*_1986లో ఐదేళ్ల బాలుడు రైల్వే స్టేషన్ బెంచ్పై కూర్చొని తన అన్న కోసం ఎదురు చూస్తూ అలాగే నిద్రపోయాడు. అతని అన్న ఎంత సేపటికి తిరిగి రాలేదు_.*
*అతను అన్న కోసం వెతుకుతూ ఖాళీగా ఉన్న రైలు బోగీలోకి ఎక్కాడు. మళ్లీ నిద్రపోయాడు. లేచేసరికి తలుపులు లాక్ అయ్యాయి, రైలు అప్పటికే కదులుతోంది*.
*దాదాపు రెండు రోజులు ఆగకుండా ప్రయాణం. చివరకు కలకత్తా చేరుకుంది. అది అతని ఇంటి నుంచి సుమారు 1500 కిలోమీటర్ల దూరం.*
*అతను చాలా చిన్నవాడు. తన ఇంటి పేరు తెలియదు. చదవలేడు. తన ఊరి పేరు కూడా చెప్పలేడు.*
*కొన్ని వారాలు కలకత్తా వీధుల్లో ఒంటరిగా జీవించాడు. రైల్వే స్టేషన్ బెంచ్ల కింద నిద్రపోయాడు. దొరికిన ఆహారంతో బ్రతికాడు. తరువాత అతన్ని ఒక వ్యక్తి అనాథాశ్రమానికి తీసుకెళ్లారు. “తప్పిపోయిన బాలుడు”గా నమోదు చేశారు. అతను ఎక్కడి వాడో ఎవరూ గుర్తించలేకపోయారు*.
*తర్వాత ఆస్ట్రేలియాలోని టాస్మానియా ప్రాంతానికి చెందిన ఒక దంపతులు అతన్ని దత్తత తీసుకున్నారు. అతనికి కొత్త జీవితం లభించింది. అతని పేరు Saroo Brierleyగా మారింది. అక్కడే పెరిగాడు*.
*అయితే అతను చిన్నప్పటి కొన్ని గుర్తులను మాత్రం మర్చిపోలేదు. రైల్వే స్టేషన్ దగ్గర ఉన్న ఒక వంతెన, ఒక నీటి టవర్, పరిసర ప్రాంతం నిర్మాణం, కుటుంబ సభ్యుల ముఖాలు అతని గుర్తుల్లో ఉండిపోయాయి*.
*ఇరవైల్లోకి వచ్చిన తర్వాత అతను Google Earth ఉపయోగించడం ప్రారంభించాడు. తాను రైలులో ఎంతసేపు ప్రయాణించాడో గుర్తు పెట్టుకుని దూరాన్ని అంచనా వేశాడు. కలకత్తా చుట్టూ ఒక పరిధిని నిర్ణయించి, ఆ పరిధిలో ఉన్న ప్రతి రైల్వే మార్గాన్ని శాటిలైట్ చిత్రాల్లో పరిశీలించడం ప్రారంభించాడు*.
*ఇది ఒకరోజు పని కాదు. నెలలు, సంవత్సరాలు ఇలా వెతికాడు. కొన్నిసార్లు వారానికి 80 గంటల వరకు మ్యాప్స్ చూసేవాడు. చిన్నప్పటి గుర్తులతో పోల్చుకుంటూ ఒక్కో ప్రదేశాన్ని ఓపికగా చెక్ చేసేవాడు*.
*2011లో అతను ఒక ప్రదేశాన్ని గుర్తించాడు. ఒక నీటి టవర్, ఒక వంతెన, స్టేషన్ దాటి ఉన్న ఒక లోయ ఇవన్నీ అతని గుర్తులకు సరిపడ్డాయి. అది మధ్యప్రదేశ్లోని ఖండ్వా నగరంలోని గణేష్ తలై ప్రాంతం*.
*అతను వెంటనే భారతదేశానికి వచ్చాడు. ఆ ప్రాంతంలో తిరుగుతూ చివరకు తన ఇంటిని గుర్తించాడు. తలుపు మూసి ఉండటంతో కాసేపు అనుమానం వచ్చింది. కానీ కొద్దిసేపటికి అక్కడి వారు బయటికి వచ్చారు. వాళ్లలో ఒకరు అతన్ని ఒక మహిళ దగ్గరకు తీసుకెళ్లారు*
*ఆమె అతని తల్లి*.
*25 సంవత్సరాలుగా కళ్లతో వెతికిన తన తల్లి ఒక్కసారిగా తన ముందే నిలబడ్డప్పుడు…* *అతడికి మాటలు రావడం ఆగిపోయింది .ఒక్కసారిగా ఆమెను పట్టుకుని బిగిగా ఏడ్చేశాడు*.
*ఆమె కూడా అతన్ని వదలలేదు. 25 సంవత్సరాలుగా ఆగిపోయిన ఆ తల్లి ప్రేమ ఒక్కసారిగా బయటికి వచ్చింది*.
*అప్పుడు అతనికి తెలిసింది ఆ రోజు స్టేషన్లో అతను ఎదురు చూసిన అతని అన్న గుడ్డు రైలుకు ఢీకొని మరణించాడు అని*
*అతని తల్లి ఇద్దరు కుమారులను 25 సంవత్సరలు వెతికింది. ఒకరి గురించి నిజం తెలిసింది, మరొకడు ఇలా తిరిగి వచ్చాడు*
*ఈ నిజమైన కథ తరువాత A Long Way Home అనే పుస్తకంగా వచ్చింది. అదే కథ ఆధారంగా తీసిన Lion సినిమా ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రశంసలు అందుకుంది.ఆరు విభాగలలో అస్కార్ కి నామినేట్ అయింది*
*చిన్నప్పటి గుర్తులు… 25 సంవత్సరాల సహనం… చివరకు ఒక మనిషిని తన తల్లి దగ్గరకు తీసుకెళ్లాయి*.
*ఇలాంటి నిజమైన సంఘటనలు చాలా అరుదు. చదివిన తర్వాత చాలా సేపు మనసులోనే మిగిలిపోతాయి* #😁Hello🙋♂️
