ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlBOanpV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ 41 മൈസൂർ - ശേഖർ ജിയുടെ ബംഗ്ലാവ്. മൃദുലയെ അന്വേഷിച്ച് അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയതാണ് തരുൺ. വാതിലിൽ മുട്ടിയെങ്കിലും അനക്കമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല. ലോക്ക് ചെയ്യാത്തത് കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ മെല്ലെ അതൊന്ന് തള്ളി നോക്കി. അകത്ത്, വിശാലമായ കട്ടിലിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് ഫോണിൽ കണ്ണുകളർപ്പിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ്‌ മൃദുല. അവൻ ആദ്യമായാണ് അവളുടെ മുറിയ്ക്കുള്ളിൽ കയറുന്നത്. തരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ അമ്പരപ്പോടെ ചുറ്റിലുമൊന്ന് കറങ്ങി. ആ ബംഗ്ലാവിന്റെ മറ്റു മുറികളെ അപേക്ഷിച്ച് ഏറ്റവും മനോഹരമായത് അതാണെന്ന് തോന്നി അവന്‌. അത്യാഡംഭരങ്ങളൊന്നുമില്ലാത്ത എന്നാൽ അതിസുന്ദരമായ ഇന്റീരിയർ. ആ വലിയ കട്ടിലിന്റെ നാല് അറ്റത്ത് നിന്നും സ്റ്റീൽ ചങ്ങലകൾ മുകളിലെ സീലിങ്ങിലേക്ക് ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. മൃദുല കാൽ നിലത്തു കുത്തി പതിയെ ആടുന്നുമുണ്ട്. ഒരു തൂവെള്ള ഗൗണാണ്‌ വേഷം. പ്രഭാതസൂര്യന്റെ കുസൃതിയിൽ അതിന്റെ നേർത്ത ഇഴകൾക്കിടയിലൂടെ അവളുടെ നിമ്നോന്നതങ്ങൾ എഴുന്നു നില്ക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. അതിമനോഹരമായ ആ കാഴ്ചയിൽ ഒരു നിമിഷ നേരത്തേക്ക് ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ നിന്നുപോയി തരുൺ. ഫോണിന്റെ സ്‌ക്രീനിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുകയാണ് മൃദുല. റൂമിലേക്ക്‌ തരുൺ കയറി വന്നത് പോലും അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അവൻ മുരടനക്കി. മുഖമുയർത്തി നോക്കിയ അവളുടെ ചുണ്ടിൽ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. "എന്താ ?" “ഒന്നുമില്ല... വെറുതേ അങ്ങനെ ഇരുന്നപ്പോൾ...” അവൻ ജനാലയ്ക്കരികിലേക്ക് നടന്നുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു. “ഇന്നെന്താ പ്ലാൻ ?” മറുപടിയില്ല. മൃദുല വീണ്ടും ഫോൺ സ്ക്രീനിൽത്തന്നെ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. “ഹലോ...” അവൻ അവളുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. “അതിമനോഹരമായ ചില സംഭവവികാസങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.” മൃദുല പതിയെ മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ടു തുടർന്നു. “വേഗം റെഡിയായിക്കോ. അടുത്ത ലോങ്ങ് റൈഡിനുള്ള സമയമായി.” “ആഹാ! എവിടെയ്ക്ക് ?” “നിന്റെ ഫേവറേറ്റ് സ്പോട്ട്! വയനാട്!” അവളുടെ പുഞ്ചിരി നന്നായി വിടർന്നു. തരുൺ കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു. മറക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതൊക്കെയും ആ ഒരൊറ്റ പേരിൽ അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറിയ പോലെ... കാരണമറിയാത്തൊരു നീറ്റൽ, തന്നെ ഉലച്ചു കളയുന്ന പോലെ. "ഞാനില്ല ഇനി ആ നശിച്ച നാട്ടിലേക്ക്." അത് പറയാൻ തന്നെ അവൻ ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ടത് പോലെ തോന്നി മൃദുലക്ക്. "ഉം... " അവളൊന്ന് അമർത്തി മൂളി. "എന്ത്‌ പറ്റി ? അടുത്ത ഗോൾഡ് റൺ ആണോ ?" "നോട്ട് എക്സാക്റ്റലി. അല്ലെങ്കിലും നിന്നെ ഇനി ഒരു ഗോൾഡ് റൺനു പപ്പാ അയക്കില്ല." " പിന്നെ ?" തരുണിന്റെ പുരികം ചുളിഞ്ഞു. "ഐ ഡോണ്ട് നോ ഹൗ ടു ടെൽ യൂ ദിസ്‌ മാൻ…" അവൾ ചിന്താധീനയായിട്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ, "അവിടെ ഒരു സിറ്റുവേഷൻ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്." അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ചലിച്ചു. "എന്റെ പൊന്നു സുഹൃത്തേ, എന്നെ വിട്ടേക്കൂ… നിങ്ങൾ തന്നെ പോയി ഡീൽ ചെയ്താൽ മതി. മുൻപ് അവിടെ ഒരു സിറ്റുവേഷൻ ഉണ്ടായതിന്റെ ക്ഷീണം മാറിയിട്ടില്ല എനിക്ക്." തരുണിന്റെ സ്വരം നന്നേ താഴ്ന്നിരുന്നു. "ഞാൻ നിന്നോട് ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചോട്ടെ ?" മൃദുല അവനെ ഉറ്റുനോക്കി. തരുൺ മുഖമുയർത്തി. "ഈ ചോട്ടു… ശരിക്കും നിന്റെ ആരായിരുന്നു ?" തരുണിന്റെ മുഖത്ത് ഞൊടിയിട കൊണ്ട് അതിശയവും ആകാംഷയും വിടർന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മിന്നി മറഞ്ഞത് മൃദുല തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "എന്താ... എന്താ ഇപ്പോ അവനെപ്പറ്റി ? " "ഹി ഈസ്‌ എ ഡേഞ്ചറസ് പേഴ്സൺ. അല്ലേ തരുൺ ?" തരുണിന്റെ മുഖം മുറുകി. അവന് ഒന്നും മനസിലാകുന്നില്ല എന്ന് മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തം. ഒരു ദീർഘനിശ്വാസത്തോടെ മൃദുല തന്റെ ഫോൺ അവനു നേരെ നീട്ടി. ഒരൊറ്റ നോട്ടമേ നോക്കിയുള്ളൂ. അടുത്ത നിമിഷം വൈദ്യുതാഘാതമേറ്റതുപോലെ തരുൺ ഞെട്ടിത്തെരിച്ചു പോയി! "ഇത്തിരി മുൻപ്… മുത്തങ്ങയിൽ വെച്ചുണ്ടായതാണ്." മൃദുല വിശദീകരിച്ചു. "അവൻ മരിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് മനസിലാക്കാം. കൈ വഴുക്കി പോകുന്ന ടൈപ്പ് ആണ്. ഒരു ഉരുൾപൊട്ടൽ ഒന്നും മതിയാകില്ല അവനെ എടുക്കാൻ... പക്ഷേ, എന്നും പറഞ്ഞ് ഇവൻ ഇജ്ജാതി വിക്രിയകളൊക്കെ തുടങ്ങിയാൽ എന്തു ചെയ്യും നമ്മൾ ?” അവൾ ചിരിച്ചു. "യുവർ റ്റൈനി ലിറ്റിൽ ഫ്രണ്ട് ഈസ്‌ കോസിങ് ട്രബിൾ ഫോർ അസ് സർ…" അതേ സമയം, തരുൺ ആ വിഡിയോയിൽ തെളിഞ്ഞ മുഖം പരമാവധി സൂം ചെയ്ത്, ആൾ അത് തന്നെയാണെന്ന് ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അവനെന്തോ ഓർമ്മ വന്നത്. ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി തരുൺ. "എന്തു പറ്റി ?" മൃദുലയുടെ ചിരി മാഞ്ഞിട്ടില്ല. "ഇത് ആ താർ അല്ലേ ? ഞങ്ങൾ കൊണ്ടുപോയ വണ്ടി ?" "അതേയെന്ന് തോന്നുന്നു." മൃദുല അലക്ഷ്യമായി പറഞ്ഞു. "പപ്പായുടെ വർക്ക്‌ ഒന്നും ഞാൻ അന്വേഷിക്കാറില്ല തരുൺ." "അന്നും ആ വണ്ടിയിൽ ക്യാമറ ഉണ്ടായിരുന്നോ മൃദുല ?" അതീവ ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു അവന്റെ ചോദ്യം. "പിന്നെ ക്യാം ഇല്ലാതെ ചുമ്മാ പപ്പാ വണ്ടി വിടുമോ മാൻ ? നീയെന്താ കരുതിയിരിക്കുന്നത് ?" തരുൺ ആലോചനയോടെ ബെഡിൽ ഇരുന്നു. "അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ... അന്ന് വണ്ടി മിസ്സ്‌ ആയപ്പോൾ-" "അതൊക്കെ വിടൂ മാൻ.” മൃദുല എഴുന്നേറ്റു. പിന്നെ അവിടെ നടന്നത് തരുൺ അശേഷം പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. എഴുന്നേറ്റ്, തരുൺ നിന്നിരുന്ന ജനലിന്റെ കർട്ടൻ വലിച്ചിട്ടതിനു ശേഷം തിരിഞ്ഞ അവൾ, ആ നിന്ന നിൽപിൽ തന്നെ തന്റെ വെളുത്ത ഗൗൺ മുകളിലേക്കുയർത്തി തലവഴി ഊരിയെടുത്ത് ബെഡിലേക്കിട്ടു. തരുൺ സ്തംഭിച്ചു പോയി. കാരണം, അതിനടിയിൽ പൂർണ്ണ നഗ്നയായിരുന്നു അവൾ! തന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷനേരത്തേക്ക് മിടിക്കാൻ മറന്നത് തരുൺ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തനിക്കു പുറം തിരിഞ്ഞാണു നിൽക്കുന്നതെങ്കിലും, എതിർ ഭിത്തിയിലെ വലിയ നിലക്കണ്ണാടിയിൽ, ആ വെണ്ണക്കൽ ശില്പ്പത്തിന്റെ മറ്റൊരു ദൃശ്യം കൂടി അവനു കാണാനായി. “ഇതും നോക്കി നിൽക്കാതെ വേഗം ചെന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ മാറൂ തരുൺ. ലേറ്റ് ആകണ്ട. പപ്പാ ടെറർ ആണ്. ലെറ്റ്സ്‌ ഗോ!" യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലായിരുന്നു മൃദുലയ്ക്ക്. അവൾ അതേപടി നടന്ന് ഡ്രെസ്സിങ് റൂമിലേക്ക്‌ പോയി. വിറങ്ങലിച്ചതുപോലെ നിൽക്കുകയാണ്‌ തരുൺ. "എന്താഡോ ? പോയി റെഡി ആകൂ. ഞാൻ തമാശ പറഞ്ഞതല്ല." അവൾ ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറയുന്നത് കേട്ടതും തരുണിന് അനക്കം വെച്ചു. "പഴയ കൂട്ടുകാരനെ ഒന്നുകൂടെ പോയി കാണാമെന്നേ... രസമല്ലേ ?" അവൾ കുലുങ്ങിച്ചിരിക്കുന്നത് കേട്ടു. തരുൺ നിശബ്ദനായിരുന്നു. അവിചാരിതമായി കിട്ടിയ ആ ദർശനസുഖം അവന്റെ രക്തധമനികളെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തം. പക്ഷേ, അവൾ എന്തിനതു ചെയ്തു എന്നൊരു ചോദ്യമുദിച്ചു അവന്റെ മനസ്സിൽ. ഇതാദ്യമായിട്ടല്ല, തന്നോടുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ പലപ്പോഴും മൃദുല വളരെ ‘ഓപ്പൺ’ ആണെന്നവനു മുൻപും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. അവനു മുൻപിൽ തന്റെ ശരീരം പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ അവൾക്കെന്തോ പ്രത്യേക താല്പ്പര്യമുള്ളതുപോലെ. "മൃദുലാ... " അവൻ സ്വരം താഴ്ത്തി വിളിച്ചു. അവന്റെ സ്വരത്തിന്റെ അസാധാരണ ഭാവം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടാകും, മറുപടിയുണ്ടായില്ല. പകരം അവൾ ഡ്രെസ്സിങ് റൂമിൽ നിന്നും വെളിയിലേക്കിറങ്ങി വന്നു. കണ്ണുകളിൽ ചോദ്യഭാവമുണ്ടായിരുന്നു. "ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ ?" "ആയ്ക്കോട്ടെ." മൃദുല ബെഡിൽ ഇരുന്നു. അടിവസ്ത്രം മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ വേഷം. നിറഞ്ഞ് തുളുമ്പുന്ന അവളുടെ ശരീരഭാഗങ്ങളിലേക്ക് കുതിയ്ക്കാനൊരുങ്ങുന്ന തന്റെ കണ്ണുകളെ വളരേ ബദ്ധപ്പെട്ടാണ് തരുൺ നിയന്ത്രിച്ച് നിർത്തിയത്. "നിനക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും...?" മുറിഞ്ഞു പോയിരുന്നു അവന്റെ ശബ്ദം. " എന്ത് ? " അവളുടെ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി വിടർന്നു. "തരുൺ... എനിക്ക് ഈ വിഷയത്തിലൊക്കെ ഒരൽപ്പം താൽപ്പര്യം കൂടുതലാണ് മാൻ. അത്രേയുള്ളൂ. തീർച്ചയായിട്ടും എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ്. അത് ഇന്നും ഇന്നലെയുമൊന്നും തുടങ്ങിയതല്ല. ആദ്യമായിട്ട് ഞങ്ങൾ കല്ലഹള്ളിയിൽ വന്ന കാലം മുതൽ നിന്നെ ഞാൻ നോട്ടമിട്ടിരിക്കുന്നതാണ്." "പക്ഷേ..." "ഒരു പക്ഷേയുമില്ല. ഞാൻ ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങളൊന്നും മനസ്സിൽ കൊണ്ടുനടക്കാറില്ല. തീരെ ഇമോഷണൽ അല്ല ഞാൻ. നിനക്കറിയാമല്ലോ... ഐ ലൈക്ക് യൂ! നിന്നെ ഒരുവട്ടമെങ്കിലും എന്റെ ബെഡിൽ കിട്ടണം എന്നെനിക്ക് നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട്. സത്യം! പക്ഷേ എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒരു നിംഫോ ഒന്നുമല്ല മാൻ. പേടിക്കണ്ട. നിന്നെ റേപ്പ് ചെയ്യാനൊന്നും പോകുന്നില്ല ഞാൻ. " അവൾ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു. തരുൺ സാവധാനം തലകുലുക്കി. "നീ അങ്ങനെ വലിയ പുണ്യവാളനൊന്നും ആകാൻ നോക്കണ്ട. എന്നെ കാണുമ്പോ ഉള്ള നിന്റെ ഇളക്കമൊക്കെ ഞാനും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ, എന്റെ അറിവു ശരിയാണെങ്കിൽ, നിന്റെ നാട്ടിൽ നല്ല ലക്ഷണമൊത്ത ഒരു കാസിനോവ ആയിരുന്നില്ലേ നീ ? " തരുൺ മൗനം തുടർന്നതേയുള്ളൂ. " ഇനി ഒരു കാര്യം കൂടി പറയാം. ചിലപ്പോ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടില്ല.” അവൾ ചുണ്ടുകൾ അവന്റെ കാതോടടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടു മന്ത്രിച്ചു. “ഒരൊറ്റത്തവണ, നീ എന്റെ കൂടെ ഒന്ന് കിടന്നെഴുന്നേറ്റാൽ..." അവളുടെ പുഞ്ചിരി നന്നായി വിടർന്നു. "ആ പെണ്ണിനെ അന്വേഷിച്ചുള്ള ഈ അലച്ചിൽ അന്ന് നിർത്തും നീ!" തരുൺ ഞെട്ടി മുഖമുയർത്തി. "ദാറ്റ്സ് ഇറ്റ് മാൻ! അത്രേയുള്ളൂ മനുഷ്യർ. സത്യത്തിൽ ഇതാണെല്ലാവർക്കും വേണ്ടത്. വെറുതേ, യാതൊരാവശ്യവുമില്ലാതെ ഡീസന്റ് ആയിട്ട് അഭിനയിക്കുകയാണ്." ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ഒരു ദീർഘാനിശ്വാസത്തോടെയായിരുന്നു തരുണിന്റെ മറുപടി. "നീ ഒരു വിചിത്ര ജീവിയാണ് മൃദുല..." വീണ്ടും മനോഹരമായി പുഞ്ചിരിച്ച മൃദുല എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും നിയന്ത്രിക്കാനാകാതെ, തരുണിന്റെ കണ്ണുകൾ ആ ശരീരമാകെ ഉഴറി നടന്നു. "കൊച്ചുകള്ളൻ! " അവൾ അവന്റെ മൂക്ക് പിടിച്ച് കശക്കിക്കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു. "ഫസ്റ്റ് തിങ്ങ്സ് ഫസ്റ്റ് മാൻ! ആദ്യം പപ്പാ പറഞ്ഞ പണി ചെയ്യാം. നീ എല്ലാരേയും വിളിച്ച് സെറ്റ് ആക്കൂ. ഞാൻ ചേഞ്ച്‌ ആയി വരാം. ജി വാഗൺ എടുക്കാം." തരുൺ അപ്പോഴും സ്തംഭിച്ചെന്നവണ്ണം നിൽക്കുകയാണ്. അന്ന് ആദ്യമായി മൃദുലയോട് തനിക്ക് എന്തോ ഒരു പ്രത്യേക താല്പ്പര്യം ഉടലെടുക്കുന്നത് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തന്റെ സിരകളിലേക്ക് ചൂടു ലാവ പകരാൻ കെൽപ്പുണ്ട് ആ യുവതിക്ക്. വികാരത്തിനു തീ പിടിച്ച്, ആളിക്കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീയോടൊപ്പമാണ്‌ തന്റെയീ സഞ്ചാരമെല്ലാം. *** സുൽത്താൻ ബത്തേരിക്ക് മൂന്ന് കിലോമീറ്റർ അകലത്തുള്ള 'വടുക്കാട്' എന്ന ഒരു ചെറു ഗ്രാമം. സച്ചുവേട്ടന്റെ കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്ത് ഫോൺ പോക്കറ്റിലേക്ക് താഴ്ത്തി ചോട്ടു. അവന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു കൂസലുമില്ലായിരുന്നു. "പണി പാളി അല്ലേ മോനേ ? "- അംബാന്റെ ചോദ്യം. "പോടാ! ഒരു %^&*മില്ല. ഒന്നും സംഭവിക്കാനും പോണില്ല." "പരിചയമില്ലാത്ത സ്ഥലമാണ്... അതുകൊണ്ടാണ് ഒരു പേടി." ദേവ മന്ത്രിച്ചു. "ഡാ നീ ഇത് നോക്കൂ... " ചോട്ടു നിവർന്ന് നിന്നു. "ദേ ഈ എന്നെ... ഈ ഫുൾ ബോഡി!! ഭൂമി പിളർന്ന് വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞതാ. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ!" ആവേശം മൂത്ത് അവൻ പല്ലുകൾ കടിച്ചമർത്തി. "എന്നിട്ടും ചത്തില്ലല്ലോ ഞാൻ ? അപ്പൊ, ഇതൊക്കെ വെറും രോമം! അങ്ങനെ അങ്ങ് വിചാരിച്ചാൽ മതി. വണ്ടിയെടുക്കടാ!" കല്ലഹള്ളിയിലെ ആ 'ചീളു പയ്യൻസ്' വളർന്ന വളർച്ച ഓർക്കുകയായിരുന്നു ചോട്ടുവിന്റെ കൂട്ടുകാർ. ഒരു തനി ഗാങ്സ്റ്റർ ആയിരിക്കുന്നു അവൻ. ഗാങ്ങ്സ്റ്റർ ഭഗത്! ചോട്ടു വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട്‌ ആക്കിയപ്പോഴേക്കും, ഭദ്രൻ ഓടി വന്ന് അവനോടൊപ്പം മുൻ സീറ്റിൽ തന്നെ കയറി ഇരുന്നു. "വഴി ഞാൻ കാണിച്ചു തരാം. സച്ചുവേട്ടന്റെ ഒരു ഫാം ഉണ്ട്." ചോട്ടു അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് പോലും ഒന്ന് നോക്കിയില്ല. ആക്സിലറേറ്ററിൽ ഒരൊറ്റ ചവിട്ടായിരുന്നു. വെടിയുണ്ട പോലെ കുതിച്ച ആ വാഹനം സെക്കന്റുകൾ കൊണ്ട് ആ ഗ്രാമാതിർത്തി പിന്നിട്ടു. "ബത്തേരിക്ക് പോകണ്ട നമുക്ക്. ദേ ഇതിലെ ഇടത്തേക്ക് കയറിക്കോ." ഭദ്രൻ വലതു വശത്തെ ഒരു ഇടവഴി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു. ചോട്ടു, ആ വന്ന വേഗതയിൽ തന്നെ വണ്ടി വെട്ടിച്ച്, ആ ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറി. ഏതാനും വാര മുൻപോട്ട് ചെന്നതും, റോഡിന്റെ ഇടതുവശത്തായി ഒരു ഗേറ്റ് കണ്ടു. 'ഇത് പൊതുവഴിയല്ല' എന്നൊരു ബോർഡും. ഭദ്രൻ ചാടിയിറങ്ങി ആ ഗേറ്റിന്റെ ഓടാമ്പൽ നീക്കി അത് ഉള്ളിലേക്ക് തുറന്നു. അടുത്ത നിമിഷം! അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ചീറിപ്പാഞ്ഞ് വരുന്ന എന്തോ ഒന്നിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു. അകത്തേക്ക് കയറിക്കോളാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചുകൊണ്ട് തിരിഞ്ഞ ഭദ്രൻ നിശ്ചലനായിപ്പോയത് നിമിഷാർദ്ധം കൊണ്ടാണ്. അവന്റെ ഇടതു കണ്ണിരുന്നിടത്തു ഒരു കറുത്ത ദ്വാരം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു!! തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ