माझे वडील त्यांच्या लहानपणीच्या आठवणी सांगत होते. त्यातील एक किस्सा खूपच रंजक होता. ते म्हणाले, १९८० च्या दशकात आम्ही शाळेत होतो. त्या काळात दूरदर्शन हेच एकमेव टीव्ही चॅनेल होते. रविवारी एक इंग्रजी विज्ञानकथांवर आधारित मालिका लागायची. तिचे नाव आज नेमके आठवत नाही, पण आम्ही तिला 'स्टार स्ट्रीक' म्हणून ओळखायचो. इंग्रजीचे ज्ञान फारसे नव्हते. पाचवीपासून ABCD शिकायला सुरुवात व्हायची. अमेरिकन इंग्रजी तर दूरची गोष्ट. तरीही आम्ही शेजाऱ्यांच्या घरी जाऊन ती मालिका आवर्जून पाहायचो, कारण दूरदर्शनला पर्याय नव्हता. पुढे ते सांगू लागले, त्या मालिकेत काही अंतराळवीर नवीन जगांचा शोध घेण्यासाठी अंतराळयानातून प्रवास करत असत. पण त्याहून जास्त आश्चर्य वाटायचे ते त्यात दाखवलेल्या दोन उपकरणांचे. त्यापैकी एक म्हणजे हातात धरायचे छोटे उपकरण. आज आपण त्याला मोबाईल फोन म्हणतो. त्या काळी असे काही वास्तवात येईल याची कल्पनाही नव्हती. पण आज ते आपल्या दैनंदिन आयुष्याचा अविभाज्य भाग बनले आहे. दुसरे उपकरण होते 'ट्रॅव्हल मशीन'. एका गोलाकार प्लॅटफॉर्मवर उभे राहायचे आणि डोक्यावर असलेल्या दिव्यांच्या साहाय्याने व्यक्ती हळूहळू अदृश्य व्हायची. काही क्षणांत ती व्यक्ती दुसऱ्या ठिकाणी असलेल्या अशाच मशीनखाली प्रकट व्हायची. ना वाहन, ना रस्ता, ना प्रवासाचा वेळ. वडील हसत म्हणाले, "जेव्हा पहिल्यांदा मोबाईल फोन पाहिला, तेव्हा त्या मालिकेची आठवण झाली. वाटले, मोबाईलसारखी कल्पना खरी झाली तर हे ट्रॅव्हल मशीनही एक दिवस नक्कीच वास्तवात येईल. जर असा शोध लागला तर जगच बदलून जाईल. कार, बस, ट्रेन, विमान यांची गरज उरणार नाही. इंधनाचा वापर कमी होईल, प्रदूषण कमी होईल. घरातून थेट ऑफिस आणि ऑफिसमधून थेट घरी जाता येईल. मुंबईच्या लोकल ट्रेनमधील गर्दीही इतिहासजमा होईल." आणि शेवटी ते नेहमीप्रमाणे एक आशावादी वाक्य बोलले "मोबाईल फोनचे स्वप्न सत्यात उतरले, तर कदाचित ट्रॅव्हल मशीनचेही उतरेल. तो दिवस लवकर यावा, एवढीच इच्छा." #1️⃣महाराष्ट्र अपडेट्स #👌हृदयस्पर्शी फोटो #👌प्रेरणादायी स्टेट्स #😏मतलबी दुनिया #🔴आजचे ताजे अपडेट्स📰