MUTHUPANDIAN RAMKUMAR
#முருகா அருளிய கலாப வியாகரணம்
சாதவாகன மன்னன் தனது பட்டத்து அரசியுடன் அந்தப்புரத் தடாகத்தில் நீராடி விளையாடிக் கொண்டிருந்தான்.
மன்னன் தன் கைகளால் தண்ணீரை இறைத்து வீசியபோது, வடமொழியில் பெரும் புலமை பெற்ற அரசி களைப்படைந்து, "மோதகைஃ தாடய மாம்" என்று கூறினாள்.
இதன் இலக்கணப் பிரிப்பு: மா + உதகைஃ தாடய (என்னைத் தண்ணீரால் அடிக்காதீர்கள்).
வடமொழி இலக்கண நுட்பம் அறியாத மன்னன்,
இதனை மோதகம் (இனிப்புக் கொழுக்கட்டை) என்று தவறாகப் புரிந்து கொண்டு, பணியாளர்களை அழைத்துத் தின்பண்டங்களைக் கொண்டு வந்து அவள் மீது வீசும்படி ஆணையிட்டான்.
மன்னனின் அறியாமையைக் கண்டு அரசியும் தோழியரும் பரிகசித்துச் சிரித்தனர்.
இதனால் மன்னனின் தன்மானம் பெரும் காயமடைந்தது.
அவமானத்தால் உணவருந்த மறுத்துத் தன் அறைக்குள் முடங்கிய மன்னன், வடமொழியில் முழுப் புலமை பெற வேண்டும், இல்லையேல் உயிரை மாய்த்துக் கொள்வேன் எனச் சபதம் செய்தான்.
தலைமைப் புலவரான குணாட்டியர், பாணினீய இலக்கணத்தைக் கற்றுத் தேற குறைந்தது ஆறு முதல் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆகும் என்றார்.
அவைப் புலவர் சர்வவர்மன் முன்வந்து, "மன்னருக்கு வெறும் ஆறு மாத காலத்திற்குள் வடமொழியை முழுமையாகக் கற்பிக்கிறேன்" என்று உறுதியளித்தார்.
இதனை ஏற்காத குணாட்டியர், "ஆறு மாதத்தில் மன்னன் தேர்ச்சி பெற்றால், இனி வடமொழியிலோ, பிராகிருதத்திலோ அல்லது மனிதர்கள் பேசும் எந்த மொழியிலுமோ பேச மாட்டேன்" என்று கடுமையான பந்தயம் கட்டினார்.
மனித ஆற்றலால் ஆறு மாதத்தில் சாதிக்க முடியாத இக்காரியத்தை முடிக்க, சர்வவர்மன் குமரக் கடவுளான முருகப்பெருமானை நோக்கிக் கடுந்தவம் புரிந்தார்.
முருகப்பெருமான் தனது அழகிய கலாப மயிலின் (தோகை மயிலின்) மீது அமர்ந்து காட்சி தந்தார்.
பாணினியின் கடினமான விதிகளை நீக்கி, மிகச் சுருக்கமான, எளிமையான இலக்கணச் சூத்திரங்களை உபதேசித்தார்.
இந்த எளிய கலாப இலக்கணத்தைக் கற்று சாதவாகன மன்னன் ஆறு மாதத்திற்குள் பெரும் புலமை பெற்றான்.
பந்தயத்தில் தோற்ற குணாட்டியர், தான் சபதம் செய்தபடி வடமொழி மற்றும் பிராகிருத மொழிகளைத் துறந்தார்.
விந்திய மலைக்காடுகளுக்குச் சென்று, மனித நடமாட்டமற்ற காட்டில் வாழ்ந்த ஆவிகள் பேசிய பைசாச மொழியில், தனது சொந்தக் குருதியால் மரப்பட்டைகளில் ஏழு லட்சம் பாடல்கள் கொண்ட மாபெரும் பிருஹத்கதா (பெருங்கதை) காவியத்தை இயற்றினார்.
கலாப மயிலில் வந்த குமரன் அருளியதாலும், மயில்தோகை போல விரிவான விதிகளை நேர்த்தியாக அழகுற அடுக்கியதாலும் கலாப வியாகரணம் எனப்
பெயர் பெற்றது.
பாணினியின் அஷ்டாத்தியாயி சுமார் 4000 சூத்திரங்களைக் கொண்டு அமைந்திருக்க, கலாப வியாகரணம் வெறும் 855 முதல் 1400 சூத்திரங்களுக்குள் ஒட்டுமொத்த மொழிக் கட்டமைப்பையும் அடக்குகிறது.
தனித்துவங்கள்:
o பிரத்யாஹாரச் சுருக்கக் குறியீட்டுச் சிக்கல்கள் இன்றி மாணவர்கள் நேரடியாகப் புரிந்து கொள்ளும் எளிய நடை.
o தத்துவார்த்த தர்க்க வாதங்களை விட நடைமுறைப் பயன்பாட்டிற்கு முதலிடம்.
o பன்னிரண்டு ஆண்டுப் பயிற்சியை ஆறு மாத காலத்திற்குள் கற்பிக்கும் நினைவகச் சுமையற்ற விரைவுக் கற்றல் உத்தி.
திபெத்திய மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு, திபெத்திய பௌத்த விகாரைகளில் வடமொழி கற்பதற்கான முதன்மைப் பாடநூலாகப் பல நூற்றாண்டுகள் விளங்கியது.
வங்காளம் மற்றும் காஷ்மீர பண்டிதர்களிடையே பாணினீய இலக்கணத்தை விடக் கலாப இலக்கணமே நெடுங்காலம் மிகுந்த செல்வாக்குப் பெற்றது.
யோகக் கலையில் கலாப மயில் என்பது மூளையின் உச்சிக்கபாலத்தில் விரியும் ஆயிரம் இதழ்த் தாமரையின் (சகஸ்ராரத்தின்) குறியீடாகும்.
குமரனின் ஞானவேல் மாயைகளை ஊடுருவி ஒளிர்வது போல, கலாப இலக்கணமும் தர்க்கச் சிக்கல்களைக் கடந்து மொழியின் ஆதி நாத-விந்து ஒளியை நேரடியாக உணர்த்தும் கருவியாகப் போற்றப்படுகிறது.
நன்றி
shinu🙂#முருகா #பழனி மலை முருகன் #🙏கோவில் #🖌பக்தி ஓவியம்🎨🙏 #திருச்செந்தூர் போஸ்ட்