#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ ##തുടർകഥ ഭാഗം 123. ## എനിക്കിപ്പോൾ സംശയം തോന്നുന്നു... എന്താണ്....? അങ്ങനെ ഒരു ഗ്രന്ഥം ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന്.... സംശയിക്കേണ്ട... ഉണ്ടായിരുന്നു... അല്ല നിലവിലും അതുണ്ട്... പക്ഷേ വീണ്ടെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വണ്ണം അത് അത് ഭദ്രമാണ്... എന്ന് വച്ചാൽ...? അതിന്റ പൂർണ്ണ രൂപം ഇല്ലെങ്കിലും അതിന്റ പകർപ്പാണ് അന്ന് ജെനിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ദേവൻ അപഹരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും പിന്നെ എന്റെ കൈയിൽ വന്നു ചേർന്നതും... അപ്പോൾ അതിന്റ പൂർണ്ണ രൂപം....? അത് കൈക്കലാക്കാൻ ആണ് കാലങ്ങളായി അതേക്കുറിച്ച് സമഗ്രമായി പഠിച്ചവരും ശ്രമിച്ചത്.... എന്നിട്ട്... അതിപ്പോ എവിടെ ആണ്... കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ കാവിന് മുന്നിൽ... പുഴയുടെ ഒത്ത മധ്യത്തിൽ... അതായത് അമിതയുടെ ബംഗ്ലാവിന്റ മുറ്റത്ത് അവസാനിക്കുന്ന തുരങ്കത്തിന്റ നടുവിൽ... എന്നാൽ പിന്നെ അത് പുറത്തു എടുത്താൽ പോരേ...? കഴിയില്ല.... എന്ത് കൊണ്ടു... പറയാം. അതായത് ആ തുരങ്കം നിർമ്മിച്ചവർ പിന്നെ പുറം ലോകം കണ്ടിട്ടില്ല.... ഗ്രന്ഥത്തിന്റ പകർപ്പിൽ അതിന്റ മാറുകരയിൽ എത്താനുള്ള വഴി എഴുതി ചേർത്തിട്ടുള്ള ഭാഗം ഇല്ല... ഇല്ലേ അതെങ്ങനെ... അത് അന്നത്തെ കാലത്ത് ഹൃദ്യസ്സ്ഥമാക്കിയവർ ഈ അപകടം മുന്നേകൂട്ടി കണ്ടു നശിപ്പിച്ചിരിക്കാം. ഇതൊന്നുമറിയാതെ ആണ് ഇന്നേവരെ ഇതിന് ഇറങ്ങി തിരിച്ചവർ കൊന്നും കൊല്ലിച്ചും ഇതിന്റ പിന്നാലെ പറഞ്ഞത്... അതിശയം തന്നെ... Sp പറഞ്ഞു... അതിശയം അതൊന്നുമല്ല... ആ ഗ്രന്ഥതിന്റെ പകർപ്പ് പഠിച്ചതിൽ നിന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്... ഇന്നും അത് ഒരു കെടുപാടുകളും കൂടാതെ ആ പുഴയുടെ മധ്യത്തിൽ സുരക്ഷിതമായി കാണും... അതൊരു അനുമാനമല്ലേ... അല്ല... ഉമയുടെ ശബ്ദം ഉച്ചത്തിൽ കേട്ടു.. അതാണ് വിശ്വാസം. മാത്രമല്ല അതാണ് സത്യവും... എന്നോടൊപ്പം വരൂ ഉത്തരം ഞാൻ തരാം... അവൾ പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.. പിന്നാലെ എല്ലാവരും... (തുടരും )