കവിത കാലം അടയാളപ്പെടുത്താത്തവര്‍ വിനോദ് ശ്രീധര്‍ ആനയറ ചിലരുണ്ടീ പാരില്‍. ഉത്തരമില്ലാ ചോദ്യം പോലെ അന്ത്യമില്ലാ യാത്ര പോലെ ചിരിക്കും കരച്ചിലിനുമിടയിലെവിടെയോ ജീവിച്ചു മരിക്കുന്നവര്‍. അല്ലാ... മരിച്ചു ജീവിക്കുന്നവര്‍. കണ്ണു നനയാതെ കരയുന്നവര്‍, ചുണ്ടു വിടരാതെ ചിരിക്കുന്നവര്‍. ഒരു വിളിപ്പാടകലെ എന്നും അവരുണ്ടാകും. ഇമ വെട്ടലിന്‍റെ നേരം കൊണ്ട് ഓടിയെത്തുന്നവര്‍. ആരും പറയാതെ നിസ്വാര്‍ത്ഥ സേവനം ചെയ്യുന്നവര്‍. ഓര്‍മ്മകള്‍ക്കു പോലും ഇടം കൊടുക്കാതെ തിരികെ മടങ്ങുന്നവര്‍. അവരില്ലാതെ ഈ ലോകമില്ല അവര്‍ക്ക് വേണ്ടിയൊരു ലോകവുമില്ല. എങ്കിലും അവര്‍ ജീവിക്കുന്നു ആര്‍ക്കോ വേണ്ടി. അന്നും ഇന്നും എന്നും. സ്വന്തമായി സ്വപ്നങ്ങള്‍ നെയ്തു കൂട്ടാനറിയാത്തവര്‍. പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കായി അധ്വാനിക്കുന്നതില്‍ സന്തോഷിക്കുന്നവര്‍. എന്നിട്ടും, അവരുടെ പ്രിയനിമിഷങ്ങളില്‍ ഒഴിഞ്ഞു നില്‍ക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവര്‍. ആത്മാര്‍ത്ഥതയും നിഷ്കളങ്കതയും ഒരു ശാപമായി, മുള്‍ക്കിരീടമായി തലയിലേറ്റി നടക്കുന്നവര്‍. പരിഭവമില്ലാതെ, പരാതിയില്ലാതെ ചുറ്റിലും അവര്‍ പരതി നടക്കുന്നതെന്തിനു വേണ്ടിയാവാം. ചിലപ്പോള്‍ ഒരാലിംഗനത്തിനാവാം, ചേര്‍ത്തു നിര്‍ത്തലിനാവാം, സ്നേഹത്തിന്‍റെ കണികയൂറുന്ന ഒരു നോട്ടത്തിനാവാം. ഒടുവില്‍, നിരാശയുടെ പടുകുഴിയില്‍ നിന്ന് ഒരു നിമാഷാര്‍ദ്ധം കൊണ്ട് ജീവിതം അവസാനിച്ചവര്‍. പട്ടടയിലും ആ കണ്ണുകള്‍ തുറന്നു തന്നെയിരുന്നത്, പ്രതീക്ഷയോടെ എന്തോ തിരയുന്നതു കൊണ്ടാവണം അതെ, അതൊരാലിംഗനമാകാം, ഒരു സ്നേഹചുംബനമാകാം. #📋 കവിതകള്‍ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #༺♉ജ്യോതിഷം♉༻