गोष्टीचे नाव: भोलू आणि जादूचा छत्री ​एका सुंदर गावात भोलू नावाचा एक मुलगा राहायचा. तो खूप खोडकर होता. ​एकदा गावात खूप जोराचा पाऊस सुरू झाला. भोलूला पावसात भिजायला खूप आवडायचे. तो पळत घराबाहेर आला आणि ओरडला, "ये... पाऊस! मला भिजायचे आहे!" ​पण आईने त्याला अडवले आणि एक छोटी, रंगीत छत्री दिली. ती छत्री खूपच लहान होती, अगदी भोलूच्या डोक्याएवढी. ​भोलू हिरमुसला झाला. तो विचार करू लागला, 'एवढ्याशा छत्रीने मी कसा भिजणार नाही?' ​तो पावसात उभा राहिला. गंमत म्हणजे, पावसाचे थेंब त्या लहानशा छत्रीवर पडताच, एका थेंबाने विचारले, "अरे, आम्ही आत येऊ का?" ​भोलूने आश्चर्याने पाहिले आणि तो म्हणाला, "नाही! तुम्ही आत आलात, तर मी भिजून जाईन." ​तेव्हापासून, भोलू जिथे जिथे जायचा, ती छत्री त्याच्या डोक्यावर असायची. पावसाचे थेंब त्या लहानशा छत्रीवर पडायचे आणि भोलूच्या दोन्ही बाजूला खाली पडायचे. भोलू पूर्णपणे कोरडा राहिला. ​भोलूने गावात फेरफटका मारला. सर्वजण पावसात भिजत होते, पण भोलू एकदम कोरडा. लोक त्याला बघून हसू लागले आणि म्हणू लागले, "अरे बापरे, हा भोलू तर कोरडाच राहिला. ही तर जादूची छत्री आहे!" ​भोलूला खूप आनंद झाला. तो हसून म्हणाला, "हो, ही माझी जादूची छत्री आहे, जी मला भिजण्यापासून वाचवते!" ​तेव्हापासून, भोलूला पावसाळ्यात भिजायचे असेल, तेव्हा तो ती छोटी, रंगीत छत्री वापरतो आणि लोकांचे मनोरंजन करतो. ​तात्पर्य: लहान गोष्टींमध्येही जादू असू शकते! #⛈ मानसून की बेहतरीन तस्वीरें 📷