#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 60 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💥 ഭഗവാനെ.. എന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ പരിഭവം പറയാൻ നിന്നോളം പോന്ന മാറ്റാരുണ്ട്.. " പരമശിവന്റെ അമ്പലത്തിൽ.. കൈ കൂപ്പി കൊണ്ട് നിൽക്കുമ്പോൾ കാർത്തുവിന്റെ കണ്ണുകളാ മുഖത്തായിരുന്നു.. ശിവന്റെ ഉഗ്രകോപത്തെക്കാളും തീക്ഷണത നിറഞ്ഞ ആ പ്രണയം നിറഞ്ഞ മുഖം... കണ്ടപ്പോൾ അതിന്റെ ആഴം അറിയുമ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളിലെ വിങ്ങൽ അവനെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ടാണ്.. കാശി നാഥനെ.. "തീവ്ര പ്രണയത്തിന്റെ പ്രതീകമല്ലേ നീ...നിന്നോളം അതിന്റെ വേദന അറിയാൻ വേറെ ആരുണ്ട്. ഇന്ന് വരെയും ഞാനൊരു ആവിശ്യവും പറഞ്ഞു കൊണ്ടീ മുന്നിലേക്ക് വന്നിട്ടില്ല. ആവിശ്യങ്ങളെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിനും മുന്നേ നടത്തി തരാൻ എന്റെ അച്ഛൻ ഉള്ളപ്പോൾ എനിക്കതിന്റെ ആവിശ്യം വന്നിട്ടില്ല. പക്ഷേ.. പക്ഷേ ഇപ്പൊ അങ്ങനല്ല. എന്റെ ഏറ്റവും വലിയൊരു ആഗ്രഹം..ആവിശ്യം അതവനാ.. എന്റെ കാശി നാഥൻ. അവനില്ലാതെ എനിക്ക് വയ്യ.അത്രയും ഞാനവനെ സ്നേഹിച്ചു പോയി. തിരിഞ്ഞ് നടക്കുന്നത് എനിക്കോർക്കാൻ കൂടി വയ്യാ. പക്ഷേ അവനിലെക്കെത്താൻ എന്നേ സഹായിക്കാൻ ഇപ്പോഴെന്റെ കൂടെ ആരുമില്ല. അവൻ പോലും.. മഹേഷിന്റെ താലി വാങ്ങാതെ രക്ഷിക്കാൻ കൂടെ ഉണ്ടാവും എന്നാ അവന്റെ വാക്ക് മാത്രം വിശ്വസിച്ചു കൊണ്ട ഞാനിപ്പോ ശ്വാസമെടുക്കുന്നത് പോലും.. എനിക്കെന്റെ ചെക്കനോട്‌ സ്നേഹത്തിനൊപ്പം വിശ്വാസവുമാണ്. എനിക്ക് തന്ന വാക്ക് പാലിക്കാൻ എന്റെ ചെക്കന്റെ കൂടെയൊന്ന് നിന്നു കൊടുത്തേക്കണേ. അവനൊറ്റക്കാ..ഞാനല്ലാതെ എന്റെ കാശിനാഥന് ആരുമില്ല. അവനതിൽ ഭയമുണ്ടാവില്ല. പക്ഷേ എനിക്കവന്റെ കാര്യത്തിൽ ഭയം മാത്രമേ ഒള്ളു. എന്റെ പ്രണയത്തിന് ശത്രുക്കൾ നിരവധിയുണ്ട്. അതിലിപ്പോ എന്റെ.. എന്റെ അച്ഛനും കൂടി.. അവനത് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.. കൂടെ നിന്നേക്കണേ.." കൈ കൂപ്പി നിൽക്കെ തന്നെ അവൾക്ക് കരച്ചിൽ വരുന്നുണ്ട്. കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു കൊണ്ട് നിന്നതപ്പോൾ കുതിച്ചു വരുന്ന കണ്ണീർ തുള്ളികളെ തടയാൻ കൂടി വേണ്ടിയിട്ടാണ്. അവൾക്കരികിൽ തന്നെയുണ്ട് തുളസിയും. അമ്പലത്തിൽ വരുന്ന വഴി കാശിയുടെ വീട്ടിൽ കൂടിയെന്ന് പോകാൻ കാർത്തുവിന് പ്ലാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒന്ന് നേരിട്ട് കണ്ടാൽ.. കലിപ്പോടെ ആണേലും അവനൊന്നു മിണ്ടിയാൽ തന്റെ കുറെ സങ്കടങ്ങൾ അതിൽ ഇല്ലാതായി പോകും എന്നവൾക്കുറപ്പുണ്ട്. അവിടെ നിന്നും രണ്ടു കിലോമീറ്റർ മാത്രമേ ഒള്ളു അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക്. തുളസി കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അതിനി നടക്കില്ലല്ലോ എന്നുള്ള നിരാശ.. ഉള്ളിൽ തലേന്ന് മുതൽ കയറി കൂടിയ ഒരു അനാവശ്യ ഭീതി. എല്ലാം കൂടി അവളുടെ മാനസിക നിലയപ്പോൾ വളരെ മോശമായി പോയിരുന്നു. അതവനെ കുറിച്ചോർത്തു കൊണ്ടാണ്. അച്ഛൻ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞാൽ അച്ഛന് വേണ്ടി അവൻ തന്നെ കൈ വിട്ട് കളയുമോ എന്നൊരു ഭയമായിരുന്നു ഉള്ള് നിറയെ. "തിരിച്ചൊരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും പരിഗണന തരാതെ തന്നെ അവനെ ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തമെന്ന് കരുതി സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. മറ്റാർക്കും അറിയില്ലേലും അവനതറിയാം. പക്ഷേ.. ഞാൻ എന്റെ പ്രണയത്തെ കുറിച്ച് പറയുബോഴേല്ലാം എന്റെ അച്ഛനെ കുറിച്ച്.. അച്ഛനോടുള്ള കടമയെ കുറിച്ച് പറയുന്നവനാണ്. എനിക്കവനെ വേണം. സ്നേഹിക്കാനും ജീവിക്കാനും എനിക്കവനില്ലാതെ പറ്റില്ല. മറിച്ചൊരു വിധിയെന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്നാൽ.. എന്റെ പ്രണയത്തെ ഞാൻ തോൽക്കാൻ വിടില്ല. എല്ലാവർക്കും മുന്നിൽ ഞാൻ ജയിക്കും. ഇതിപ്പോ എന്റെ കൂടി വാശിയാണ്.." ഉള്ള് കൊണ്ടാ പരിഭവം പറഞ്ഞു തീർക്കുമ്പോഴും മുന്നേ ഇല്ലാത്ത വിധം അവളെ വിറക്കുന്നു. പിടിച്ചടക്കിയ കെട്ട് പൊട്ടിച്ചു കൊണ്ട് കരച്ചിൽ വന്ന് തോൽപ്പിക്കുമോ എന്നൊരു ഭയമുണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിൽ. കണ്ണ് തുറന്നു കൊണ്ട് കാർത്തു നോക്കിയപ്പോൾ തുളസി അവളെക്കാൾ കാര്യമായുള്ള പ്രാർത്ഥനയിലാണ്. "ഞാൻ പ്രാർത്ഥന കൊണ്ട് പങ്ക് വെച്ചതിന്റെ നേരെ എതിരെ ഉള്ളൊരു ആവിശ്യമായിരിക്കും ഇത്.. എന്റെ കാര്യത്തിലൊരു തീരുമാനമെടുക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്ന് skip ചെയ്ത് വിട്ടേക്കണേ.." തിരിഞ്ഞു നടക്കും മുന്നേ മനസിന്‌ അപ്പോൾ മുതൽ കൈ വന്ന് ചേർന്നൊരു ഉറപ്പൊടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാർത്തു തിരിഞ്ഞു നടഞ്ഞിട്ടാണ് തുളസി കണ്ണ് തുറന്ന് കൊണ്ട് നോക്കിയത്. "ഒരുപാട് ആശിച്ചും മോഹിച്ചും കിട്ടിയ കനിയാണ്. അവളെ നഷ്ടപ്പെട്ടൊരു നിമിഷം പോലും ഞങ്ങൾക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. അറിയാലോ എല്ലാം. ഞങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ചത് പോലെ തന്നെ എല്ലാം ഭംഗിയായി നടക്കാൻ കൂടെ നിന്നേക്കണം. അവളുടെ മനസ്സിലെ അനാവശ്യമായ ചിന്തകളൊക്കെ കടിഞ്ഞാൺ ഇട്ടു നിർത്തിയെക്കണേ ഭഗവാനെ. സ്നേഹതേക്കാൾ വിശ്വാസമായിരുന്നു അവളെ ഇത് വരെയും. പക്ഷേ.. ഇപ്പൊ..ഭയമാണ്. കൈവിട്ടു പോകുമോ എന്നുള്ള ചിന്തയിൽ ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല." തുളസിയും കണ്ണീരോടെ തന്നെ കൈ കൂപ്പി.. പ്രണയമാളുന്ന കണ്ണോടെ അവരെയും നോക്കി മഹാദേവൻ പുഞ്ചിരി കൊണ്ട് ആശ്വാസിപ്പിച്ചു. തിരിഞ്ഞോന്നു നോക്കിയപ്പോൾ സ്റ്റെപ്പിനരികെ ഒരു തൂണിൽ ചാരി എന്തോ ഓർത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ കണ്ടതും തുളസിയുടെ നെഞ്ച് പിടഞ്ഞു. എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ സങ്കടം തീർത്തു കൊടുക്കണേ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ടവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങിയ അവരപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല ആ സങ്കടം തീരത്തു കൊടുക്കാനുള്ള വഴികളിൽ തടസ്സമാവാനാണ് താനിപ്പോ ഈ തിരു നടയിൽ കൈ കൂപ്പി പ്രാർത്ഥന നടത്തിയതെന്ന്. 💥💥 കുളിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞിറങ്ങി വന്ന് കൊണ്ട്.. അലക്കി മടക്കി വൃത്തിയായി സൂക്ഷിച്ചു വെച്ച കാക്കി ഷർട്ടും കയ്യിലെടുത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ കാശിയുടെ ഉള്ളം ശൂന്യമായത് പോലൊരു തോന്നലാണ്. ഒരു രാത്രിയിൽ മുഴുവൻ കുത്തിയിരുന്ന് ആലോചിച്ചു എടുത്ത തീരുമാനം. ആ നിമിഷം അത് വേണോ എന്നുള്ളതായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. വേറൊന്നും കൊണ്ടല്ല. കൂടെ നിൽക്കാമെന്ന് വാക്ക് കൊടുത്തു. പക്ഷേ ആ മുന്നിൽ ഇനിയും ചെന്ന് നിൽക്കാൻ വയ്യ. അതെന്തെന്ന് ചോദിച്ചാൽ.. അവളുടെ പ്രണയം അവഗണിച്ചത് പോലെ ആ വേദനകളെ അത്ര പെട്ടന്ന് കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുള്ള ആ കണ്ണുകൾ ഓർക്കുമ്പോൾ പോലും ഉള്ളിലൊരു പിടയലാണ്. തന്നെ ഓർക്കാതെ... അശോകേട്ടനെ ഓർക്കാതെ... അയാളോടുള്ള കടപ്പാടും കടമകളും പിന്നെ തമ്മിലുള്ള അന്തരമൊന്നും ഓർക്കാതെ..അവളെയും പൊതിഞ് പിടിച്ചു കൊണ്ടെങ്ങോട്ടെങ്കിലും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാനൊരു കൊതി അവനിൽ ശക്തമായി. വേണ്ട... വേണ്ട..ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു കൊണ്ടവൻ കണ്ണടച്ചു. തന്റെയാ സ്നേഹം കൊണ്ടവൾക്ക് സങ്കടം മാത്രമേ ഉണ്ടാവൂ. കൂടെ കൂട്ടി സങ്കടപെടുത്താനല്ലല്ലോ ഒരാളോട് ഇഷ്ടം പറയേണ്ടത്.. അത് ആ ആളുടെ ഏറ്റവും വലിയൊരു സന്തോഷത്തിന് വേണ്ടി ആവണ്ടേ. കാശി നാഥന്റെ കൂടെ അവൾക്കത് കിട്ടില്ലെന്നറിയാം. അശോകേട്ടൻ മനസോടെ അവളെ തനിക്കു കൈ പിടിച്ചു തരത്തിടാത്തോളം കാലം തനിക്കൊപ്പമവളെ അയാൾ ജീവിക്കാൻ വിടില്ല. മഹേഷിന്റെ കൊല കയർ അവളിൽ ഞാൻ വീഴ്ത്തില്ല. അതെനിക്ക് ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ പറ്റും. അതിനിടയിൽ വരുന്ന എന്ത് റിസ്‌ക്കും ഏറ്റെടുക്കാൻ തയ്യാരുമാണ്.. നിനക്ക് പറ്റിയ മറ്റൊരാൾ തീർച്ചയായും വരും.. വരട്ടെ.. നിന്റെ കുറുമ്പുകൾക്ക് കൂട്ടിരിക്കാൻ.. നീ നൽകുന്ന പ്രണയത്തിനെ അതിന്റെ ഒരു ആയിരം ഇരട്ടിയാക്കി തിരികെ തരാൻ.. ഉള്ള് തുളച്ചു കയറുന്ന നിന്റെ ഓരോ നോട്ടത്തിലെയും പ്രണയം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന ഒരു ഭാഗ്യവാൻ വരട്ടെ.. കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചുള്ള ഓർമകൾ ഉള്ളിലെ മുറിവിൽ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന വേദനയായി തീരും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ടവൻ ഓർക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞു കൊണ്ട് ധൃതിയിൽ ഷർട്ടും ജീൻസും ധരിച്ചു. ഒരു തോർത്തെടുത്തു കൊണ്ട് തോളിലിട്ട് വാതിൽ പൂട്ടി ഇറങ്ങി. ബൈക്കിലേക്ക് കയറും മുന്നേ ശിവ വിളിച്ചു. പോണുണ്ടോ എന്നറിയാൻ വേണ്ടിയുള്ള ആ വിളി. ഇനിയും അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ പോകുന്നതിൽ അവനൊരു അസംതൃപ്തിയുണ്ട്. അതവൻ തലേന്ന് തന്നെ തുറന്നു പറയുകയും ചെയ്തു. സ്റ്റാന്റിൽ വാ ശിവ.. ഞാൻ അവിടുണ്ട് എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. അശോകേട്ടന്റെ വീട്ടിലോട്ടുള്ള യാത്രയിലൊക്കെയും ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നത് കാർത്തു മാത്രമാണ്. അന്ന് വരെയും അനുഭവപ്പെടാത്തത് പോലൊരു ചിരിയോടെ ആ പത്തു മിനിറ്റ് നീളുന്ന യാത്രയിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ പറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടവളും ആ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ വലിയ പടിപ്പുരയുടെ അരുകിൽ എത്തിയതേ അവന്റെ ഹൃദയം ശക്തിയായി മിടിച്ചു തുടങ്ങി. കാർത്തുവിനെ കാണല്ലേ എന്നാ പ്രാർത്ഥനയോടെയാണ് അവൻ അകത്തേക്ക് കയറിയത്. പക്ഷേ കണ്ണും മനസ്സും അവളെ മാത്രമാണ് തിരയുന്നതും. ബൈക്ക് സ്റ്റാന്റിൽ ഇട്ടിട്ട് തിരികെ നടക്കുമ്പോഴും തേടിയത് അവളെയാണ്. അശോകേട്ടൻ സിറ്റൗട്ടിൽ തന്നെയുണ്ട്. തന്നെ കാത്തിരിപ്പാണെന്ന് ഒറ്റ നോട്ടം കൊണ്ട് തന്നെ വ്യക്തമായിട്ടും അവനത് മനസ്സിലായത് പോലെ ഭാവിച്ചില്ല. കീ ക്ക് വേണ്ടി കൈ നീട്ടി. തനിക്കും ഒരു മാറ്റവും ഇല്ലെന്ന് തെളിയിക്കും പോലെ അയാളോന്ന് ചിരിക്കുമ്പോൾ അതൊരു അഭിനയം മാത്രമാണെന്ന് കാശിക്കറിയാം. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൻ കീ വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് ബസ്സിന് നേരെ നടന്നു. "കാശി.. പിന്നിൽ നിന്നും വീണ്ടും അശോക്കെട്ടൻ വിളിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഞെട്ടി കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു. ബസ് വൈകിട്ട് ബാബു ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലിട്ടോ.. ഞാൻ അങ്ങേരോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്കാം.. നിന്റെ ബുള്ളറ്റും അങ്ങോട്ട് എത്തിക്കാം.. ഇനി അവിടെ നിർത്തിയ മതി " ഉത്തരവ് പോലെ ആ പറഞ്ഞതും അവൻ തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു. അതൊരു മുൻ കരുതലാണ്. ഇനി താനും അവളും തമ്മിലുള്ള കാഴ്ചകൾ ഇല്ലാതിരിക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ളത്. തനിക്കിത് ഇപ്പൊ മുതൽ കിട്ടി തുടങ്ങി. അപ്പോൾ അവൾക്കതിനും മുന്നേ കിട്ടി കാണും. പക്ഷേ രസം അതല്ലല്ലോ.. ഇത് വരെയും തോന്നാത്ത പോലൊരു നിരാശ അങ്ങേരിത് പറഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ തന്റെ ഉള്ളിൽ പൊടിയുന്നത് എന്തിനാണാവോ..? ദേഷ്യമാണോ പരിഭവമാണോ അപ്പോൾ തോന്നുന്നതെന്നറിയാതൊരു മനസ്സോടെയാണ് കാശി ബസ്സിന്റെ അരികിലേക്ക് ചേർന്നത്. അതൊന്ന് തഴുകി അകത്തേക്ക് കയറിട്ടും നേരെയാവാത്ത ഹൃദയമിടിപ്പ്. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്കിരുന്നു കൊണ്ടവൻ ആ സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അതിൽ തീരാത്ത സങ്കടമില്ലല്ലോ തനിക്ക്.. ചോർന്നു പോകുന്ന ധൈര്യം തിരികെ വന്ന് ചേരുന്നുണ്ടോ.. ഒന്ന് രണ്ടു നിമിഷം അതേ ഇരുപ്പ് തന്നെ.. പിന്നെയൊന്ന് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ പരിഭവം പോലെ അതൊന്ന് ഓഫായി. ബസ്സിറക്കി ആ ഗേറ്റ് കടക്കുവോളം എത്രയൊക്കെ വേണ്ടന്ന് വെച്ചിട്ടും അവന്റെ വീണ്ടും വീണ്ടും തിരഞ്ഞത് അവളെ തന്നെയാണ്. താൻ വന്നതറിഞ്ഞു കാണില്ല. ഇന്ന് വരുമെന്നുള്ളത് അറിയിച്ചും കാണില്ല. ഇല്ലേൽ അശോകേട്ടനും മുന്നേ അവളാ സിറ്റൗട്ടിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചേനെ.. അതോർക്കേ നെഞ്ച് വിങ്ങിയൊരു ചിരി ഉണ്ടായിരുന്നു അവന്റെ ചുണ്ടിലും.. എന്നാൽ.. കാശിയുടെ ബുള്ളറ്റിന്റെ ഒച്ച കേട്ടത് പോലൊരു തോന്നൽ.. തോന്നലാണോ എന്നൊരു സംശയത്തോടെ കുറച്ചു നേരം അതേ ഇരുപ്പ് തന്നെ ഇരുന്നു കാർത്തു. അങ്ങനെയൊരു തോന്നൽ ഇത് ആദ്യമായൊന്നും അല്ലല്ലോ. പിന്നെ അല്ലെന്നുള്ള തോന്നലിൽ ജനലിൽ കൂടി ഒന്നെത്തി നോക്കുമ്പോൾ എന്നും കാശി ബുള്ളറ്റ് നിർത്തിയിടാറുള്ളയിടത്തേക്കാണ് ആദ്യം നോട്ടം പോയത്. അതവിടെ കണ്ടതും ആകെയൊരു തരിപ്പുണർന്നു. സത്യം തന്നെയാണോ എന്നറിയാൻ വേണ്ടിയാണ് ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം കണ്ണുകൾ ചിമ്മി തുറന്നു കൊണ്ട് നോക്കിയത്. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട് ഓടി താഴെ ചെന്നു. ഒരു നോക്ക് കാണാൻ തോന്നിയ ആർത്തിയോടെ അവളോടി സിറ്റൗട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ഗേറ്റ് കടന്നു പോകുന്ന ബസ്സിന്റെ പിൻബഗം മാത്രം കാണാനായി. അപ്പോൾ തോന്നിയ നിരാശ.. കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി. പക്ഷേ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ഒരാശ്വാസവും തോന്നി. അവനിവിടെ തന്നെ വന്നല്ലോ. അച്ഛൻ അവനെ തിരികെ വിളിച്ചല്ലോ.. അല്ലാതെ കാശിയേട്ടൻ വരില്ല. ഇനിയിപ്പോ അച്ഛന്റെ മനസ്സിൽ അവനോടൊരു പരിഭവവും ഇല്ലെന്നാണോ? അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആഹ്ലാദം തോന്നി അതോർത്തപ്പോൾ. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേലും ഇനി വൈകുന്നേരം ബസ്സ് തിരികെ കൊണ്ടിടാൻ വരുമ്പോൾ കാണാലോ. അത് വരെയും തോന്നാത്ത ഒരു ഉത്സാഹം. നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവളകത്തേക്ക് തന്നെ ചെന്നു. പിണക്കം പോലും മറന്നത് പോലെ അടുക്കളയിൽ ചെന്നിട്ടു തുളസിയോട് സംസാരിച്ചു. അശോകനോട് കളി പറഞ്ഞു. അപ്പോഴെല്ലാം വൈകുന്നേരം എന്നൊരു ചിന്ത മാത്രം അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കണ്ട് കൊണ്ട് അച്ഛനും അമ്മയും കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നതൊന്നും അവളറിഞ്ഞില്ല... തുടരും.. പ്രണയത്തിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോ പരമ ശിവൻ ബെസ്റ്റാ ല്ലേ.. ആ കാര്യത്തിൽ മൂപ്പര് പൊളിയാണ്.. 🥰🥰 ഞാൻ ഓളേം ഓളുടെ പ്രണയത്തെയും മുപ്പരെ ഏല്പിച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്.. 💪💪 റിവ്യൂ ഇട്ടൊന്ന് കൂടെ നിൽക്കൂ.. ഞാൻ പിന്നെ നല്ലൂട്ടിയാ 😆 സ്നേഹത്തോടെ jif💥 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ