🌿🌼 ఈ చిత్రానికి సంబంధించిన కథ పూర్తి వివరాలు మీ కోసం 🌼🌿 మహాభారతంలో శ్రీకృష్ణుడు రాయబారిగా హస్తినాపురానికి వెళ్ళినప్పుడు జరిగిన ఈ అందమైన సన్నివేశం భగవంతుడికి కావలసింది అహంకారం కాదు, కేవలం నిశ్చలమైన భక్తి మాత్రమే అని నిరూపిస్తుంది.* #దుర్యోధనుడి_విందును_కృష్ణుడు_ఎందుకు_నిరాకరించాడు? పాండవుల తరపున రాయబారం మాట్లాడటానికి శ్రీకృష్ణుడు హస్తినాపురానికి వస్తాడు. కృష్ణుడిని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి దుర్యోధనుడు ఎంతో విలాసవంతమైన, రకరకాల పిండివంటలతో కూడిన గొప్ప విందును ఏర్పాటు చేస్తాడు. కానీ శ్రీకృష్ణుడు ఆ విందును తిరస్కరిస్తాడు. దానికి కారణం అడుగుతూ దుర్యోధనుడు కోపగించుకోగా, కృష్ణుడు ఇలా అంటాడు: "ఒకరి ఇంట్లో భోజనం చేయాలంటే రెండు కారణాలు ఉండాలి. ఒకటి—పెట్టేవాడికి తినేవాడిపై **ప్రేమ** ఉండాలి, లేదా తినేవాడికి బాగా **ఆకలి** వేసి ఉండాలి. నీకు నాపై ప్రేమ లేదు (పాండవులపై పగతో ఉన్నావు), నాకు అంత ఆకలి కూడా లేదు. పైగా అహంకారంతో పెట్టే విందు కంటే భక్తితో పెట్టే గంజి ముక్క మేలు." #విదురుడి_ఇంటికి_కృష్ణుడు_వెళ్ళడం దుర్యోధనుడి రాజప్రసాదాన్ని వీడి, కృష్ణుడు పరమ భక్తుడైన **విదురుడి** పేద ఇంటికి వెళ్తాడు. విదురుడు, ఆయన భార్య సులభ (కొన్ని గ్రంథాలలో ఆమె పేరు సులభ అని, మరికొన్నింటిలో భక్తిమతి అని అంటారు) కృష్ణుడిని చూడగానే ఆనంద పరవశులవుతారు. ఆ సమయంలో విదురుడు ఇంట్లో లేడు, ఆయన భార్య మాత్రమే ఉంది. జగన్నాథుడే స్వయంగా తన ఇంటికి వచ్చేసరికి ఆమె సంతోషంలో ఏం చేయాలో తెలియక, తన్మయత్వంలో మునిగిపోతుంది. #అరటిపండు_తొక్క_తిన్న_ఘట్టం కృష్ణుడికి ఆకలిగా ఉందేమోనని ఆమె త్వరత్వరగా ఇంట్లో ఉన్న అరటిపండ్లను తీసుకొచ్చి వలవడం modalపెడుతుంది. అయితే పరమాత్ముడిని చూస్తూ ఆమె ఎంతగా బాహ్య ప్రపంచాన్ని మరిచిపోయిందంటే... * ఆమె పరధ్యానంలో **అరటిపండు లోపలి గుజ్జును పారేసి, కేవలం అరటిపండు తొక్కను** కృష్ణుడికి తినిపిస్తుంది! * శ్రీకృష్ణుడు అది గమనించినా, ఆమె హృదయంలోని నిష్కల్మషమైన ప్రేమని చూసి, ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆ అరటిపండు తొక్కలనే ఎంతో అమృతంలా ఆరగిస్తాడు. అంతలో విదురుడు ఇంటికి వచ్చి, భార్య చేస్తున్న పనిని చూసి కంగారుపడి, "ఏం చేస్తున్నావు? స్వామికి తొక్కలు తినిపిస్తున్నావా?" అని భార్యను గద్దిస్తాడు. #కృష్ణుడి_సమాధానం అప్పుడు కృష్ణుడు నవ్వుతూ విదురుడితో ఇలా అంటాడు: "విదురా! ఆపు. ఆమె నాకు పెడుతున్నది అరటిపండు తొక్కలు కాదు, అమృతం లాంటి భక్తిని. దుర్యోధనుడి ఇంట్లో షడ్రసోపేతమైన విందు తిన్నా నాకు ఇంత తృప్తి లభించేది కాదు. ఇక్కడ నాకు దక్కింది భోజనం కాదు, మీ ప్రేమానురాగాలు." **ఈ కథ యొక్క ముఖ్య ఉద్దేశం:** భగవంతుడు ఎప్పుడూ మన దగ్గర ఉన్న సంపదను, గొప్పతనాన్ని చూడడు. మనం ఇచ్చే చిన్న వస్తువునైనా ఎంత ప్రేమతో, భక్తితో ఇస్తున్నామనేదే చూస్తాడు. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు చెప్పినట్లు: *"పత్రం పుష్పం ఫలం తోయం యో మే భక్త్యా ప్రయచ్ఛతి"* (భక్తితో ఒక ఆకు, పువ్వు, పండు లేదా కొంచెం నీరు ఇచ్చినా నేను సంతోషంగా స్వీకరిస్తాను). మహాభారతంలో శ్రీకృష్ణుడు రాయబారిగా హస్తినాపురానికి వెళ్ళినప్పుడు జరిగిన ఈ అందమైన సన్నివేశం భగవంతుడికి కావలసింది **అహంకారం కాదు, కేవలం నిశ్చలమైన భక్తి మాత్రమే** అని నిరూపిస్తుంది. హరే రామ హరే రామ రామ రామ హరే హరే హరే కృష్ణ హరే కృష్ణ కృష్ణ కృష్ణ హరే హరే #🦚 హరే కృష్ణ 🦚 #హరే కృష్ణ