#ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz ਜੂਨ 1984 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ (ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ) 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਫੌਜੀ ਹਮਲੇ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ 'ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਬਲੂ ਸਟਾਰ' (Operation Blue Star) ਦਾ ਕੋਡ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕੋਈ ਅਚਾਨਕ ਚੁੱਕਿਆ ਕਦਮ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਹਮਲੇ ਦੀ ਪਲੈਨਿੰਗ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਕਈ ਮਹੀਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ​ਇਸ ਹਮਲੇ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪਹਿਲੂ ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਨ: ​1. ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਸਨਡਾਊਨ (Operation Sundown) – ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗੁਪਤ ਯੋਜਨਾ ​ਫੌਜੀ ਹਮਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਖੁਫੀਆ ਏਜੰਸੀ 'ਰਾਅ' (R&AW) ਨੇ 'ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਸਨਡਾਊਨ' ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁਪਤ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਸੀ。 ​ਨਕਲੀ ਮਾਡਲ 'ਤੇ ਅਭਿਆਸ: ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਰਸਾਵਾ ਏਅਰਫੋਰਸ ਬੇਸ 'ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਵਾਸ (ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਕੰਪਲੈਕਸ ਦੀ ਇਮਾਰਤ) ਦਾ ਇੱਕ ਹੂਬਹੂ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਦਾ ਨਕਲੀ ਮਾਡਲ (Mock-up) ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ​ਕਮਾਂਡੋ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ: 'ਸਪੈਸ਼ਲ ਗਰੁੱਪ' (SG) ਦੇ ਲਗਭਗ 200 ਕਮਾਂਡੋਆਂ ਨੂੰ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਹੈਲੀਕਾਪਟਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਉੱਥੇ ਉਤਰ ਕੇ ਸਨਤ ਜਰਨੈਲ ਸਿੰਘ ਭਿੰਡਰਾਂਵਾਲਾ ਨੂੰ ਅਗਵਾ (Abduct) ਕਰਨ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਡਰੋਂ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇੰਦਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 1984 ਵਿੱਚ ਇਸ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਫੌਜੀ ਹਮਲੇ ਦੀ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

#ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੀ.ਬੀ.ਆਈ. ਦੀ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਅਦਾਲਤੀ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕਈ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਝੂਠੇ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ!! ✍️⚔️🫡🪯🙏

#Meri_soch_mere_laffz #ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 ਭਾਈ ਜਸਵੰਤ ਸਿੰਘ ਖਾਲੜਾ ਸਾਬ ਜੀ ਤੇ ਬੀਬੀ ਪ੍ਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਖਾਲੜਾ ਜੀ ਦੇ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਦੀ ਯਾਦਗਾਰ ਸੰਗਤਾਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨ ਦਾ ਮਤਲਬ,,,1981 ,, ਦੇ ਵੇਲੇ ਬਿੱਲਕੁਲ ਸਾਦੇ ਬਿਨਾਂ ਚਮਕ ਦਮਕ ਤੋਂ ਪਰੇ ਦਾ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਭਰਦਾ ਹੈ,, ਉਸ ਵਕਤ ਨਾ ਕਪੜਿਆਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਫੈਸ਼ਨ ਤੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਮੁਕਾਬਲਾ ਸੀ। ਵਾਧੂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮਠਿਆਈਆਂ ਤੇ ਪੈਲਸਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਾਂ ਦਾ ਦੌਰ ਅਜੇ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਸੀ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਸਾਦਗੀ ਤੇ ਭਾਈਚਾਰਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਧੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ,, ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਲ ਦੌਰ ਸੀ। ਹਰ ਰਿਸਤੇ ਨੂੰ ਸਾਂਭ ਕੇ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਹਰ ਸ਼ਰਤ ਕਬੂਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ,, ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਦੋਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸਤ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੀ ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਹਰ ਰਿਸ਼ਤਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਿੰਡ ਦੇ ਹਰ ਮੁਹਤਬਰ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।ਹੈ ਬੰਦੇ ਤੇ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸਿਰ ਪੱਗ ਜਾ ਪਟਕਾ ਉਸਦੀ ਟੌਹਰ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਰਿਬਨ ਕਟਵਾਉਣ ਲੱਗਿਆ ਸਾਰੀ ਲੜਕਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਚੂੰਨੀ ਦਾ ਪਰਦਾ ਉਸਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗਹਿਣਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸਦੀ ਸਾਦਗੀ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਸੀ,, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਬਜੁਰਗਾਂ ਦੀ ਹੀ ਸਰਦਾਰੀ ਨੂੰ,, ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ, ਦਾ ਦਰਜ਼ਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਹਰ ਬਜੁਰਗ ਦਾ ਪੂਰੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾ ਸਤਕਾਰ ਤੇ ਇੱਕ ਅਹਿਮ ਰੁੱਤਬਾ ਹੁੰਦਾਂ ਸੀ,, ਕੁੱਲ ਮਿਲਾਕੇ ਓਹ ਦਿਨ ਗਏ,, ਤੇ ਅੱਜ ਆ ਵਕਤ ਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਵੀ ਨਹੀ ਸੀ,, ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਜੀ ਸਭ ਦਾ ਭਲਾ ਕਰੀ!!✍️🫡🪯🙏

#ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz ਖਾੜਕੂ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਦੀ ਜ਼ਮੀਰ ਜਾਗਦੀ ਸੀ ਜਾਂ ਉਹ ਖਾੜਕੂਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਅਤੇ ਸੀਆਰਪੀਐਫ (CRPF) ਅਜਿਹੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਗੱਦਾਰ ਮੰਨਦੀ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੇ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਪਰਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਘਟਨਾਵਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਨ:ਸਖਤ ਤਸ਼ੱਦਦ (Torture): ਸ਼ੱਕ ਪੈਣ 'ਤੇ ਹੀ ਅਜਿਹੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਕੇ ਗੁਪਤ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਤਸੀਹੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਖਾੜਕੂਆਂ ਬਾਰੇ ਸਾਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਸਕਣ।ਝੂਠੇ ਮੁਕਾਬਲੇ (Fake Encounters): ਬਹੁਤੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ‘ਦੇਸ਼ ਧ੍ਰੋਹੀ’ ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠੇ ਪੁਲਿਸ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।ਕਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ: ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ 'ਟਾਡਾ' (TADA) ਵਰਗੇ ਸਖ਼ਤ ਕਾਲੇ ਕਾਨੂੰਨ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਬਰਖ਼ਾਸਤ ਕਰਕੇ ਜੇਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।ਪਰਿਵਾਰਾਂ 'ਤੇ ਜ਼ੁਲਮ: ਸਿਰਫ਼ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਤੰਗ-ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਜ਼ਾਇਜ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।ਜਿਹੜੇ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਖਾੜਕੂਆਂ ਦੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਜਾਂ ਗੁਪਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਵਿਭਾਗ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਕਰੜੀ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸੀਆਰਪੀਐਫ (CRPF) ਅਤੇ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਉੱਚ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਖ਼ਤ ਅਤੇ ਕਠੋਰ ਕਦਮ ਚੁੱਕੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ!! ✍️💫⚔️🪯🙏

#ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz 🚨 “QAUMI SHAHEED” ~ Bhai Jaswant Singh Khalra Austria, 1995 — ਆਜ਼ਾਦੀ ਹੀ ਹੱਲ ਆ

#ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz ਪੰਜਾਬੀ ਹਿੰਦੂ-ਗੁਲਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ ਖਤਰੀ।ਸੂਬੇ ਸਰਹਂਦ ਨੇ ਇੰਨਾ ਸਮੇਤ 22 ਤੋ ਵੱਧ ਪੰਜਾਬੀ ਹਿੰਦੂਆ ਦਾ ਫਰਜ਼ੀ ਏਨਕਾਂਊਟਰ ਕੀਤਾ।ਦੋ ਮਾਮਲਿਆ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂ ਸਜਾ ਭੀ ਹੋਈ। ਗੈਰਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲੁਧਿਆਣੇ ਦੀ ਇਕ ਸ਼ਿਵਸੇਨਾ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰਧਾਨਾ ਵੱਲੋ ਸੂਬੇ ਨੂ “”ਹਿੰਦੂ ਕੌਮ ਦਾ ਹੀਰਾ”” ਐਲਾਨਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਇੰਨਾ ਨੂ ਹਿੰਦੂਆ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੁਂਦਾ ਤੇ ਏਹ ਲੋਗ ਹਿੰਦੂਆ ਦੇ ਫਰਜੀ ਏਨਕਾਂਊਟਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆ ਨੂ “ਕੌਮ ਦਾ ਹੀਰਾ ਨਾ ਕਹਿੰਦੇ।ਏਹ ਲੋਕ ਹਿੰਦੂਆ ਦੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਨੂ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਨਫਰਤ ਫੈਲਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤ ਰਹੇ ਹਨ,ਜਿਸਦਾ ਮੈ ਆਖਿਰੀ ਸਾਹ ਤਕ ਵਿਰੋਧ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈ ਗੁਲਸ਼ਨ ਕੁਮਾਰ ਜੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨਾ ਦਾ ਦੁਖ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ🙏 ਪੰਜਾਬੀ ਹਿੰਦੂਆ ਤੇ ਹੋਏ ਸਰਕਾਰੀ ਤਸਦੱਤ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗਾ। ਖਾਲੜਾ ਸਾਬ ਨੇ ਭੀ ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਕੇ ਖਾਲੜਾ ਸਾਬ ਹਿੰਦੂਆਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਬੋਲੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਚਪੇੜ ਹੈ ਇਹ

#Meri_soch_mere_laffz #ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 ਇਹ ਬਿਆਨ ਖਾਲੜਾ ਸਾਹਬ ਦਾ ਸੀ

#ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 #Meri_soch_mere_laffz ਕੁਰਸੀਆਂ ਤੇ ਬੈਠੇ ਚਾਰ ਮਨੁੱਖ..ਮਗਰਲੀ ਕਤਾਰ ਬੇ-ਪਛਾਣ..ਮਨ ਅੰਦਾਜੇ ਜਿਹੇ ਲੌਣ ਲੱਗਦਾ..ਫੋਟੋ ਭਲਾ ਕਦੋਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ..? ਪੱਕਾ ਵੀਹ ਅਗਸਤ ਉੱਨੀ ਸੌ ਪਚਾਸੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਹੀ ਹੈ..ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੋਰ..ਕਿਸੇ ਵਕਤੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ ਨਜਰ ਆ ਰਹੇ ਇਹ ਭਲੇ ਮਾਣਸ ਅੱਜ ਹੈਣ ਕਿਥੇ..? ਇਤਿਹਾਸ ਚੇਤਿਆਂ ਖ਼ਵਾਬਾਂ ਜਿਕਰਾਂ ਅਤੇ ਫਿਕਰਾਂ ਵਿਚ..ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਨਹੀਂ..ਸਭ ਵਰਕੇ ਖਾਲੀ..! ਕਰਨਲ ਓਂਕਾਰ ਸਿੰਘ ਗੁਰਾਇਆ ਦੱਸਦੇ ਛੇ ਜੂਨ ਚੁਰਾਸੀ ਨੂੰ ਅਕਾਲ ਰੈਸਟ ਹਾਊਸ ਵਿਚੋਂ ਨਿੱਕਲ ਬਖ੍ਤਰਬੰਦ ਗੱਡੀ ਵਿਚ ਬੈਠਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਕਾਲ ਤਖ਼ਤ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੇ..ਉਹ ਹੈ ਕੇ ਮੁੱਕ ਗਿਆ..? ਝੂਠ ਨੂੰ ਖੁਦ ਦੇ ਬਚ ਜਾਣ ਨਾਲੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਿਧਰੇ ਵੱਧ ਸੀ ਕੇ ਸੱਚ ਕਿਧਰੇ ਜਿਉਂਦਾ ਨਾ ਬਚ ਜਾਵੇ..! ਖੈਰ ਅੱਜ ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਦਹਾਕੇ ਮਗਰੋਂ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਿਤਾਰਾ ਸੰਗਤ ਖੁਦ-ਬਖ਼ੁਦ ਆਪ ਕਰ ਸਕਦੀ ਕੇ ਰੂਹਾਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਕੌਣ ਮੁੱਕਿਆ ਤੇ ਕੌਣ ਧਰੂ ਤਾਰਾ ਬਣ ਦਿਲਾਂ ਵਿਚ ਜਿਉਂਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ..! ਹਮਸੇ ਸੰਭਾਲੇ ਨਾ ਗਏ ਫਿਰ ਕਹਿਕਹੋਂ ਕੇ ਦੌਰ..ਮਿਥ ਕੇ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦੇ ਗਯਾ ਥਾ ਵੋ ਕੋਈ ਔਰ..ਜਿੰਦਾ ਰਹੀਂ ਥੀ ਹਸਰਤੇ ਕੁਰਸੀ ਕੇ ਖੁਆਬ ਕੀ..ਹਮਨੇ ਗਿਰਵੀ ਰੱਖ ਦੀ ਫੇਰ ਕਿਸਮਤ ਪੰਜਾਬ ਕੀ

#Meri_soch_mere_laffz #ਪੰਜਾਬ 1947 ਤੋਂ 1984 ਜਦੋਂ ਬਾਬਾ ਬੰਦਾ ਸਿੰਘ ਬਹਾਦੁਰ ਜੀ ਗੁਰਦਾਸ ਨੰਗਲ ਤੋਂ ਫੜ੍ਹ ਲਏ ਗਏ ਤੇ ਕੈਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਓਦੋਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿਚ ਫ਼ਰੁਖ਼ਸੀਅਰ ਨੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, ''ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚ ਇਕ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਨਾਮ ਦਾ ਸਿੱਖ ਹੈ ਜੋ ਬਹੁਤ ਬਹਾਦਰ ਸੁਣੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੈ।'' ਇਸ ਉਤੇ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਤੁਰਤ ਬੋਲਿਆ, ''ਮੈਂ ਹਾਂ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ, ਅਪਣੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦਾ ਨਿਮਾਣਾ ਸੇਵਕ।'' ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਮੈਂ ਸੁਣਿਐ, ਤੂੰ ਤਾਂ ਬੜਾ ਬਹਾਦਰ ਆਦਮੀ ਸੀ, ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਪਾਸੋਂ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।'' ਇਹ ਸੁਣ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਨੇ ਲਲਕਾਰਿਆ, ''ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਖੁਲ੍ਹਵਾ ਦੇਵੇਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੁਣੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮੂਨਾ ਵਿਖਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।'' ਅਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਗ਼ਰੂਰ ਵਿਚ ਅੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਨੇ ਬੇੜੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਕੁੱਝ ਬੇੜੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ ਤਾਂ ਅਪਣੀਆਂ ਹੱਥਕੜੀਆਂ ਨਾਲ ਹੀ ਬਾਜ਼ ਸਿੰਘ ਨੇ ਪਾਸ ਖੜੇ 2-3 ਮੁਗ਼ਲ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿਤਾ। ਫਿਰ ਇਕ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਤਲਵਾਹ ਖੋਹ ਕੇ ਫ਼ਰੁਖ਼ਸੀਅਰ ਉਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਕੇ ਮਾਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਵੇਖ ਫ਼ਰੁਖ਼ਸੀਅਰ ਨੂੰ ਹੱਥਾਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਸਿੰਘਾਸਣ ਛੱਡ ਕੇ ਪਰੇ ਹੋ ਗਿਆ।