#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _11 ✍️ രചന - Aysha akbar പിറകിൽ അവളുണ്ടെന്നറിഞ്ഞിട്ടും അൽപ സമയം അവനങ്ങനെ തന്നെയിരുന്നു....... കാലിലെ കൊലുസൊന്നു കൂടിയളക്കി അവൾ ശബ്ദമുണ്ടാക്കിയതും അവൻ പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു... ഒരു നിമിഷം മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നവളെ കണ്ടതും അത് വരെ യുണ്ടായിരുന്ന ആ ഭയവും ആശങ്ക കളുമെല്ലാം എങ്ങോ നീങ്ങി പ്പൊയത് അവനറിഞ്ഞു...... അവളുടെ മുഖം കണ്ടതും അവളെ ആദ്യമായി കണ്ട ആ ദിവസം ഓർമയിൽ തിളച്ചു മറിഞ്ഞു..... അന്ന് മുതൽ ഇന്ന് വരെ താനനുഭവിച്ച മാനസിക സംഘർഷങ്ങളോരോന്നും അവന്റെയുള്ളിൽ തികട്ടി നിന്നു...... ഞെരമ്പുകൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി...... അന്ന് കണ്ട നീല നിറത്തിന് പകരമായി ഇന്നവളിൽ മുഴുവനൊരു കടും ചുവപ്പാണ്...... അവളെന്നതിനെ അറിയിക്കാനെന്ന വണ്ണം മൂക്കിൽ മാത്രം ആ നീല ക്കൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്..... തലയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നീലാംബരവും ആ പഴയ അവളിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നുണ്ട്.... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അഗ്നി പുകഞ്ഞു...... എന്നാൽ എണ്ണ മയമുള്ള അവളുടെയാ കുഞ്ഞു മുഖം പതിവ് പോലെ നിർവികാരതയെ പേറിയിരുന്നു..... തല താഴ്ത്തി നിൽക്കുന്നവൾ തന്നേ കണ്ടിട്ടില്ലെന്നത് വ്യക്തമാണ്........ കടും ചുവപ്പ് സാരിയുടെ അറ്റം പിടിച്ചു തെരുപ്പിടിച്ചു കൊണ്ടവൾ അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്..... അവളുടെ മുഖം നോക്കി ഒന്ന് കൊടുക്കാനാണ് അവനു തോന്നിയത്..... അന്നാ മുഖത്തിനോട് തോന്നിയ ആകർഷണം ഒന്നും തന്നെയവനിന്ന് തോന്നിയില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല...... ഇത് വരെ ആരോടും തോന്നാന്നത്ര ഒരു ദേഷ്യമോ പകയോ എല്ലാം അവനിൽ ഉരുണ്ടു കയറി...... അവനൊന്ന് മുരടനക്കി..... തന്നേ കാണുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ മുഖത്തെയാ ഭയവും വെപ്രാളവും കള്ളത്തരവും എല്ലാം കാണാൻ വേണ്ടി കൂടിയാണല്ലോ ഇത്ര ദൂരം താനെത്തിയത്...... ആ ശബ്ദ ത്തിലേക്ക് അവൾ പതിയെ യൊന്നു മിഴികളുയർത്തിയതും ആ കണ്ണുകളിൽ ഞൊടിയിടയിൽ കടന്ന് പിടിച്ച ഞെട്ടൽ അഭിക്ക് വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു..... ഇത്ര ദിവസം എല്ലാവരുടെ മുമ്പിലും തല കുനിച്ചു നിന്നതിവൾ കാരണമാണ്...... ആ അവൾക്ക് മുമ്പിൽ താനിതാ വിജയിച്ചിരിക്കുന്നു...... അവളുടെ നീണ്ടു വിടർന്ന കണ്ണുകൾ അവനെ കണ്ടോന്നു ചുരുങ്ങി..... അവൾ പതിയെ പിറകിലെ ചുമരിലേക്കൊന്ന് ചാരി നിന്നു... അത് കാൻകെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ആത്മ സംതൃപ്തി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.... മുഖത്ത് നിറഞ്ഞൊരു തരം പുച്ഛവുമായി അവൻ അവളെ തന്നേ നോക്കി നിൽക്കെ അധിക സമയം നീണ്ടു നിന്നിരുന്നില്ലവന്റെ സന്തോഷം...... പെട്ടെന്ന് കണ്ട ആ ഞെട്ടൽ ഞൊടിയിടയിൽ അവളിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞു പോയി... തികഞ്ഞൊരു ഗൗരവം ആ മുഖം കയ്യടക്കി വെച്ചു..... കണ്ണുകളിൽ വീണ്ടും അതേ നിർവികാരത..... അഭിയുടെ മനസ്സ് ആകെ ക്കൂടി ഒന്ന് കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു..... അത് വരെ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ആ ഒരു ആശ്വാസവും സംതൃപ്തിയും ഒരു അസ്വസ്ഥത ക്ക് വഴി മാറി..... ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത അവളുടെ മട്ടിൽ അവനു വല്ലാത്ത അരിശം തോന്നി.... അതിലേറെ താനിത്ര ദൂരം തേടി വന്നത് അവളിൽ ഒട്ടും ചലനം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടില്ലെന്നതിലുള്ള ദേഷ്യമായിരുന്നു.... അവളുടെ മുഖ ഭാവം കാൻകെ താൻ തോറ്റു പോയത് പോലെ തോന്നുകയാണ്...... തന്നേ സംബന്ധിച്ച് തന്നെ കണ്ട ഞെട്ടലിൽ അവൾ ഭയക്കണമായിരുന്നു.... ആ കണ്ണുകൾ ഏറെ ചുരുങ്ങി അവ നിറഞ്ഞൊഴുകണമായിരുന്നു..... ഇല്ലാ...ഒന്നും..സംഭവിച്ചില്ല.. അതവന് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.... അവന്റെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു..... വലിപ്പം കുറഞ്ഞ കണ്ണുകളിൽ അഗ്നി പടർന്നു..... എന്നേ ഓർമ്മയുണ്ടോ നിനക്ക്...... ആ ചോദ്യത്തിൽ അവൻ ഉള്ളിൽ അടക്കി വെച്ച എല്ലാ ദേഷ്യവും തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... പകരം ഭാരം നിറഞ്ഞ മിഴികൾ തറയിലേക്കൂന്നി നിന്നു.. അതവനേ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിച്ചു..... സുഖമാണോ എന്ന് ചോദിക്കുന്നില്ല... സുഖിക്കാൻ വേണ്ടിയാണല്ലോ സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ പോലും ട്രെയിനിലുപേക്ഷിച്ചത്...... അഴിഞ്ഞാടി നടക്കാൻ ആ കുഞ്ഞൊരു തടസ്സമായി കാണും അല്ലെ...... അവൻ നിറഞ്ഞ രോഷത്തോടെ അത്രയും പറയുമ്പോഴും അവളതേ നിൽപ്പ് തന്നെയായിരുന്നു..... തറയിലേക്കൂന്നി നിന്നിരുന്ന ആ കൃഷ്ണ മണികൾക്ക് പോലും യാതൊരു ചലനവുമില്ല.... അഭിക്ക് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... ആരെന്നോ എന്തെന്നോ അറിയാത്ത ഒരുത്തന്റെ കയ്യിൽ കുഞ്ഞിനെ ഏൽപ്പിച്ചു പോകാൻ എങ്ങനെ മനസ്സ് വന്നെടി നിനക്കൊക്കെ... അവൻ വീണ്ടും അത് ചോദിക്കുമ്പോഴും അവളതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്..... അഭി പല്ലുകൾ കൂട്ടി ക്കടിച്ചു..... കണ്ടവന്റെ കൂടെ കിടന്നു നിരങ്ങി അതിന്റെ തന്തയാരെന്ന് പോലും നിനക്കറിയില്ലായിരിക്കും അല്ലെ...... ഏയ്..... അഭി അത്രയും പറഞ്ഞപ്പൊഴേക്കും അവളുടെ കഠിനമായൊരു ശബ്ദം അവിടെയുയർന്നു... ഒപ്പം ആ കൈകൾ കൂടി തന്റെ നേർക്ക് ചലിച്ചതും അഭി ഒന്ന് പതറി പോയിരുന്നു...... അവളുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ മുഖത്ത് പതിഞ്ഞിരിപ്പാണ്.... കുട്ടിത്തം നിറഞ്ഞ മുഖത്തിന്‌ ഒട്ടും ചേരാത്ത ഒരു രൗദ്ര ഭാവം നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്... വായ്ക്ക് വന്തത് പേസാദേ..... ചൂണ്ട് വിരൽ തനിക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി അത് പറയുന്നവളെ കണ്ട് അഭിക്ക് ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി അവൾ പ്രതികരിച്ചതിൽ അല്പം ആശ്വാസം അവനു തോന്നിയിരുന്നു.... കാരണം തന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ദേഷ്യം മുഴുവൻ വാക്കുകളായി അവളുടെ മേൽ തീർക്കണമെങ്കിൽ കൂടി അവളൊന്നു പ്രതികരിക്കണ്ടേ.... നീയെന്ത് ചെയ്യും.... പറയെടി നീയെന്ത് ചെയ്യും........ അവനൊരു പുഛത്തോടെ അതിലേറെ ദേഷ്യത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ അവനെ തന്നെയൊന്ന് ഉറ്റ് നോക്കി... മാനം വിറ്റ് നടക്കുന്ന നിന്നോടൊക്കെ പിന്നെന്താടി പറയേണ്ടത്..... നിനക്കും അഭിമാനമുണ്ടോ..... ഇനി ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നേ അതെന്റെ കാൽ ക്കീഴിലാണ്..... കാരണം നിന്റെ കുഞ് എന്റെ കയ്യിലാണുള്ളത്.... ഉപേക്ഷിതാണെങ്കിലും നീയവളെ എന്റെ കയ്യിലേൽപ്പിച്ചാണ് പോയത്...... അത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറയും നീ കേൾക്കും..... അഭി കനമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ അത് പറയുമ്പോൾ വീണ്ടും ആ കണ്ണുകളിൽ നിർവികാരത തളം കെട്ടി......... അത്രയും വികാരങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു ഉൾക്കൊണ്ടിട്ടോ അത്രയും സംസാരിച്ചിട്ടോ എന്തോ അഭിയും തളർന്നു പോയിരുന്നു.... അവൻ ബാഗിൽ നിന്നും വെള്ളമെടുത്തു വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി.... അപ്പോഴും അവളതേ നിൽപ്പ് തന്നെയാണ്...... എന്തിനാണു നീയാ കുഞ്ഞിനെ കളഞ്ഞതെന്ന് ഞാൻ ചോദിക്കുന്നില്ല അതിനുള്ള ഉത്തരം എനിക്ക് കിട്ടി....... അല്പം ആശ്വാസം തോന്നിയപ്പോൾ അഭി വീണ്ടും അവന്റെ രോഷം വീണ്ടെടുത്തു ...... പക്ഷെ അങ്ങനെ കളയാൻ ഏതൊരമ്മക്ക് പറ്റും..... നീയവളുടെ സ്വന്തം അമ്മ തന്നെയല്ലേ..... അഭി ചോദിച്ചത് ദേഷ്യത്തോടെ യാണെങ്കിൽ കൂടി അവൻ പോലുമറിയാതെ അതിലൊരു ദയനീയത കലർന്നിരുന്നു..... ഒരു നിമിഷം നിർവികാരത നിറച്ചു വെച്ച അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്നിളകി.. ഹൃദയം മുറിയുകയാണെന്ന പോലാ കണ്ണുകളിൽ ഇരുൾ മൂടി...... ഇത്ര നേരമായിട്ടും നീ നിന്റെ കുഞ്ഞിനെ കുറിച്ചൊരു വാക്ക് ചോദിച്ചില്ലല്ലോ എന്നോട്..... അമ്മ എവിടെയെന്ന് ചോദിക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞിനുള്ള കരുണ പോലും നിനക്കില്ലാതെ പോയല്ലോ...... അവൾ സുരക്ഷിതയാണോ എന്ന് പോലും നിനക്കറിയണ്ടേ..... അഭി അവൾക്ക് നേരെ വാക്കിനാൽ ശരങ്ങൾ തൊടുത്ത് വിടുമ്പോൾ അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്കത് ആഴ്ന്നിറങ്ങി രക്തം പൊടിഞ്ഞു..... എങ്കിലും അവൾ കണ്ണുകളിൽ ഗൗരവം അടക്കി പ്പിടിച്ചു...... തന്റെ കൂടെ അവൾ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് എനിക്കൂറപ്പുണ്ട്..... അവൾ അവനെ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ ആ വാക്കുകളിലുള്ള ഉറപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവനെയൊന്ന് അത്ഭുത പ്പെടുത്തിയിരുന്നു..... എങ്ങനെ...... എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കും നീ..... അന്നൊരു പകൽ ഞാൻ നിന്റെ കുഞ്ഞിനോടു കാണിച്ച ആ ഒരു അടുപ്പം കൊണ്ടോ....ഇത്രയും ഞൊണ്ടി ന്യായങ്ങൾ പറയാൻ നാണമാവൂന്നില്ലേ നിനക്ക്...... അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകളിൽ അങ്ങേയറ്റം പരിഹാസം കലർന്നിരുന്നു..... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അതല്പം പോലും ഭാവ മാറ്റം കരുതിയില്ല.... അവൾ കൂർത്ത നോട്ടത്തിൽ അവനിൽ കണ്ണുകൾ പതിപ്പിച്ചു നിൽപ്പാണ്...... അതവനിൽ ചെറിയൊരു സംശയ ത്തിനിടം കൊടുത്തു..... ഏട്ടത്തി ചോദിച്ചത് പ്പോലെ അവളെന്നെ മുൻപ് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ.... അപ്പൊ നീ ഇതിനു മുമ്പ് എന്നേ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ..... അവനത് ചോദിച്ചതും അവൾ ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയൊന്നിളക്കി ... അപ്പോഴും ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒന്ന് തിളങ്ങുന്നുണ്ട്..... അത് കോണ്ട് തന്നേ അവളുടെ ഇല്ലെന്നുള്ള ഉത്തരം അവന് വിശ്വാസ യോഗ്യമായിരുന്നില്ല..... എനിക്ക് തോന്നുന്നത് അന്നത്തെ ആ ട്രെയിൻ യാത്ര നമുടെ ആദ്യ കൂടി കാഴ്ചയല്ലെന്നാണ്...... അവൻ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉത്തരത്തിനായി അവളെ ഉറ്റ് നോക്കി.... ഇവിടെ നിന്ന് മടങ്ങുമ്പോൾ എല്ലാത്തിനുമുള്ള ഉത്തരം അവനു വേണമായിരുന്നു..... അതേ..... നമ്മൾ ആദ്യമായി കണ്ട് മുട്ടുന്നത് ആ ട്രെയിനിൽ വെച്ചു തന്നെയാണ്...... ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെ അവളത് പറയുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണിലെ സംശയം നീങ്ങിയിരുന്നില്ല..... കടവുൾ മേലെ സത്യം..... അവനൊരു ചോദ്യ ഭാവത്തോടെ അവളെ നോക്കിയതും അല്പം ശാന്തമായി തുടങ്ങിയിരുന്ന ആ കണ്ണുകളിൽ പെട്ടെന്ന് രോഷം കലർന്നു.... കടവുളാ ..... യാരന്ത കടവുൾ........നീ പാതിരിക്കിയാ...... അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ അത് ചോദിച്ചു കോണ്ട് അവനു നേരെ അലറുമ്പോൾ അഭിയൊന്ന് ഞെട്ടി പ്പോയിരുന്നു...... അവൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നിടത് നിന്നോഴുന്നേറ്റു..... കൺ മുമ്പിൽ കാണുന്നതാണ് സത്യം..... എനിക്ക് നിന്നെയാണ് കാണുന്നത്..... നിന്നേ തൊട്ട് സത്യം ചെയ്യാം..... നമ്മൾ തമ്മിൽ ആദ്യമായി കാണുന്നത് ആ ട്രെയിനിൽ വെച്ചു തന്നെയാണ്...... എന്റെ കുഞ്ഞിനെ സുരക്ഷിതമായി കൂടെ കൂട്ടിയ നിന്നെക്കാൾ വലിയ ഏത് ശക്തിയെ നിനക്ക് പ്രപഞ്ചത്തിൽ കാണിച്ചു തരാൻ കഴിയും...... അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ വാക്കിന്റെ ആഴി മനസ്സിലാവാതെയെന്ന വണ്ണം അവൻ അവളെ തന്നേ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്..... പെട്ടെന്ന് പിടി തരാത്ത ഒരു പ്രത്യേക സ്വഭാവമാണവൾക്കെന്ന് അവനു തോന്നിപ്പോയി ..... ഈ ചുരുങ്ങിയ സമയം കോണ്ട് അവളിൽ മാറി മറിഞ്ഞ ഭാവങ്ങളോരോന്നും ആ നിമിഷങ്ങൾക്കോട്ടും ചേരാത്ത താണ്... നമ്മൾ പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത തരത്തിലാണ് അവളുടെ പ്രതികരണങ്ങളൊക്കെയും..... തനിക്കാവളോടുള്ള വികാരമല്ല അവൾക്ക് തന്നോടുള്ളത്..... സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെ സംരക്ഷിക്കുന്ന തന്നേ അവൾ ദൈവ സ്ഥാനത് വെച്ചെങ്കിൽ അവൾക്കാ കുഞ്ഞിനോട് സ്നേഹമില്ലെ..... പിന്നെന്തിന് അവളതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു..... ഉത്തരത്തിനായി വന്ന തന്റെ മേൽ ചോദ്യത്തിന്റെ കുറുക്കുകൾ മുറുകുന്നത് അവനറിഞ്ഞു...... അവളോട് ഇനിയും സംസാരിക്കണമായിരുന്നവന്....... തന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ പൂർണമായി നശിപ്പിച്ച ശേഷം മാത്രമേ അവനിവിടെ നിന്ന് പോകാൻ കഴിയു വെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... കണ്ണിൽ കാണുന്നത് മാത്രം വിശ്വസിക്കുന്ന ആളല്ല ഞാൻ.. ഈ ലോകവും പ്രപഞ്ചവുമെല്ലാം ഇത്രയേറെ ഭംഗിയോടെ കാത്ത് സൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരാളുണ്ടെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്...... ആ ഒരു ശക്തി തന്നെയായിരിക്കില്ലേ നിന്റെ കുഞ്ഞിനെ കൃത്യമായി എന്റെ കയ്യിലെത്തിച്ചത്....... അവൻ അവന്റെ ശെരിയെ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾക്ക് മുമ്പിൽ മറു ചോദ്യം ചോദിച്ചെന്ന വണ്ണം വിജയീ ഭാവത്തോടെ നിന്നു..... എന്നിട്ടെന്തേ നിന്റെ ആ ശക്തി ഞങ്ങളെ കാണാത്തത്.... സ്നേഹത്തിൽ തുടങ്ങി വഞ്ചനയിൽ അവസാനിച്ച ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ കാണാത്തത്.... പൂക്കളുടെ ഗന്ധം തട്ടി വാടി ക്കരിഞ്ഞ ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളെ കാണാത്തത്..... ഈ വാതിനിലിപ്പുറം തിങ്ങി നിറഞ്ഞ കുറച്ചു സ്ത്രീ ജന്മങ്ങളുടെ തേങ്ങലുകളെ കാണാത്തത് ..... വേശ്യാലയത്തിൽ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കേണ്ട ഒരമ്മയുടെ വേദന കാണാതെ പോയത്.... രോഷത്തോടെ അവളത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ അവനു നേരെ ചീറുകയായിരുന്നു..... ഇത് വരെ അടക്കി പ്പിടിച്ച സങ്കടങ്ങളുടെ ആഴി ആ ചോദ്യത്തിൽ കലർന്നതായി അവനു തോന്നി... വിടർന്ന കണ്ണുകൾ ഒന്നു കൂടി ഉരുണ്ടിട്ടുണ്ട്.... പിടിച്ചു നിർത്തിയ ഒരു അണക്കെട്ട് അവിടെ മങ്ങലോടെ കാണാം...... ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ ഒരാളെ കിട്ടിയ ആശ്വാസമുണ്ടോ ആ ചോദ്ധ്യത്തിലെന്ന് അവൻ തിരഞ്ഞു നോക്കി..... അവനു തിരിച്ചെന്ത് പറയണ മെന്നറിയില്ലായിരുന്നു..... ഉത്തരത്തിനായി വന്ന തന്നേ അവൾ ചോദ്യങ്ങൾ കോണ്ട് വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു....... ഉത്തരം കയ്യിലില്ലാത്ത വണ്ണം അവനൊരു ശില കണക്കെ അങ്ങനെ നിന്നു..... ദൈവത്തിന് വേണ്ടി വക്കാലത് പറയേണ്ടി വരുന്ന ഒരുവന്റെ മാനസിക സംഘർഷം ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമോ നിങ്ങൾക്ക് ..... അവളുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് അവനോടി പോകണമായിരുന്നു.... കാരണം അവൾ തനിക്ക് മുമ്പിൽ നിരത്തുന്നത് അവളുടെ ഉള്ളിൽ എരിയുന്ന അഗ്നിയാന്നെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല...... ഉത്തരം കൊടുക്കാൻ അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നതാണ് ശെരി...... പുറമെ അടക്കി പ്പിടിച്ച അവളുടെ ഗൗരവത്തിന് പിറകിൽ ഒരഗ്നി പർവതം പുകയുന്നത് അവനു കാണാമായിരുന്നു.... എന്നാൽ അവൾ പറഞ്ഞത് അവളെ കുറിച് മാത്രമല്ല....... താനറിയാത്ത ഈ ലോകമറിയാത്ത ഒരു പക്ഷെ ദൈവം പോലുമറിയാത്ത കുറച്ചു മനസ്സുകൾ അവിടെയുണ്ടെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു വെച്ചിരിക്കുകയാണ് തന്നോട്..... ഒരു നിമിഷം അവൻ നിസ്സഹായനായി പോയിരുന്നു...... ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാനും പ്രതികാരം ചെയ്യാനും വന്നവൻ അവളുടെ കേവലം രണ്ട് ചോദ്യങ്ങളിൽ മുങ്ങി താഴ്ന്നു പോയിരിക്കുന്നു..... അവളെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കിയ ശേഷം അവൻ ബാഗുമെടുത്തു ആ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ഉത്തരങ്ങളെക്കാൾ ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു...... ആ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന വേദനയുടെ ആഴി അത് പോലെ അവനിലേക്കും പടർന്നിരുന്നു....... അപ്പോഴും മനസ്സവളെ കൂടുതൽ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... അവൾക്ക് വേണ്ടി മനസ്സ് കൊണ്ടവൻ അവന്റെ ദൈവത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു........ (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ