#🤩 എന്റെ ആദ്യ പോസ്റ്റ് Chapter 1 — ആ പഴയ വീട് സ്കൂൾ വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ എല്ലാവരും കൂട്ടംകൂടി വീട്ടിലേക്ക് പോകുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ ഹാനയുടെ കാലുകൾ പോയത് പതിവ് വഴിയിലൂടെയല്ല. സ്കൂളിൽ നിന്ന് കുറച്ചുദൂരം മാറി, ആരും അധികം പോകാത്ത ഒരു ചെറിയ വഴിയുണ്ടായിരുന്നു. ആ വഴി അവസാനിക്കുന്നത് വർഷങ്ങളായി ആരും താമസിക്കാത്ത ഒരു പഴയ വീട്ടിന്റെ മുന്നിലായിരുന്നു. വീട് കണ്ടാൽ തന്നെ പേടിയാകുന്ന തരത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ചുറ്റും കാടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു… ജനലുകളൊക്കെ പൊടിപിടിച്ച് കിടക്കുന്നു… വാതിലിന്റെ പെയിന്റ് പോലും ഇളകിപ്പോയി. പക്ഷേ ഹാനയ്ക്ക് അതൊന്നും പ്രശ്നമല്ലായിരുന്നു. അവൾക്ക് വേണ്ടത് ഒരേയൊരു കാര്യം മാത്രം. സമാധാനം. സ്കൂളിൽ എന്നും ആരുടെയൊക്കെയോ സംസാരവും ചിരിയും പരിഹാസവും. അവിടെ ഇരുന്ന് പഠിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ആരും വരാത്ത ഈ വീട്ടിൽ അവൾ ദിവസവും കുറച്ച് നേരം പഠിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. അന്ന് പതിവുപോലെ അവൾ ബാഗുമായി അകത്തേക്ക് കയറി. പുസ്തകം തുറന്ന് കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ്… ടക്… പുറത്ത് എന്തോ വീണ ശബ്ദം കേട്ടത്. ഹാന പെട്ടെന്ന് തല ഉയർത്തി. “ആരാ…?” മറുപടിയൊന്നുമില്ല. അവൾ കുറച്ചു നേരം അനങ്ങാതെ ഇരുന്നു. പിന്നെ വീണ്ടും പുസ്തകത്തിലേക്ക് നോക്കി. ടക്… ടക്… ഇത്തവണ ശബ്ദം കുറച്ചുകൂടി അടുത്തായിരുന്നു. ഹാനയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘ഇവിടെ ആരും വരാറില്ലല്ലോ…’ അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. വീടിന്റെ പിന്നിലെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്ന വാതിൽ പകുതി തുറന്നുകിടക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ അത് പതുക്കെ തള്ളി തുറന്നു. അകത്തേക്ക് നോക്കിയ നിമിഷം തന്നെ അവൾ മരവിച്ചുപോയി. അവിടെ… ഒരു ആൺകുട്ടി നിലത്ത് കിടന്ന് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. സ്കൂൾ യൂണിഫോം തന്നെയാണ്. ബാഗ് ഒരു വശത്ത് എറിഞ്ഞിട്ടിട്ടുണ്ട്. മുഖത്ത് ചെറിയൊരു മുറിവിന്റെ പാട്. ഹാന ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവനെ നോക്കി നിന്നു. ‘ഇവൻ… ആരാ?’ അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ പിന്നോട്ട് മാറാൻ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ കാലിനടിയിൽ കിടന്നിരുന്ന ഒരു ചെറിയ മരക്കഷണം— ക്രാക്ക്! ആ ശബ്ദം കേട്ട് ആൺകുട്ടി കണ്ണുതുറന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നേരെ ഹാനയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് പതിച്ചു. കുറച്ചു നിമിഷം… ഇരുവരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവസാനം അവൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. “നീ ആരാ?” ഹാനയുടെ ശബ്ദം പേടിച്ച് വിറച്ചു. “അത്… ഞാൻ…” അവൾക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു. ആൺകുട്ടി അവളെ കുറച്ചുനേരം നോക്കി. പിന്നെ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ വീണ്ടും കിടന്നു. “go..” ഹാന അമ്പരന്നു. “എന്ത്?” “ഇവിടെ വരണ്ട.” അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തണുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹാനയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. “ഇത് നിന്റെ വീടാണോ?” അത് കേട്ടതും അവൻ കണ്ണുതുറന്ന് അവളെ നോക്കി. ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ ഹാനയ്ക്ക് താൻ കുറച്ചുകൂടി പറഞ്ഞുപോയെന്ന് തോന്നി. പക്ഷേ അവൾ പിന്നോട്ടില്ല. “ഞാനും ഇവിടെ പഠിക്കാനാണ് വരുന്നത്.” അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കുറച്ചു നേരം അവളെ നോക്കിയ ശേഷം കണ്ണടച്ചു. “എങ്കിൽ ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുത്.” ഹാന അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ‘ഇവനെന്താ ഇങ്ങനെ?’ പക്ഷേ എന്തോ കാരണം കൊണ്ട്… അവൾ അവിടെ നിന്ന് പോയില്ല. അവൾ പതുക്കെ തന്റെ പുസ്തകങ്ങളുമായി മുറിയുടെ മറ്റൊരു മൂലയിലേക്ക് പോയിരുന്നു. അന്ന് ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു ആ പഴയ വീട്ടിൽ രണ്ടുപേർ ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നത്. ഒരാൾ… ഒറ്റപ്പെടലിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വന്നവൾ. മറ്റൊരാൾ… ലോകത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ ഒളിച്ചോടാൻ വന്നവൻ. അവർക്കപ്പോൾ അറിയില്ലായിരുന്നു… ആ പഴയ വീട് അവരുടെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന്. _devs🐸 Follow for more.