இந்திய அரசியலில் நீண்ட காலம் ஆதிக்கம் செலுத்திய காங்கிரஸ் கட்சிக்கும், உலகெங்கும் வாழும் தமிழர்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு என்பது வெறும் அதிகாரப் போட்டி அல்ல; அது உணர்வுப்பூர்வமான காயங்களின் வெளிப்பாடு.
குறிப்பாக ஈழத்தமிழர் விவகாரத்தில் காங்கிரஸ் எடுத்த முடிவுகள் இன்றுவரை அக்கட்சியைத் தமிழக மண்ணில் காலூன்ற விடாமல் தடுத்து வருகின்றன.
தமிழர்கள் காங்கிரசை மிகக் கடுமையாக எதிர்க்க முதல் மற்றும் முக்கிய காரணம் 2009-ம் ஆண்டு இலங்கையில் நடந்த இறுதிக்கட்டப் போர்.
முள்ளிவாய்க்காலில் பல்லாயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் கொன்று குவிக்கப்பட்டபோது, இந்தியாவில் காங்கிரஸின் தலைமையிலான ஐக்கிய முற்போக்கு கூட்டணி ஆட்சிதான் ஆட்சியில் இருந்தது.
இலங்கை அரசுக்கு இந்தியா ரேடார் கருவிகள், உளவுத் தகவல்கள் மற்றும் ராணுவப் பயிற்சியை வழங்கியது. போர் நிறுத்தத்தைக் கொண்டுவர இந்தியா தவறியது மட்டுமல்லாமல், மறைமுகமாகப் போருக்குத் துணை நின்றது.
தமிழகமே கொந்தளித்துப் போராடியபோதும், தீக்குளிப்புகள் நடந்தபோதும் காங்கிரஸ் அரசு இலங்கை அரசுக்கு அளித்து வந்த ஆதரவை விலக்கிக் கொள்ளவில்லை.
போருக்குப் பிந்தைய காலத்திலும், இலங்கையில் தமிழர்களுக்குச் சம உரிமை பெற்றுத் தரவோ அல்லது நடந்த போர்க்குற்றங்களுக்குச் சர்வதேச விசாரணை நடத்தவோ காங்கிரஸ் அரசு ஐநா சபையில் உரிய அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை என்பது உலகளாவிய தமிழர்களின் குற்றச்சாட்டு.
1987-ம் ஆண்டு ராஜீவ் காந்தி - ஜெயவர்த்தனே ஒப்பந்தத்தின்படி இலங்கைக்கு அனுப்பப்பட்ட 'இந்திய அமைதிப்படை' தமிழர்களுக்குப் பாதுகாப்பாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டது. ஆனால், விளைவு தலைகீழாக அமைந்தது.
அமைதிப்படைக்கும் விடுதலைப் புலிகளுக்கும் இடையே போர் வெடித்தபோது, ஈழத்தமிழர்கள் பல சித்திரவதைகளுக்கும், பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கும் உள்ளானார்கள்.
தமிழர்களுக்கு அமைதி ஏற்படுத்த வந்தவர்களே தமிழர்களை அழித்தனர்" என்ற வடு தமிழர்களின் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்துவிட்டது.
வரலாற்று ரீதியாகப் பார்த்தால், 1960-களில் இந்தி திணிப்புக்கு எதிராகத் தமிழகம் போராடியபோது, அதை அடக்க காங்கிரஸ் அரசு எடுத்த கடுமையான நடவடிக்கைகள் அக்கட்சிக்கும் தமிழர்களுக்குமான இடைவெளியை அதிகப்படுத்தின.
மாநிலங்களின் உரிமைகளை விட மத்திய அரசிடமே அதிக அதிகாரம் இருக்க வேண்டும் என்ற காங்கிரஸின் நிலைப்பாடு, 'மாநில சுயாட்சி' பேசும் தமிழர்களுக்கு ஏற்புடையதாக இருக்கவில்லை.
தமிழர்களைப் பொறுத்தவரை காங்கிரஸ் என்பது வெறும் அரசியல் கட்சி மட்டுமல்ல; அது ஈழப்போரின் துயரமான பக்கங்களோடு தொடர்புடைய ஒரு வலி.
ஈழத்தமிழர் விவகாரத்தில் காங்கிரஸின் மீதான கசப்புணர்வு தமிழர்களிடையே இன்னும் மறையவில்லை.
விஜய்யின் தமிழக வெற்றிக் கழகம் (தவெக) காங்கிரசுடன் கூட்டணி அமைப்பது அல்லது ஆதரவு பெறுவது என்பது தற்போதைய அரசியல் சூழலில் ஈழத்தமிழர்களுக்குத் துரோகம் இழைத்த கட்சியுடன் விஜய் கைகோர்க்கலாமா?" என்ற விசனத்தையே தமிழர் தரப்பில் ஏற்படுத்துகிறது.
தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் காங்கிரஸ் என்பது வெறும் ஒரு தேசியக் கட்சி மட்டுமல்ல; அது தமிழினத்தின் உணர்வுகளையும், உரிமைகளையும் சிதைத்த ஒரு 'நாசகார சக்தியாகவே' தமிழ்த் தேசியப் பரப்பில் அடையாளப்படுத்தப்பட்டது.
ஈழ மண்ணில் லட்சக்கணக்கான தமிழர்கள் துடிதுடிக்கக் கொல்லப்பட்டபோது, அதற்குத் துணை நின்ற ஒரு கரத்தை, இன்று விஜய் தனது 'ஆட்சி அதிகாரம்' எனும் குறுகிய காலத் தேவைக்காகப் பற்றிக் கொண்டிருப்பது மிகவும் கவலைக்குரியது.
காங்கிரஸ் எனும் சக்தி, தான் சார்ந்திருக்கும் கூட்டணியைப் பலப்படுத்துவதை விட, காலப்போக்கில் அதைத் தன் சுயநலத்திற்காகச் சிதைப்பதிலேயே குறியாக இருக்கும் என்பதை வரலாறு பலமுறை நிரூபித்துள்ளது.
கச்சத்தீவு தாரைவார்த்து மீனவர்களின் வாழ்வாதாரத்தை அழித்தது முதல், காவிரி நீர் விவகாரத்தில் தமிழகத்தைப் புறக்கணித்தது வரை காங்கிரஸின் செயல்பாடுகள் அனைத்தும் தமிழர்களுக்கு எதிரான "நாசகாரத் தன்மை" கொண்டவை.
தற்போதுள்ள சூழலில், விஜய் முதல்வராக நீடிக்க வேண்டும் என்பதற்காக இந்தச் சக்தியுடன் கூட்டணி அமைத்திருப்பது, "ஒரு வேளை உணவிற்காகத் தன் வீட்டிற்குத் தீ வைத்தவர்களுடனேயே கைகோர்ப்பதற்குச் சமம்."
அடுத்த ஆறு மாதங்கள் விஜய் முதல்வராகப் பதவியில் இருக்கலாம்.
ஆனால், தமிழினத்தின் விரோதியாகப் பார்க்கப்படும் ஒரு சக்தியின் ஆதரவோடு அவர் அமரும் அந்த நாற்காலி, தமிழர்களின் நம்பிக்கையைச் சிதைப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், தவெக எனும் புதிய கட்சியின் எதிர்காலத்தையே நாசமாக்கும் ஒரு வரலாற்றுப் பிழையாக முடியவும் வாய்ப்புள்ளது.
தமிழகத்தின் "மாற்று அரசியல்" என்பது மக்கள் நலனை முன்னிறுத்த வேண்டுமே தவிர, ஈழத்தில் ரத்தம் சிந்திய கைகளுடன் கைகோர்த்து அதிகாரத்தை அனுபவிப்பதாக இருக்கக் கூடாது.
“எதுவாக இருந்தாலும் மிக வேகமாக மேலே சென்றால், அதே வேகத்தில் கீழே விழவும் நேரிடும்.
இயற்கையின் விதி அதுதான். #🏏எனக்கு பிடித்த கிரிக்கெட் வீரர்😍
