"விடுகின்ற மூச்சை உணர்வுடன் ஒழுங்கு படுத்தினால் அது திக்ரு ஆகும்." #☪️இஸ்லாமிய ஸ்டேட்டஸ் "என்னுடைய மூச்சு உன்னுடைய மூச்சு அல்ல" மூச்சு என்பது மனிதனின் உயிரியல் செயல் மட்டுமல்ல; அது உயிரின் அடிப்படை அடையாளமாகவும், தெய்வீக அருளின் தொடர்ச்சியான வெளிப்பாடாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. மனிதன் பிறக்கும் தருணத்திலிருந்து இறக்கும் தருணம் வரை அவன் வாழ்வின் எல்லா நிலைகளையும் இணைக்கும் ஒரே நூல் மூச்சாகும். குர்ஆன் மனிதனின் உயிர் தெய்வீக மூலத்திலிருந்து வந்தது என்பதைத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது: “நான் அவனைச் சரியாக அமைத்து, என் ரூஹிலிருந்து அவனுள் ஊதினேன்” (சூரா அல்-ஹிஜ்ர் 15:29). மேலும், “ரூஹ் என் இறைவனின் ஆணையிலிருந்து வந்தது” (சூரா அல்-இஸ்ரா 17:85) என்று கூறுவதன் மூலம், உயிரின் அடிப்படை அம்சமான மூச்சு “அம்ர்” உலகத்துடன் அதாவது அமரர் உலகத்துடன் தொடர்புடையது என்பதை உணர்த்துகிறது. நபி ஸல் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் நினைவை எப்போதும் தக்கவைத்திருந்தார்: . “என் நாக்கு அல்லாஹ்வின் திக்ரிலிருந்து ஒருபோதும் வறண்டு விடாது” (அஹ்மத்). . இது மூச்சும் திக்ரும் இடையேயான ஆழ்ந்த தொடர்பை சுட்டிக்காட்டுகிறது. மூச்சு ஒவ்வொரு நொடியும் மனிதனை உயிரோடு வைத்திருக்கிறது; ஆனால் முன்பு எடுத்த மூச்சு தற்போது உயிரைத் தக்கவைக்கவில்லை. இந்த நொடியில் கிடைக்கும் மூச்சே உயிரைத் தாங்குகிறது. இதுவே இப்னு அரபி ரஹிமஹுல்லாஹி அவர்கள் கூறிய “ஒவ்வொரு கணமும் புதிய படைப்பு” என்ற கோட்பாட்டின் மையமாகும். குர்ஆன் இதை ஆதரிக்கிறது: “ஒவ்வொரு நாளும் அவன் (அல்லாஹ்) ஒரு புதிய நிகழ்வில் இருக்கிறான்” (சூரா அர்ரஹ்மான் 55:29). அதாவது, படைப்பு நிலையான ஒன்று அல்ல; அது தொடர்ந்து புதுப்பிக்கப்படும் தெய்வீக செயல். மேலும் “அவன் எதையும் விரும்பினால், அதற்கு ‘ஆகுக’ என்று சொல்கிறான்; அது உடனே ஆகிவிடுகின்றது” (சூரா யாஸீன் 36:82) என்ற வசனம், தெய்வீக ஆணையும் உயிரின் தொடர்ச்சியும் இடையேயான உறவை வெளிப்படுத்துகிறது. நபி ஸல் அவர்கள் கூறினார்கள்: “மனிதனின் இதயம் மிக வேகமாக மாறுகிறது” (முஸ்லிம்), இது ஒவ்வொரு நொடியும் மனிதன் புதுப்பிக்கப்படுகிறான் என்பதை மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது. மூச்சு உணர்வோடு மேற்கொள்ளப்படும் போது அது வழிபாடாக மாறுகிறது. சூபி மரபில், உள்ளே செல்லும் மூச்சு அல்லாஹ்வின் கருணையை ஏற்றுக்கொள்வதாகவும், வெளியே செல்லும் மூச்சு தன்னை முழுவதும் அவனிடம் ஒப்படைப்பதாகவும் விளக்கப்படுகிறது. குர்ஆன் கூறுகிறது: “என்னை நினைவுகூருங்கள்; நான் உங்களை நினைவுகூருவேன்” (சூரா அல்-பகரா 2:152). இந்த நினைவு (திக்ர்) மூச்சின் மூலம் தொடர்ச்சியாக நிகழ முடியும். மேலும், “அல்லாஹ்வை நிற்கும் போது, உட்காரும் போது, படுக்கும் போது நினைவுகூருகிறார்கள்” (சூரா ஆல் இம்ரான் 3:191) என்ற வசனம், வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நிலையும் திக்ராக மாற முடியும் என்பதை உணர்த்துகிறது. நபி ஸல் அவர்கள் கூறினார்கள்: “சுப்ஹானல்லாஹ், அல்-ஹம்துலில்லாஹ், அல்லாஹு அக்பர் என்று சொல்லுவது எனக்கு மிகவும் பிரியமானது” (முஸ்லிம்). இந்த திக்ர் மூச்சின் ஓட்டத்துடன் இணைந்தால், மனிதன் வெளிப்படையான செயல்களில் இல்லாவிட்டாலும் உள்ளார்ந்த வழிபாட்டில் தொடர்ந்து இருப்பான். மூச்சு மற்றும் பேச்சு இடையே பிரிக்க முடியாத உறவு உள்ளது. மனிதன் மூச்சின் மூலம் பேசுகிறான்; மூச்சு இல்லாமல் வார்த்தை உருவாகாது. இதே தத்துவம் தெய்வீக அளவிலும் பிரதிபலிக்கிறது. அல்லாஹ் கூறுகிறான், “அவன் எதையும் விரும்பினால், அதற்கு ‘இரு’ என்று சொல்கிறான்; அது உடனே உருவாகிறது” (சூரா யாஸீன் 36:82) இங்கே தெய்வீக “பேச்சு” (கலாம்) படைப்பின் காரணமாக உள்ளது. குர்ஆன் தன்னை “கலாமுல்லாஹ்” (அல்லாஹ்வின் வார்த்தை) என விளக்குகிறது. ஹிரா குகையில் நபி முஹம்மது ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களுக்கு வந்த முதல் வஹ்ய் : “உன் இறைவனின் நாமத்தால் வாசி” (சூரா அல்அலக் 96:1) இது தெய்வீக வார்த்தையின் நேரடி வெளிப்பாடு. மேலும், “அதை நம்பிக்கைக்குரிய ரூஹ் (ஜிப்ரீல்) இறக்கியான்” (சூரா அஷ்-ஷுஅரா 26:193) என்று கூறுவதன் மூலம், அந்த வார்த்தை ஒளி வழியாக மனிதனுக்கு வந்தது என்பதை காட்டுகிறது. நபி ஸல் அவர்கள் கூறினார்கள். “ஜிப்ரீல் எனக்கு வஹ்ய் கொண்டு வருவார்” (புகாரி). இதனால், தெய்வீக மூச்சு → ஒளி → வார்த்தை என்ற தொடர்ச்சி உறுதியாகிறது. நவீன அறிவியல் கூட மூச்சின் தனித்துவத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு மனிதனின் மூச்சு ரிதம், ஆழம், நுரையீரல் செயல்பாடு ஆகியவை வேறுபடுகின்றன; இதை “respiratory fingerprint” என்று குறிப்பிடுகின்றனர். குர்ஆன் மனிதனின் தனித்துவத்தை பல இடங்களில் சுட்டிக்காட்டுகிறது: “நாங்கள் மனிதனை மிக அழகான வடிவில் படைத்தோம்” (சூரா அத்-தீன் 95:4) மற்றும் “உங்கள் நாவுகளும் நிறங்களும் வேறுபடுவது அவனுடைய அடையாளங்களில் ஒன்று” (சூரா அர்ரூம் 30:22). இதன் மூலம் மனிதனின் வெளிப்புறமும் உள்ளார்ந்த அமைப்புகளும் தனித்துவம் வாய்ந்தவை என்பதை அறியலாம். நபி ஸல் அவர்கள் கூறினார்கள்: “ஒவ்வொருவரும் தனித்துவமான திறன்களுடன் படைக்கப்பட்டுள்ளனர்” (புகாரி, அர்த்தம் சார்ந்த விளக்கம்). இதனால், ஒவ்வொரு மனிதனின் மூச்சும் தனித்துவமானது என்பதும், அது அவருக்கான தனிப்பட்ட தெய்வீக அனுமதி என்பதும் தெளிவாகிறது. இவ்வாறு பார்க்கும்போது, மூச்சு என்பது உயிரியல் செயல் மட்டுமல்ல; அது தெய்வீக தொடர்பின் உயிரோட்டமான சின்னமாகும். அது மனிதனை ஒவ்வொரு நொடியும் புதிதாக உருவாக்குகிறது, அல்லாஹ்வுடன் இணைக்கிறது, திக்ராக மாற்றுகிறது, மற்றும் இறுதியில் தெய்வீக வார்த்தையின் வெளிப்பாட்டை நினைவூட்டுகிறது . “நீங்கள் எங்கு இருந்தாலும் அவன் உங்களுடன் இருக்கிறான்” (சூரா அல்-ஹதீத் 57:4) என்ற வசனம், மூச்சின் ஒவ்வொரு நொடியும் அந்த நெருக்கத்தை உணரச் செய்கிறது. நபி ஸல் அவர்கள் கூறினார்கள் : “அல்லாஹ் உங்கள் உருவங்களையும் செல்வங்களையும் பார்க்கவில்லை; உங்கள் இதயங்களையும் செயல்களையும் தான் பார்க்கிறான்” (முஸ்லிம்). இதன் மூலம், மூச்சு உணர்வோடு இணைந்தால், மனிதனின் முழு வாழ்க்கையும் வழிபாடாக மாறும் என்பது உறுதியாகிறது. முடிவாக, மூச்சு என்பது உயிரின் அடையாளம், ஒவ்வொரு நொடியும் புதிய படைப்பு, திக்ரின் கருவி, மற்றும் தெய்வீக வார்த்தையின் பிரதிபலிப்பு. ஒவ்வொரு மூச்சும் அல்லாஹ்வின் புதிய அனுமதி என்பதை உணர்ந்தவன், தனது வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு நொடியையும் ஆன்மீகப் பயணமாக மாற்றக்கூடியவன். கைவிரல் அடையாளம் ஒருவொருக்கொருவர் மாறுபடுவது போல கண் விழித்திரைக் கோடுகள் ஒன்றையொன்று வேறுபடுவது போல நிச்சயமாக என்னுடைய மூச்சு போல உன்னுடைய மூச்சு அல்ல.