" ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମ " ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ବିଷୟବସ୍ତୁ। "ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମ" ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ୱେବ୍ ସିରିଜ୍ ପାରିବାରିକ କାହାଣୀ ଟିଏ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର (Characters): ୧. ରଘୁନାଥ ସାର୍ (୬୫ ବର୍ଷ): ଜଣେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ। ସ୍ୱାଭିମାନୀ କିନ୍ତୁ ପରିସ୍ଥିତି ଆଗରେ ହାରିଯାଇଥିବା ମଣିଷ। ୨. ଅମିତ (୩୨ ବର୍ଷ): ରଘୁନାଥଙ୍କ ପୁଅ। ଆଧୁନିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର, କର୍ମବ୍ୟସ୍ତ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ କଥାରେ ପରିଚାଳିତ। ୩. ଦାମୋଦର ବାବୁ (୭୦ ବର୍ଷ): ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମର ପୁରୁଣା ସଦସ୍ୟ। ହସଖୁସିରେ ରହୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଯିଏ ନିଜ ଦୁଃଖକୁ ହସ ପଛରେ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି। ୪. ସୁମିତ୍ରା ଦେବୀ (୬୦ ବର୍ଷ): ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବର ମହିଳା, ସବୁବେଳେ ଗେଟ୍ ଆଡକୁ ଚାହିଁ ରୁହନ୍ତି। ୫. ପ୍ରିୟା (୨୫ ବର୍ଷ): ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମର କେୟାର ଟେକର (Caretaker)। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ବାପା ମା’ ଭଳି ଭଲପାଏ। Episode - 1 : "ଅଦରକାରୀ ମଣିଷ" (The Unwanted) ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମର ମୁଖ୍ୟ ଫାଟକ (ସକାଳ ସମୟ) (ଗୋଟିଏ ଦାମୀ କାର୍ ଆସି ବୃଦ୍ଧାଶ୍ରମ ଗେଟ୍ ପାଖରେ ରୁହେ। କାର୍ ଭିତରୁ ଅମିତ ଓ ରଘୁନାଥ ଓହ୍ଲାନ୍ତି। ରଘୁନାଥଙ୍କ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ସୁଟକେସ୍। ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ଭୟଙ୍କର ନୀରବତା।) ଅମିତ: ବାପା, ତମେ ଜମା ବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନି। ଏ ଜାଗାଟା ବହୁତ ଭଲ। ଘରେ ତମେ ଏକୁଟିଆ ବୋର୍ ହେଉଛ, ଏଠାରେ ତମ ବୟସର ସାଙ୍ଗମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଆମେ ତ ଫରେନ୍ (Foreign) ଯାଉଛୁ, ଫେରିଲେ ତମକୁ ନେଇଯିବୁ। (ରଘୁନାଥ କିଛି କୁହନ୍ତି ନାହିଁ। କେବଳ ଥରେ ପୁଅ ମୁହଁକୁ ଚାହାନ୍ତି। ସେହି ଚାହାଣୀରେ ଅଭିମାନ ଭରି ରହିଥାଏ।) ରଘୁନାଥ: (ଧୀର ସ୍ୱରରେ) ମୁଁ ଜାଣେ ଅମିତ, ଫରେନ୍ ଟ୍ରିପ୍ କେବଳ ଏକ ବାହାନା। ମୁଁ ତମମାନଙ୍କ ପାଇଁ 'ଅଦରକାରୀ' ହୋଇଯାଇଛି। ଠିକ୍ ଅଛି, ଯାହା ତୋ ଇଚ୍ଛା। (ଅମିତ କିଛି ନ କହି ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରେ। କାଗଜପତ୍ର କାମ ସାରି ଅମିତ ପଳାଇଯାଏ। ରଘୁନାଥ ଗେଟ୍ ଭିତରକୁ ପଶନ୍ତି।) ଆଶ୍ରମର ବାରଣ୍ଡାରେ (ରଘୁନାଥ ଅପରିଚିତ ଭାବେ ଛିଡା ହୋଇଛନ୍ତି। ଦାମୋଦର ବାବୁ ହସି ହସି ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।) ଦାମୋଦର: ଆରେ ନୂଆ ଅତିଥି! ନମସ୍କାର। ମୁଁ ଦାମୋଦର। ଏଠିକାର ମ୍ୟାନେଜର, ଚୌକିଦାର ସବୁ ମୁଁ (ହସି ହସି)। ଆସନ୍ତୁ ସାର୍, ମୁହଁଟା କାହିଁକି ଏମିତି ଶୁଖିଲା କରିଛନ୍ତି? ଏଠି ଆମେ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ପରିବାର। ରଘୁନାଥ: ପରିବାର? ଯେଉଁଠି ନିଜ ରକ୍ତ ପର କରିଦେଲା, ସେଠି ଆଉ କିଏ କାହାର ହେବ? ଦାମୋଦର: ସେଇ ଭୁଲ୍ ଧାରଣାଟା ବଦଳାଇ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଛାଡିଗଲେ, ସେମାନେ "ପର" ଥିଲେ। ଏବେ ଆମେ ହିଁ ଆପଣଙ୍କ "ନିଜର"। ଡାଇନିଂ ହଲ୍ ରେ (ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ) (ସମସ୍ତେ ଖାଇବାକୁ ବସିଛନ୍ତି। ରଘୁନାଥ ଗୋଟିଏ କୋଣରେ ଚୁପଚାପ୍ ବସିଛନ୍ତି। ପ୍ରିୟା (କେୟାର ଟେକର) ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସେ।) ପ୍ରିୟା: ମଉସା, କିଛି ଖାଇ ନାହାନ୍ତି ଯେ? ଘର କଥା ମନେ ପଡୁଛି କି? ରଘୁନାଥ: ମା'ରେ, ଯେଉଁ ହାତକୁ ଧରି ଦିନେ ଚାଲିବା ଶିଖାଇଥିଲି, ଆଜି ସେ ହାତ ମୋତେ ଏଠି ଛାଡି ଦେଇଗଲା। ଭୋକ କେମିତି ହେବ? (ଏତିକି ବେଳେ ସୁମିତ୍ରା ଦେବୀ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି। ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଫଟୋ।) ସୁମିତ୍ରା: ଭାଇ, ଏଇଟା ମୋ ନାତି। ଆମେରିକାରେ ରୁହେ। କାଲି ଫୋନ୍ କରିଥିଲା, କହୁଥିଲା- "ଜେଜେମା, ମୁଁ ତତେ ନେବାକୁ ଆସିବି।" (ଦାମୋଦର ବାବୁ ରଘୁନାଥଙ୍କ କାନରେ ଫିସ୍ ଫିସ୍ କରି କୁହନ୍ତି) ଦାମୋଦର: ତାଙ୍କ ନାତି ୫ ବର୍ଷ ହେଲା ଆସିନି କି ଫୋନ୍ ବି କରିନି। ସେ ନିଜେ ନିଜକୁ ମିଛ କହି ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ଏଠି ସମସ୍ତଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ କରୁଣ କାହାଣୀ ଅଛି ବନ୍ଧୁ। ତୁମେ ଏକା ନୁହଁ। ରାତ୍ରି ସମୟରେ (ରଘୁନାଥଙ୍କ ରୁମ୍) (ରଘୁନାଥ ଝରକା ଦେଇ ଆକାଶକୁ ଚାହିଁଛନ୍ତି। ଫୋନ୍ ଟା ବାଜି ଉଠିଲା। ସେ ଖୁସି ହୋଇଗଲେ ଭାବିଲେ ପୁଅର ଫୋନ୍। କିନ୍ତୁ ସେଟା କମ୍ପାନୀର ମେସେଜ୍ ଥିଲା।) (ସେ ନିଜ ଡାଏରୀ ବାହାର କଲେ ଏବଂ ଲେଖିଲେ..) "ଆଜି ମୋର ଠିକଣା ବଦଳିଗଲା। ଘରର ନାମଫଳକରୁ ମୋ ନାଁ ଲିଭିଗଲା ସତ, ହେଲେ ଏଠି ଅନେକ ଅଲିଭା ଯନ୍ତ୍ରଣାର ସାଥୀ ମିଳିଗଲେ।" (ପଛପଟୁ ହାରମୋନିୟମ୍ ର ଶବ୍ଦ ଶୁଭିଲା। ଦାମୋଦର ବାବୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମିଶି ଭଜନ ଗାଉଛନ୍ତି। ରଘୁନାଥ ଲୁହ ପୋଛି ଧୀରେ ଧୀରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ।) ଶେଷ ଦୃଶ୍ୟ: ରଘୁନାଥ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ବସି ତାଳି ମାରୁଛନ୍ତି। ମୁହଁରେ ଅଳ୍ପ ହସ, କିନ୍ତୁ ଆଖିରେ ଲୁହ। #ମନର କଥା #📚ପାଠଶାଳା📖 #🎓ପିଲାଙ୍କ ଜାଣିବା କଥା📝