Aksharathalukal അക്ഷരത്താളുകൾ
മുകളിലെ മുറിയിൽ, കട്ടിലിന്റെ ഒരു കോണിൽ ചുരുണ്ടുകൂടിയിരുന്ന് ലക്ഷ്മി കരയുകയായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണീർ ആ പുതപ്പിലേക്ക് പടർന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്ന് രുദ്രൻ അകത്തേക്ക് വന്നത്. അവന്റെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകളിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുള്ളികൾ മുഖത്തേക്ക് വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൻ അകത്തേക്ക് വന്നതും ലക്ഷ്മി പേടിയോടെ എഴുന്നേറ്റ് മാറി നിന്നു. രുദ്രൻ അവൾക്ക് നേരെ നടന്നു വന്നു. അവന്റെ ഓരോ ചുവടിലും ലക്ഷ്മിയുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിവന്നു. ഒടുവിൽ, മുറിയുടെ ചുമരിനോട് ചേർന്ന് അവൾക്ക് നിൽക്കേണ്ടി വന്നു. മുന്നോട്ട് പോകാൻ വഴിയില്ലാതെ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.
രുദ്രൻ അവളുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അവന്റെ ചൂടുള്ള ശ്വാസം ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് അടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"എന്താ... എന്നെ അത്രയ്ക്ക് പേടിയാണോ നിനക്ക്?" രുദ്രന്റെ ശബ്ദത്തിൽ മുൻപുണ്ടായിരുന്ന ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പ്രകമ്പനമായിരുന്നു.
അവൻ പതിയെ കൈയുയർത്തി ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണുകിടന്ന നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ ചെവിക്കു പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു. അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ കവിളിൽ തൊട്ടതും ലക്ഷ്മി അറിയാതെ ഒന്നു വിറച്ചു. ആ സ്പർശനത്തിൽ പ്രതികാരമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് പേരിടാൻ കഴിയാത്ത എന്തോ ഒരു തീക്ഷ്ണമായ വികാരമാണ് ലക്ഷ്മിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടത്.
"നാളെ മുതൽ നിന്റെ ജീവിതം മാറാൻ പോവുകയാണ് ലക്ഷ്മി. എന്റെ വലിയമ്മയും അഞ്ജലിയും നിന്നെക്കൊണ്ട് ഈ വീട്ടിലെ പണികളൊക്കെ ചെയ്യിക്കും. ഒരുപക്ഷേ അവർ നിന്നെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചേക്കാം..."
അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി കുനിഞ്ഞു നിന്നു. ലക്ഷ്മി പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവന്റെ കനൽക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ തീ മാത്രമല്ല, തനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഏതോ ഒരു പ്രണയത്തിന്റെ ആഴവും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
അവൻ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നിമിഷം അവർക്കിടയിലെ ദൂരമില്ലാതായി. പുറത്തെ കനത്ത മഴയുടെ തണുപ്പിലും ആ മുറിക്കുള്ളിൽ പ്രണയത്തിന്റെയും പ്രതികാരത്തിന്റെയും ഒരു ചൂട് പടരുകയായിരുന്നു. ലക്ഷ്മി തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ രുദ്രൻ ആ മാസ്മരിക വലയത്തിൽ നിന്നും സ്വയം പിൻവലിഞ്ഞു. അവന്റെ ഉള്ളിലെ അഹങ്കാരം വീണ്ടും ഉണർന്നു. അവൻ അവളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി മാറി നിന്നു.
"പോയി ആ തറയിൽ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ. നാളെ രാവിലെ അഞ്ച് മണിക്ക് എഴുന്നേറ്റ് പണി തുടങ്ങേണ്ടതാണ്😡," അവൻ കർക്കശമായി പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മി ഒന്നും മിണ്ടാതെ തറയിൽ ഒരു വിരിപ്പ് വിരിച്ച് കിടന്നു. രുദ്രൻ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നെങ്കിലും, രണ്ടുപേരുടെയും കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ ഉറക്കമില്ലായിരുന്നു. തറയിൽ കിടന്ന് തണുത്തു വിറയ്ക്കുന്ന ലക്ഷ്മിയെ നോക്കുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു നോവ് പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളെ വാരിപ്പുണരാൻ അവന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചെങ്കിലും, അവളുടെ അച്ഛൻ ചെയ്ത ചതിയുടെ ഓർമ്മകൾ അവനെ അതിൽ നിന്നും തടഞ്ഞു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ...
മുറ്റത്ത് വന്ന് നിന്ന ആഡംബര കാറിൽ നിന്നും ഒരാൾ ഇറങ്ങി. അത് രുദ്രന്റെ അച്ഛൻ രഘുറാംആയിരുന്നു! ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ മുൻ അധിപൻ. കടുത്ത ബിസിനസ്സ് ബുദ്ധിയുള്ള, ദയയില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ.
അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നതും ഹാളിൽ നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മിയെ കണ്ട് അയാളുടെ പുരികങ്ങൾ ചുളിഞ്ഞു.
"ആരാണ് ഇവൾ🧐?" രഘുറാമിന്റെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം ആ തറവാട്ടിൽ മുഴങ്ങി.
മായാവതി ഓടിച്ചെന്ന് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഇത് നമ്മുടെ കമ്പനി തകർക്കാൻ നോക്കിയ ആളുടെ മകളാണ് രഘൂ... രുദ്രൻ ഇവളെ 6 മാസത്തെ കോൺട്രാക്ട് അടിമയായി കൊണ്ടുവന്നതാ. ഇന്ന് മുതൽ ഇവൾ ഈ വീട്ടിലെ വേലക്കാരിയാണ്."
രഘുറാം ലക്ഷ്മിയെ രൂക്ഷമായി ഒന്നു നോക്കി. തുടർന്ന് മുകളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിവരുന്ന രുദ്രന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.
"രുദ്രാ... ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ അന്തസ്സിന് ചേർന്നതാണോ ഈ പ്രവർത്തി? ശത്രുവിന്റെ മകളെ വീട്ടിൽ കയറ്റി വേലക്കാരിയാക്കുകയല്ല ചെയ്യേണ്ടത്, അവരെ ഇല്ലാതാക്കുകയാണ് വേണ്ടത്. ഇവൾ ഈ വീട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത് അഞ്ജലിയുമായുള്ള നിന്റെ വിവാഹത്തെ ബാധിക്കരുത്!" രഘുറാം കൽപ്പിച്ചു.
അതേസമയം, അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുകയായിരുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് ബാലപതിയെ നടന്നു വന്നു. എല്ലാവരും ഹാളിൽ സംസാരത്തിലായതുകൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ ആരുമില്ലായിരുന്നു.
"എന്താ ലക്ഷ്മി... പാത്രം കഴുകി മടുത്തോ? നീ വിചാരിച്ചാൽ ഈ നരകത്തിൽ നിന്നും നിന്നെ രക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയും. പകരം നീ എന്നെ ഒന്ന് സന്തോഷിപ്പിച്ചാൽ മതി," ബാല ക്രൂരമായ ചിരിയോടെ അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.
"വിട്... എന്നെ വിടൂ..." ലക്ഷ്മി ഭയന്ന് നിലവിളിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കളയുടെ വാതിക്കൽ ഒരു നിഴൽ കണ്ടത്. അത് രുദ്രനായിരുന്നു! അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തു. കൈയിലെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടിക്കൊണ്ട് അവൻ ബാലയ്ക്ക് നേരെ നടന്നു.
ബാല ലക്ഷ്മിയുടെ കൈയിൽ ബലമായി പിടിച്ചുവലിച്ച് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അടുത്തു. ലക്ഷ്മി തന്റെ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അവനിൽ നിന്നും മാറിനിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.
"വിട്... എന്നെ വിടൂ😰..." ലക്ഷ്മിയുടെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി. അവൾ പേടിയോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
പെട്ടെന്നാണ് അടുക്കളയിലേക്ക് ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ രുദ്രൻ കയറിവന്നത്. അവന്റെ കൺമുന്നിൽ ലക്ഷ്മിയെ ചേർത്തുപിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന ബാലയെ കണ്ടതും രുദ്രന്റെ ചോര തിളച്ചു.
ഒരു നിമിഷം പോലും അവൻ കളഞ്ഞില്ല. രുദ്രൻ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞു വന്ന് ബാലയുടെ കോളറിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് ഒരൊറ്റ വലി വെച്ചു. ബാല ലക്ഷ്മിയുടെ കൈയിലെ പിടിവിട്ട് നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചുവീണു.
"രുദ്രാ😨...!!" ബാല വേദനയോടെയും ഞെട്ടലോടെയും നിലത്തിരുന്ന് വിളിച്ചു.
രുദ്രൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു നിന്ന്, കോളറിൽ വീണ്ടും മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന കോപം കണ്ട് ബാല ഭയന്നുപോയി. ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ ഉടമയായ രുദ്രപ്രതാപിന്റെ ഈ ഭാവം അവൻ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു.
"ലക്ഷ്മി ഈ വീട്ടിലെ വേലക്കാരിയോ അടിമയോ ഒക്കെ ആയിരിക്കാം ബാലാ..." രുദ്രന്റെ ശബ്ദം നരകത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്ന് വരുന്നത് പോലെ തോന്നി. "പക്ഷേ അവൾ എന്റെ തടവുകാരിയാണ്. ഈ രുദ്രന്റെ മാത്രം സ്വന്തം! അവളുടെ മേൽ കൈവെക്കാൻ ഈ വീട്ടിൽ ആർക്കെങ്കിലും തോന്നിയാൽ... ആ കൈ ഞാൻ വെട്ടിമാറ്റും. അത് നീയായാലും ശരി, മറ്റാരായാലും ശരി. നിന്റെ ഈ പ്ലേബോയ് കളി എന്റെ കൺമുന്നിൽ എടുത്താൽ നിന്നെ ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കിക്കളയും😡!"
ബാല ഭയന്ന് വിറച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി. രുദ്രൻ അവനെ തറയിലേക്ക് തള്ളിമാറ്റിയിട്ട് ലക്ഷ്മിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. ലക്ഷ്മി ഭയന്ന് വിറച്ച് അടുക്കളയുടെ ഒരു കോണിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. രുദ്രൻ അവളെ സംരക്ഷിക്കാനാണ് വന്നതെങ്കിലും, അവന്റെ ആ രൗദ്രഭാവം അവളെ കൂടുതൽ പേടിപ്പിച്ചു.
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയുടെ കൈത്തണ്ടയിൽ ബലമായി പിടിച്ചു. അവൻ അവളുടെ കൈയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ബാല പിടിച്ച ഭാഗം ചുവന്നു തടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അത് കണ്ടതും അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു കനൽ എരിഞ്ഞു. അവൻ ലക്ഷ്മിയെയും വലിച്ച് മുകളിലെ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
ഹാളിൽ നിന്നിരുന്ന രഘുറാമും മായാവതിയും അഞ്ജലിയും രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെയും വലിച്ച് മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നത് കണ്ടു.
"രുദ്രാ! ഞാൻ നിന്നോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത്😡!" രഘുറാം ദേഷ്യത്തോടെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
പക്ഷേ രുദ്രൻ അത് കേട്ടതായിപ്പോലും ഭാവിക്കാതെ ലക്ഷ്മിയെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് തള്ളി വാതിൽ അടച്ച് കുറ്റിയിട്ടു.
മുറിക്കുള്ളിലെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ ചുമരിലേക്ക് ചേർത്തു നിർത്തി. അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് മുറിയിൽ മുഴങ്ങിക്കേൾക്കാമായിരുന്നു.
"നിനക്ക് എന്നെ വിളിക്കാൻ അറിയില്ലായിരുന്നോ ലക്ഷ്മി? അവൻ നിന്റെ മേൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ നീ എന്തിനാ മിണ്ടാതെ നിന്നത്?" രുദ്രൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് അടുത്തുനിന്നു ചോദിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ ദേഷ്യം മാറിയിരുന്നില്ല.
"ഞാൻ... ഞാൻ😰..." ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി.
രുദ്രൻ പതിയെ തന്റെ കൈയുയർത്തി. ലക്ഷ്മി വിചാരിച്ചു അവൻ അവളെ അടിക്കാൻ പോവുകയാണെന്ന്. അവൾ പേടിയോടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. പക്ഷേ, അവളുടെ പ്രതീക്ഷകൾക്ക് വിപരീതമായി രുദ്രന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ചുവന്ന തടിച്ച കൈത്തണ്ടയിൽ പതിയെ സ്പർശിച്ചു.
അവന്റെ സ്പർശനത്തിൽ ഒരു തണുപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ വിറയ്ക്കുന്ന ചുണ്ടുകളും പേടിയോടെയുള്ള നോട്ടവും അവനിൽ എന്തോ ഒരു മാന്ത്രികവലയം തീർത്തു. രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി കുനിഞ്ഞു. അവളിൽ നിന്നും അകന്നു മാറാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. തന്റെ പ്രതികാര ബുദ്ധിയെല്ലാം ആ നിമിഷം അവന്റെ മനസ്സിനെ മറികടക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ തന്റെ നെറ്റി ചേർത്തു വെച്ചു. ആ തണുത്ത അന്തരീക്ഷത്തിൽ രണ്ടുപേരുടെയും ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂട് പരസ്പരം അറിഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ തന്നെ വെറുക്കുകയാണോ അതോ... ലക്ഷ്മി അറിയാതെ രുദ്രന്റെ കുപ്പായത്തിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.
പക്ഷേ, പെട്ടെന്ന് തന്നെ രുദ്രൻ ആ റൊമാന്റിക് നിമിഷത്തിൽ നിന്നും സ്വയം ഞെട്ടി ഉണർന്നു. അവന്റെ മനസ്സ് വീണ്ടും കല്ലായി മാറി. തന്റെ സോഫ്റ്റ് സൈഡ് അവൾക്ക് മുന്നിൽ കാണിക്കാൻ അവന്റെ അഹങ്കാരം അനുവദിച്ചില്ല. അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളെ തള്ളിമാറ്റി.
"നിനക്ക് വലിയ സുഖമൊന്നും തരേണ്ട എന്ന് കരുതിയാ ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നത്. താഴെപ്പോയി പണിയെടുക്ക്. പക്ഷേ ഓർത്തു വെച്ചോ, ഇനി ആരെങ്കിലും നിന്റെ അടുത്ത് വന്നാൽ എന്റെ പേര് വിളിച്ചോളണം. നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനുള്ള അവകാശം എനിക്ക് മാത്രമാണ്😡!" അവൻ കഠിനമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മി കണ്ണീരോടെ താഴേക്ക് നടന്നു. അവൾ അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കഴുകാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ മായാവതിയും അഞ്ജലിയും അങ്ങോട്ട് വന്നു.
"എന്തടി... രുദ്രന്റെ മുറിയിൽ പോയി അവനെ വശീകരിക്കാൻ നോക്കുകയാണോ നീ😡?" അഞ്ജലി പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു. "നീ എന്ത് ചെയ്താലും ഈ 6 മാസം കഴിഞ്ഞാൽ നീ ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടവളാണ്. അതിനു ശേഷം ഞാൻ ഈ വീടിന്റെ രാജ്ഞിയാകും!"
മായാവതി ഒരു വലിയ പാത്രം തറയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. "ദേ... ഇതൊക്കെ കഴുകി വൃത്തിയാക്കി വെച്ചോണം. ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും തറയിൽ കാണരുത്."
ലക്ഷ്മി ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആ പണികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അവൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഓരോ വേദനയും മുകളിൽ നിന്ന് രുദ്രൻ ഒരു സിഗരറ്റ് പുകച്ചു കൊണ്ട് ജനാലയിലൂടെ നോക്കി കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ പ്രണയവും പ്രതികാരവും ഒരേപോലെ യുദ്ധം ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
ലക്ഷ്മി കണ്ണീരൊഴുക്കിക്കൊണ്ട് അടുക്കളയിലെ തണുത്ത തറയിലിരുന്ന് തുണികൊണ്ട് തറ തുടയ്ക്കുകയായിരുന്നു . കൈകൾ വേദനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവൾ അത് പുറത്തുകാണിച്ചില്ല.
അപ്പോഴാണ് ആഡംബരത്തിന്റെ ഗാംഭീര്യത്തോടെ രഘുറാം അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു വന്നത് 🚶♂️. അയാളുടെ വരവ് കണ്ട് മായാവതിയും അഞ്ജലിയും പെട്ടെന്ന് ബഹുമാനത്തോടെ മാറിനിന്നു. ലക്ഷ്മി തറ തുടയ്ക്കുന്നത് നിർത്തി പേടിയോടെ അയാളെ നോക്കി.
രഘുറാം ലക്ഷ്മിയെ പുച്ഛത്തോടെ ഒന്നു നോക്കിയിട്ട് അഞ്ജലിയുടെ അരികിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
"അഞ്ജലി മോളേ... നീ വിഷമിക്കേണ്ട 🥰. ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ ഒരേയൊരു മരുമകളായി ഞാൻ നിന്നെ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളൂ. ഈ വീട്ടിലെ രാജ്ഞി നീ തന്നെയാണ്," രഘുറാം ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു.
എന്നിട്ട് അയാൾ ലക്ഷ്മിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് കഠിനമായി സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി: "നിന്നെപ്പോലെ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത, വ്യാജ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഉണ്ടാക്കി നടന്ന ഒരുത്തിയെ എന്റെ മരുമകളായി കാണേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവും എനിക്കില്ല 🤮! എന്റെ ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന് ചേർന്നവൾ അഞ്ജലി മാത്രമാണ്."
അത് കേട്ടതും അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് അഹങ്കാരത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ചിരി വിരിഞ്ഞു . അവൾ രുദ്രന്റെ അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആവേശത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടി.
"Yes Uncle, you are absolutely right! 👌 ഇവൾക്ക് നമ്മളോടൊപ്പം നിൽക്കാൻ പോലും ഒരു യോഗ്യതയുമില്ല. Look at her... ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പോലും സംസാരിക്കാൻ അറിയില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു 😂!" അഞ്ജലി ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി പരിഹസിച്ചു.
മായാവതിയും അതിലേക്ക് ചേർന്നു: "അതെ മോളേ, She doesn't even know how to behave in a high-class family 🤷♀️. ഇവളെയൊക്കെ വീട്ടിൽ കയറ്റിയ രുദ്രനെ പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ!"
പുറത്ത് മഴ കനത്തു പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രുദ്രന്റെ വിശാലമായ മുറിയിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം. മുറിയിലെ അലങ്കാരങ്ങൾ അവളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാനല്ല, മറിച്ച് ശ്വാസം മുട്ടിക്കാനാണ് എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
മുറിയുടെ ജനാലയ്ക്കൽ പുറത്തെ മഴ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അവൾ . വാതിൽ വലിച്ചടയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൾ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞുനോക്കി. തന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ അഴിച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന പകയുമായി രുദ്രൻ അവൾക്ക് നേരെ നടന്നു വന്നു.
അവൻ അവൾക്ക് തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്നു നിന്നു.
"എന്താ... ഈ വീടിന്റെ മരുമകളായി വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടു വന്നതാണോ നീ? ഈ മുറിയിൽ പൂമെത്തയല്ല, മറിച്ച് നീ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്കുള്ള ശിക്ഷയാണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്🤨."
അവൻ അവളുടെ തോളിൽ ബലമായി പിടിച്ചു ചുമരോട് ചേർത്തു നിർത്തി.
രുദ്രൻ പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു:
"നീ ഇനി ഈ രുദ്ര മഹാദേവിന്റെ തടവുകാരിയാണ്. നീ എന്റെ കൺമുന്നിൽ ഉണ്ടാവണം... ഓരോ നിമിഷവും നീ അനുഭവിക്കുന്നത് കണ്ട് എനിക്ക് ആസ്വദിക്കണം."
അവൻ അവളെ തള്ളി മാറ്റിയിട്ട് മുറിയിലെ സോഫയിലേക്ക് പോയി ഇരുന്നു. ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ച് അതിന്റെ പുകയൂതിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ നോക്കി. അവൾ തറയിൽ ഇരുന്നു വിതുമ്പുമ്പോഴും അവന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു നോവ് ഉണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അത് പുറത്ത് കാണിക്കാൻ അവന്റെ അഹങ്കാരം സമ്മതിച്ചില്ല.
അപ്പോഴാണ് താഴത്തെ നിലയിൽ നിന്ന് ആ ശബ്ദം കേട്ടത്.
"രുദ്രാ... നീ അവളെയും കൊണ്ട് വന്നോ?"
ആ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം മറ്റാരുടേതുമല്ല, ആ തറവാട്ടിലെ കാരണവർ രാഘവന്റെതായിരുന്നു. രുദ്രന്റെ വലിയച്ചൻ. പണവും പ്രതാപവും മാത്രം നോക്കി ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ.
രുദ്രൻ കൈയിലെ സിഗരറ്റ് ആഷ് ട്രേയിൽ അമർത്തിക്കെടുത്തി എഴുന്നേറ്റു. അവൻ ലക്ഷ്മിയെ ദയനീയമായി ഒന്നു നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ദേഷ്യത്തോടൊപ്പം തന്നെ മറ്റെന്തോ ഒരു വികാരം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു—പക്ഷേ അത് തിരിച്ചറിയാൻ ലക്ഷ്മിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
"എഴുന്നേറ്റ് ആ സാരി ഒന്നു നേരെ ഉടുത്ത് താഴേക്ക് വാ. എന്റെ വീട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ തോറ്റുതരാൻ എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല," രുദ്രൻ കൽപ്പിച്ചു.
ലക്ഷ്മി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ എഴുന്നേറ്റ്, കണ്ണീർ തുടച്ച് അവന് പിന്നാലെ നടന്നു.
താഴത്തെ വലിയ ഹാളിൽ ആഡംബരത്തിന്റെ നടുവിൽ അവർ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
വലിയച്ചൻ രാഘവനും, അയാളുടെ ഭാര്യ മായാവതിയും. അവരുടെ മുഖത്ത് ലക്ഷ്മിയോടുള്ള വെറുപ്പ് വ്യക്തമായിരുന്നു. ലക്ഷ്മി ശാന്തയും പാവവുമായ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണെന്ന് അവർക്കറിയാമായിരുന്നു, എങ്കിലും രുദ്രൻ തങ്ങൾക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്ത ഈ പെൺകുട്ടിയെ താലി ചാർത്തി കൂടെക്കൂട്ടിയത് അവർക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവരുടെ കൂടെത്തന്നെ ആ വീട്ടിലെ മകൻ ബാലയും ഉണ്ടായിരുന്നു. നഗരത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന പ്ലേബോയ്! ലക്ഷ്മി അകത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടതും ബാലയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ ഫോണിൽ നിന്നും ശ്രദ്ധ മാറ്റി അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു.
അതിനൊപ്പം, അവിടെ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടി കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു—അഞ്ജലി. പ്രമുഖ ബിസിനസുകാരന്റെ മകൾ. ഈ തറവാട്ടിലെ ആളുകൾ രുദ്രനായി കണ്ടുവെച്ചിരുന്ന പെൺകുട്ടി അവളായിരുന്നു. ലക്ഷ്മിയെ കണ്ടതും അഞ്ജലിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു.
"രുദ്രാ... എന്താ ഇതൊക്കെ?" മായാവതി ദേഷ്യത്തോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു. "ഈ അനാഥയെയാണോ നീ 'ക്രിസ്റ്റൽ എംപയർ' എന്ന ഇത്രയും വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ മരുമകളായി കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നത്? നിനക്ക് സ്വന്തമായി മെഡിക്കൽ കോളേജുകളും, കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനികളും, ജ്വല്ലറികളും, സ്കൂളുകളും മാളുകളും ഒക്കെയുണ്ട്! നിന്റെ പദവിക്ക് ചേർന്നവളാണോ ഇവൾ🤬?"
രാഘവൻ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു: "ബിസിനസ് ലോകം ഭരിക്കുന്ന രുദ്രപ്രതാപിന്റെ ഭാര്യയാകാൻ ഇവൾക്ക് എന്ത് യോഗ്യതയാണുള്ളത്? അഞ്ജലിയെപ്പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടി കാത്തുനിൽക്കുമ്പോഴാണ് നീ ഈ അഴുക്കിലെ പുഴുവിനെ വീട്ടിലേക്ക് കയറ്റിയത്🤨!"
ലക്ഷ്മി തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. അവൾക്ക് എല്ലാം അറിയാമായിരുന്നു. രുദ്രൻ തന്നെ പ്രണയിച്ചല്ല കല്യാണം കഴിച്ചതെന്നും, ഇതൊരു വെറും പ്രതികാരമാണെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു. തന്നെ ഈ വീട്ടിൽ ആർക്കും ഇഷ്ടമല്ലെന്നും, രുദ്രന്റെ അച്ഛൻ രഘുറാം പോലും ഈ ബന്ധത്തിന് അനുകൂലമായിരിക്കില്ലെന്നും അവൾ ഭയന്നു.
അഞ്ജലി രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. "രുദ്രാ... നീ എന്നെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേ? ഇവൾക്ക് വേണ്ടിയാണോ എന്നെ വേണ്ടെന്ന് വെച്ചത്😏?"
എല്ലാവരുടെയും ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ രുദ്രൻ ഒന്നു കുലുങ്ങിയില്ല. അവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ച് അവരെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു.
"എന്റെ തീരുമാനങ്ങളിൽ ചോദ്യം ചോദിക്കാൻ ഈ വീട്ടിൽ ആർക്കും അവകാശമില്ല, അത് വലിയച്ചനായാലും വലിയമ്മയായാലും," രുദ്രന്റെ ശബ്ദം ആ ഹാളിൽ മുഴങ്ങി. "ഇവൾ ഈ വീട്ടിൽ ഉണ്ടാകും... എന്റെ തടവുകാരിയായിട്ട്🤬!"
അവൻ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി കണ്ണ് ഉരുട്ടി. ലക്ഷ്മി പേടിയോടെ അവനെ നോക്കി. ആ വീട്ടിലെ ഓരോരുത്തരുടെയും കണ്ണുകളിൽ തനിക്കുള്ള കെണികൾ ഒരുങ്ങുകയാണെന്ന് പാവം ലക്ഷ്മി അറിഞ്ഞില്ല. പ്രത്യേകിച്ച്, അരികിൽ നിൽക്കുന്ന ബാലയുടെ നോട്ടം ഒട്ടും ശരിയല്ലായിരുന്നു.
മായാവതി ലക്ഷ്മിയെ ചൂണ്ടി വീണ്ടും രുദ്രനോട് ചോദിച്ചു: "നീ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത് രുദ്രാ? നിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ഞങ്ങൾക്ക് അവകാശമില്ലെന്നോ? ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ അന്തസ്സ് കളയാൻ വന്ന ഈ ഭിക്ഷക്കാരിയെ നീ എന്തിനാണ് സംരക്ഷിക്കുന്നത്😡?"
രുദ്രൻ ക്രൂരമായ ഒരു ചിരിയോടെ മുന്നോട്ട് വന്നു. അവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്ന്, അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി എല്ലാവരും കേൾക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു:
"സംരക്ഷിക്കാനോ? ഇവളെയോ? നിങ്ങൾക്ക് തെറ്റി വലിയമ്മാ... ഇവൾ ആരാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയണോ? നമ്മുടെ ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിലേക്ക് വിവരങ്ങൾ ചോർത്താൻ വന്ന വെറുമൊരു സ്പൈ ആണ് ഇവൾ😡!"
രുദ്രന്റെ ആ വെളിപ്പെടുത്തൽ കേട്ട് രാഘവനും മായാവതിയും ഞെട്ടി. അഞ്ജലിയുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് ഒരു ആശ്വാസം നിഴലിച്ചു.
"എന്താ നീ ഈ പറയുന്നത്🙄?" രാഘവൻ ചോദിച്ചു.
"അതെ വലിയച്ചാ, ഇവൾ സമർപ്പിച്ച സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ എല്ലാം ഞാൻ പരിശോധിച്ചു. പ്ലസ് ടു വരെയുള്ള ഒറിജിനൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് മാത്രമേ ഇവളുടെ കൈയിലുള്ളൂ. ബാക്കി ഡിഗ്രിയും ഉയർന്ന യോഗ്യതകളും കാണിച്ച് നമ്മുടെ കമ്പനിയിൽ കയറിക്കൂടിയതൊക്കെ വെറും വ്യാജ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകൾ വെച്ചാണ്! എന്റെ കമ്പനി തകർക്കാൻ ഇവളുടെ അച്ഛൻ വിട്ടതാണ് ഇവളെ. എന്റെ വിശ്വസ്തനായ ഒരു സ്റ്റാഫിന്റെ കൈയിൽ നിന്നാണ് ഞാൻ ഈ വിവരങ്ങളെല്ലാം അറിഞ്ഞതും ഇവളെ കൈയോടെ പൊക്കിയതും😒!"
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ കനൽക്കണ്ണുകളോടെ നോക്കി. ലക്ഷ്മി ഒന്നും മിണ്ടാനാവാതെ തലതാഴ്ത്തി കരഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണീരിന് അവിടെ ആരും ഒരു വിലയും നൽകിയില്ല.
രുദ്രൻ ബാക്കി കൂടി പറയാൻ തുടങ്ങി:
"ഇവളുടെ അച്ഛൻ എന്റെ കമ്പനി തകർക്കാൻ നോക്കി, പക്ഷേ നടന്നില്ല. ഞാൻ തിരിച്ച് പണിതുടങ്ങിയപ്പോൾ അയാളുടെ കമ്പനി തകർന്നു തരിപ്പണമായി. കടം കയറി വഴിയാധാരമാകും എന്നായപ്പോൾ അയാൾ എന്റെ കാലിൽ വീണു കരഞ്ഞു. ആ സമയത്ത് ഞാൻ അയാൾക്ക് 10 ലക്ഷം രൂപ കൊടുത്തു. പക്ഷേ സൗജന്യമായിട്ടല്ല... പകരം അയാളുടെ മകളെ എനിക്ക് തന്നു😒!"
അവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ താടിക്ക് ബലമായി പിടിച്ച് തന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ഉയർത്തി.
"എന്റെ ഭാര്യയായിട്ടല്ല... മറിച്ച് എന്റെ
അടിമയായിട്ട്! വെറും 6 മാസത്തെ കോൺട്രാക്ട് വൈഫ് മാത്രമാണ് ഇവൾ. ആറുമാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഇവളെ ഞാൻ ഇവിടുന്ന് ഇറക്കിവിടും. അതുവരെ ഇവൾ അനുഭവിക്കണം😡."
രുദ്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മായാവതിയുടെയും രാഘവന്റെയും മുഖത്തെ ദേഷ്യം മാറി, അവിടെ ക്രൂരമായ ഒരു സംതൃപ്തി വന്നു. അഞ്ജലി പരിഹാസത്തോടെ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ബാല പതിയെ ലക്ഷ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്നു. അവൻ അവളുടെ മുഖത്തെ കണ്ണീരിലേക്ക് നോക്കി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു:
"6 മാസത്തെ കോൺട്രാക്ട് അടിമയാണല്ലേ... അപ്പോൾപ്പിന്നെ എനിക്കും ഇവളെക്കൊണ്ട് കുറച്ചു കളികളാകാം🧐😏."
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ തള്ളിമാറ്റിയിട്ട് പറഞ്ഞു: "ഇനി നീ ഇവിടെ നിൽക്കേണ്ട. നിന്റെ സ്ഥാനം മുകളിലെ എന്റെ മുറിയിലാണ്. പോയി അവിടെ കിടന്ന് അനുഭവിക്ക്!"
ലക്ഷ്മി തകർന്ന മനസ്സോടെ, എല്ലാവരുടെയും പരിഹാസ നോട്ടങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ പടവുകൾ കയറി മുകളിലേക്ക് ഓടി. താഴെ അഞ്ജലിയും മായാവതിയും രുദ്രനെ അഭിനന്ദിക്കുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ, സിഗരറ്റിന് വീണ്ടും തീ കൊളുത്തുമ്പോഴും രുദ്രന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു കോണിൽ ലക്ഷ്മിയുടെ ആ കണ്ണീർ ഒരു നോവായി പടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ കനത്ത ഭാവത്തിൽ നിന്നു.
മായാവതിയുടെ മുഖത്ത് ആശ്വാസവും ഒപ്പം കൗതുകവും നിറഞ്ഞു. അവർ രുദ്രന്റെ അരികിലേക്ക് നടന്നു വന്ന് ചോദിച്ചു:
"അല്ല രുദ്രാ... നീ ഇത്രയും വലിയ ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ ഉടമയായിട്ടും, നിന്റെ കൺമുന്നിൽ വന്ന് ഇവൾ വ്യാജ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് തന്നപ്പോൾ നിനക്ക് ആദ്യം അത് മനസ്സിലായില്ലേ🤔?"
രുദ്രൻ സിഗരറ്റിന്റെ പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് കസേരയിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കലിപ്പ് നിറഞ്ഞു.
"ഞാനല്ല വലിയമ്മാ അത് ചെയ്തത്. എന്റെ മുൻ പി.എ ആനന്ദ് ആയിരുന്നു അന്ന് ആ ഇന്റർവ്യൂ നടത്തിയത്. അവനാണ് ഇവളെ സെലക്ട് ചെയ്തത്. ആരോ കൊടുത്ത വലിയ പണത്തിന് വേണ്ടി അവൻ എന്റെ കമ്പനിയെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു. ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിലെ രഹസ്യങ്ങൾ ചോർത്താൻ വേണ്ടി അവൻ മനഃപൂർവ്വം ഇവളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റിവിട്ടു!"
രുദ്രന്റെ ശബ്ദം കടുത്തു. "അതറിഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ അവനെ ഞാൻ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് കഴുത്തിന് പിടിച്ച് പുറത്താക്കി. ഇപ്പോൾ അവൻ എന്റെ ആളുകളുടെ കസ്റ്റഡിയിലാണ്. എന്നെ ചതിച്ചതിന് എന്റെ ആളുകൾ അവനെ നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ അവിടെ 'കൈകാര്യം' ചെയ്യുന്നുണ്ടാകും!"
അത് കേട്ടപ്പോൾ രാഘവൻ തൃപ്തിയോടെ തലയാട്ടി. അഞ്ജലിക്ക് രുദ്രനോടുള്ള ആരാധന വീണ്ടും കൂടി.
പെട്ടെന്ന് മായാവതിയുടെ കണ്ണുകൾ മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്ക് നീണ്ടു. അവിടെ ലക്ഷ്മി പോയ വഴിയേ നോക്കി അവർ ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു.
അപ്പോൾ ഇവളെ ഈ വീടിന്റെ കൊച്ചമ്മയാക്കാൻ ഒന്നും നീ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ലല്ലോ, അല്ലേ രുദ്രാ? എങ്കിൽപ്പിന്നെ നാളെ മുതൽ ഇവൾ ഈ വീട്ടിൽ വെറുതെ ഇരിക്കേണ്ട. നാളെ നേരം പുലരുന്നത് മുതൽ ഈ വീട്ടിലെ ഒരു സാധാരണ ജോലിക്കാരിയെപ്പോലെ ഇവളെക്കൊണ്ട് പണിയെടുപ്പിക്കണം. കൂലിയില്ലാത്ത, വെറും ആഹാരം മാത്രം കൊടുക്കുന്ന ഒരു അടിമ ജോലിക്കാരി🧐!" മായാവതി പറഞ്ഞു.
"അതെ😍," അഞ്ജലി അതിനോട് ചേർത്തു പറഞ്ഞു. "ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിലെ രാജ്ഞിയാകാൻ മോഹിച്ചു വന്നവൾ ഈ വീട്ടിലെ പാത്രങ്ങളും കഴുകി തറയും തുടച്ച് ഇവിടെ കഴിയട്ടെ. അതായിരിക്കണം ഇവൾക്കുള്ള ശിക്ഷ!"
ബാല ഇതൊക്കെ കേട്ട് സോഫയിലിരുന്ന് ഒളിച്ചിച്ചു. ലക്ഷ്മിയെ ഇനി എങ്ങനെ സ്വന്തമാക്കാം എന്നതായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത.
രുദ്രൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ മായാവതിയുടെ വാദങ്ങളെ എതിർത്തതുമില്ല. അവന്റെ മൗനം ലക്ഷ്മിക്കുള്ള സമ്മതമായിരുന്നു. പക്ഷേ, അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖവും കരച്ചിലും ഓർമ്മവന്നപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും തന്റെ അഹങ്കാരവും പ്രതികാരബുദ്ധിയും കാരണം അവൻ ആ വികാരത്തെ അടിച്ചമർത്തി.
മുകളിൽ ഇരുണ്ട മുറിയിൽ ജനാലയ്ക്കൽ ഇരുന്ന് കരയുകയായിരുന്ന ലക്ഷ്മി താഴെ തനിക്കായി ഒരുങ്ങുന്ന ആ നരകജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഓർത്ത് ഭയന്നു വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.
തുടരും...
Characteristics
രുദ്രപ്രതാപ്
'ക്രിസ്റ്റൽ എംപയർ' എന്ന വൺ-ഓഫ്-എ-കൈൻഡ് ബിസിനസ്സ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപൻ. സ്വന്തമായി മെഡിക്കൽ കോളേജുകൾ, കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനികൾ, ജ്വല്ലറികൾ, സ്കൂളുകൾ, തിയേറ്ററുകൾ, മാളുകൾ എന്നിവയുള്ള ശതകോടീശ്വരൻ.അതിരുകടന്ന അഹങ്കാരിയും ദേഷ്യക്കാരനും. തന്നെ ചതിക്കുന്നവരെ വെറുതെ വിടാത്ത ക്രൂരമായ പ്രതികാരബുദ്ധിയുള്ളവൻ. എന്നാൽ പുറമെ കാണിക്കുന്ന ഈ കല്ലുപോലെയുള്ള മനസ്സിനുള്ളിൽ, ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണീര് കാണുമ്പോൾ അറിയാതെ നോവുന്ന ഒരു പ്രണയ ഹൃദയം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.
ലക്ഷ്മി
പാവം പ്രകൃതവുമുള്ള പെൺകുട്ടി. അച്ഛൻ ചെയ്ത തെറ്റിന് രുദ്രന്റെ മുന്നിൽ ഇരയാകേണ്ടി വന്നവൾ.
ലക്ഷ്മി വെറുമൊരു പെൺകുട്ടിയല്ല, രുദ്രന്റെ കമ്പനിയെ തകർക്കാൻ വന്ന ഒരു 'സ്പൈ' ആണവൾ. പ്ലസ് ടു വരെയുള്ള ഒറിജിനൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റും ബാക്കി വ്യാജ സർട്ടിഫിക്കറ്റുകളും വെച്ച് കമ്പനിയിൽ കയറിയവൾ. ഇപ്പോൾ 6 മാസത്തെ കോൺട്രാക്ടിൽ രുദ്രന്റെ അടിമയായി, ഈ തറവാട്ടിലെ കൂലിയില്ലാത്ത വേലക്കാരിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.
രഘുറാം (രുദ്രന്റെ അച്ഛൻ)
സ്ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ മുൻ അധിപൻ. കടുത്ത ബിസിനസ്സ് ബുദ്ധിയുള്ള, ദയയില്ലാത്ത മനുഷ്യൻ. കുടുംബത്തിന്റെ അന്തസ്സും പണവുമാണ് ഇയാൾക്ക് വലുത്. ലക്ഷ്മിയെ ഈ വീട്ടിൽ നിർത്തുന്നതിന് ഇയാൾ കടുത്ത എതിരാണ്.
രാഘവൻ (വലിയച്ചൻ)
സ്വഭാവം: തറവാട്ടിലെ കാരണവർ. പണത്തിന്റെയും പ്രതാപത്തിന്റെയും പ്രൗഡിയിൽ ജീവിക്കുന്നയാൾ. ലക്ഷ്മിയെ ഈ വീട്ടിൽ കയറ്റിയതിൽ കടുത്ത അമർഷമുള്ളയാൾ.
മായാവതി (വലിയമ്മ)
ക്രൂരമായ മനസ്സുള്ള സ്ത്രീ. ലക്ഷ്മിയെ ഒരു കൂലിയില്ലാത്ത വേലക്കാരിയാക്കി മാറ്റി, അവളെക്കൊണ്ട് കഠിനമായ പണികൾ ചെയ്യിച്ച് ദ്രോഹിക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്നവൾ.
ബാല (വലിയമ്മയുടെ മകൻ)
സ്വഭാവം: നഗരത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന 'പ്ലേബോയ്'. പെണ്ണും പണവും മാത്രം ലക്ഷ്യം വെച്ച് ജീവിക്കുന്ന കാമഭ്രാന്തൻ. തറവാട്ടിൽ അടിമയായി വന്ന ലക്ഷ്മിയെ എങ്ങനെയെങ്കിലും സ്വന്തമാക്കണം എന്ന് വിചാരിച്ച് തക്കം പാർത്തിരിക്കുന്ന ക്രൂരൻ.
അഞ്ജലി
ബിസിനസുകാരന്റെ മകൾ. പണത്തിന്റെ അഹങ്കാരമുള്ളവൾ. രുദ്രന്റെ വധുവായി വീട്ടുകാർ നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന പെൺകുട്ടി. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലക്ഷ്മിയോട് കടുത്ത വെറുപ്പും പ്രതികാരചിന്തയുമുള്ളവൾ
രുദ്രൻ കനത്ത ചുവടുകളോടെ പടവുകൾ ഇറങ്ങി താഴേക്ക് വന്നു . അവന്റെ മുഖത്തെ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഹാളിൽ നിന്നിരുന്ന എല്ലാവരുടെയും സംസാരം പെട്ടെന്ന് നിലച്ചു .
അവൻ നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. തറയിലിരുന്ന് തുണി കയ്യിൽ പിടിച്ച് വിറയ്ക്കുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ അരികിൽ അവൻ വന്നു നിന്നു. രുദ്രൻ അവളെ ഒന്നു നോക്കി, പിന്നീട് രഘുറാമിന്റെയും അഞ്ജലിയുടെയും മുഖത്തേക്ക് കടുപ്പത്തിൽ കണ്ണുകൾ നട്ടു.
"എന്താ ഇവിടെ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു വലിയ മീറ്റിംഗ് ആണോ? 🤔" രുദ്രൻ പരിഹാസത്തോടെ ചോദിച്ചു.
രഘുറാം മുന്നോട്ട് വന്ന് ഗാംഭീര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു: "രുദ്രാ... ഞാൻ അഞ്ജലിയോട് സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു. നമ്മുടെ ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ അന്തസ്സിന് ചേർന്ന ഒരേയൊരു പെൺകുട്ടി ഇവളാണെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു . നിന്റെ കൂടെ ബിസിനസ്സ് പാർട്ടികളിൽ വരാനും ഇംഗ്ലീഷിൽ സംസാരിക്കാനും ഒക്കെ അഞ്ജലിക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. ഇവളെപ്പോലെ വിദ്യാഭ്യാസമില്ലാത്ത ഒരുത്തിയെ ഇവിടെ വെച്ചേക്കാൻ പറ്റില്ല!"
അഞ്ജലി രുദ്രന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങി നിന്ന് ഒന്നു കൊഞ്ചിപ്പറഞ്ഞു: "Yes Rudra... അങ്കിൾ പറഞ്ഞത് എത്ര കറക്റ്റാണെന്ന് നോക്കിക്കേ! 🥰 She doesn't even know standard English. ഒരു ഇന്റർനാഷണൽ ബിസിനസ്സ് മീറ്റിംഗിൽ ഇവളെ നിന്റെ കൂടെ കൊണ്ടുപോയാൽ എല്ലാവരും നമ്മളെ നോക്കി ചിരിക്കും 😂."
രുദ്രൻ അഞ്ജലിയെ നോക്കി ക്രൂരമായി ഒന്നു ചിരിച്ചു. അവൻ ലക്ഷ്മിയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് ഒരൊറ്റ വലിക്ക് അവളെ തറയിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു നിർത്തി. പെട്ടെന്നുള്ള വലിയിൽ ലക്ഷ്മി രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വന്നു വീണു. അവളുടെ പേടിച്ചരണ്ട കണ്ണുകൾ രുദ്രന്റെ കനൽക്കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നിമിഷം അവൾക്ക് അവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു.
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ തന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് അഞ്ജലിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
"ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കാൻ അറിയുന്നതാണോ അഞ്ജലി നിന്റെ യോഗ്യത?🤨" രുദ്രന്റെ ശബ്ദം കടുത്തു. "ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിലെ രേഖകൾ പരിശോധിക്കാൻ ഇംഗ്ലീഷ് അറിയുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് സ്റ്റാഫുകൾ എനിക്ക് താഴെ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അല്ലാതെ എന്റെ കൂടെ നടക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പ്രൊഫസറുടെ ആവശ്യമില്ല!"
അവൻ രഘുറാമിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു: "അച്ഛാ... ഇവൾ ഈ വീട്ടിൽ വന്നത് എന്റെ ഭാര്യയാകാനല്ല, എന്റെ തടവുകാരിയായിട്ടാണ്! ഇവൾക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് അറിയാമോ ഇല്ലയോ എന്നത് എന്റെ വിഷയമല്ല. 6 മാസം ഇവൾ ഇവിടെ എന്റെ കൺമുന്നിൽ കിടന്ന് അനുഭവിക്കും, അത് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചതാണ്. അതിൽ അച്ഛൻ പോലും ഇടപെടേണ്ട!"
അഞ്ജലിയുടെയും മായാവതിയുടെയും മുഖം പെട്ടെന്ന് ഇരുണ്ടു . രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ സംരക്ഷിച്ചതല്ല, മറിച്ച് തന്റെ അഹങ്കാരം കാണിച്ചതാണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായെങ്കിലും ലക്ഷ്മിയോട് അവൻ കാണിച്ച ആ ശാരീരിക അടുപ്പം അഞ്ജലിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു .
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി കണ്ണ് ഉരുട്ടി: "ദേ... ഇത്രയും വലിയ ബിസിനസ്സുകാരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് കരഞ്ഞ് എന്റെ വില കളയരുത്. പോയി നിന്റെ പണി ചെയ്യ്!"
അവൻ അവളെ തള്ളിമാറ്റിയിട്ട് വലിയ ഗാംഭീര്യത്തോടെ അവിടെ നിന്നും നടന്നുപോയി... ലക്ഷ്മി നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് ശ്വാസം വിട്ടു. രുദ്രൻ പോയതും അഞ്ജലി ലക്ഷ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് ദേഷ്യത്തോടെ പാഞ്ഞടുത്തു...
അഞ്ജലി കത്തുന്ന കണ്ണുകളോടെ ലക്ഷ്മിയുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. രുദ്രൻ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ അപമാനിച്ചതിന്റെ സകല ദേഷ്യവും അവളുടെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.
"നീ വലിയ മിടുക്കിയാണെന്ന് വിചാരിച്ചോടി? രുദ്രന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ തുള്ളി വീണാൽ അവൻ നിന്നെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കും എന്ന് കരുതേണ്ട 🤮. നീ വെറുമൊരു വിലകെട്ടവളാണ്!" അഞ്ജലി ലക്ഷ്മിയുടെ തോളിൽ ബലമായി തള്ളി.
ലക്ഷ്മി പിന്നിലേക്ക് മാറി ഭിത്തിയിൽ തട്ടി നിന്നു . അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി. "ഞാൻ... ഞാൻ ഒന്നും മനഃപൂർവ്വം ചെയ്തതല്ല😰..." അവൾ വിതുമ്പിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"നിന്റെ ഈ കൊഞ്ചലൊന്നും എന്റെ അടുത്ത് ഇറക്കണ്ട!" മായാവതിയും അങ്ങോട്ട് ആഞ്ഞു വന്നു 😏. "ഇന്ന് ഈ തറവാട്ടിലെ എല്ലാവർക്കുമുള്ള ചായയും പലഹാരവും നീ ഒറ്റയ്ക്ക് ഉണ്ടാക്കണം. ഒരു പാത്രമെങ്കിലും വൃത്തികേടായി കിടന്നാൽ നിന്നെ ഞാൻ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് അടിച്ചിറക്കും, കേട്ടോടി? "
അവർ രണ്ടുപേരും ലക്ഷ്മിയെ അവിടെയിട്ട് ആട്ടിപ്പായിച്ച് ഹാളിലേക്ക് നടന്നു.
ലക്ഷ്മി വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ അടുപ്പിലേക്ക് ചായപ്പാത്രം വെച്ചു . ഒരു വശത്ത് തറ തുടച്ചതിന്റെ ക്ഷീണം, മറുപശത്ത് എല്ലാവരുടെയും കുത്തുവാക്കുകൾ. അവളുടെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും തകർന്നിരുന്നു.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് അവൾ ചായയുമായി ഹാളിലേക്ക് വന്നു tray-യും പിടിച്ച് . ഹാളിൽ രഘുറാമും, രാഘവനും, മായാവതിയും, അഞ്ജലിയും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സൈഡിലെ സോഫയിൽ കാലിന്മേൽ കാൽ വെച്ച് ബാല ഫോണും നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ട് . അവൾ വരുന്നതു കണ്ടതും ബാലയുടെ കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും ആ പഴയ കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മി പേടിയോടെ ഓരോരുത്തർക്കും ചായ എടുത്തു കൊടുത്തു. ഒടുവിൽ അഞ്ജലിയുടെ അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, അഞ്ജലി മനഃപൂർവ്വം തന്റെ കാൽ മുന്നോട്ട് വെച്ചു!
ലക്ഷ്മി അത് കണ്ടില്ല. അവളുടെ കാൽ അഞ്ജലിയുടെ കാലിൽ തട്ടി. ബാലൻസ് തെറ്റി ലക്ഷ്മി തറയിലേക്ക് വീഴാൻ പോയി ! കൈയിലുണ്ടായിരുന്ന തിളയ്ക്കുന്ന ചൂടുള്ള ചായ അഞ്ജലിയുടെ മേലേക്ക് വീഴാൻ പോവുകയായിരുന്നു.
"അയ്യോ😱...!!" അഞ്ജലി പേടിച്ച് നിലവിളിച്ചു.
പക്ഷേ... പെട്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നോ ഒരു ശക്തമായ കൈ ലക്ഷ്മിയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു ഒരൊറ്റ വലി വെച്ചു !
വീഴാൻ പോയ ലക്ഷ്മി നേരെ ചെന്ന് തറച്ചതു രുദ്രന്റെ വിസ്താരമേറിയ നെഞ്ചിലേക്കായിരുന്നു . രുദ്രൻ മുകളിൽ നിന്ന് വരുന്നത് കണ്ട് കൃത്യസമയത്ത് അവളെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചതായിരുന്നു. ചായപ്പാത്രം തറയിലേക്ക് വീണ് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു.
രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. രുദ്രന്റെ കൈകൾ ലക്ഷ്മിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ലക്ഷ്മി പേടിയോടെയും വിറയലോടെയും അവന്റെ ഷർട്ടിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ നനഞ്ഞ മഴക്കാലത്തെ തണുപ്പിലും രുദ്രന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂട് ലക്ഷ്മി അറിഞ്ഞു.
അവൾക്ക് അവന്റെ കൺപീലികൾ പോലും എണ്ണാൻ പറ്റുന്നത്ര ദൂരമേ അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. രുദ്രന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു വിചിത്രമായ ഭാവമായിരുന്നു. അവളിലേക്ക് അവൻ അറിയാതെ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
"രുദ്രാ😡...!!" രഘുറാം ദേഷ്യത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു.
ആ ശബ്ദം കേട്ടതും രുദ്രൻ പെട്ടെന്ന് യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്നു. അവൻ പെട്ടെന്ന് ലക്ഷ്മിയെ തള്ളി മാറ്റി . അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച് കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു:
"നിനക്ക് നോക്കി നടക്കാൻ കൂടെ അറിയില്ലേടി? ഛെ... എന്റെ വില കളയാൻ വേണ്ടി ഓരോന്ന് ഇറങ്ങിക്കോളും 🤬!"
എന്നിട്ട് അവൻ അഞ്ജലിയെ നോക്കി: "നിനക്ക് ഈ വീട്ടിൽ ഇരിക്കണമെങ്കിൽ മര്യാദയ്ക്ക് ഇരുന്നോണം അഞ്ജലി. കാല് നീട്ടി വെച്ച് മറ്റുള്ളവരെ വീഴ്ത്താൻ നോക്കിയാൽ... എന്റെ വീട്ടിൽ വെച്ച് അത് നടക്കില്ല !"
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ സംരക്ഷിച്ചതാണെന്ന് എല്ലാവർക്കും മനസ്സിലായി. അഞ്ജലി ദേഷ്യം കൊണ്ട് പല്ലിറുമ്മി . ബാല ഇതൊക്കെ കണ്ട് മനസ്സിൽ ഒരു പുതിയ കെണിയൊരുക്കുകയായിരുന്നു.
രുദ്രൻ ലക്ഷ്മിയെ നോക്കി കൽപ്പിച്ചു: "ദേ... ഇതെല്ലാം വൃത്തിയാക്കിയിട്ട് എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വരണം. എനിക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്."
അവൻ മുകളിലേക്ക് നടന്നുപോയി. ലക്ഷ്മി തറയിലെ ചായക്കറ തുടയ്ക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ രുദ്രന്റെ ആ ചേർത്തണയ്ക്കൽ ഒരു മധുരമുള്ള നോവായി മാറുകയായിരുന്നു.
രുദ്രൻ മുകളിലേക്ക് പോയതും ഹാളിൽ വീണ്ടും നിശ്ശബ്ദത പടർന്നു . അഞ്ജലിയുടെ മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ടും അപമാനം കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു . അവൾ തറയിൽ കിടക്കുന്ന ചായക്കപ്പും പൊട്ടിയ ചില്ലുകളും നോക്കി നിൽക്കുന്ന ലക്ഷ്മിയുടെ അരികിലേക്ക് ദേഷ്യത്തോടെ ചുവടുകൾ വെച്ചു നടന്നു വന്നു .
ലക്ഷ്മി പേടിയോടെ ചില്ലുകൾ കൈയിലെടുക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് അഞ്ജലി അവളുടെ കൈയിൽ ബലമായി ചവിട്ടിപ്പിടിച്ചത് !
"ആഹ്😭...!!" ലക്ഷ്മി വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു.
"വേദനിക്കുന്നുണ്ടോടി നിനക്ക്?🤨" അഞ്ജലി ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് കടിച്ചുകീറാൻ പാകത്തിൽ ചോദിച്ചു. "രുദ്രൻ കൃത്യസമയത്ത് വന്ന് നിന്നെ താങ്ങിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ നീ വലിയ കാര്യത്തിൽ സ്വപ്നം കാണാൻ തുടങ്ങിയല്ലേ? 😒"
മായാവതിയും രാഘവനും രഘുറാമും അതുകണ്ട് മാറിനിന്ന് പരിഹാസത്തോടെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ബാലയാകട്ടെ, ലക്ഷ്മിയുടെ ആ ദയനീയാവസ്ഥ കണ്ട് ആസ്വദിച്ചു നിന്നു.
അഞ്ജലി ലക്ഷ്മിയുടെ മുടിയിൽ കുത്തിപ്പിടിച്ച് അവളുടെ മുഖം തന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ഉയർത്തി. "ഒരു കാര്യം നിന്റെ ആ പാവം മനസ്സിൽ നന്നായി അങ്ങ് കുറിച്ചിട്ടേക്കൂ ലക്ഷ്മി... രുദ്രൻ എന്റേതാണ്! അവൻ എന്റേത് മാത്രമാണ്! ക്രിസ്റ്റൽ എംപയറിന്റെ ഒരേയൊരു രാജ്ഞി ഞാൻ മാത്രമായിരിക്കും. നീ വെറുമൊരു 6 മാസത്തെ അടിമ മാത്രമാണ്!"
ലക്ഷ്മിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണീർ തുള്ളികൾ തറയിലേക്ക് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു
https://share.aksharathalukal.in/s/62202/view
കഥ ഇവിടെ ഉണ്ടേ ❤️ ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ വായിക്കുവാനും... നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി പണം സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരത്താളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ.... #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💖 മഴയും പ്രണയവും #📔 കഥ
𝓙𝓐𝓐𝓩 🥰#💚 എന്റെ കേരളം #☔ ഹാപ്പി മൺസൂൺ സ്റ്റാറ്റസ് #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💖 മഴയും പ്രണയവും