#💞 പ്രണയജോഡികൾ #couple dp👩‍❤️‍👨 #cute couple dp #couple dp

#💞 പ്രണയജോഡികൾ #couple dp👩‍❤️‍👨 #cute couple dp #couple dp

#💖നꪻയ⫰ꪮ 🍃 ഞꪆന⫰ꪮ💓 #💞 പ്രണയജോഡികൾ #💞 നിനക്കായ് #🎵മലയാളം പാട്ടുകൾ #😍 പ്രണയഗാനങ്ങൾ @ꫧგമ്പ᭄ඉලഡꪆ🌺‎ ᭄͜͡

😍😍😍 #💞 പ്രണയജോഡികൾ #💑 Couple Goals 🥰 #❤️Relationship goals #💘 Love Forever #♥ പ്രണയം നിന്നോട്

#😔Sad Status #💞 പ്രണയജോഡികൾ #💔 നീയില്ലാതെ #💞പ്രണയനൈരാശ്യം #😞 വിരഹം

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 95 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 നീയെന്താടി.. ഉറക്ക് ഗുളിക വലതുമാണോ അവൾക്ക് കലക്കി കൊടുത്തത്.. നേരമിത്രേം ആയിട്ടും അവളിങ്ങോട്ട് എഴുന്നേറ്റു വന്നിട്ടില്ല.. " സുഗന്ധി കലിയോടെ ഗായത്രിക്ക് മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. വൈകുന്നേരതെക്കു വേണ്ട ചപ്പാത്തി പരത്തി ഉണ്ടാകുകയാണവൾ. അതിന് മുന്നേ സുഗന്ധി തന്നെ സ്റ്റെയറിന് കീഴെ പോയി നിന്നിട്ട് ഭവ്യയെ വിളിക്കുന്നത് അവളും കേട്ടിരുന്നു. കുറെ നേരം അവിടെ നിന്നും വിളിച്ചിട്ടും ഭവ്യ ഇറങ്ങി വരാത്ത കലിയാണ് അവരപ്പോൾ ഗായത്രിയോട് കാണിക്കുന്നത്. കാൽ വേദന അധികമായത് കൊണ്ട് തന്നെ.. സുഗന്ധിക്കാ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്ക് പോകാൻ വയ്യ.. ഇടക്ക് ഗായത്രി ചെന്നൊന്ന് തൊട്ട് നോക്കുമ്പോൾ പനി അയഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു ഇളം തണുപ്പുണ്ടായിരുന്നു അവൾക്ക്. അന്നേരം വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു ഗായത്രിക്ക് തോന്നിയത്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി കൊണ്ട് വന്ന മരുന്ന് ഗായത്രി തന്നെ മുടക്കാതെ കൊടുത്തിട്ടും അയഞ്ഞും മുറുകിയും കളിക്കുന്ന ഭവ്യയുടെ പനിയിൽ ഗായത്രിക്ക് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നു ഏറെ. മൂന്ന് നാൾകൾക്ക് ശേഷമത് വിട്ട് മാറിയപ്പോൾ തോന്നിയ ആ ആശ്വാസത്തോടെ തന്നെയാണ് അവൾ താഴെക്കിറങ്ങി പോന്നതും. അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇടപെടലുകൾ നടത്തരുതെന്നും അത് വഴി നിനക്കെന്തൊ കാര്യസാധ്യം ഉണ്ടെന്നും അതൊന്നും തത്കാലം നടക്കാൻ പോണില്ലെന്നുമൊക്കെ സുഗന്ധിയും വിഷ്ണുവും മുഖത്തടിക്കും പോലൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും അത്രയും അവശതയോടെ കിടക്കുന്ന ഭവ്യക്ക് നേരെ അതിന്റെ പേരിൽ മുഖം തിരിച്ചു നടക്കാനൊന്നും ഗായത്രിക്ക് തോന്നിയില്ല. പ്രത്യേകിച്ചു അവളുടെ മനോഭാവത്തിലിപ്പോ കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്ന് കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയെന്ത് ദേഷ്യം.. വാശി. പ്രായക്ഷിത്യം തന്നെയല്ലേ ഏറ്റവും വലിയ പരിഹാരം. അതുമല്ല. താൻ വിട്ടേഴിഞ്ഞാൽ സുഗന്ദി ഒരിക്കലും അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാനും പോണില്ല. വിഷ്ണുവിനെ വിട്ട്.. അവളിപ്പോ കാശിയുടെ ആളാണെന്നാണ് അമ്മയെ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു ധരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിന്റെ പിന്നിൽ വിഷ്ണുവിന് ലാഭമുള്ള എന്തോ ഒന്നുണ്ട്. ഗായത്രിക്കത് ഉറപ്പാണ്. പക്ഷേ അവളതിലൊന്നും ശ്രദ്ദിക്കാനെ പോയില്ല. അവരെപ്പോഴും പറയുന്ന പോലെ.. അതവരുടെ കുടുംബം.. കുടുംബകാര്യം. അതിൽ തനിക്കൊരു റോളുമില്ലെന്നത് പോലെ. "അവളുടെ പനി വിട്ട് പോയതിന്റെ ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങി പോയതാവും.. ഞാൻ ചെന്ന് വിളിച്ചിട്ട് വരാമെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ കൈ കഴുകി. പണി നിർത്തി പോകുന്നതിന്റെ നീരസം കൊണ്ട്.. സുഗന്ധി വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. അവളതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ.. തനിക്ക് പിറകെ വാല് പോലെ കൂടിയ മോളെയും കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ധൃതിയിൽ സ്റ്റെപ്പ് കയറി.. കരുതിയത് പോലെ തന്നെ.. അവൾ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഭവ്യ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്. "ഭവ്യാ.. എണീറ്റെ.. നേരം കുറെയായി.. അമ്മ നിന്നെ അന്വേഷിച്ചു ബഹളം വെക്കുന്നുണ്ട്.. അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ ഭവ്യയുടെ ദേഹതൊന്നു മൃദുവായി തട്ടി വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവളൊന്നനങ്ങിയത് പോലുമില്ല. ഭവ്യ.. എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഇത്.. ഇനി എണീറ്റ് വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് കിടന്നോ.." പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രി അവളുടെ നെറ്റിയിലൊന്ന് കൈ ചേർത്ത് വെച്ചു. തണുപ്പ്.. വല്ലാത്തൊരു തണുപ്പുണ്ടവൾക്ക്. അത് പനി വിട്ട് മാറിയത് കൊണ്ടല്ലെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് ഗായത്രി ഒന്ന് കൂടി അവളുടെ കഴുത്തിൽ കൈ ചേർത്ത് നോക്കി. ഗായത്രി വിറയലോടെ ഭവ്യയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പ്രതേകിച്ചു ഭാവമാറ്റം ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ ഗായത്രി അപ്പോൾ മുതൽ വിറച്ചു തുടങ്ങി. ഭവ്യ.. ഡീ.. " പാതി കരച്ചില് പോലെ വിളിച്ചു കൊണ്ടവളെ കുലുക്കി ഉണർത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ട്. അവളിലെ ഭാവമാറ്റം കണ്ടിട്ട് കല്ലു മോളും ഭയന്ന് പോയിരിക്കുന്നു. അവളുമൊരു കരച്ചിലിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്. ഗായത്രി എത്ര വിളിച്ചിട്ടും ഭവ്യ ഉണർന്നില്ല.. അതോടെ അവളിൽ പടർന്നു കയറിയ തണുപ്പ്.. അതപ്പോൾ ഭയം കൊണ്ട് ഗായത്രിയിലേക്കും പകരാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.. കല്ലു മോളെയും നെഞ്ചിലൊതുക്കി.. കരയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അവളാ മുറിയിൽ കുഴഞ്ഞിരുന്നു.. 💥💥 സാറേ... അനില കരഞ്ഞു കൊണ്ട് പിടഞ്ഞു മാറി. വിഷ്ണു യാതൊരു ധൃതിയുമില്ലാതെ അവളെ നോക്കി. "ഇങ്ങനൊന്നും വേണ്ട സാറേ.. ഇതൊക്കെ പാപമാണ്.. ഞാൻ.. എനിക്ക്.." വിറച്ചു കൊണ്ടാവൾ അവന് നേരെ കൈ കൂപ്പി കരഞ്ഞു. അത് വരെയും അവനിൽ കാണാത്തൊരു മുഖം.. അതുമല്ലങ്കിൽ.. അത് വരെയും അവൻ അവരിൽ നിന്നും മറച്ചു പിടിച്ച ആ യഥാർത്ഥ മുഖം.. ഉദ്ദേശം.. അതെല്ലാം ഒറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് മുമ്പിൽ വെളിപ്പെട്ട നടുക്കത്തിലാണ് അനില. കടയുടെ കാര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സംസാരിക്കാൻ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വന്നവരാണ്. പക്ഷേ അതിനിടയിൽ.. സംസാരം കാര്യമായി നടക്കുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ വിഷ്ണു എഴുന്നേറ്റ് അടുത്ത് വന്നിരുന്നപ്പോഴും അനിലക്കൊന്നും തോന്നിയില്ല. നെഞ്ച് വിങ്ങി അവന് മുന്നിൽ അതിനു മുന്പും അവൾ കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അന്നൊക്കെയും അവൻ മറ്റൊരു ഉദ്ദേശവുമില്ലാതെ തന്നെ അവളെ ചേർത്തിരുത്തി ആശ്വാസം പകർന്നിട്ടുമുണ്ട്. അത് തന്നെയാണ് അവളന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. പക്ഷേ.. "അതിന് ഇങ്ങനെ കരയാതെ.. ഞാൻ നിന്നെ നിർബന്ധിചില്ലല്ലോ അനി.." അപ്പോഴും ശാന്തമായൊരു ചിരിയോടെ പറയുന്നവൻ. അനില കൂടുതൽ തളർന്നു. "കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക്.. എനിക്കൊരു ഇഷ്ടം തോന്നി.. തുറന്നു പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. പക്ഷേ പറഞ്ഞില്ലേലും.. മനസ്സിൽ നീ എനിക്കെന്റെ ആരൊക്കെയോ പോലെ ആയിരുന്നു.. എനിക്കറിയാം നിന്റെ അവസ്ഥയൊക്കെ.. എന്നെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ ഞാൻ കൂടെ നിന്നിട്ടുണ്ട്.. ഇനിയും ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരിക്കും.." ചതിയുടെ... മേൽ മൂടി പോലെ.. മനോഹരമായ ഒരു ചിരിയോടെ വിഷ്ണു അനിലക്ക് ചുറ്റും കൂടുതൽ ബലത്തിൽ വല നെയ്തു തുടങ്ങി. ബലം പിടിച്ചോ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തിയോ വേണ്ടത് നേടി എടുക്കാൻ അറിയാതെയല്ല. പക്ഷേ അതിലൊരു ത്രില്ല് ഇല്ലല്ലോ. സ്വയം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തരണം. എങ്കിലേ പിന്നെ അത് വെച്ച് തന്റെ കാര്യങ്ങൾക്കൊരു നീക്ക് പോക്ക് ഉണ്ടാവൂ.. അതിന് വേണ്ടി ഏതറ്റം വരെയും പോകാൻ അവൻ ഒരുക്കവുമാണ്. അതിന്റെയൊരു തൃപ്തി.. അത് വേറെ തന്നെയാണല്ലോ. കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിച്ചു കൊണ്ട്.. തനിക്കവൾ ആരൊക്കെയോ ആണെന്ന് തോന്നിപ്പിക്കാൻ പാകത്തിന് വാക്കുകൾ കൊണ്ടൊരു താജ്മഹൽ പണിയാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാണവൻ.. അപ്പോൾ മുതൽ... 💥💥 വരാതെ എവിടെ പോകാൻ.. " മഹേഷിന്റെ അട്ടഹാസം പോലുള്ള ചിരി അവിടമിലാകെ പൊട്ടി ചിതറി. അവന്റെ നോട്ടത്തിനും ഭാവങ്ങൾക്കും കൂടുതൽ തീക്ഷണതയേറി.. "നാടും വീടും വിട്ട് പോയവനെ ഒരൊറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് ഇവിടെ തന്നെ തിരികെ എത്തിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലേ. അപ്പോൾ പിന്നെ അവനെ എനിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിക്കാനും ഈ മഹേഷ്‌ തമ്പിക്ക് വലിയ പണിയൊന്നുമില്ല. അവന്റെ മുഖം നിറയെ പുച്ഛം തന്നെയാണ്. "അവനു മനസിലായോ ആവോ എല്ലാത്തിലും പിറകിൽ നീയാണെന്ന്.." സ്റ്റീഫന് അൽപ്പം ഭയമൊക്കെ തോന്നി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. "കാശിനാഥൻ പൊട്ടനല്ല സ്റ്റീഫാ. ഞാൻ കണ്ടതിൽ വെച്ചേറ്റവും ബുദ്ധിമാനാ അവൻ.. അവനത് ഈ നാട്ടിൽ കാലു കുത്തും മുന്നേ തന്നെ അറിഞ്ഞു കാണും. അത്രയും മിടുക്കാനല്ലേ അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ വലം കൈ..ഞാൻ പോലുമറിയാതെ എനിക്കെതിരെ അവൻ സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്ന തെളിവുകൾ. അതെനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം.. അതിനൊപ്പം തന്നെ അവൻ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അവളുണ്ടാല്ലോ.. കാർത്തിക.. കാർത്തിക അശോകൻ.. അല്ലല്ലോ... അവളിപ്പോ കാർത്തിക കാശി നാഥൻ ആയി കാണും.. എന്തായാലും അവളെയും..എനിക്ക് വേണം." രക്തം കിനിഞ്ഞിറങ്ങിയത് പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു കിടന്നു. "അതെനിക്കവളോടുള്ള ഇഷ്ടം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല.. കാശിനാഥൻ പൊള്ളണം.പൊള്ളി പിടയണം.അതെനിക്ക് കാണണം.. അവൻ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ കൊതിച്ചവൾ.. എന്റെ കൂടെ.എന്റെ ഭാര്യയായി..അല്ല.. അങ്ങനെ ഞാൻ നാട്ടുകാരെ കാണിക്കും.. പക്ഷേ എനിക്കവൾ എന്റെ...ആഹാ.. എന്തോരു സുഖം.. തൃപ്തി.." ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചത് പോലെ തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞിട്ട് മഹേഷ്‌ കൈകൾ വിരിച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണടച്ച് പിടിച്ചു.. പക്ഷേ... സ്റ്റീഫൻ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയതും കണ്ണുകൾ തുറന്നു കൊണ്ട് മഹേഷ്‌ അയാളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "കാശിനാഥൻ എന്തെന്ന് എനിക്കറിയാം. അതറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ അവനു വേണ്ടിയുള്ള വല വിരിച്ചത്.. അത് കൊണ്ട് അവസാനജയം.. അതെനിക്കുള്ളതാണ് സ്റ്റീഫാ.. അതിലൊരു മാറ്റവുമില്ല..' മഹേഷിന്റെ കണ്ണുകളപ്പോൾ വന്യമായി തിളങ്ങി.. 💥💥 അത് ശേരി.. ഇതിവിടെ ഒന്നുമായില്ലേ.." ചോദ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് കാശി വീണ്ടും തുളസിയുടെ മുറിയിലേക്ക് കയറി ചെന്നത്. അവരമ്മയും മകളും അപ്പോഴും രണ്ടു ധൃവങ്ങളിലെന്ന പോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ കാർത്തു കൊണ്ട് വന്ന് കൊടുത്ത ഭക്ഷണത്തിൽ നിന്നും അവർ അൽപ്പം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവനത് തന്നെ ആശ്വാസം തോന്നി.. അത്രയും ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നു അവൻ കാണുമ്പോൾ തുളസിക്ക്. പിന്നെ കർത്തുവീനോടുള്ള നീരസം.. അതിനി നേരെയാവാൻ അശോകേട്ടൻ തിരികെ വരേണ്ടി വരും എന്നവൻ മനസ്സ് കൊണ്ടോർത്തു. "അശോകേട്ടനെ കുറിച്ച് വിവരം കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ ഉടനെ അങ്ങോട്ട്‌ പോകും.. ചേച്ചി.." കാശി തുളസിയുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ തുളസി സന്തോഷത്തോടെ അവനെ നോക്കി. കാർത്തു പക്ഷേ ഞെട്ടലോടെയാണ് അത് കേട്ടത്.. അവൾക്കുള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു പോയി.. അതറിഞ്ഞത് പോലെ കാശി അവളെ നോക്കിയോന്ന് കണ്ണ് ചിമ്മി.. "കാർത്തുവിനെ.. ഞാൻ കൂടെ കൊണ്ട് പോണുണ്ട്.. അശോകേട്ടൻ ഇവിടില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക്.. ശത്രുക്കൾ ഇനിയും ഒരു അറ്റാക്ക്... ഇനിയൊരു റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടല്ലോ..അതിനാ." അവൻ അങ്ങനെയാണ് അവർക്ക് മുന്നിലാ കാര്യം അവതരിപ്പിച്ചതും. തുളസിക്കപ്പോൾ മുതലൊരു ആശങ്ക.. "പേടിക്കേണ്ട.. എന്റെ കൂടെയല്ലേ. ഞാനുണ്ടാകും.. എന്റെ ജീവനെ പോലെ കാത്ത് കൊള്ളാം.." ആ മനസറിഞ്ഞത് പോലെ കാശി ചിരിയോടെ വാക്ക് കൊടുത്തു. "ശിവയുണ്ടാവും ഇവിടെ.. പിന്നെയും വേറെ ആളുകളെ ഞാൻ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്.. എന്തുണ്ടായാലും ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. ടെൻഷനൊന്നും തന്നെ വേണ്ട.. ഞാൻ തിരികെ വരുമ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ അശോകേട്ടൻ എന്റെ കൂടെ സേഫായി ഉണ്ടാവും.. അത് പോരെ.." കാശി അവരുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "പക്ഷേ മോനെ.. നീ പോണോ.. ഡാ. ആരെയെങ്കിലും വിട്ടാൽ പോരെ.." അവർക്കവനെ പറഞ്ഞു വിടാൻ തോന്നിയില്ല. പക്ഷേ അശോകേട്ടനെ കാണാതെയും വയ്യ. ധർമ്മസങ്കടത്തിൽ പെട്ടത് പോലെയവർ കാശിയെ നോക്കി.. "അത് പോരാ ചേച്ചി.. ' അത് വരെയും ചിരിച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞവൻ അപ്പോൾ മുതൽ ഗൗരവത്തിലാണ്. അവനെഴുന്നേറ്റു ചെന്ന് കാർത്തുവിന് നേരെ കൈ നീട്ടി. അവളാ കൈ പിടിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടവന്റെ നെഞ്ചിൽ ചാരി. "ഞാൻ പോകും.. കൂട്ടി കൊണ്ട് വരികയും ചെയ്യും.. കാരണം അതിപ്പോ എന്റെ കടമ കൂടിയാണ്.." വല്ലാതെ ഉറച്ചു പോയിരുന്നു അവന്റെ വാക്കുകൾ. അശോകന്റെ നിഴൽ പോലെ.. അയാളുടെ വലം കയ്യായി നടന്ന കാശി നാഥനെയും.. അയാളുടെ മകളെ ജീവനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന കാശിനാഥനെയും അവർ ഒരുപോലെ അവനിലപ്പോൾ കണ്ടിരുന്നു... അത്രയും തിളക്കത്തോടെ അവൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ നിവർന്നു നിന്നു... തുടരും. നിവർന്നു നിന്നത് കൊണ്ടായില്ലല്ലോ മക്കളെ.. ചെല്ലങ്ങോട്ട്.. വാ പൊളിച്ചു വിഴുങ്ങാൻ നിൽക്കുന്നൊരു ഭൂതം കാത്ത് നിൽപ്പുണ്ടവിടെ 🥴 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. എന്നെക്കാൾ മടിയൻസ് ആയി പോകുന്നുണ്ടോ നിങ്ങളൊക്കെ.. ഡെയിലി ഇടുമ്പോ റിവ്യൂ താഴേക്ക് പോകുന്നുണ്ട് ട്ടാ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം...... 🔻 ഭാഗം _36 ✍️ രചന - Aysha akbar ദേവിയും പെട്ടെന്നൊരു പരിഭ്രമത്തോടെ അവനെ നോക്കി...... താനും റെഡി യായിക്കോ.... നാളെ പോകണം നമുക്ക്....... കൊണ്ട് വന്ന വെള്ളം തരാൻ മറന്നു നിൽക്കുന്നവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നാ ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങും വാഴി അഭിയത് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്തെ ദുഃഖം അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതലായിരുന്നു.... അഭി.... നിന്നെ കണ്ട് കൊതി തീർന്നില്ല..... ദേവി സാരി തലപ്പ് കൊണ്ട് കണ്ണൊന്നൊപ്പി...... ഞാനിനിയും വരില്ലേ അമ്മേ.... പിന്നെന്താ.... അഭി വളരെ ഭംഗി യായി അവരെ സമാധാനിപ്പിച്ചു..... അപ്പോഴും നീലാംബരി അതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്...... ഇപ്പൊ കരയുമെന്ന വണ്ണം ആ മുഖം വരിഞ്ഞു മുറുകിയിട്ടുണ്ട്.... തന്റെ ഇവിടുത്തെ സമയം കഴിഞ്ഞുവെന്ന് ഓർക്കാൻ കൂടി അവളിഷ്ട പ്പെട്ടിരുന്നില്ല.... അപ്പൊ..... നീയും പോകാണോ..... ദേവി തലയോന്നുയർത്തി കൊണ്ടവളോടെന്ന വണ്ണമത് ചോദിച്ചതും അവളൊന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിൽ കൂടി അതിന് കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകിയിരുന്നു...... അവൾ അതിനെ മറച്ചു വെച്ചെന്ന വണ്ണം മുറിയിലേക്കൊടുമ്പോൾ അഭി നിർവികാരനായി അങ്ങനെയിരുന്നു.... അതിന് നല്ല സങ്കട മുണ്ട്..... ദേവി അവൾ പോയ വഴിയേ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തും അതേ ദുഃഖം അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു...... ആ.... അതിപ്പോ കുറചായി എല്ലാവരുടെയും കൂടെ നിന്നതല്ലേ..... പിരിയുമ്പോൾ ചെറിയൊരു വിഷമമുണ്ടാവും...... അത് സാരമില്ല..... നീലാംബരത്തിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടുത്തെ ആളുകളുമായി കൂട്ടായി ക്കോളും..... അവള് പെട്ടെന്നാരോടും ഇണങ്ങും..... അഭി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ ചിരിയും പെരുമാറ്റവുമെല്ലാം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.... അവളെ വിട്ട് കൊടുക്കേണ്ടെന്ന് ഉള്ളിൽ നിന്നാരോ പറയുമ്പോഴും സ്വയം താൻ തന്നേ പിടിച്ചു വെക്കുകയാണ്.... അത് ശെരിയാ അവള് വന്നതിൽ പിന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ചിരിയും കളിയുമായി മനസ്സിനാകെ യൊരു സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു...... ദേവി യത് പറയുമ്പോൾ അഭി കേട്ടില്ലെന്ന വണ്ണം പുറത്തേക്കൊന്ന് നോക്കിയിരുന്നു..... അതിനെ കൊണ്ട് പോകാതിരുന്നൂടെടാ നിനക്ക്....... ദേവി വീണ്ടും അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അഭി ദേവിയെ യൊന്നു നോക്കി ചിരിച്ചു..... അമ്മക്ക് ഞാൻ പോകുന്നതാണോ അവള് പോകുന്നതാണോ സങ്കടം...... അഭി ചിരിക്കൂന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ദേവിയുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞിരുന്നില്ല.... നീ പോയാലും എപ്പോഴെങ്കിലും വരില്ലേ...... അവള് പോയാൽ ഇനി വരില്ലെടാ....... ദേവിയതു പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ ഏറെ നിറഞ്ഞിരുന്നു...... അഭിക്കത്ഭുതം തോന്നി.... പുറത്തൊരാൾക്ക് വേണ്ടിയും അമ്മ ഇത്രയും കണ്ണ് നിറക്കുന്നത് താൻ കണ്ടിട്ടില്ല.... എന്ന് വെച്ച് എന്നും ഇവിടെ നിർത്താൻ പറ്റുമോ അമ്മേ.... ആരോരുമില്ലാത്ത കുട്ടിയല്ലേ...... അതൊന്നും ശെരിയാവില്ല....... അഭിയത് പറഞ്ഞു തല കുടയുമ്പോഴും അവളെ പറിച്ചെറിയാൻ സ്വയം ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു....... എന്താ ഇവിടെ നിർത്തിയാൽ.... ഇനി ഇവിടെ നിർത്തിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല..... നീയൊരു താലി കെട്ടി കൂടെ കൂട്ടിക്കോ..... അതാകുമ്പോ നീ വരുമ്പോൾ അവളെയും കൊണ്ട് വരുമല്ലോ...... ദേവി പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞതും അഭിയൊന്ന് വിറച്ചു പോയിരുന്നു...... മനസ്സെങ്ങനെയെങ്കിലും അവളിൽ നിന്ന് അഴിച്ചെടുക്കാനാണ് താൻ ശ്രമിക്കുന്നത്..... അമ്മ ഒന്ന് പോയെ.... ഇതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ ഇനി ഞാനിങ്ങോട്ട് വരികയെ യില്ല.... പറഞ്ഞേക്കാം.... സങ്കടമോ ദേഷ്യമോ എല്ലാം കൂടി നിറഞ്ഞു വന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ അവനത് പറഞ്ഞതും ദേവി പിന്നെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല...... അവർ തേങ്ങലുള്ളിലൊതുക്കി അകത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അഭിക്ക് സ്വയം മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു.... അന്നാ വീട്ടിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നൊരു നിശബ്ദത യുണ്ടായിരുന്നു...... അമ്മ മനപ്പൂർവം തനിക്ക് മുഖം തളരാതെ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടക്കുന്നത് ഉള്ളിലെ വിങ്ങൽ കൊണ്ടാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു.... സന്ധ്യാ സമയത്ത് വിളക്ക് വെച്ച് കവിയേട്ടത്തി ഉള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അന്നാ ഉമ്മറം ശൂന്യമായത് അവൻ നോക്കി കണ്ടു്...... അല്ലെങ്കിൽ അമ്മയും ആനന്ദിയും നീലാംബരിയുമൊക്കെയായി അവിടം വെളിച്ചം പരന്നിട്ടുണ്ടാവും....... ആകെ ക്കൂടി മനസ്സിലൊരു ഇരുട്ട് തോന്നിയവന്.... എങ്കിലും പോകാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ലീവ് കഴിഞ്ഞു...... അഭി..... പോകാണോ ..... അവൻ ഷർട്ടുകളെല്ലാം ബാഗിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കുമ്പോൾ വാതിൽ പടിയിൽ നിന്നുമാ കുഞ് ശബ്ദം കേട്ടതും അവന്റെ ഉള്ളെന്തിനോ ഒന്ന് പിടച്ചു...... ഇങ്ങ് വാ.... അവളെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അഭി കട്ടിലേലിക്കിരുന്നു.... എന്തിനാ എന്റെ പൊന്ന് കരയുന്നത്.... കുഞ്ഞി കണ്ണുകളിൽ വെള്ളം നിറഞ്ഞത് കണ്ടതും അവനത് തുടച്ചു കൊണ്ട് ചോദിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദം ഏറെ ദുർബലമായിരുന്നു...... അഭി പോവാണോ..... നീലുവിനെയും കൊണ്ട് പോകില്ലേ..... ആനന്ദി ഒറ്റക്കാവില്ലേ.... ആനന്ദി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അഭിയവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു..... അഭി വരും.... നീലാംബരിയെ കൂട്ടി എന്റെ ആനന്ദിയെ കാണാൻ തീർച്ചയായും വരും..... അഭിക്കിപ്പോ പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല മോളെ..... അവനത് പറയുമ്പോൾ അത് വരെയില്ലാത്ത വണ്ണമൊരു ഭാരം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നാ മുഖത്ത്....... ഉള്ളൊന്ന് നനഞ്ഞു...... അഭി.... ഇത് കൂടി വെച്ചോ...... തനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ട പുളിയിഞ്ചി കുപ്പിയിലാക്കി കൊണ്ട് വന്ന് കവിയത് പറയുമ്പോൾ അവനത് കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി..... ആനന്ദി വാ... മേല് കഴുകണ്ടേ...... കവിയവളെ വിളിച്ചതും അവൾ കവിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു എടുക്കാനെ ന്ന വണ്ണം കയ്യൊന്നുയർത്തി.... അത്യാവശ്യം ഭാരമുള്ള അവളെ കവി എടുത്ത് തോളിൽ വെക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ നിലത്തേക്ക് മുട്ടാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അയ്യേ..... ഇത്രയും വലിയ കുട്ടിയായിട്ട് എടുക്കാൻ പറയോ ആരെങ്കിലും..... അഭി അവളെ കളിയാക്കിയെന്ന വണ്ണം അത് പറഞ്ഞതും അവൾ മുഖം കൂർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കവിയുടെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു..... അവൾക്ക് വല്ലാതെ സങ്കടം വന്നാൽ അവളിങ്ങനെയാ...... നീയവളെ ഇവിടെ കൊണ്ട് വന്നത് മുതൽക്കുള്ള ശീലമാണ്..... അന്നൊക്കെ ഇടയ്ക്കിടെ എടുക്കാൻ പറയുമായിരുന്നു..... പിന്നെ പിന്നെ അത് കുറഞ്ഞു...... കുറെ യായി പറയാറേ യില്ല .... ഇപ്പൊ...... നീ യും നീലാംബരിയും പോകുന്നത് അത്ര വിഷമം ആയത് കൊണ്ടാവും..... കവി അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിൽ ഒന്ന് തലോടി.... അവളും ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും കവിയെ ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു...... അഭിയുടെ ഉള്ള് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പും പോലെ തോന്നിയവന്.... ഏട്ടത്തിയുടെ കൈകളെക്കാൾ അവൾ പാകമായ മറ്റൊരു കയ്യില്ലേന്ന് അവന് തോന്നി... ഏട്ടൻ ഇത്ര വലിയ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടും ഏട്ടത്തിയെ പോലൊരു ഭാര്യ യെ ദൈവം എന്തിനു കൊടുത്തു എന്നതിനുള്ള ഉത്തരമാണ് കൺ മുമ്പിൽ കാണുന്നത്..... ആനന്ദി ക്ക് വേണ്ടി വിധി കാത്തു വെച്ചതാണ്..... അഭി....... ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞോട്ടെ ഞാൻ..... മുന്പും നിന്നോടിത് പോലെ പറഞ്ഞു പിടിച്ചു വാങ്ങിയതാ ഞാനിവളെ..... എപ്പോഴും ഏട്ടത്തി ഓരോന്ന് ആവശ്യ പ്പെടുന്നുണ്ടെന്നോർത്ത് നിനക്ക് പരിഭവം തോന്നുമോ..... പുറത്തേക്ക് നടന്ന കവി ഒന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് പിറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞത് ചോദിച്ചതും അഭിയവളെ നോക്കി..... അന്നാ പറഞ്ഞു വാങ്ങിയതിൽ ഞാനേറെ സംതൃപ്തനാണ്..... അത് വലിയൊരു ശെരിയായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണല്ലോ ഈ കയ്യിൽ.... ഏട്ടത്തി എന്താണെങ്കിലും പറഞ്ഞോളൂ.... അഭിയത് പറഞ്ഞതും കവിയുടെ ഉള്ളിലൊരു കുളിര് നിറഞ്ഞു..... മറ്റൊന്നുമല്ല..... നീലാംബരി ... അവള് നല്ല കുട്ടിയാ... കവി പറഞ്ഞതും അവന്റെ മുഖമൊരു നിമിഷം മാറി പോയി..... എല്ലാവരെയും സ്നേഹിക്കാനറിയുന്ന നല്ലൊരു കുട്ടി...... അവളെ കൂടെ കൂട്ടാൻ നിന്റെ മുമ്പിൽ തടസ്സങ്ങളതുമില്ലെങ്കിൽ കൂടി നീ സ്വയം നിന്നേ പുറകോട്ട് വലിക്കുകയാണ്...... അത് നിനക്കു ഖേദം മാത്രമേ സമ്മാനിക്കൂ..... മാത്രവുമല്ല ഇപ്പൊ നീ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയാൽ അവളെ തിരികെ കിട്ടുക പിന്നീടെളുപ്പമായി യെന്ന് വരില്ല..... അത് കൊണ്ട് ഒന്ന് കൂടി ആലോചിച് തീരുമാനിക്കുക...... കവിയതും കൂടി പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ അഭി തലക്ക് കൈ വെച്ച് കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു..... എല്ലാവരും അവളെ കുറിച്ചാണ് ചിന്തിക്കുന്നതും പറയുന്നതും.... തന്റെ ഹൃദയവും അങ്ങനെ തന്നെയല്ലേ.... അവനാകെ ആശയ കുഴപ്പത്തിലാണെങ്കിൽ കൂടി ഇത്ര പെട്ടെന്ന് കണ്ടൊരുവളെ അംഗീകരിക്കാൻ മനസ്സിനൊരു വിമ്മിഷ്ടം... അതേ സമയം അവളുടെ കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾക്കോരോന്നിനും ഏറെ ഭംഗിയുണ്ട് താനും......... (തുടരും) #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ

Part 73 ഒരു നിമിഷം അദ്ദേഹം എന്താണ് ചോദിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ അവൻ ഒന്ന് സംശയിച്ചു എങ്കിലും അടുത്ത നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ ഏത് ഒക്കെ വഴി സഞ്ചരിച്ച് കാണും എന്ന് ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവന്റെ അധരത്തിൽ ചെറു ചിരി വിരിഞ്ഞു. പല അർത്ഥങ്ങളും നിറച്ചൊരു ചിരി..........!!!!!!! " നമ്മുക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയാലോ....? " : അടുക്കളയിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണൻ ചോദിച്ചു. ഗൗരി കേൾക്കാതെ ഇരിക്കാൻ ആണ് കണ്ണൻ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത് എന്ന് മനസ്സിലായി എങ്കിലും എന്ത് കൊണ്ടോ അതാണ് നല്ലതെന്ന് തോന്നിയതും അദ്ദേഹം മെല്ലെ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു. അത് കണ്ടതും ഒരിക്കൽ കൂടി അടുക്കളയിലേക്കും അദ്ദേഹത്തെയും നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. " ഇനി പറ എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം....? എന്തിനാ നിനക്ക് ഗൗരിയെ പോലെ ഒരു പാവം പെണ്ണിനെ....? നീ എന്താണെന്നും ആരാണെന്നും ഒക്കെ ഈ നാട്ടിലുള്ള ഗൗരി ഉൾപ്പെടുന്ന എല്ലാവർക്കും അറിയാം. പിന്നെയും എന്തിനാ നീ ഇങ്ങനെ അഭിനയിക്കുന്നെ...? " : ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ സംശയം ഒക്കെ ഒരു രോഷത്തോടെ അദ്ദേഹം അവനോട് ചോദിച്ചു. " ജീവിതമേ ഒരു അഭിനയം അല്ലെ മാഷേ. " : അത്രയും മാത്രം പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൻ അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി. കണ്ണൻ തന്നെ കളിയാക്കുവാണോ എന്ന ഭാവത്തിൽ മാഷ് അവനെ ചെറഞ്ഞ് നോക്കി. " ഞാൻ മാഷിനെ കളിയാക്കിയതല്ല ഒരു സത്യം പറഞ്ഞെന്നേ ഉള്ളു. പിന്നെ ഞാൻ എന്താണെന്നും ആരാണെന്നും എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെയല്ലേ അവളുടെ തന്ത എന്ന് പറയുന്ന വെക്തി അവളെ എന്റെ കയ്യിലേക്ക് ഏൽപ്പിച്ചത്. അപ്പൊ എന്റെ സ്വഭാവ ശുദ്ധിയോ മറ്റോ അളക്കാനോ എന്നെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചക്കനോ ഒന്നും ആരും നിന്നില്ലല്ലോ. അപ്പൊ അയാൾക്ക് സ്വന്തം മകളെക്കാൾ വലുത് എന്റെ കയ്യിലെ പണം ആയിരുന്നു. അതും ഞാൻ അയാളോട് അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞതല്ല, ഗൗരിയെ കെട്ടാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഇങ്ങോട്ട് പണം ചോദിച്ചതാ. അയാൾക്ക് പണം നൽകിയാൽ മാത്രമേ അവളെ എനിക്ക് തരൂ അത്രേ അല്ലെങ്കിൽ അവളെ കൊടുക്കാൻ വേറെ കൂട്ടരുണ്ട് അവർക്ക് കൊടുക്കും അത്രേ. " : ഗൗരിയുടെ കാര്യം സതീശനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ നൽകിയ മറുപടി ഓർത്ത് പല്ല് കടിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും മാഷിന്റെ മുഖവും വല്ലാതെ ആയി. ഒരു കണക്കിന് നോക്കിയാൽ ഇവിടെ കണ്ണനെക്കാളും തെറ്റ് ചെയ്തത് സതീശൻ തന്നെയാണ്. 'സ്വന്തം മകളെ പണത്തിന് വിട്ടിരിക്കുന്നു' അയാളെ കുറിച്ച് ഓർത്തതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ വെറുപ്പ് നിറഞ്ഞു. " പിന്നെ അഭിനയിക്കുന്ന കാര്യം, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മാഷേ ജീവിതമേ ഒരു അഭിനയം ആണ്. ചില നേരങ്ങളിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് നേടാൻ വേണ്ടി നമ്മൾ നല്ലൊരു അഭിനേതാവിന്റെ കുപ്പായം അണിയേണ്ടി വന്നെന്ന് വരും " : കൈ രണ്ടും മാറിൽ പിണച്ച് കെട്ടി കൊണ്ട് അവൻ മറ്റെങ്ങോ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അവൻ പറഞ്ഞതിന്റെ പൊരുൾ മനസ്സിലാകാതെ മാഷ് അവനെ ഉറ്റ് നോക്കി. ഇതേ സമയം അടുക്കള ജനാലയിലൂടെ ഗൗരിയും നോക്കി കാണുവായിരുന്നു പുറത്ത് നിന്ന് സംസാരിക്കുവരെ. അവരുടെ മുഖഭാവത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലായി കാര്യ ഗൗരവം ഉള്ള കാര്യം ആണ് രണ്ട് പേർക്കും ഇടയിലുള്ള ചർച്ച എന്ന്. തനിക്ക് ഇന്ന് ഈ ലോകത്ത് അത്രയും വേണ്ടപ്പെട്ട രണ്ട് വ്യക്തികൾ അത് ഓർത്തതെ ഒരു ചിരിയോടെ ഒരിക്കൽ കൂടി അവരെ നോക്കി കൊണ്ട് അവളുടെ പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " പിന്നെ മാഷിന് വേണ്ട ഉത്തരം, ഒരിക്കലും അവളെ വേദനിപ്പിക്കാനോ, ഉപദ്രവിക്കാനോ, പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കാനോ, ഇനി മറ്റ് വല്ല ഉദ്ദേശത്തിനോ അല്ല അവളെ കൂടെ കൂട്ടിയത്, ആഗ്രഹിച്ചിട്ട് തന്നെയാ. അത് ആദ്യത്തെ ഒരു ആവേശം കഴിയുമ്പോൾ ഇല്ലാതെ ആകുന്നതും അല്ല എന്റെ അവസാന ശ്വാസം വരെ അത് അങ്ങനെ തന്നെ ഉണ്ടാകും. " : അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണ് അടുക്കള വശത്ത് ആയിരുന്നു. മാഷും ഒരു നിമിഷം അവൻ പറഞ്ഞത് കണ്ണ് എടുക്കാതെ നോക്കി നിന്നു. പറഞ്ഞത് മുഴുവനും തള്ളാനും കൊള്ളാനും കഴിയാത്ത അവസ്ഥ. എങ്കിലും അത്രയും നേരം വീർപ്പ് മുട്ടി നിന്ന മനസ്സിന് അല്പം ആശ്വാസം കിട്ടിയത് പോലെ തോന്നി അദ്ദേഹത്തിന്. " പക്ഷെ അവിടെയും നീ മറന്ന അല്ലെങ്കിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുക്കാഞ്ഞ മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടല്ലോ.... ഗൗരി... നീ ആഗ്രഹിച്ച് നേടിയത് ആണെങ്കിലും അവളുടെ സമ്മതമോ അഭിപ്രായമോ തിരക്കിയോ...? " : അവനെ തന്നെ ഉറ്റ് നോക്കി കൊണ്ട് മാഷ് ചോദിച്ചു. " അവളുടെ അഭിപ്രായം ചോദിച്ചായിരുന്നു എങ്കിൽ അവൾ സമ്മതിക്കുമായിരുന്നോ...? " : അതിന് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി ചുണ്ട് കൊട്ടി കൊണ്ട് മറു ചോദ്യം ചോദിച്ചു. " അപ്പൊ നിനക്ക് അറിയാം അവൾ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു ബന്ധത്തിന് സമ്മതം പറയില്ല എന്ന്... എന്നിട്ടും എന്തിന് വേണ്ടിയ..... " : അദ്ദേഹം പാതിക്ക് നിർത്തി കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. " ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി തന്നെയാ..... അവളോട് സംസാരിക്കാൻ വേണ്ടി കല്യാണം ഉറപ്പിച്ച സമയത്ത് ഞാൻ അവളോട് സംസാരിക്കാൻ പോയതായിരുന്നു പക്ഷെ അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച മരിക്കാൻ ആയി കത്രികയും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നവളെ ആണ്. അതിൽ പിന്നെ ഇനി സംസാരിച്ചിട്ടും വലിയ കാര്യം ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ എന്തിന് അവൾ ആത്മഹത്യക്ക് ശ്രമിച്ചു അവളുടെ വീട്ടുകാർ അല്ലെ അവൾക്കും പറയാമല്ലോ കല്യാണത്തിന് താല്പര്യം ഇല്ല എന്ന്... എന്ത് കൊണ്ട് അവൾ അത് പറഞ്ഞില്ല...? കാരണം അവൾക്ക് അത് പറയാനുള്ള വില അവിടെ ഇല്ല. അത് തന്നെയാണ് അവളെ തന്നെ ഒപ്പം കൂട്ടാൻ ഉള്ള കാരണവും നാളെ എന്റെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റൊരാൾ ആയിരുന്നു എങ്കിലും അയാൾ അവളെ പണത്തിനെ കെട്ടിച്ച് കൊടുക്കുമായിരുന്നുള്ളു അല്ല വിളിക്കുമായിരുന്നുള്ളു. ഞാൻ അവളോടൊപ്പം ഒരു ജീവിതം ആഗ്രഹിച്ച് തന്നെയാണ് അവളെ കൂടെ കൂട്ടിയത്. ഇനി നാളെ വരാൻ പോകുന്ന ആൾ എന്ത് ഉദ്ദേശത്തിലായിരിക്കും അവളെ വേണം എന്ന് പറയുന്നത്....? അങ്ങനെ ഒരുത്തനും വിട്ട് കൊടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല എനിക്ക് അവളെ. അത് എന്നാൽ പണം കൊടുത്ത് ഒരു വസ്തു വാങ്ങുന്ന പോലെ ആയിപ്പോയി എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം പക്ഷെ എനിക്ക് മുന്നിൽ വേറെ വഴി ഇല്ലായിരുന്നു. മാന്യമായി ചോദിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ തന്ത തന്നെ അല്ലെ മകളെ പണം നൽകിയാലേ കെട്ടിച്ച് തരൂ എന്ന് പറഞ്ഞത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെയാ നാല് ആൾ കാണുന്ന വിധം അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടി, എന്നിൽ അവൾക്കും അവളിൽ എനിക്കും ഉള്ള അവകാശം ഉറപ്പിച്ചത്. " : കടുപ്പം നിറഞ്ഞ അവന്റെ സ്വരം അവസാനം ആയപ്പോഴേക്കും നല്ല ദൃഡത ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒക്കെ കേട്ട് കഴിഞ്ഞതും മനസ്സിൽ മഞ്ഞ് വീണ സുഖം തോന്നി മാഷിന്. എവിടെ ഒക്കെയോ കണ്ണൻ പറഞ്ഞതിലെ ആത്മാർത്ഥത അദ്ദേഹത്തിനും മനസ്സിലായിരുന്നു. വീണ്ടും അവർക്ക് ഇടയിൽ മൗനം മാത്രം തളം കെട്ടി നിന്നു. " ഞാൻ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിച്ചത് നിനക്ക് ഇഷ്ടമായി കാണില്ല എന്ന് എനിക്ക് അറിയാം പക്ഷെ എന്റെ ഉള്ളിലെ ആവലാതി കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്. മക്കളോ കുടുംബവോ ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് ഗൗരി എന്റെ സ്വന്തം മകളെ പോലെ ആണ് അല്ല സ്വന്തം മകൾ തന്നെയാണ്. അവളുടെ മൂന്നത്തെ വയസ്സ് മുതൽ കണ്ട് തുടങ്ങിയതാണ് അവളെ ഞാൻ അന്ന് മുതൽ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനി എന്നതിൽ ഉപരി ഒരു മകളോട് എന്ന വാത്സല്യം ആണ് എന്നിൽ മുന്നിട്ട് നിന്നത്. അത് കൊണ്ട് ഇന്ന് വരെ അവൾക്ക് എന്തും നല്ലത് വരണം എന്ന് മാത്രമേ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുമുള്ളു. അതും ഒരു പാവം ആണ് ആരെയും ദ്രോഹിക്കാനോ, വെറുക്കനോ, എതിർത്ത് പറയാനോ ഒന്നും അറിയാത്ത ഒരു പാവം പെണ്ണ്. വീട്ടിലെ എന്തെങ്കിലും സങ്കടം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോടോ ഭാവഗാവാനോടോ പരാതി പോലെ വന്ന് പറയും. പുറം ലോകം ഒന്നും അറിയാത്ത പാവം പെണ്ണ്. നിങ്ങളുടെ കാര്യം പോലും ഇന്നലെ ഞാൻ തിരിച്ച് എത്തിയപ്പോഴാണ് ഞാൻ അറിയുന്നത്, ഞാൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ഒരിക്കലും ഇത് നടക്കാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കിലായിരുന്നു, ഞാൻ എന്ന് അല്ല മക്കളെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു അച്ഛനും ഇതിന് സമ്മതം പറയില്ല. " : അവസാനം പറഞ്ഞ് നിർത്തുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ സതീശനോടുള്ള വെറുപ്പ് ആയിരുന്നു നിറഞ്ഞ് നിന്നത്. " അറിയാം മാഷേ... എനിക്ക് മനസ്സിലാകും മാഷിനെ... മാഷിന് ഗൗരിയോട് ഉള്ള വാത്സല്യവും സ്നേഹവുമാണ് എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ ഉള്ള കാരണവും എന്നൊക്കെ എനിക്ക് അറിയാം. ഇതിലും വലിയ പൊട്ടി തെറി പ്രദീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അന്ന് ഞാൻ അവളുടെ തന്ത എന്ന വ്യക്തിയെ കാണാൻ പോയതും. എതിർത്ത് നിന്നാലും എന്റെ ആവിശ്യം പറയണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തിൽ തന്നെയാണ് പോയത് പക്ഷെ അവിടുന്ന് വന്ന പ്രതികാരം ആണ് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്. ഒരു സമാധാനം എന്തെന്നാൽ അങ്ങനെ വല്ലവർക്കും കൊടുക്കുന്നതിന് മുന്നേ തന്നെ എന്റെ കയ്യിൽ എത്തിയില്ലേ എന്ന. അല്ലെങ്കിലും ഗൗരി നന്ദ എന്ന പെൺ കുട്ടി എനിക്ക് ഉള്ളത് തന്നെയാ മാഷേ. " : എന്തോ ഓർമയിൽ കണ്ണൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി. അത്രയും നേരം കേട്ട് നിന്നെങ്കിലും അവസാനം പറഞ്ഞത് കേട്ടതും ഒരു സംശയത്തോടെ അദ്ദേഹം അവനെ നോക്കി എങ്കിലും അവന്റെ ശ്രദ്ധ മറ്റെവിടെയോ ആണെന്ന് കണ്ടതും പിന്നെ അത് വിട്ടു. " നാട്ടുകാർ പക്ഷെ നിങ്ങളെ കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒന്നും അല്ല പറഞ്ഞ് നടക്കുന്നത്. ഇന്ന് ഞാൻ രാവിലെ കവലയിൽ കഴിക്കാൻ കയറിയപ്പോഴും പലരും പലതും പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... " : മാഷ് ഒരു വല്ലായിമയോടെ പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവനെ നോക്കി. " അറിയാം... അത് ആരാണ് പറഞ്ഞ് ഉണ്ടാക്കിയതെന്നും അറിയാം. പക്ഷെ സത്യം അധിക നാൾ മറച്ച് വെക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ. എന്തായാലും മാഷ് ഇതൊന്നും അവളോട് പറയാൻ നിൽക്കണ്ട, അറിയുമ്പോൾ അറിയട്ടെ " : അത് മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ മറുപടി. " നീ വേറെ നല്ലൊരു ജോലി നോക്കിക്കൂടെ, ഇനിയും തല്ലും പിടിയും ആയിട്ട് നടക്കാൻ ആണോ ഉദ്ദേശം, ഇപ്പോൾ നീ ഒറ്റക്കല്ല എന്ന് ഓർമ്മ വേണം നീ ചെയ്യുന്നതിന് അനുഭവിക്കുന്നത് ഗൗരിയും കൂടി ആണെന്ന് ഓർമ വേണം. നല്ലൊരു ജീവിതം വേണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇങ്ങനെ തന്നെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ ആണോ തീരുമാനം. " : അവന്റെ തല്ല് കൊള്ളിത്തരത്തെ കുറിച്ച് ഒക്കെ സംസാരിക്കാൻ മാഷിന് അല്പം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഗൗരിയെ ഓർത്തും പിന്നെ ഇത്രയും നേരം ഉള്ള അവന്റെ ശാന്തതയും ഓർത്താണ് അദ്ദേഹം അത് പറഞ്ഞത്. തുടരും........ #💞 പ്രണയകഥകൾ #love #പ്രണയം #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ