📙 നോവൽ, ✍ തുടർക്കഥ Image & Post

🥰ഷാൻ 💋മെഹബൂബ് 🌹ബാദുഷ 😘കണ്ണൂർ 🚩 - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mpZ0xqV?d=n&ui=v64j8rk&e1=c#ബൊമ്മലാട്ടം S2 ((EP07)) കണ്ണുകള്‍ നന്നായി ചുരുക്കി മരിയ കോബയെ നോക്കി. അപ്പോഴും അതേ അമ്പരപ്പിലും പറഞ്ഞറിയിക്കാനാകാത്ത വികാരത്തിലും തന്നെയായിരുന്നു അയാള്‍. താന്‍ എത്തിയിടം എന്തിനായിരുന്നു എന്നതു പോട്ടെ, വെടിയേറ്റു വീണ മോറീസിനെ പോലും ആ നിമിഷം മറന്ന് മരിയയെ കണ്‍ നിറച്ച് കോബ കണ്ടിരുന്നു. ചിതറിവീണ കടലാസ്സുകളെല്ലാം അടുക്കി നിര്‍ത്തി കൈ മടക്കില്‍ ഭദ്രമായി വെച്ച് മരിയ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അവളില്‍ നിന്നും അശേഷം നോട്ടം മാറ്റാതെ ഡിക്സന്‍ കോബയും എഴുന്നേറ്റു. "ഹായ്., എന്നെ.. എന്നെ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടോ?!" ഉത്സാഹത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടാന്‍ വെമ്പുന്ന കുട്ടികളെ പോലെ കോബ ചോദിച്ചതില്‍ നിഷേധാര്‍ത്ഥത്തില്‍ മരിയ തലയാട്ടി. അതയാളെ അല്‍പ്പമൊന്നു നടുക്കി. തന്‍റെ ശത്രു ആരെങ്കിലും ആയിരുന്നെങ്കില്‍ സ്വപ്നത്തില്‍ പോലും തന്നെക്കുറിച്ച് ഓര്‍ത്തു ഞെട്ടാന്‍ തക്ക എന്തെങ്കിലും സമ്മാനിക്കുമായിരുന്ന ഡിക്സന്‍ കോബ പക്ഷേ ഇവിടെ അടിതെറ്റിയ പോലെ നിന്നു. മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന സുന്ദരിയായ മരിയ ശത്രുവോ മിത്രമോ പോലും അല്ല. തന്നെ ഓര്‍ക്കാന്‍ തക്ക മധുരമൂറുന്ന ഒന്നും തന്നെ താന്‍ അവള്‍ക്ക് സമ്മാനിച്ചതുമില്ല. "ശ്ശെടാ.! ഇത്ര വേഗം എന്നെ മറന്നോ?!" അയാളുടെ ചുണ്ടുകള്‍ അറിയാതെ ചോദിച്ചു. "എപ്പോഴും ഓര്‍മ്മയില്‍ വെക്കാന്‍ മാത്രമുള്ള ബന്ധം നമ്മള്‍ തമ്മിലുണ്ടോ!? അതോ നിങ്ങള്‍ എന്തെങ്കിലും എനിക്ക് സമ്മാനിച്ചിട്ടുണ്ടോ!?" കൂര്‍ത്ത മുന പോലെ മരിയ ചോദിച്ചു. "അല്ലാ., നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ അന്നു കണ്ടു പിരിഞ്ഞിട്ട് അതിന് അധികം നാളുകള്‍ ഒന്നും ആയിട്ടില്ലല്ലോ! ഓര്‍ക്കുന്നില്ലേ അന്നത്തെ ചലഞ്ച്. എന്നോട് പേര് ചൊല്ലി ചലഞ്ച് ചെയ്തത്!?" പിന്നെയും കോബ അവിടെയും ഇവിടെയും തൊടാതെ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു കൂട്ടി. അതെല്ലാം കടലാസ്സു കെട്ടുകള്‍ അടക്കി പിടിച്ച് വളരെ ഗൗരവത്തോടെ മരിയ കേട്ടു നിന്നു. ഒടുവില്‍ സഹിക്കാതായപ്പോള്‍ വലതു കൈ ഉയര്‍ത്തി കോബയുടെ ബ്ലാ., ബ്ലാ., ബ്ലാ-യെ അവള്‍ തടയിട്ടു. "മതി, നിര്‍ത്ത് നിങ്ങളുടെ കഥാപ്രസംഗം." എത്തിയിടത്ത് കോബ ഫുള്‍ സ്റ്റോപ്പിട്ടു. "ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ഓര്‍ക്കുന്നില്ല. ശെരിക്കും നിങ്ങളാരെന്ന് എനിക്ക് അറിയുക പോലുമില്ല. നോക്കൂ., നിങ്ങള്‍ ഈ ഫിഷറീസ് കമ്പനിയില്‍ കയറി വന്നത് എന്തിനെന്നു പോലും ഞാന്‍ തിരക്കുന്നില്ല. അറിയാതെയാണ് ഞാന്‍ നിങ്ങളുമായി കൂട്ടിയിടിച്ചത്. നമ്മുടെ ശിരസ്സുകള്‍ തമ്മിലേറ്റ ആ ഇടിയുടെ ആഘാതത്തില്‍ നിങ്ങളുടെ തലച്ചോറില്‍ സാരമായതെന്തോ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ് ഞാനിപ്പോള്‍ കരുതുന്നത്. അല്ലായിരുന്നെങ്കില്‍ ഭ്രാന്തനെ പോലെ നിങ്ങള്‍ പിച്ചും പേയും പറയില്ലായിരുന്നു. ഒന്നു ഉറങ്ങി എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ കാര്യങ്ങളെല്ലാം പഴയപടിയാവും. നിങ്ങള്‍ നോര്‍മല്‍ ആവുക തന്നെ ചെയ്യും." കോബ നിശബ്ദം കേട്ടു നിന്നു. മോറിസ് ഇവിടെയില്ലാത്തതു നന്നായി. ഇല്ലെങ്കില്‍ എന്നെ ഭ്രാന്തന്‍ എന്ന് അഭിസംബോധന ചെയ്ത ഈ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ നെറ്റിയില്‍ അയാളുടെ വെടിയുണ്ട തറച്ചേനെ. ഈ നാവ് പിഴുതെടുത്തേനെ. ഇതെല്ലാം ചെയ്തതിന് ശേഷം മാത്രമായിരിക്കും മോറിസ് എന്നോട് ക്ഷമാഭ്യര്‍ത്ഥന ചെയ്യുമായിരുന്നുള്ളൂ. നെല്‍സന്‍ വിശ്വസിക്കുന്ന ദൈവത്തിന് നന്ദി. മോറിസ് ഇപ്പോള്‍ എന്‍റെയടുത്ത് ഇല്ലാത്തതില്‍. കോബ ഓര്‍ത്ത് മനസ്സില്‍ മന്ദഹസിച്ചു. മരിയ തുടരുകയായിരുന്നു : "നോക്കൂ., എനിക്ക് പിടിപ്പത് ജോലിയുണ്ട്. എന്നുവച്ചാല്‍ നിങ്ങളോട് രണ്ടു വരി സംസാരിക്കാന്‍ പോലും സമയമില്ലാത്തത്ര ജോലി. സോ എക്സ്ക്യൂസ്മി.!!" കോബയെ ഒന്നു കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി മരിയ മേനിയാടി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. അപ്പോള്‍ അവളുടെ ചുണ്ടില്‍ നേര്‍ത്തൊരു ചിരി പൊട്ടി. വളരെ ഈസിയായി കാര്യങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തതോര്‍ത്തുള്ള പരിഹാസമായ ചിരി. കോബയെ താന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ടെന്നും അയാളെ താന്‍ വീണ്ടും കബളിപ്പിക്കുകയായിരുന്നും എന്ന് അര്‍ത്ഥമുള്ള ചിരി. "ഹേയ് മിസ്സ് മരിയാ..????" അല്‍പ്പം ഉച്ചത്തില്‍ കോബ വിളിച്ചതും പെട്ടെന്ന് മരിയ സ്വിച്ചിട്ട പോലെ നിശ്ചലമായി. ഡിക്സന്‍ കോബ സാവധാനം അവള്‍ക്കടുത്തെത്തി. "നമ്മള്‍ തമ്മില്‍ ആദ്യം കണ്ട നിമിഷം താന്‍ എനിക്കു നേരെ ഒരു വെല്ലുവിളിയുതിര്‍ത്തത് ഇപ്പോഴും അലകള്‍ പോലെ എന്‍റെ ചെവിയില്‍ ഇരമ്പുന്നുണ്ട്. അക്കാര്യം തീര്‍ത്തും സത്യം മാത്രം. പച്ചയായ സത്യം.! ഇന്നും ആ വെല്ലുവിളിക്ക് യാതൊരുവിധ കോട്ടവും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്നുതന്നെ ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇനി കാര്യങ്ങള്‍ വളരെ ഈസിയാണ്. എല്ലാം ഈസി..!!" അത്രയും പറഞ്ഞ് കോമാളിയെ പോലെ ഒരു വളിച്ച ചിരി കോബ അവള്‍ക്കു നേരെ പാസ്സാക്കി. "നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാം ഡിയര്‍.! അതിലേക്കുള്ള ദൂരം വളരെ അടുത്തു തന്നെയാണ്." സ്തബ്ധമായി നില്‍ക്കുന്ന മരിയയുടെ തുടുത്ത കവിളില്‍ വിരലൊന്നോടിച്ച് കോബ തിരിഞ്ഞു നടക്കുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ നല്ലൊരു മ്യൂസിക് ബാക്ഗ്രൗണ്ടായി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ രംഗത്തിന് നല്ലൊരു പഞ്ച് കിട്ടിയേനെ..!! കോബ തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ നടന്നകന്നു. അപ്പോഴും സ്തംഭിച്ച അതേ നില്‍പ്പ് തുടരുകയായിരുന്നു മരിയാ.!! സിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിന്‍റെ വലിയ കവാടം കടന്ന് കോബയുടെ കാര്‍ നിശ്ചലമായി. അപ്രതീക്ഷിതമായി മരിയയെ കണ്ടുമുട്ടിയുള്ള ആ വരവ് കോബയെ തീര്‍ത്തും ഉത്സാഹഭരിതനാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു. അല്‍പ്പം മുമ്പ് നടന്ന സംഘര്‍ഷത്തില്‍ വെടിയേറ്റു വീണുപോയ മോറീസിനെ സ്വന്തം സംഘത്തിലെ ഏതാനും പേര്‍ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ എത്തിച്ച വിവരമറിഞ്ഞാണ് കോബയും ഇവിടെയെത്തിയത്. എന്‍ക്വയറി കൗണ്ടറിലെ സുന്ദരിയായ ബ്രസീലിയന്‍ യുവതിയോട് കാര്യങ്ങള്‍ തിരക്കി രണ്ടാം നിലയിലേക്ക് കോബ എത്തിപ്പെട്ടു. റൂം നമ്പര്‍ പതിമൂന്നില്‍ നിന്നും രണ്ടു പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ ഇറങ്ങി വന്നതും കോബയുടെ കണ്ണുകള്‍ കൂര്‍ത്തു. പൈസയെറിഞ്ഞ് താന്‍ വരുതിയില്‍ നിര്‍ത്തിയ തിമോത്തിയും ബ്രൂണോയും ആയിരുന്നു അവര്‍ രണ്ടുപേര്‍. "മോറീസില്‍ നിന്നും ചില ഉത്തരങ്ങള്‍ തേടിയെത്തിയതാണ്. ആവശ്യമുള്ളവ മനസ്സിന്‍റെ കുടുക്കയില്‍ നിക്ഷേപിച്ചു. അല്ലാത്തവ അഴുക്കു ചാലില്‍ എറിഞ്ഞു. ഭയപ്പെടേണ്ട, എഫ്ഐആര്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് അനുകൂലമായിരിക്കും." വക്രമായ ചിരിയോടെ കൂര്‍ത്ത മുഖമുള്ള തിമോത്തിയെന്ന പോലീസുകാരന്‍ കോബയുടെ തോളില്‍ തട്ടി പറഞ്ഞു. നന്ദി സൂചനയെന്ന പോലെ കോബ നെടുതായി ചിരിച്ചു മാത്രം കാട്ടി. ആ രണ്ട് പോലീസുകാര്‍ അവിടെനിന്നും അപ്രത്യക്ഷമായി. കോബ റൂം തുറന്ന് പ്രവേശിച്ചു. മുറിവില്‍ വലിയ ബാന്‍ഡേജ് കെട്ടി ശാന്തമായി കിടക്കുകയാണ് മോറിസ്. അയാളുടെ ശരീര ഭാരവും വലിപ്പവും താങ്ങി നിര്‍ത്താന്‍ നന്നേ പ്രയാസപ്പെടുകയായിരുന്നു ആ ഇരുമ്പു കട്ടില്‍ എന്ന് തോന്നിച്ചു. "ബോസ്സ്..!!" മോറീസ് കോബയെ കണ്ടു. "മോറീസ്.," സന്തോഷത്തോടെ കോബ വിളിച്ചു. "താന്‍ മരിച്ചില്ലല്ലോ..!! അല്ലേലും എനിക്കറിയാം, കാക്കയുടെ ആയുസ്സാണ് തനിക്ക്. അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും താന്‍ ചാകില്ല. വല്ല കറണ്ട് കമ്പിയിലെ ഷോക്ക് തന്നെ വേണം തന്‍റെ പ്രാണനെടുക്കാന്‍.!" കോബയുടെ വര്‍ത്തമാനത്തില്‍ വേദനയിലും മോറീസിന് ചിരി പൊട്ടി. പതിവിലും വിപരീതമായി വലിയ സന്തോഷത്തോടെയും ഉത്സാഹത്തോടെയുമാണ് തന്‍റെ ബോസ്സിനെ താനിപ്പോള്‍ കാണുന്നത്. നെല്‍സന്‍ മുന്നിലുള്ളപ്പോള്‍ മാത്രമാണ് ബോസ്സ് സന്തോഷവാനായി കാണപ്പെടുക. എന്നാല്‍ അതിത്രത്തോളമില്ല. തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ ബോസ്സ് ഇത്രയും ആനന്ദത്തിലാകണമെങ്കില്‍ അത് മറ്റെന്തോ കാര്യമാണ്. ചിലപ്പോള്‍ പലയിടങ്ങളില്‍ നിന്നുമായി കിട്ടുവാനുള്ള ഭീമമായ തുകകള്‍ ഒറ്റയടിക്ക് ബോസ്സിന്‍റെ കൈകളില്‍ വന്നു ചേര്‍ന്നതാവാം?! അതോ കോംഗോയില്‍ മയക്കു മരുന്നുകള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്ന നീഗ്രോകളുടെ എണ്ണം കുത്തനെ ഉയര്‍ന്നതോ?! അല്ല., ഇവയൊന്നും ബോസ്സിന്‍റെ ഇപ്പോഴുള്ള സന്തോഷത്തിന്‍റെ കാരണങ്ങളാവാന്‍ സാധ്യതയില്ല. ഇത് മറ്റെന്തോ ആണ്. ഒരിക്കലും ഉലയാത്ത കരിമ്പാറ പോലെയുള്ള മനസ്സിനെ പിടിച്ചു കുലുക്കാന്‍ തക്ക ശേഷിയുള്ള മറ്റെന്തോ.!!! ഭിത്തിയില്‍ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ച് കൂട്ടുന്ന മോറീസിനെ കോബയും ശ്രദ്ധിച്ചു. "എന്താടോ താനിത്ര വല്ലാതെ ആലോചിക്കുന്നത്?! തന്‍റെ ആരെങ്കിലും ചത്തോ?!" മോറീസിന്‍റെ ചിന്തകളില്‍ കടന്ന് കോബ ചോദിച്ചതില്‍ ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നും ഞെട്ടിയെണീറ്റ പോലെ മോറീസ് വര്‍ത്തമാനകാലത്തേക്ക് പാഞ്ഞെത്തി. "ഏയ് നതിംഗ് ബോസ്സ്., ഞാന്‍ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. ആരായിരിക്കും നമ്മുടെ നേര്‍ക്ക് കൊല്ലാന്‍ ആളെ വിട്ടതെന്ന്?!" ഉം..! കോബ ഗൗരവമായി ഒന്നു മൂളി. "അതാരാണെന്ന് എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായില്ല. പരല്‍മീനിനെ പോലെ അവന്‍ വഴുതി രക്ഷപ്പെട്ടു. സാരമില്ല., ഇനിയൊരു അവസരം കിട്ടിയാല്‍ അവന്‍റെ മരണം ഞാന്‍ തീര്‍ച്ചയാക്കും." കോബ പറഞ്ഞതില്‍ ദീര്‍ഘമായൊരു ശ്വാസം വിട്ട് മോറീസ് ഗൗരവത്തില്‍ മൂളി. "പക്ഷേ താന്‍ ചിന്തിച്ചത് അതല്ല മോറീസ്. സംശയത്തോടെ മോറീസിന്‍റെ നോട്ടം കോബയില്‍ അമര്‍ന്നു. "അതെ., തീര്‍ച്ചയായും താന്‍ അതല്ല ഓര്‍ത്തത്.!" "പിന്നെ!?" "എന്തുകൊണ്ടാണ് ഞാനിപ്പോള്‍ വലിയ സന്തോഷത്തില്‍ പെരുമാറുന്നതെന്നാണ് താന്‍ ചിന്തിച്ചത്." മോറീസിന്‍റെ അടിവയറ്റില്‍ നിന്നും നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു അഗ്നിഗോളം പാഞ്ഞു. അതയാളുടെ നെഞ്ചിനെ വേദനിപ്പിച്ചു. ഇതെന്തൊരു മനുഷ്യന്‍.! മുന്നിലുള്ളവന്‍റെ ചിന്തകളെ പോലും പിടിച്ചെടുക്കാന്‍ തക്ക കഴിവുള്ള അത്ഭുദ മനുഷ്യന്‍. "പറയൂ മോറീസ്., അതല്ലേ സത്യം.?!" കോബയോട് നാളിതുവരെ നുണ പറയാത്ത മോറീസ് അതേ എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി കീഴടങ്ങി. "എങ്കില്‍ കേട്ടോ., എന്‍റെ ഈ സന്തോഷത്തിന് കാരണം മറ്റൊന്നാണ്. ഞാന്‍ തേടി നടന്നയാളെ ഇന്ന് കണ്ടുമുട്ടി. അതെ., കാണുകയും ചെയ്തു.. മുട്ടുകയും ചെയ്തു." അത് പറയുമ്പോള്‍ കോബ അല്‍പ്പമൊന്നു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി. മോറീസ് തലയണ പിന്നില്‍ വെച്ച് കിടക്കയില്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു. "ബോസ്സ് പറയുന്നത് എനിക്കങ്ങോട്ട്........." "അതേടോ., ഞാനും നെല്‍സനും കാണാനാഗ്രഹിച്ച ആ മത്സ്യകന്യകയെ അല്‍പ്പം മുമ്പ് ഞാന്‍ കണ്ടു എന്ന്......" ആ വാര്‍ത്ത മോറീസിന്‍റെ കാതുകളിലും സുഖം അനുഭവപ്പെടുത്തി. "എവിടെ നിന്നുമാണ് ആ പെണ്‍കുട്ടിയെ ബോസ്സ് കണ്ടുമുട്ടിയത്?!" മോറീസ് വേഗത്തില്‍ ചോദിച്ചു. കോബ ഒന്നു നെടുവീര്‍പ്പിട്ട് കഴിഞ്ഞതെല്ലാം അയാളോട് വിവരിച്ചു. എല്ലാം കേട്ടുകഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ മോറീസിലും ചിരി പൊട്ടി. "അതിശയമായിരിക്കുന്നു. ഇത്ര വേഗം ഒരാള്‍ക്ക് എല്ലാം മറക്കാന്‍ പറ്റുമോ?!" "എവിടുന്ന്!!? ഇതവളുടെ അടവാണ് മോറിസ്. എന്നെ എത്രയും വേഗം ഒഴിവാക്കാന്‍ വേണ്ടിയുള്ള അടവ്. സാധാരണ എല്ലാ പെണ്‍കുട്ടികളും അന്യ പുരുഷനോട് ഇറക്കാറുള്ള അതേ അടവ്.! പക്ഷേ എനിക്കീ തുമ്പ് മാത്രം മതി. അവളെ കുറിച്ച് പലതും അറിയാന്‍. മരിയ എന്ന ആ പെണ്‍കുട്ടി ബ്ലൂ ഓഷന്‍ ഫിഷറീസിലാണ് ജോലി നോക്കുന്നത് എന്ന തുമ്പ്." "അത് വളരെ സഹായകരമായ ഒന്നാണ്. ഇതുവച്ച് നമുക്ക് അവളുടെ ഡീറ്റെയില്‍സ് മൊത്തം കൊത്തിയെടുക്കാം. ശേഷം നെല്‍സന്‍റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചു കൊടുക്കാം." ആവേഷത്തോടെ മോറീസ് പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും ഒരേയൊരു സംശയം മാത്രം അയാളുടെ മനസ്സില്‍ കുടുങ്ങി കിടന്നു. എന്തുകൊണ്ടാണ് മരിയയെ കാണുമ്പോഴും സംസാരിക്കുമ്പോഴും ഡിക്സന്‍ കോബയെന്ന വളരെ കര്‍ക്കശക്കാരനായ തന്‍റെ ബോസ്സ് ഇത്ര സന്തോഷവാനാവുന്നത്.?!! ഇനി ചിലപ്പോള്‍ ബോസ്സ് അറിയാതെ ബോസ്സിന്‍റെ മനസ്സ് ആ പെണ്‍കുട്ടിയിലേക്ക് അടുക്കുകയാണോ?! അനര്‍വ്വചനീയമായ ഒരുതരം അടുപ്പം. തന്‍റെ സംശയം മനസ്സിന്‍റെ അകക്കാമ്പില്‍ തളച്ചിട്ട് മോറീസ് കോബയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. ഭാഗ്യം., ആ സംശയത്തെ അദ്ധേഹം കൊത്തിയെടുത്തില്ല. *********************************************************************************************************************** അടുത്തടുത്ത ദിവസങ്ങള്‍. ഒഴിച്ചു കൂടാനാവാത്ത തിരക്കുകളിലും മരിയ എന്ന വിഷയത്തെ ഡിക്സന്‍ കോബ ഉപേക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. മുറിവില്‍ സുഖം പ്രാപിച്ചു വരുന്ന മോറീസ് ഒരു സന്തോഷ വാര്‍ത്തയുമായാണ് എത്തിയത്. കോബ അന്നു കണ്ട് അമ്പരന്ന മത്സ്യകന്യകയുടെ മുഴുവന്‍ ഹിസ്റ്ററിയും വളരെ വിശദീകരിച്ച് അറിഞ്ഞുള്ള വരവായിരുന്നു അത്. ആ വിവരങ്ങളെല്ലാം കേട്ട് കോബ വളരെയധികം സന്തോഷവാനാവുന്നതും മോറിസ് ശ്രദ്ധിച്ചു. മരിയയെ കുറിച്ച് താന്‍ അറിഞ്ഞതെല്ലാം അവളോടുതന്നെ പറയാന്‍ അയാള്‍ തിടുക്കം കൂട്ടുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ എല്ലാം ഒറ്റയടിക്ക് പറയാതെ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയില്‍ മരിയയോട് അവതരിപ്പിക്കാമെന്ന ആശയത്തിലേക്ക് കോബ ഒടുവില്‍ എത്തി ചേര്‍ന്നു. ഐലാ ഹോള്‍ബോക്സ് ബീച്ചിന്‍റെ സമീപത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു മോട്ടലില്‍ സന്ധ്യാ നേരത്ത് സന്നാഹങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ കോബയെത്തി. മോട്ടലിലെ രണ്ടാം നമ്പര്‍ ടേബിളിലിരിക്കുന്ന മരിയ ബീച്ചില്‍ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ ശാന്തമായി കോഫി നുണഞ്ഞ് ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നീണ്ടു കിടക്കുന്ന കടല്‍ക്കരയും, സ്വര്‍ണ്ണ നിറമുള്ള മണല്‍പ്പരപ്പും കണ്ണിനും മനസ്സിനും സുഖം തരുന്ന കാഴ്ചയാണ്. മയില്‍പ്പീലിപോലെ പരത്തി വിടര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന പനമരങ്ങളും അവയൊന്നാകെ കാറ്റില്‍ ഈണത്തില്‍ ആടുന്നതും കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കാന്‍ ആര്‍ക്കും രസം തോന്നും. അപ്പോഴാണ് കോബയുടെ കടന്നു വരവ്. മുന്‍പിലെ ചില്ലിലൂടെ അത് മനസ്സിലാക്കിയ മരിയ ഒന്നു നിവര്‍ന്നിരുന്നു. "ഹായ്..!!" കോബ അവളെയൊന്നു നോക്കി വിഷ് ചെയ്ത് പറഞ്ഞു. "കൊലിമയില്‍ നിന്നുമാണ് മരിയ എന്ന പേരുള്ള സുന്ദരിയായ യുവതി ഇവിടെയെത്തിയത്." "വാ.. വാട്ട്..?????!!!" കോബയെ അവള്‍ മിഴിച്ചു നോക്കി എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിനു മുന്നേ അയാള്‍ സ്ഥലം കാലിയാക്കിയിരുന്നു. ഇതെന്തൊരു കൂത്ത് എന്ന മട്ടില്‍ ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കി മരിയ അതേ ഇരിപ്പ് തുടര്‍ന്നു. അടുത്ത ദിവസം അതിരാവിലെ ജോഗിങ് ചെയ്യുകയാണ് മരിയ. നാനാഭാഗത്തും ഒരേപോലെ വളര്‍ന്നുനില്‍ക്കുന്ന മരങ്ങള്‍ക്കു നടുവിലൂടെ നീണ്ടുപോകുന്ന പാതകളിലൊന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്താണ് മരിയ ജോഗിങ് ചെയ്യുന്നത്. ആ പാതകളിലെ ഓരത്ത് ഇടയ്ക്കിടെ പൂച്ചെടികളും കാണാം. അവയില്‍ വിരിഞ്ഞുനില്‍ക്കുന്ന വിവിധ വര്‍ണ്ണങ്ങളിലുള്ള പൂക്കള്‍. അവ കാറ്റേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ കാണുന്നവരെ സ്വാഗതം ചെയ്യുകയാണെന്നപോലെ കുണുങ്ങി ആടുന്നത് കണ്ണുകള്‍ക്കിമ്പം പകരുന്ന കാഴ്ചയാണ്. കോബ അവിടെയും എത്തി. എന്നും മറ്റൊരു വഴിക്ക് ജോഗിങിന് പോയിരുന്ന അയാള്‍ ഇന്ന് ഈ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു. മരിയയ്ക്കൊപ്പം അയാള്‍ ഓടിയെത്തി. "ഹായ്.!" മനോഹരമായി കോബ ചിരിച്ചു കാട്ടി. ഇയ്യാളെകൊണ്ട് വല്ലാത്ത ശല്ല്യമായല്ലോ! മരിയ പല്ലിറുമ്മി പിറുപിറുത്തു. "കൊലിമയില്‍ നിന്നും നിങ്ങള്‍ ഈ പട്ടണത്തിലെ ബ്ലൂ ഓഷന്‍ ഫിഷറീസിന്‍റെ പ്രധാന അക്കൗണ്ടന്‍റായി എത്തിയിട്ട് ഏകദേശം പത്തു നാളുകള്‍." മരിയ തന്‍റെ ജോഗിങ് നിര്‍ത്തി കോബയെ കൂര്‍പ്പിച്ചു നോക്കി. "നിങ്ങള്‍ അധികമാരോടും പറയാത്ത ഒരു കാര്യവും കൂടി ഞാന്‍ പറയാം." എന്തെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവള്‍ പുരികം വളച്ചു. "ആരോരുമില്ലാത്ത ഒരു അനാഥ പെണ്‍കുട്ടിയാണ് നിങ്ങള്‍. ജീവിതത്തോട് ഒരുപാട് പട പൊരുതി സ്വന്തം കാലില്‍ ഊന്നി നിന്നവള്‍. ഉള്ളിന്‍റെയുള്ളില്‍ ഒരു തീ എപ്പോഴും കൊണ്ടു നടക്കുന്നവള്‍." മരിയയുടെ ശ്വാസം കോബയുടെ മുഖത്തടിച്ചു വീണ് ചിതറി മാറി. അവള്‍ അതേ നില്‍പ്പ് തുടരുമ്പോള്‍ ഒന്നു ചിരിച്ചു കാട്ടി കോബ വേഗം അപ്രത്യക്ഷമായി. അടുത്ത ദിവസം ബ്രണ്ടന്‍ മാളില്‍ ചില ഷോപ്പിംഗ് നടത്തുകയായിരുന്ന മരിയയുടെ അടുത്ത് ഡിക്സന്‍ കോബ വീണ്ടും വന്നു. "ഔഫ്.!!" കോബയെ കണ്ടതും തല വേദനിച്ച പോലെ അവള്‍ നെറ്റി തിരുമ്മി. എത്തിയുടനേ കോബ കൈ കെട്ടി നിര്‍ത്തി പറഞ്ഞു : "മോസറല്ല ചീസും, മഷ്റൂമും, ഒലിവ് ഓയിലുമൊക്കെ ചേര്‍ത്ത് തയ്യാറാക്കുന്ന ഗ്രീന്‍ ക്വസടിയ ആണ് മരിയ എന്ന നിങ്ങളുടെ ഇഷ്ട ഭക്ഷണം." "മതി നിര്‍ത്ത്.!" സഹിക്ക വയ്യാതായപ്പോള്‍ അവള്‍ കൈ ഉയര്‍ത്തി ഒച്ചയിട്ടു. ചുറ്റുമുള്ള ആളുകള്‍ ആ ശബ്ദം കേട്ട് ഇരുവരിലേക്കും ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. ഡിക്സന്‍ കോബയെന്ന ക്രിമിനലിനെ ശെരിക്കും തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചിലര്‍ ഭീതിയോടെ വാ പൊളിച്ചു നിന്നു. ഇന്ന് ആ പാവം പെണ്‍കുട്ടിയുടെ അവസാന ദിവസമാണെന്നുപോലും അവര്‍ തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി. "കഴിഞ്ഞോ?! ഇത്രയുമാണോ നിങ്ങളുടെ അന്വേഷണം?! കണ്ടുപിടുത്തം?!" ശബ്ദം ഒട്ടും താഴ്ത്താതെ തന്നെ മരിയ ചോദിച്ചു. "അല്ല.!" ശാന്തമായി കോബ പറഞ്ഞു. "പിന്നെ??!!" "പിന്നെ.... ഉം...! നിങ്ങള്‍ വളരെ ദയാലുവാണ്. വിശന്നു വലയുന്നവരേയും രോഗികളെയുമൊക്കെ നിങ്ങളാല്‍ കഴിയുന്ന സഹായങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തു കൊടുക്കാറുണ്ട്. നിങ്ങളുടെ ശമ്പളത്തിന്‍റെ വലിയൊരു പങ്ക് ഇതിനായി ചിലവാകാറുണ്ടെന്നര്‍ത്ഥം. കഴിഞ്ഞ ദിവസം തെരുവിലെ ആരുമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടിക്ക് നിങ്ങള്‍ വയറു നിറച്ച് ആഹാരം വാങ്ങി കൊടുക്കുകയും ഏതാനും വസ്ത്രങ്ങള്‍ വാങ്ങി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു." "ശരി., ഇതെല്ലാം ഞാന്‍ അംഗീകരിക്കുന്നു. അന്ന് ഞാന്‍ ചെയ്ത ചലഞ്ച് മനഃപ്പൂര്‍വ്വം നിങ്ങളുടെ മുന്നില്‍ മറന്നതുപോലെ അഭിനയിച്ചതായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ശല്യം ചെയ്യാതിരിക്കാന്‍." രോഷത്തോടെ മരിയ പറഞ്ഞു. "അറിയാം.. അതെനിക്കറിയാം.." ശാന്തത മായ്ക്കാതെ കോബ പറഞ്ഞു. "ഓഹോ അറിയാം അല്ലേ!? എന്നിട്ടാണോ പിന്നെയും എന്നെയിങ്ങനെ ശല്ല്യപ്പെടുത്തുന്നത്?? ലജ്ജയില്ലേ നിങ്ങള്‍ക്ക്?!" "ഇതിലിത്ര ലജ്ജിക്കാന്‍ എന്തിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ അന്നെന്നോട് ചെയ്ത ചലഞ്ച് അതുപോലെ നില്‍ക്കുന്നു. അത് വിജയിക്കേണ്ടത് എന്‍റെ മാത്രം ആവശ്യമായി പോയില്ലേ." "ശ്ശെടാ..!! ഇത് വലിയ പുലിവാല് ആയല്ലോ! ശരി, താങ്കള്‍ പറഞ്ഞതെല്ലാം ശരിയാണ്. വളരെ വളരെ ശരിയാണ്. കൊലിമയില്‍ നിന്നുമാണ് അനാഥയായ ഞാന്‍ വന്നത്. ബ്ലൂ ഓഷന്‍ ഫിഷറീസിലെ പ്രധാന അക്കൗണ്ടന്‍റാണ് ഞാന്‍. എന്‍റെ ഇഷ്ട ഭക്ഷണം ഗ്രീന്‍ ക്വസടിയ ആണ്. വളരെ ദയാലുവാണ് ഞാന്‍. എല്ലാം ശരി തന്നെ. ചലഞ്ച് നിങ്ങള്‍ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ക്ക് പോകാം.." "അത് ശരിയല്ലല്ലോ.! വിജയിക്ക് ഒരു സമ്മാനം കൊടുക്കണ്ടേ. അത് കിട്ടാതെ ഇത് പൂര്‍ത്തിയാവില്ല." "സമ്മാനമോ!?? എന്തു സമ്മാനം?! എന്താ നിങ്ങള്‍ ഉദ്ധേശിക്കുന്നത്?!" കൈകള്‍ കെട്ടി കണ്ണുകള്‍ ചുരുക്കി മരിയ ചോദിച്ചു. "സിമ്പിള്‍.. ഞാന്‍ കാണിക്കുന്ന ഒരു പയ്യനോട് നിങ്ങള്‍ അല്‍പ്പ നേരം സംസാരിക്കണം. അത്രമാത്രം.!" "വാട്ട് ദ ഹെക്ക്.!!" മരിയയുടെ മുഖം പുച്ഛവും പരിഹാസവുമായി നിറഞ്ഞു. "ഞാനെന്തിന് നിങ്ങള്‍ ചൂണ്ടി തരുന്ന പയ്യനുമായി സംസാരിക്കണം. എനിക്കതിന്‍റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല." "പക്ഷേ എനിക്കുണ്ട്.. ആ പയ്യനുമുണ്ട്. നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കണം എന്നുള്ളത് അവന്‍റെ ആഗ്രഹമാണ്." "ശെടാ..! ഇത് നല്ല കൂത്ത്! എന്നോട് സംസാരിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം പറയാന്‍ ഞാന്‍ വല്ല പോപ്പ് സിംഗറോ സിനിമാനടിയോ ആണോ?! അതോ അത്ലെറ്റിക്കോ!! ഞാന്‍ വെറുമൊരു പെണ്ണ്. സാധാരണയില്‍ സാധാരണയായ പെണ്ണ്." "അതെ.. അതെനിക്കും അറിയാം.. പക്ഷേ നിങ്ങളോട് അല്‍പ്പ നേരം സംസാരിക്കണമെന്ന അവന്‍റെ ആഗ്രഹം വളരെ ആത്മാര്‍ത്ഥമായിട്ടുള്ളതാണ്. അതെനിക്ക് സാധിച്ചു കൊടുക്കണം.." "കാരണം..??!!" "കാരണം., ആ പയ്യന്‍ എന്‍റെ മകനാണ്....." ((തുടരും)) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

📙 നോവൽ - 7 Part 06I400থ050 7 Part 06I400থ050 - ShareChat