आपल्याला नेहमी वाटत ना की महाराजांनी आपल्याशी बोलाव, काहीतरी संकेत द्यावा, स्वप्नात याव, प्रत्यक्ष दर्शन द्याव पण काही भक्त असे ही असतात जे महाराजांच्या मौनातही त्यांची भाषा समजून घेतात, कारण मौन हीसुद्धा एक भाषाच., फक्त ती समजायला, उमजायला संवेदनशील मन लागत एवढच. काही वेळा महाराज शब्दांतून प्रगट होत नाहीत, ते परिस्थितीतून बोलत असतात म्हणजे कसे ..एखादी वाट अचानक बंद होते, एखाद आपुलकीचं नातं अचानक दुरावत, एखादी गोष्ट आपल्या हातातून निसटते...... आणि आपण काय करतो त्यालाच दुर्दैव समजून रडत बसतो! पण जरा विचार केला तर लक्षात येत, तीच बंद झालेली वाट आपल्याला एका नव्या, अधिक चांगल्या वाटेकडे वळवत असते!! आपल्यातील नाही तर...निसर्गातही मौनाची भाषा अनुभवायला मिळते!ते कसे..तर याच उदाहरण म्हणजे झाड न बोलता वाढतात, फुल न बोलता फुलतात, पण त्यांच्या असण्यातूनच एक शांतता, एक संदेश मिळतो! तसंच महाराजही अनेकदा शब्दांशिवाय, केवळ त्यांच्या अस्तित्वातून, त्यांच्या कृपेच्या सूक्ष्म खुणांमधून आपल्याशी संवाद साधत असतात, फक्त आपण ते वाचायला शिकलं पाहिजे. आणि हे नक्की लक्षात ठेवा....... मौन म्हणजे नकार नाही, मौन म्हणजे कधी कधी सगळ्यात मोठा होकार असतो! जेव्हा शब्दांची गरजच उरत नाही, जेव्हा दोन मन इतकी जुळतात की बोलायची आवश्यकताच वाटत नाही, तेव्हाच खरं मौन अनुभवायला मिळत, आणि हेच मौन गुरु शिष्याच्या नात्यातलं सगळ्यात उंच शिखर असत हो ना?!!!! तेव्हा पुढच्या वेळी जेव्हा महाराज शांत वाटतील, तेव्हा अस्वस्थ न होता एकच जाणीव ठेवूया....... मौन म्हणजे त्यांच आपल्याकडे दुर्लक्ष नाही, तर मौन म्हणजे त्यांची आपल्यावरची खोल श्रद्धा आहे, की आपण ही परीक्षा नक्की पार करू!!!! |श्री स्वामी समर्थ 🙏 #🙏श्री स्वामी समर्थ📿