BG ശ്ലോകം 18.54 ᴜɴᴅᴇʀꜱᴛᴀɴᴅ ᵗʰⁱˢ ɪʀʀᴇꜱᴩᴇᴄᴛɪᴠᴇ ᴏꜰ ʀᴇʟɪɢɪᴏɴ ᴄᴏᴜɴᴛʀy 𝚎𝚝𝚌 ᵗʰᵉ ᵐⁱⁿⁱᵐᵘᵐ ʳᵉˢᵘˡᵗ ˢʰᵒᵘˡᵈ ᵇᵉ ᴇʟᴇᴠᴀᴛɪᴏɴ ᴛᴏ ℍ𝕖𝕒𝕧𝕖𝕟𝕝𝕪 𝕻𝖑𝖆𝖓𝖊𝖙𝖘👍. 𝑻𝒉𝒆𝒔𝒆 𝒔𝒆𝒍𝒆𝒄𝒕𝒆𝒅 𝐁𝐇𝐀𝐆𝐀𝐕𝐀𝐓𝐇𝐆𝐈𝐓𝐀 𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒂𝒓𝒆 𝒂𝒄𝒕𝒖𝒂𝒍𝒍𝒚 𝒘𝒂𝒚 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒂𝒍 𝒔𝒂𝒍𝒗𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏 𝒂𝒌𝒂 𝒈𝒆𝒕𝒕𝒊𝒏𝒈 𝒐𝒖𝒕𝒔𝒊𝒅𝒆 𝒖𝒏𝒊𝒗𝒆𝒓𝒔𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒔𝒑𝒊𝒓𝒊𝒕𝒖𝒂𝒍 𝒑𝒍𝒂𝒏𝒆𝒕𝒔 𝒘𝒉𝒆𝒓𝒆 𝒘𝒆 𝒃𝒆𝒍𝒐𝒏𝒈 𝒊𝒓𝒓𝒆𝒔𝒑𝒆𝒄𝒕𝒊𝒗𝒆 𝒐𝒇 𝒓𝒆𝒍𝒊𝒈𝒊𝒐𝒏 𝒄𝒐𝒖𝒏𝒕𝒓𝒚 𝒆𝒕𝒄. 𝑼 𝒕𝒂𝒌𝒆 𝒊𝒕 𝒐𝒓 𝒍𝒆𝒂𝒗𝒆 𝒊𝒕.. 𝐈𝐭'𝐬 𝐥𝐞𝐟𝐭 𝐭𝐨 𝐲𝐨𝐮👍. JAI GOLOKNATH. JAI JAGANNATH. OM TAT SAT. ഭൗതികജീവിതദൃഷ്ട്യാ ഇന്ദ്രിയസുഖപൂർത്തിക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ദുഃഖം ഒഴിച്ചുകൂടാത്തതാണ്. നിരപേക്ഷലോകത്തിലാകട്ടെ (spiritual realm) ശുദ്ധഭക്തിയോടെ സേവനത്തിലേർപ്പെടുന്നവർക്ക് ദുഃഖങ്ങളില്ല. കൃഷ്ണാവബോധനിഷ്ഠനായ ഭക്തന് ആഗ്രഹത്തിനോ ആവലാതിക്കോ കാരണമുണ്ടാവില്ല. ബ്രഹ്മഭൂതഃ പ്രസനാത്മാ ന ശോചതി ന കാംക്ഷതി സമഃ സർവേഷു ഭൂതേഷു മദ്ഭക്തിം ലഭതേ പരാം ബ്രഹ്മഭൂതഃ - ബ്രഹ്മഭൂതനായി; പ്രസന്നാത്മാ – പ്രസന്നാത്മാവായിട്ട്; (സഃ) - അവൻ; ന ശോചതി - ശോചിക്കുന്നില്ല; ന കാംക്ഷതി - കാംക്ഷിക്കുന്നില്ല; സർവഭൂതേഷു - സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും; സമഃ – സമനായവന്; പരാം – പരമമായ; മദ്ഭക്തിം - എന്റെ ഭക്തിയുതസേവനത്തെ; ലഭതേ - ലഭിക്കുന്നു. ഈ ആദ്ധ്യാത്മികാവസ്ഥയിൽ എത്തിച്ചേർന്നവൻ പരബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരം സിദ്ധിച്ച് പരമാനന്ദമനുഭവിക്കുന്നു. അയാൾക്ക് ദുഃഖമില്ല; ആഗ്രഹങ്ങളില്ല. സർവ്വഭൂതങ്ങളിലും സമഭാവനയാണ് അയാൾക്കുള്ളത്. ഈ നിലയിൽ അയാൾ വിശുദ്ധഭക്തിയോടെ എന്റെ സേവനത്തിൽ മുഴുകുന്നു. പരമസത്തയോടുള്ള ഏകീഭാവമായ ബ്രഹ്മഭൂതാവസ്ഥയിലെത്തുക എന്നതാണ് വ്യക്തിശുന്യവാദിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അന്തിമമായിട്ടുള്ളത്. വ്യക്തിഗതവാദിയും ശുദ്ധഭക്തനുമായ ഒരാളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശുദ്ധഭക്തിയുതസേവനത്തിൽ മുഴുകാൻ ഇനിയും സഞ്ചരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഭഗവത്സേവനകർമ്മത്തിലേർപ്പെടുന്നവൻ മുമ്പുതന്നെ മുക്തിപദമെന്ന ബ്രഹ്മഭുതാവസ്ഥ - പരമസത്തയോടുള്ള ഏകീഭാവം-പ്രാപിച്ചിരിക്കുമെന്നർത്ഥം. പരമസത്യവുമായി ഐക്യം പ്രാപിക്കാതെ ഒരാൾക്കും അവിടുത്തെ സേവിക്കാനാവില്ല. നിരപേക്ഷ സങ്കല്പത്തിൽ സേവ്യസേവകഭേദമില്ലാതാകുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഉന്നതമായ ആദ്ധ്യാത്മികപരീക്ഷണത്തിൽ വ്യത്യാസം നിലനില്ക്കുന്നതായി കാണാം. ഭൗതികജീവിതദൃഷ്ട്യാ ഇന്ദ്രിയസുഖപൂർത്തിക്കായി പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് ദുഃഖം ഒഴിച്ചുകൂടാത്തതാണ്. നിരപേക്ഷലോകത്തിലാകട്ടെ ശുദ്ധഭക്തിയോടെ സേവനത്തിലേർപ്പെടുന്നവർക്ക് ദുഃഖങ്ങളില്ല. കൃഷ്ണാവബോധനിഷ്ഠനായ ഭക്തന് ആഗ്രഹത്തിനോ ആവലാതിക്കോ കാരണമുണ്ടാവില്ല. ഈശ്വരൻ പരിപൂർണ്ണനാകയാൽ ഭഗവത് സേവനനിരതനായ ജീവാത്മാവും സ്വയം പരിപൂർണ്ണനാവുന്നു. മാലിന്യമെല്ലാം നീങ്ങിക്കഴിഞ്ഞ പുഴപോലെയാണയാൾ. കൃഷ്ണനെക്കുറിച്ചല്ലാതെ വേറെ യാതൊരു ചിന്തയുമില്ലാത്തതിനാൽ ശുദ്ധഭക്തൻ എപ്പോഴും സന്തുഷ്ടനാണ്. ഭഗവഭഗവത് സേവനത്തിൽ പൂർണ്ണമായും മുഴുകിയതുകൊണ്ട് അയാൾ നഷ്ടത്തിൽ ദുഃഖിക്കുകയോ ലാഭത്തിനായി ആഗ്രഹിക്കുകയോചെയ്യുന്നില്ല. ഓരോ ജീവസത്തയും ഭഗവദംശമാകയാൽ എന്നെന്നേക്കും അവിടുത്തെ സേവകനാണെന്നറിയുന്ന അയാൾക്ക് ഭൗതിക സുഖങ്ങളിൽ താത്പര്യമുണ്ടാവില്ല. ഈ ഭൗതികപ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒരാളെ ഉത്കൃഷ്ടനെന്നോ മറ്റൊരാളെ അധമനെന്നോ അയാൾ കരുതുകയില്ല. ഉത്തമാധമസ്ഥിതികൾ ക്ഷണികങ്ങളാണ്. അത്തരം ക്ഷണികങ്ങളായ ആവിർഭാവതിരോഭാവങ്ങൾ ഭക്തന് ബാധകമല്ല. അയാൾ പൊന്നിനും കല്ലിനും ഒരേ വിലയേ കല്പിക്കൂ. ഇതാണ് ബ്രഹ്മഭൂതാവസ്ഥ. വിശുദ്ധനായ ഭക്തന് എളുപ്പത്തിൽ ഇവിടെ എത്താൻ കഴിയും. ഈ നിലയിൽ പരബ്രഹ്മത്തിൽ ലയിച്ച് സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം നശിപ്പിക്കുന്നത് നരക തുല്യമായും, സ്വർഗ്ഗരാജ്യപ്രാപ്തി ആകാശപുഷ്പമായും, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ പാമ്പിന്റെ തകർന്ന വിഷപ്പല്ലുകളായും അനുഭവപ്പെടും. വിഷപ്പല്ലുകൾ തകർന്ന സർപ്പത്തെയെന്നപോലെ ആത്മനിയന്ത്രിതങ്ങളായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളേയും ഭയപ്പെടാനില്ല. ഭൗതിക വിഷബാധയേറ്റ മനുഷ്യനേ പ്രപഞ്ചം ദുരിതപൂർണ്ണമാകുന്നുള്ളൂ; എന്നാൽ ഭക്തന് ലോകം പരവ്യോമത്തെപ്പേലെയോ വൈകുണ്ഠത്തെപ്പോലെയോ മഹിമയുറ്റതാണ്. ഈ ഭൗതികവിശ്വത്തിലെ ഏറ്റവും വിശിഷ്ടനായ വ്യക്തിയും ഭക്തന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഒരെറുമ്പിനേക്കാൾ മാന്യനല്ലതാനും. ഈ നിലയിൽ എത്തിച്ചേരാൻ ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിനുചിതമായ വിശുദ്ധ ഭക്തിയുതസേവനം പ്രചരിപ്പിച്ച ശ്രീ ചൈതന്യ മഹാപ്രഭുവിന്റെ കരുണയേ സഹായമുള്ളൂ. ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ