*రావణాసురుడు ప్రతిరోజు తప్పకుండా ప్రాతః కాల సమయాన పవిత్ర గంగాజల మునక స్నానంతో శివ నామ స్మరణ చేసేటి మహా శివ భక్తుడు. కానీ ఒకరోజు తన శరీర ఆశ ప్రకారం, శరీర ధర్మ క్రియలో బాగంగా తన భార్య మండోదరితో సృష్టికార్య సంగమ ప్రక్రియలో లోకాన్ని మరచి సుఖంగా సుఖ పడుతున్న సంతోష సందర్భములో అకస్మాత్తుగా తను ప్రతీ రోజు భక్తి శ్రద్ధలతో, క్రమం తప్పకుండా, సమయానికి శివునికి చేసే ప్రాత: కాల శివపూజ మరిచాడు. కానీ, తను పడకగదిలో భార్యతో సుఖపడుతొన్న ఈ సమయములో గంగలోకి వెళ్ళి పవిత్ర స్నానము చేసి, ఆ పవిత్ర గంగాజలముతో శివాభిషేకం చేసి, మిగతా పూజాది కార్యాలు సమయం కాబట్టి నేను శివపూజను ఈ క్షణములో తప్పిపోవద్దూ అనేటి తపనతో మనసులో భక్తిశ్రద్ధలతో శివుణ్ణి తలచుకొని శివా నేను ఈ కొంత సమయంలో నీకు ఇదివరకటిలా పూజ చేయలేను కాబట్టి నన్ను మన్నించి నేను ఇప్పటికిప్పుడు నాకు అందుబాటులో ఉన్న వాటితో నిన్ను పూజిస్తాను మన్నించి ఈ నాటి నాపూజను స్వీకరించూ అంటూ తాను తన భార్యతో పడుకొన్న పక్కలోని పూలను కొన్నింటిని ఏరుకొని ఓం: నమః శివాయ: అంటూ, నీవే శివుడవు అంటూ మంచంపై ఆనుకొని ఉన్న తన భార్య స్థన ప్రదేశములో వేశాడు. అప్పుడు ఆ పూలు అప్పటిదాక తనతో రతి క్రియలో మునిగితేలిన తన భార్య మండోదరిపై వేసినప్పటికీ, అవి కైలాసంలో ఉన్న శివునిపై పడ్డాయి.* *అట్టి పూజను కూడా దేవుడు స్వీకరించాడు*.
*_నీతి : నీవు చేసే పూజలో నీతి, నిజాయితీ, భక్తిశ్రద్ధలు ఉంటే నీవు ఎక్కడికో వెళ్లాల్సిన పనిలేదు. నీవు ఎక్కడ ఉన్నా, ఏ స్థితిలో ఉన్నా, దైవ పూజ చేయుటకు అర్హుడవే. నీ చేతిలో ఏది ఉన్నా అది దైవానికి ఇష్టమే, దాన్నే ఆ దేవుడు ప్రేమగా స్వీకరిస్తాడు_* #మన సంప్రదాయాలు సమాచారం
