#📙 നോവൽ സഹോദരിയുടെ മകനാണ് ശ്രീഹരിയെ മാലയിട്ട് മണ്ഡപത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചത്. ആ ചടങ്ങുകളൊക്കെ കഴിഞ്ഞതും വധുവിനെ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് ആനയിക്കാനുള്ള സമയമായി. താലികെട്ട് ❤️ ഭാഗം 18 (മുൻഭാഗം വായിക്കാത്തവർക്കായി കമന്റിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്) അതോടെ മീരയുടെയും കിഷോറിന്റെയും നെഞ്ചിടിപ്പ് വർദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിക്കുകയും ഇടയ്ക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചും ആശയ വിനിമയം നടത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. ഇതിനിടെ വേണിക്ക് തന്നോടുള്ള സ്നേഹവും പരിഗണനയും കാണുമ്പോ അവൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞു വച്ചിട്ട് എന്തെങ്കിലും പണി തരാനായിട്ട് അഭിനയിക്കുന്നതാണോ എന്നൊക്കെ മീര സംശയിച്ചു പോയി. അതോടെ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെട്ട അവൾ കിഷോറിനെ അടുത്ത് കിട്ടിയപ്പോൾ തന്റെ സംശയം ചോദിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. "കിഷോറേട്ട... വേണി എന്നോട് ഇപ്പോ കാണിക്കുന്ന അടുപ്പവും മറ്റും കാണുമ്പോ എനിക്ക് പല സംശയങ്ങളും തോന്നുന്നുണ്ട്. എല്ലാം അറിഞ്ഞു വച്ചിട്ട് നമുക്കിട്ടു പണി തരാൻ വേണ്ടി ആണോ ഇങ്ങനെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നതെന്ന്." മീരയുടെ ആധി നിറഞ്ഞ ചോദ്യം കേട്ട് കിഷോർ പുഞ്ചിരി തൂകി. "ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കല്ലേ മീര. വേണി നിന്നോട് കാണിക്കുന്ന ഈ സ്നേഹമൊക്കെ ആത്മാർത്ഥമായിട്ട് തന്നെയാ. അവളുടെ കല്യാണത്തിന് നിന്നെ ഇതുപോലെ ഒരുക്കണമെന്ന് അവൾ നേരത്തെ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ആണ്. വേണിക്ക് സാരി എടുക്കാൻ പോയപ്പോ ആ മോഡലിൽ തന്നെ കളർ ചേഞ്ച്‌ നിനക്ക് എടുത്തതും ആഭരണങ്ങൾ വാങ്ങിയതുമൊക്കെ ഞാനും വേണിയും ഒരുമിച്ച് പോയിട്ടാണ്. കുഞ്ഞു നാൾ മുതൽ ഒരുമിച്ച് കളിച്ചു പഠിച്ചു വളർന്നവരല്ലേ നിങ്ങൾ. അതുകൊണ്ട് വേണിക്ക് നീ വെറും കൂട്ടുകാരി മാത്രം അല്ല കൂടപ്പിറപ്പ് കൂടി ആണ്." കിഷോർ കാര്യങ്ങൾ അവളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. "അതൊക്കെ ശരിയായിരിക്കാം... എന്നാലും എനിക്കെന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത പോലെ തോന്നുന്നു." മീരയ്ക്ക് അപ്പോഴും ടെൻഷൻ മാറീട്ടില്ല. "നിന്റെ മനസ്സിൽ കള്ളത്തരം ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെയെല്ലാം തോന്നുന്നത്. അല്ലെങ്കി തന്നെ നമ്മൾ ഒരു ലൂപ് ഹോൾസ് പോലും വയ്ക്കാതെയാണ് ഇതെല്ലാം ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ട് പിന്നെ നീ എന്തിനാണ് മീര വേണി എല്ലാം അറിഞ്ഞു കാണുമോ എന്നോർത്ത് പേടിക്കുന്നത്." കിഷോർ അവളോട് ചോദിച്ചു. അവന്റെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ കിഷോർ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. "കിഷോറേട്ടന് ടെൻഷൻ ഒന്നുമില്ലേ?" അവന്റെ കൂളായിട്ടുള്ള നിൽപ്പും ഭാവവും കണ്ടപ്പോ മീരയ്ക്ക് ചോദിക്കാതിരിക്കാനായില്ല. "ഞാനെന്തിന് ടെൻഷൻ അടിക്കണം മീര. പിന്നെ ഇന്ന് എന്തായിരിക്കും ഇവിടെ നടക്കാൻ പോകുന്നതെന്നോർത്ത് എനിക്ക് ടെൻഷൻ ഉണ്ട്. അല്ലാതെ വേണി എന്തെങ്കിലും അറിഞ്ഞോ ശ്രീഹരി എന്തെങ്കിലും അറിഞ്ഞോ എന്നൊക്കെ ഓർത്തു എനിക്ക് പരിഭ്രമം ഇല്ല. നീയും അതോർത്ത് ഭയക്കരുത്." കിഷോർ പറഞ്ഞു. "എന്നാലും എനിക്കൊരു വെപ്രാളം ഉണ്ട് കിഷോറേട്ട." " നോക്ക് മീര, നടന്ന കാര്യങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥ എന്താണെന്ന് നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്ക് മാത്രേ അറിയൂ. നമ്മൾ സ്നേഹിച്ചവരെ സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നീയും ഞാനും ഓരോന്ന് ചെയ്തത്. എല്ലാം നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് പോലെയാണ് ഇന്ന് നടക്കുന്നതെങ്കിൽ ഇതുവരെ നമ്മൾ ചെയ്തതുമൊക്കെ നീ മറന്നേക്കണം. ഞാനും എല്ലാം മറക്കും. പിന്നെ ഇതേ കുറിച്ച് ഒന്നും നമ്മൾ ഡിസ്‌കസ് ചെയ്യാൻ പാടില്ല. അതുപോലെ ഫോണിൽ എന്തെങ്കിലും ചാറ്റോ മെസ്സേജോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഡിലീറ്റ് ആക്കിയേക്ക്. അത് ആരെങ്കിലും കണ്ടിട്ട് ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാവണ്ട." കിഷോർ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും മീര പെട്ടെന്ന് തന്റെ ഫോൺ നോക്കിയിട്ട് കിഷോറിനെ വിളിച്ച കാൾ ലോഗും മെസ്സേജ് ഒക്കെ ഡിലീറ്റ് ആക്കി. "മീര... എനിക്ക് നിന്നോട് വേറൊരു കാര്യം കൂടി പറയാനുണ്ട്." കിഷോർ ന്റെ മുഖത്ത് ഗൗരവം നിറഞ്ഞു. "എന്താ കിഷോറേട്ട." മീര ആകാംക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി. "ശ്രീഹരി പക വീട്ടാൻ വേണിയെ താലി കെട്ടും എന്നൊരു സാഹചര്യം ഉണ്ടായാൽ ഞാനപ്പോ ഒരു നാറിയ കളി കളിക്കും മീര. ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ നിനക്ക് എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നും തോന്നരുത്." കിഷോർ മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം എടുക്കും പോലെ പറഞ്ഞതും മീരയുടെ ആധി കൂടി. "കിഷോറേട്ടൻ എന്ത് ചെയ്യും?" അവളുടെ സ്വരം വിറച്ചു. "വേണിയെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയാൽ ഞാൻ എല്ലാവരോടും നീയും ശ്രീഹരിയും തമ്മിൽ ബന്ധമുണ്ടെന്ന് വിളിച്ചു പറയും. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ സ്നേഹത്തിൽ ആയിരുന്നു എന്നും വേണിയുടെ പൈസ മോഹിച്ചാണ് അവൻ അവളെ കെട്ടുന്നതെന്നും ഞാൻ പറയും.. ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നതിൽ നിനക്ക് വിരോധമുണ്ടോ?" "ഇല്ല കിഷോറേട്ട. ശ്രീയേട്ടനെ എനിക്ക് കിട്ടുമെങ്കിൽ എന്ത് വേണോ പറഞ്ഞോ. എല്ലാത്തിന്റേം അവസാനം എന്റെ ഈ കഴുത്തിൽ ശ്രീയേട്ടൻ അണിയിച്ച താലിയും നെറുകയിൽ സിന്ദൂരവും ഉണ്ടാവണം. അത് മാത്രമേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളു. പക്ഷേ ശ്രീയേട്ടനെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെയൊരു ആരോപണം ഉന്നയിച്ചാൽ അത് എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുമോ?." മീരയുടെ സമ്മതം ലഭിച്ചതും കിഷോറിന് ഉത്സാഹമായി. "എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുമോ എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല മീര. പക്ഷേ വിശ്വസിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിൽ പറയാൻ ന്ഹ ശ്രമിക്കും. പിന്നെ ഇത് പ്ലാൻ ബി മാത്രമാണ് മീര. ശ്രീഹരി വേണിയെ താലികെട്ടാൻ മുതിർന്നാൽ മാത്രമേ ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറയു. ഇതിന്റെ ഒന്നും ആവശ്യം വരാതിരുന്നാൽ മതിയെന്നെ ഉള്ളു." കിഷോറിൽ നിന്നൊരു നെടുവീർപ്പ് ഉയർന്നു. "ആഗ്രഹിച്ച പോലെ നടക്കാൻ നമുക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കാം കിഷോറേട്ട." മീര പറഞ്ഞു. "എങ്കിൽ ശരി... നീ വേണിയുടെ അടുത്തേക്ക് പൊയ്ക്കോ. നമ്മളിങ്ങനെ സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് ശ്രീഹരിക്ക് സംശയം തോന്നണ്ട." കിഷോർ പറഞ്ഞിട്ട് അവിടുന്ന് മണ്ഡപത്തിലേക്ക് പോയി. അപ്പഴത്തേക്കും വേണിയെ കതിർ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വരാനുള്ള മുഹൂർത്തം ആയിരുന്നു. താലപ്പൊലി ഏന്തിയ പെൺകുട്ടികൾ മുന്നേയും അവർക്ക് പിന്നിലായി നിലവിളക്ക് പിടിച്ച് അംബികയും അവരുടെ പിന്നിൽ മീരയുടെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ട് വേണിയും കതിർ മണ്ഡപത്തിലേക്ക് വന്നു. അവരെയെല്ലാം കണ്ടതും ശ്രീഹരിയുടെ മിഴികൾ പെട്ടെന്ന് ഉടക്കിയത് മീരയിൽ ആയിരുന്നു. വേണിയെ പോലെ നവ വധുവിന്റെ ഭംഗിയോടെ ഒരുങ്ങി വന്ന അവളിൽ ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മിഴികൾ ഉടക്കിയെങ്കിലും അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞു. സർവ്വാഭരണ വിഭൂഷിതയായി വന്നത് കൊണ്ട് മാത്രം അവിടെ ഇരുന്നിരുന്നവരിൽ വേണി ആണോ മീര ആണോ കല്യാണ പെണ്ണെന്ന് കൺഫ്യൂഷൻ ഉണ്ടായില്ല. എങ്കിലും എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ മീരയിലും തങ്ങി നിന്നു. വേണി തന്നെ ചതിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ നിമിഷങ്ങളൊക്കെ എത്ര മനോഹരമായി മാറേണ്ടതാണെന്ന് ഓർത്ത് ശ്രീഹരിയിൽ നിന്നും ഒരു നെടുവീർപ്പ് ഉയർന്നു. "നിന്റെ ഈ പതിവ്രത ചമഞ്ഞുള്ള മുഖംമൂടി അഴിഞ്ഞു വീഴാൻ കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൂടിയേ ഉള്ളു വേണി.". ശ്രീഹരി പിറു പിറുത്തു. വേണിക്കൊപ്പം നടന്ന് വരുമ്പോ മീരയുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി നിന്നത് ശ്രീഹരിയിൽ മാത്രമാണ്. അവളിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിയ ശ്രീഹരി വീണ്ടും വേണിയെയും മീരയെയും നോക്കിയപ്പോൾ അവന്റെ മിഴികൾ മീരയുടെ മിഴികളുമായി കൊരുത്തു. അതേസമയം ശ്രീഹരിയുടെ ഒരു നോട്ടം കിട്ടാൻ കൊതിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ മാത്രം നോക്കി കൊണ്ട് വന്ന വേണി ശ്രീഹരി തന്നിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാതെ നോട്ടം മാറ്റി കളഞ്ഞത് അവളിൽ നൊമ്പരമുണർത്തി. തങ്ങൾ സ്വപ്നം കണ്ട തങ്ങളുടെ വിവാഹം നടക്കുന്ന വേളയിൽ താനിത്ര സുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി വന്നിട്ടും പ്രണയത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കുകയോ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കഥ പറയുകയോ ചെയ്യാതെ അവളെ അവൻ അവഗണിച്ചത് വേണിക്ക് സഹിക്കാൻ ആയില്ല. ശ്രീഹരിയുടെ ആ അവഗണന ഉള്ളിൽ നൊമ്പരം ഉണർത്തിയപ്പോൾ വേണിയുടെ മിഴികൾ ഒരുനിമിഷം കൊണ്ട് സജലമായി. എങ്കിലും അവൾ സമർത്ഥമായി കണ്ണീർ മറച്ചു കൊണ്ട് മണ്ഡപത്തെ വലം വച്ച് സദസ്സിനെ വണങ്ങിയ ശേഷം ശ്രീഹരിയുടെ വാമഭാഗത്തായി വന്നിരുന്നു. തുടരും