കിനാവിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ
727 views • 6 hours ago
ഇരുവർ.10 അവസാനഭാഗം
എന്താ അച്ഛാ...??
ബദ്രി ചോദിച്ചു.
ആഹ്... എടാ മോനേ, നീയാ പറഞ്ഞ വീട് ഞാൻ പോയി നോക്കി.
പക്ഷേ വില കൊണ്ട് അൽപ്പം കൂടുതലാണല്ലോ...
അവർ എത്രയാ അച്ഛാ ചോദിക്കുന്നത്??
അവർ അറുപത്തിയഞ്ചാ ചോദിക്കുന്നത്.
അയ്യോ...അത്രയും വിലയുള്ളതൊന്നും വേണ്ടച്ഛാ, എന്നെക്കൊണ്ട്
കൂടി വന്നാൽ ഒരു മുപ്പത് ഒപ്പിക്കാൻ പറ്റും. അതിൽ കൂടുതലൊന്നും ഞാൻ താങ്ങില്ല, ആവശ്യത്തിലധികം ഭാരമെടുത്ത് തലയിൽ വയ്ക്കാൻ വയ്യ....
പക്ഷേ ആ വീടാകുമ്പോൾ നല്ല സൗകര്യമുണ്ട് മോനെ, മാത്രമല്ല വീടാണെങ്കിലും നല്ല ഭംഗിയാണ്.
എന്റെ പൊന്നച്ചാ...
മനുഷ്യർക്ക് ജീവിക്കാൻ ചെറിയൊരു വീട് പോരേ. എനിക്ക് ഒരു മുപ്പതിന് ഒക്കുന്ന വീട് നോക്കിയാൽ മതി.
എന്നാൽ ഞാൻ നോക്കട്ടെ...
എന്നോട് സജി പറഞ്ഞതാ ഈ വീടിന്റെ കാര്യം. വേറെ ഒന്ന് രണ്ടെണ്ണം കൂടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ഞാനൊന്ന് പോയി നോക്കട്ടെ.
വില കൊണ്ട് ഒക്കുകയാണെങ്കിൽ മേടിക്കാം..
ശരിയച്ഛാ....
എന്താടാ...?? അഭിമന്യു ബദ്രിയുടെ സീറ്റിനരികിലേക്ക് വന്നു ചോദിച്ചു
ഞാനൊരു വീട് നോക്കുന്ന കാര്യം നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ, അച്ഛൻ ഇന്നൊരു വീട് നോക്കാൻ പോയതായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതിന് അറുപത്തിയഞ്ചുലക്ഷമാ അവർ ചോദിക്കുന്നത്.
എന്നിട്ട് നീയെന്തു പറഞ്ഞു.??
ആവശ്യത്തിലധികം ഭാരമെടുത്ത് തലയിൽ വയ്ക്കാൻ വയ്യ. വലിയ വീട്ടിൽ താമസിക്കണം എന്നൊന്നുമില്ലല്ലോ, സമാധാനത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ഒരു ചെറിയ വീട്ടിൽ താമസിച്ചാൽ പോരെ, അതല്ലെ നല്ലത്.
നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ എന്തുമാത്രം വലിയ വീടുകളാണ് ആൾതാമസമൊന്നുമില്ലാതെ വെറുതെ കിടക്കുന്നത്.
അതിന്റെയൊക്കെ ഉടമസ്ഥർ വിദേശത്ത് സുഖജീവിതം നയിക്കുകയാണ് വല്ലപ്പോഴും ഒന്നു വന്നാലായി.
അത് നേരാ നീ പറഞ്ഞത്.
എവിടെ നോക്കിയാലും ആൾതാമസം ഇല്ലാത്ത വലിയ വീടുകൾ കാണാം.
എന്നാൽ അതൊന്നും ആർക്കും വാടകയ്ക്ക് കൊടുക്കുകയുമില്ല...
ഞാൻ ഒരു മുപ്പത് ലക്ഷം വരെയുള്ള, ഇടത്തരം വീട് നോക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അപ്പോൾ നീ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും അടുത്ത് നിന്ന് താമസം മാറുകയാണല്ലേ..??
അഭിമന്യു ചോദിച്ചു
അച്ഛനെയും അമ്മയെയും വിട്ട് താമസം മാറണമെന്ന ആഗ്രഹമെന്നും എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല.
പക്ഷേ അതാണ് വേണ്ടത്.
ഒരു കുടുംബമാകുമ്പോൾ മാറി താമസിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ബെറ്റർ.
അച്ഛന് കൂട്ടായി അമ്മയും,അമ്മയ്ക്ക് കൂട്ടായി അച്ഛനും ഉണ്ടല്ലോ...പിന്നെന്താ കുഴപ്പം.
നിന്റെ അമ്മ സമ്മതിക്കുമോ അവിടെ നിന്നും മാറാൻ?? അഭിമന്യു ചോദിച്ചു
അമ്മ ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെ ഒന്നുമല്ലടാ.
കൗൺസിലിംഗ് ഒക്കെ നടത്തിയതിന് ശേഷം അമ്മയ്ക്ക് വലിയ വിഷമമാണ്.
ഒത്തിരി കാത്തിരുന്നിട്ട് ജനിച്ചതല്ലേടാ ഞാൻ അപ്പൊ എന്നോട് കുറച്ചു കൂടുതൽ സ്നേഹമേറിപ്പോയി. അത് പിന്നീട് സ്വാർത്ഥതയുടെ തലങ്ങളിലേക്ക് എത്തി.
പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അമ്മയ്ക്കറിയാമെടാ അമ്മയുടെ ഭാഗത്ത് തെറ്റുണ്ടെന്ന്.
അമ്മ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞു നീ മറ്റൊരു വീട് എടുത്ത് ലയനയേയും കൂടെ കൂട്ടണമെന്ന്.
ഏറ്റവും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും കുടുംബജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കണമെന്നാണ് അമ്മ ഇപ്പോൾ പറയുന്നത്. പിന്നെ അധികം ദൂരത്തൊന്നുമല്ലല്ലോ പോകുന്നത്...
ലയന നീ വിളിച്ചാൽ വരുമോ.??
വരാൻ തീരെ ചാൻസ് കാണുന്നില്ലടാ.
പക്ഷേ പൊക്കിയെടുത്ത് ഞാൻ
ഇങ്ങ് കൊണ്ടു പോരും.
അങ്ങനെ കൈവിട്ടു കളയാൻ പറ്റുമോടാ എനിക്ക്, അവളെന്റെ ജീവനാണ്...
എന്നിട്ടാണോ നീ അവളെ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നത്??
അതൊക്കെ ഒരു വഴിക്കങ്ങ് പോകും.
വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ ദമ്പതികൾ മാറി താമസിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലതെന്ന് പലരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുണ്ട്, എന്തായാലും
എനിക്കും ഒരു കല്യാണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം മാറി താമസിക്കാൻ.. അഭിമന്യു പറഞ്ഞു
അപ്പോൾ കല്യാണം കഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചോ..??
അങ്ങനെയൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല.
എന്നാലും മനസ്സില് ഒരു തന്റേടി പെണ്ണ് കയറി കൂടിയിട്ടുണ്ട്.
അതേത് പെണ്ണ്..??
കഴുത്തിന് ചുറ്റും നാക്കുള്ള ഒരു വിളഞ്ഞ വിത്താണ്, പക്ഷേ ഉള്ളം നിറച്ചും സ്നേഹമുള്ള ഒരു പെണ്ണാണ്...
അല്ലേലും എനിക്കിത്തിരി വിളഞ്ഞ കാന്താരികളെയാണ് ഇഷ്ട്ടം. പക്ഷെ ഓള് സമ്മതിക്കുമോ എന്നറിയില്ല..
ആരാ... ആള്...?? ബദ്രി ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു
അതെയ്...... എടാ.... അഭിമന്യു ബദ്രിയുടെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.
അതൊണ്ടല്ലോടാ......
അവൻ ബദ്രിയുടെ കൈയിലെ രോമത്തിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു.
ഹാ... മര്യാദയ്ക്ക് ഇരിക്കെടാ...... ബദ്രി കൈ മാറ്റി.
എടാ....... അഭിമന്യു വീണ്ടും വിളിച്ചു.
കാര്യം പറയടാ പ..ട്ടീ..
എടാ.... മഹിമയേ കുറിച്ച്
നിന്റെ അഭിപ്രായം എന്താ...??
മഹിമയോ..??
ആഹ് അതെ.... എനിക്കാ തന്റേടി പെണ്ണിനെ അങ്ങ് വല്ലാതെ പിടിച്ചു പോയടാ.
നീ എങ്ങനെയെങ്കിലും പറഞ്ഞ് ഒന്ന് സമ്മതിപ്പിച്ച് താ...
കഷ്ടം. നീ എന്നോട് തന്നെയിത് പറയണം.
ഞാൻ എന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ളയെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരുമെന്നോർത്ത് വിഷമിച്ചിരിക്കുകയാണ് .
അന്നേരമാണ് അവളുടെ സഹോദരിയെ സെറ്റ് ആക്കി തരണമെന്ന് പറയുന്നത്...
എടാ.....
പോടാ.....
ഒന്ന് പറയടാ...
ഞാൻ പറയില്ല.
അതെന്താ... നിനക്കവളെ പേടിയാണോ??
അഭിമന്യു ചോദിച്ചു.
പേടിയൊന്നുമില്ല.
പിന്നെ...??
ഒരു ചെറിയ ഭയം.....
ആഹ്.... എനിക്ക് തോന്നി.
അഭിമന്യു വായ പൊത്തി ചിരിച്ചു..
ഞാൻ ആദ്യം എന്റെ സ്വന്തം ഭാര്യയെ എങ്ങനെയെങ്കിലും കറക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടുവരട്ടെ. എന്നിട്ട് അവൾ മുഖാന്തരം നമുക്ക് ആലോചിച്ച് നോക്കാം. ബദ്രി പറഞ്ഞു.
അത് നല്ല ഐഡിയയാണെടാ,
നീ എത്രയും പെട്ടെന്ന് ലയനയെ കൊണ്ടുവരാൻ നോക്ക്.
അയ്യടാ പറഞ്ഞപ്പോൾ എത്ര പെട്ടെന്ന് തീർന്നു..
മ്മ്....
എടാ... മഹിമ ഇപ്പോൾ കല്യാണമൊന്നും വേണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന പെണ്ണാണ്. മാത്രമല്ല, ഇനി അവൾക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമില്ലെന്നെങ്ങാനും പറഞ്ഞാലോ.??
പെട്ടെന്ന് അഭിമന്യുവിന്റെ മുഖത്ത് ഗൗരവം നിറഞ്ഞു.
അയാൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു.
സാരമില്ല അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ആ വിഷയം അവിടെ അവസാനിപ്പിക്കും.
അത്രയേ ഉള്ളൂ . പെണ്ണിന്റെ മനസ്സല്ലേടാ അത് നിർബന്ധമായി നേടാനുള്ളതല്ല.....
അവൾ സന്തോഷമായി ഇരിക്കട്ടെ അതാണ് എനിക്കിഷ്ട്ടം...
അയാൾ സ്വന്തം സീറ്റിലേക്ക് പോയി...
ബദ്രി ഇടയ്ക്ക് അവനെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
തനിക്ക് ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കൾ ഉണ്ടെങ്കിലും താനേറ്റവും സ്നേഹിക്കുന്നത് അഭിമന്യുവിനെയാണ്.
എവിടെ വിളിച്ചാലും എന്തിനാണ് പോകുന്നതെന്ന് പോലും തിരിച്ചവൻ ചോദിക്കില്ല, അപ്പോൾ തന്നെ വരും.
ഇപ്പോൾ വാടാ ചാ.കാ.ൻ പോകാമെന്ന് പറഞ്ഞാലും അവൻ കൂടെ പോരും.
തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള സുഹൃത്താണവൻ...
🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀
രണ്ടുമൂന്ന് ആഴ്ചകൾ കൂടി കടന്നുപോയി.
ഇതിനിടയിൽ ലയനയെ അവളുടെ ഓഫീസിന് മുൻപിൽ കാത്തുനിന്ന് ബദ്രി ഇടയ്ക്കിടെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....
അയാളുടെ വാഹനം കാണുമ്പോൾ ലയനക്കും അറിയാം...
രണ്ടുമൂന്നുവട്ടം അയാൾ അവളോട് വന്നു സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
അന്നും അയാൾ അവളെ കാത്തു നിന്നു.
അവർ സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ട്മഹിമ മാറിനിന്നു.
അതെ ഞാനൊരു വീട് വാങ്ങിച്ചിട്ടുണ്ട് കേട്ടോ എന്റെ ഭാര്യക്കും എനിക്കും കൂടി താമസിക്കാൻ... ബദ്രി പറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ അച്ഛനും അമ്മയുമോ??
അവൾ ചോദിച്ചു.
അവർ ഇപ്പോൾ താമസിക്കുന്ന വീട്ടിൽ തന്നെ.
കൗൺസിലിംഗ് ഒക്കെ നടത്തിയപ്പോൾ അമ്മയ്ക്ക് സ്വന്തം തെറ്റുകൾ മനസ്സിലായിട്ടുണ്ട്. അമ്മയും അച്ഛനും കൂടിയാണ് പറഞ്ഞത് ഒരു വീട് എടുത്തു മാറിക്കൊള്ളാൻ.
ഞാൻ വീട്ടിൽ വന്ന് തന്റെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും സംസാരിക്കാം.ബദ്രി പറഞ്ഞു.
ഉം...
തനിക്ക് എന്നോടുള്ള പിണക്കം മാറിയോ??
പൂർണ്ണമായിട്ടും മാറിയിട്ടൊന്നുമില്ല.
വിശ്വാസമില്ലാത്തവർ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാതിരിക്കുന്നത് തന്നെയാണ് നല്ലതെന്നാണ്, ഇപ്പോഴും എന്റെ അഭിപ്രായം
അയാൾ പെട്ടെന്ന് അവളുടെ വായ പൊത്തി.
ഇനി അങ്ങനെ പറയരുത്.
ഞാൻ ഒരു മനുഷ്യനല്ലേ കണ്മുന്നിൽ കണ്ടപ്പോൾ അവിശ്വസിച്ചു പോയതാ.
അതിനു വേണമെങ്കിൽ ഞാൻ കാല് പിടിച്ചു മാപ്പ് പറയാം..
അയാളുടെ ആ ദയനീയ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചിരി വന്നു.
അല്ലെങ്കിലും സ്ത്രീകൾ അങ്ങനെയാണല്ലോ വീണ്ടും വീണ്ടും ക്ഷമിക്കാൻ മാത്രം വിശാലമാണ് ഓരോ സ്ത്രീയുടേയും മനസ്സ്......
ഞാൻ നാളെ തന്റെ വീട്ടിൽ വരട്ടെ...?
മറ്റന്നാൾ നമുക്ക് പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് കയറി താമസിക്കുകയും ചെയ്യാം.
ചെറിയ രീതിയിൽ ഒരു ചടങ്ങായിട്ട് തന്നെ അങ്ങ് നടത്താം.
എന്തായാലും വീട്ടിലേക്ക് വാ.... എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം. അവൾ ചിരിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് ഞായറാഴ്ച ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ അതി രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിച്ച് റെഡിയായി ലയനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാനായി പുറപ്പെട്ടു...
പത്തു മണിക്കാണ് ഗ്രഹപ്രവേശനം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.
നീ മോളെയും വിളിച്ചുകൊണ്ട് പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് വന്നേര്, ഞാനും അച്ഛനും അങ്ങോട്ട് എത്തിയേക്കാം. ബദ്രിയുടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
അമ്മയ്ക്ക് ഞങ്ങൾ മാറി താമസിക്കുന്നതിൽ വിഷമമുണ്ടോ ??
അവൻ ചോദിച്ചു.
ഒട്ടുമില്ല. പിന്നെ ഇടയ്ക്ക് നിങ്ങൾ ഇവിടെ വന്ന് താമസിക്കുമെന്ന് എനിക്കറിയാം . അങ്ങനെ എന്നെ കാണാതിരിക്കാൻ നിനക്കും പറ്റില്ലല്ലോ.
അയാൾ അമ്മയുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു..
ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം.
അയാൾ നേരെ ലയനയുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു.
അയാൾ മഹേഷിനോടും കാർത്തികയോടും ലയനയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപൊയ്ക്കോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചു
ഇനി ഒരിക്കലും അവളുടെ മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാതെ നോക്കുമെന്നും, ഒരുതരത്തിലും വേദനിപ്പിക്കുകയില്ലെന്നും അയാൾ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
സാരമില്ല. കഴിഞ്ഞതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു .
ഒരു തെറ്റൊക്കെ ആർക്കും പറ്റും
അത് ക്ഷമിക്കാൻ പറ്റുക എന്നത് വലിയ മനസ്സുള്ളവർക്കല്ലേ കഴിയൂ.
നിങ്ങൾ ചെറുപ്പക്കാരാണ് ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ...
ചെല്ല് മോളെ.... മഹേഷ് പറഞ്ഞു.
അവൾ നേരത്തെ തന്നെ സാധനങ്ങളൊക്കെ റെഡിയാക്കി വെച്ചിരുന്നു.
അവൾ ബാഗുമായി ഇറങ്ങി വന്നു.
അച്ഛനും അമ്മയും മഹിമയും കൂടെ വരണം.
ബദ്രി പറഞ്ഞു.
ഞങ്ങൾ ഒരു ചെറിയ വീട് എടുത്തിട്ടുണ്ട്.
മാറി താമസിക്കാൻ വേണ്ടി.
അതിന്റെ ഗൃഹപ്രവേശനം കൂടി നടത്താം.
വേറെ പുറത്തു നിന്ന് ആരെയും വിളിക്കുന്നില്ല.
നമ്മൾ രണ്ടുവീട്ടുകാരും, പിന്നെ എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അഭിമന്യുവും അവന്റെ കുടുംബവും അത്രയും പേരെയുള്ളൂ...
എല്ലാവരും കൂടി വന്ന് ഒക്കെ ശരിയാക്കണം.
ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കുകയും വേണം...
ശരി മക്കളെ ഞങ്ങൾ വരാം...
അവരും പെട്ടന് റെഡിയായി..
എല്ലാവരും കൃത്യ സമയത്ത് തന്നെ അവിടെ എത്തി
ബദ്രിയുടെ അമ്മ നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി ലയനയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു
ആദ്യം മോൾ വിളക്കുമായിട്ട് കയറ്....
അവൾ വിളക്ക് വാങ്ങി
ബദ്രി കതക് തുറന്നു.
അവർക്ക് പിന്നാലെ, പുതിയ വീട്ടിലേക്ക് അരിയും മറ്റ് സാധനങ്ങളും ഒക്കെയായി ഓരോരുത്തർ അകത്തേക്ക് കയറി.
സിറ്റൗട്ടും, ഹാളും, ഡൈനിങ് റൂമും ഒരു ഓപ്പൺ കിച്ചണും, ഒരു ബെഡ്റൂമും അടങ്ങുന്ന വീടായിരുന്നു അത്.
അധികം വലിപ്പമൊന്നുമില്ലെങ്കിലും ഏറെ ഭംഗിയുള്ള ഒരു വീട്.
ലയന പുതിയ കലത്തിൽ പാൽ തിളപ്പിച്ചു.
എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ ഒരുപാട് നേരം ചെലവഴിച്ചു.
അഭിമന്യു ഇടയ്ക്കിടെ മഹിമയെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
അവൾ ശ്രദ്ദിക്കുമ്പോൾ അയാൾ മിഴികൾ മാറ്റും.
💚💚💚💚💚💚
ആറേഴു മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
അന്ന് ഒരു വിവാഹം നടക്കുകയാണ്....
മഹിമയും അഭിമന്യുവും തമ്മിലുള്ള വിവാഹമാണത്.
എന്നാലും ഇപ്പോഴെങ്ങും വിവാഹമേ വേണ്ടെന്നു പറഞ്ഞ ആള് എങ്ങനാ പെട്ടന്ന് കാല് മാറിയത്.??
ലയന അവളുടെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു.
അവൻ കൊള്ളാമെടീ.... ഇടക്ക് രണ്ടെണ്ണം കൊടുത്താലും മിണ്ടാതെ നിന്ന് മേടിച്ചോളും..അതാ .
മഹിമ പറഞ്ഞു.
മ്മ് ഉവ്വാ....
അഭിമന്യു താലികെട്ടുമ്പോൾ മഹിമ മിഴികൾ അടച്ച് പ്രാർത്ഥിച്ചു..
കാഴ്ച്ചയിൽ പൗരുഷമുള്ള ഒരു വ്യക്തിയാണ് അഭിമന്യുവെങ്കിലും , അയാളുടെ ഉള്ള് മൃദുലമാണെന്ന് മഹിമക്കറിയാം . അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവൾ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചത്.
ഓരോ വിവാഹവും മുൻപേ എഴുതി തയ്യാറാക്കപ്പെട്ടവയാണ്.....
കണ്ടുമുട്ടേണ്ട സമയത്ത് കൃത്യമായിയവർ കണ്ട് മുട്ടുകയും ചെയ്യും....
ഒരേ വീട്ടിൽ വിവാഹിതരായി പോകണമെന്നായിരുന്നു നമ്മുടെ ആഗ്രഹമെങ്കിലും,
രണ്ട് ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീടുകളിൽ , ഒരുപാട് അകലെയല്ലാതെ നമുക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയും അല്ലെടീ.....
ലയന സന്തോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു.
മഹിമ ചിരിയോടെ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു...
🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀🍀 #📔 കഥ
23 likes
2 comments • 15 shares