ ત્રણ ગલોટિયાં ખાઈ જાય. આ માવજી સૂતાર સામે કોઈ કાંઈ બોલે તો મલિન મંત્ર દ્વારા તેનાં ઢોર મારી નાંખે અથવા તેને જ માંદો પાડી પથારી ભેગો કરી દે. પછી જો પગમાં પડી માફી માંગે તો જીવતો રહે નહિ તો તેને પણ મારી નાખે. આવો તે જબરો તાંત્રિક અને દુરાચારી હતો. આખું ગામ તેનાથી ભય પામતું. કોઈથી કાંઈ કહેવાતું નહિ અને સહેવાતું પણ નહિ. એક વખત વિપ્ર મોરારજી જોષીએ માવજીને કહ્યું, “અલા માવભાઇ ! તમે આ જંત્ર-મંત્ર જાણો છો, તેનાથી લોકોને ડરાવો છો, પણ તેથી કાંઈ તમારું કલ્યાણ થાશે નહિ. માટે તમે જો સ્વામિનારાયણનો આશરો કરો તો તમારું કલ્યાણ થાય અને જન્મ સુધરી જાય.” ત્યારે તેણે કહ્યું, “મારા જંત્ર-મંત્ર તમારા ઉપર નાંખું ને તે તેમને ન લાગે તો સ્વામિનારાયણ સાચા, તમે પણ સાચા. પછી હું તેમનો આશરો કરું.” ત્યારે મોરારજી ભાઈ કહે, “હું સત્સંગી છું, મારે ભગવાન સ્વામિનારાયણનો આશરો છે. માટે તમારા મંત્ર-જંત્ર જે હોય તે મારી ઉપર નાંખો, મને કાંઈ નહિ થાય. તારા જેવા તો શું ? કાળ, કર્મ અને માયા પણ મને કાંઈ ન કરી શકે ! ભૂત-પ્રેતથી કે મલિન દેવ-દૈવતાથી હું ડરતો નથી. માટે તને ફાવે તેમ કર, જા !” માવજી ધૂંઆ-પૂંઆ થાતો ઘેર ગયો. પછી રાત્રે જંત્ર-મંત્રથી ત્રણસો ભૂતોને બોલાવ્યાં. ઘેટાં-બકરાં વધેરી નૈવેદ ધર્યું. પછી માવજી ભૂતોનું ટોળું લઈને મોરારજીભાઈની પાસે આવ્યો. મોરારજીભાઈ વાડામાં ખાટલા પર બેઠા હતા ને “સ્વામિનારાયણ.. સ્વામિનારાયણ.. ' બોલતાં થકા માળા ફેરવતા હતા. તે વખતે માવજીએ પડકારો કર્યો, “ક્યાં ગયો મોરારજી !” મોરારજીભાઈ સહજાનંદના કેફથી કહે, “જેટલાં હતાં તે બધાંને લાવ્યો છો ને ? જો જે, બધાં તને મૂકીને ભાગી ન જાય !!" માવજીએ કહ્યું, ‘ભૂદેવ ! હવે તમે ભાગી જાતા નહિ. હમણે થોડી જ વારમાં ગોથું ખાઈને હેઠા પડશો. પાંસળા ભાંગશે ત્યારે તમને સમજાશે, પછી ગોત્યા નહિ જડો.” મોરારજી ભાઈ કહે, ‘માવજી! જાય ઈ બીજા! મારી ડોકમાં સ્વામિનારાયણની કંઠી છે. હું પુરુષોત્તમનારાયણનો પરમ ઉપાસક છું. તેની આગળ તારા મંત્ર-તંત્ર શું લેખામાં ? માટે તારે જે કરવું હોય તે હવે કરવા માંડય.' આવી મોરારજીભાઈની વાત સાંભળી માવજીની આંખો ફરકવા લાગી. તે ધૂવાં-પૂવાં થયો ‘ૐ હ્રીં ક્લીમ હ્રીં ક્લીમ' એમ મંત્રો બોલી મંત્ર-જંત્રવાળા અડદના દાણા મોરારજી ઉપર નાંખ્યા. પણ તેનાથી મોરારજીભાઈનો એક વાળ પણ વાંકો થયો નહિ. પછી તેણે ભારે ભારે મંત્રો બોલી મલિન દેવોનું આવાહ્ન કર્યું અને જળની અંજલિ ભરી મોરારજીભાઈ ઉપર નાંખી. છતાં કાંઈ ન થયું. જીભના લોચા વળી જાય એટલા મંત્ર પ્રયોગ કર્યા પણ મોરારજીભાઈ તો નિરાંતે બેઠા ભજન કરતા હતા. એમનું રૂંવાડું પણ ન હલ્યું. એક કલાક નીકળી ગયો. પછી જોષીએ આંખો ખોલી હાથમાં પ્રસાદીનું પાણી લઈ “સ્વામિનારાયણ.. સ્વામિનારાયણ..” બોલતાં બોલતાં ભૂત આદિ મલિન દેવો પર છાંટવા માંડયું. તેથી તેઓ “બચાવો.. બચાવો..! કરતાં ભાગીને જતા રહ્યા. પછી મોરારજીભાઈએ માવજીને કહ્યું, ‘હજી બે દિવસ તને આપું છું, બે દિવસમાં તારાથી કંઈ ન થાય તો ત્રીજે દિવસે શરત પ્રમાણે તું મારી પાસે આવી ભગવાન શ્રીસ્વામિનારાયણનો આશ્રિત થજે.' તે સાંભળીને માવજી સૂતાર બહુ આશ્ચર્ય પામ્યા અને બોલ્યા, “બ્રહ્મદેવ ! તમે સ્વામિનારાયણના ખરા ભક્ત છો. તમારા ઈષ્ટદેવ પણ સાચા અર્થમાં પરમેશ્વર છે. હવે મારે મોડું કરવું નથી. આજથી હું મલિન દૈવતાઓનો ત્યાગ કરી તમારે શરણે છું. મને તમારા સાધુ પાસે લઈ જાઓ. પ્રગટ ભગવાનનો આશ્રિત કરો.” મોરારજીભાઈએ કહ્યું, થોડા દિવસ મારી સાથે ભજન કરો, આપણે સત્સંગ કરીએ. જ્યારે સંતો નજીકમાં આવશે ત્યારે આપણે ત્યાં જશું. જોષીએ વાતો કરી માવજી સૂતારને ભગવાન સ્વામિનારાયણનો નિશ્ચય કરાવ્યો. થોડા દિવસમાં લુણાવાડામાં મહાપ્રસાદાનંદ સ્વામી આવ્યા. તેની જાણ થતાં બંને ત્યાં ગયા. મોરારજીભાઈએ સ્વામીને માવજીમિસ્ત્રીનો પરિચય આપ્યો. સ્વામીના હાથે વર્તમાન ધારી માવજી સૂતાર સત્સંગી થયા. સ્વામીએ માવજીભાઈને ભગવાન સ્વામિનારાયણના મહિમાની બળભરી ખૂબ વાતો કરી. બે દિવસ તેઓ સ્વામી સાથે રહ્યા, ખૂબ આનંદ થયો. જયારે નીકળ્યા ત્યારે સ્વામીએ કહ્યું, “માવજીભાઈ ! હવે તમે આ મોરારજીભાઈ કહે તેમ વર્તજો ને ભગવાન સ્વામિનારાયણનું ઊંચે સ્વરે ભજન કરજો. ભગવાન તમારી સાથે રહેશે.” સ્વામીના આ વચનને મસ્તકે ચડાવી બંને પોતાને ગામ હિરાપુરા આવ્યા. મહાપ્રસાદાનંદ સ્વામીના કહેવાથી માવજી સૂતાર ખૂબ ઊંચે સ્વરથી ભજન કરવા લાગ્યા. માવજીભાઈને ભજનમાં અલૌકિક આનંદ આવવા લાગ્યો. પણ તેમના ઘરનાં માણસો અને ગામના લોકો માવજીભાઈ ઊંચેથી ભજન કરતા તે સાંભળીને અકળાઈ ગયાં. તેમને મનમાં ભજન કરવાનું કહ્યું. પણ માવજીભાઈ કહે, “મારા ગુરુએ ઊંચેથી ભજન કરવાનું કહ્યું છે માટે હું તો ઊંચેથી સ્વામિનારાયણ... સ્વામિનારાયણ.. ભજન કરીશ.” માવજી ભક્તને તો ઘરના માણસોએ, ઘરમાં પૂરી તાળું વાસી દીધું. ત્યારે તે ભક્તે ઊંચે સ્વરે, સવારથી બપોર સુધી ઘરમાં બેઠાં બેઠાં ભજન કર્યું. તેમના અંતરનો નાદ ભગવાને સાંભળ્યો. મહારાજે તેમને ઓરડામાં પ્રત્યક્ષ દર્શન દીધાં. અને કહ્યું, 'હવે તારે શું કરવું છે?' તે કહે, 'મારે તો અખંડ ભજન જ કરવું છે. એમાં જ મને આનંદ આવે છે.' એટલે શ્રીહરિ કહે, તો આંખું મિંચીને અમારું સ્મરણ કરો. માવજી ભગતે આખું મિંચી શ્રીહરિને સંભાર્યા. તે સમયે શ્રીહરિએ પોતાની યોગશક્તિથી તરત જ તેમને ત્યાંથી ગઢડા લક્ષ્મીવાડીમાં પહોંચાડી દીધા. ત્યાં પણ મસ્તીમાં રહી ચોવીશ કલાક ભજન કર્યું. બીજે દિવસે વહેલી સવારે ફરીવાર તેમને મહારાજે દર્શન આપ્યાં અને કહ્યું, 'હવે મારી સાથે ચાલો.' એક ઘડીમાં મહારાજે તેમને અમદાવાદ મંદિરમાં પહોંચાડી દીધા. પછી શ્રીહરિ અદૃશ્ય થઈ ગયા. ત્યાં માવજી ભક્તને પોતાના ગુરુ મહાપ્રસાદાનંદ સ્વામીનાં દર્શન થયાં અને સ્વામી પાસે રહ્યા. તેમને ભજનની બહુ ટેવ હોવાથી શ્વાસોશ્વાસ ભજન કર્યા કરે. તેથી ટૂંક સમયમાં તેમની સ્થિતિ બંધાઈ ગઈ. સ્વામીએ અયોધ્યાપ્રસાદજી મહારાજ પાસે દીક્ષા અપાવી અને ધ્યાનનું અંગ હોવાથી સાધુ ધ્યાનદાસજી એવું સાર્થક નામ પાડયું. - ઉત્તર હિન્દુસ્તાનના પરચામાંથી..