#🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #Devotional

Bg. 2.46 (ISKCON) The living entities are parts and parcels (Fragments) of Kṛṣṇa; therefore, revival of Kṛṣṇa consciousness by the individual living entity (We) is the highest perfectional stage of Vedic knowledge. This is confirmed in the Śrīmad-Bhāgavatam. यावानर्थ उदपाने सर्वतः सम्प्लुतोदके । तावान्सर्वेषु वेदेषु ब्राह्मणस्य विजानतः ॥ ४६ ॥ yāvān artha uda-pāne sarvataḥ samplutodake tāvān sarveṣu vedeṣu brāhmaṇasya vijānataḥ Synonyms yāvān — all that; arthaḥ — is meant; uda-pāne — in a well of water; sarvataḥ — in all respects; sampluta-udake — in a great reservoir of water; tāvān — similarly; sarveṣu — in all; vedeṣu — Vedic literatures; brāhmaṇasya — of the man who knows the Supreme Brahman; vijānataḥ — who is in complete knowledge. Translation All purposes served by a small well can at once be served by a great reservoir of water. Similarly, all the purposes of the Vedas can be served to one who knows the purpose behind them. Purport The rituals and sacrifices mentioned in the karma-kāṇḍa division of the Vedic literature are meant to encourage gradual development of self-realization. And the purpose of self-realization is clearly stated in the Fifteenth Chapter of the Bhagavad-gītā (15.15): the purpose of studying the Vedas is to know Lord Kṛṣṇa, the primeval cause of everything. So, self-realization means understanding Kṛṣṇa and one’s eternal relationship with Him. The relationship of the living entities with Kṛṣṇa is also mentioned in the Fifteenth Chapter of Bhagavad-gītā (15.7). The living entities (We) are parts and parcels (Fragments)of Kṛṣṇa; therefore, revival of Kṛṣṇa consciousness by the individual living entity is the highest perfectional stage of Vedic knowledge. This is confirmed in the Śrīmad-Bhāgavatam (3.33.7) as follows: aho bata śva-paco ’to garīyān yaj-jihvāgre vartate nāma tubhyam tepus tapas te juhuvuḥ sasnur āryā brahmānūcur nāma gṛṇanti ye te “O my Lord, a person who is chanting Your holy name, although born of a low family like that of a caṇḍāla [dog-eater], is situated on the highest platform of self-realization. Such a person must have performed all kinds of penances and sacrifices according to Vedic rituals and studied the Vedic literatures many, many times after taking his bath in all the holy places of pilgrimage. Such a person is considered to be the best of the Āryan family.” So one must be intelligent enough to understand the purpose of the Vedas, without being attached to the rituals only, and must not desire to be elevated to the heavenly kingdoms (Inside Universes) for a better quality of sense gratification. It is not possible for the common man in this age to follow all the rules and regulations of the Vedic rituals, nor is it possible to study all of the Vedānta and the Upaniṣads thoroughly. It requires much time, energy, knowledge and resources to execute the purposes of the Vedas. This is hardly possible in this age. The best purpose of Vedic culture is served, however, by chanting the holy name of the Lord, as recommended by Lord Caitanya, the deliverer of all fallen souls. When Lord Caitanya was asked by a great Vedic scholar, Prakāśānanda Sarasvatī, why He, the Lord, was chanting the holy name of the Lord like a sentimentalist instead of studying Vedānta philosophy, the Lord replied that His spiritual master had found Him to be a great fool and thus asked Him to chant the holy name of Lord Kṛṣṇa. He did so, and became ecstatic like a madman. In this Age of Kali, most of the population is foolish and not adequately educated to understand Vedānta philosophy; the best purpose of Vedānta philosophy is served by inoffensively chanting the holy name of the Lord. Vedānta is the last word in Vedic wisdom, and the author and knower of the Vedānta philosophy is Lord Kṛṣṇa; and the highest Vedāntist is the great soul who takes pleasure in chanting the holy name of the Lord. That is the ultimate purpose of all Vedic mysticism. #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ #Devotional ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #💭 Best Quotes #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ്

BG (ISKCON) 13ശ്ലോകം 5 സർവ്വക്ഷേത്രങ്ങളുടേയും (bodies) ജ്ഞാതാവായ ഭഗവാന്റേയും, തദധീനനായ ക്ഷേത്രജ്ഞനായ ജീവാത്മാവിന്റേയും, കർമ്മക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റേയും യഥാർത്ഥ ചിത്രമാണിത്. വേദാന്തസൂത്രത്തിലും (ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിലും) ഈ സത്യം കണ്ടെത്താനാകും. ഋഷിഭിർബഹുധാ ഗീതം ചന്ദോഭിർ വിവിധൈഃ പൃഥക് ബ്രഹ്മസൂത്രപദൈശ്ചൈവ ഹേതു മദ്ഭിർ വിനിശ്ചിതൈഃ ഋഷിഭിഃ - ഋഷികളാൽ; വിവിധൈഃ – വിവിധങ്ങളായ; ഛന്ദോഭി - വേദ മന്ത്രങ്ങൾകൊണ്ടും; പൃഥക് - പ്രത്യേകം; ബഹുധാ -ബഹുപ്രകാരത്തിൽ; (തഥാ) - അപ്രകാരം; വിനിശ്ചിതൈഃ – സുനിശ്ചിതങ്ങളായ; ഹേതുമദ്ഭിഃ – യുക്തിയുക്തങ്ങളായ; ബ്രഹ്മസൂത്രപദൈഃ ച ഏവ – ബ്രഹ്മസൂത്ര പദങ്ങളെക്കൊണ്ടും; ഗീതം - വിവരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പ്രവർത്തനമേഖലയേയും അതിന്റെ ജ്ഞാതാവിനേയുംകുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം വിവിധ വൈദിക കൃതികളിലൂടെ ഋഷീശ്വരന്മാർ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. വിശേഷിച്ച് വേദാന്തസൂത്രത്തിൽ കാര്യകാരണ സഹിതം ഇത് സമർത്ഥിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ജ്ഞാനം ഉപദേശിക്കുന്നതിനുള്ള സമുന്നതമായ ആധികാരികത പരമദിവ്യോത്തമപുരുഷനായ കൃഷ്ണനു തന്നെയാണുള്ളത്. എങ്കിലും സാധാരണ വഴക്കമനുസരിച്ച പണ്ഡിതന്മാരും മറ്റു പ്രാമാണികരും എല്ലായ്പ്പോഴും ആധികാരികത്വമുള്ളവരെ പിൻതുടരാറുണ്ട്. ജീവാത്മാവിന്റേയും പരമാത്മാവിന്റേയും ദ്വൈതാദ്വൈതഭാവങ്ങൾ വിവാദവിഷയമായതിനാൽ പാമാണികഗ്രന്ഥമായ വേദാന്തസൂത്രത്തെ മുൻനിർത്തിക്കൊണ്ട് കൃഷ്ണൻ ഈ വിഷയത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. പല മഹർഷിമാരുടേയും അഭിപ്രായമനുസരിച്ചാണിത്, എന്ന് കൃഷ്ണൻ ആദ്യമേതന്നെ പറയുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണ ഭഗവാന് പുറമേ വേദാന്തസൂത്രരചയിതാവായ വ്യാസദേവനും ഒരു ഋഷിവര്യനാണ്. വേദാന്തസൂത്രം ദ്വൈത ഭാവത്തെപ്പറ്റി പൂർണ്ണമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മറ്റൊരു മഹർഷിയാണ് വ്യാസദേവന്റെ പിതാവായ പരാശരൻ. മതാധിഷ്ഠിതങ്ങളായ തന്റെ കൃതികളിലൊരിടത്ത് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ‘അഹം ത്വം. ച തഥാന്യേ’ . ഞാനും നീയും മറ്റു വിവിധ ജീവികളും എല്ലാം ഭൗതികശരീരങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അതീന്ദ്രിയസത്തകളാണ്. നമ്മുടെ കർമ്മഭേദങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് പ്രകൃതിയുടേതായ തിഗുണങ്ങൾക്ക് വശപ്പെട്ടു പതിതരായിത്തീർന്നു. ചിലർ ഉത്കൃ ഷ്ടതലങ്ങളിലാണ്, ചിലർ താഴ്സന്നതലങ്ങളിലും. രണ്ടും അജ്ഞാനത്താൽ നിലനിൽക്കുന്നു, എണ്ണമറ്റു ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പാതിത്യം പറ്റാത്ത പരമാത്മാവിനെ പ്രകൃതിയിലെ ത്രിഗുണങ്ങൾ ബാധിക്കുകയില്ല. ദിവ്യവുമാണിത്. വേദങ്ങളിൽ, വിശേഷിച്ച് കഠോപനിഷത്തിൽ ആത്മാവും പരമാത്മാവും ശരീരവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെ വിശദമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. പല മഹർഷികളും ഈ വിഷയം വിശദീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ പ്രമുഖസ്ഥാനം പരാശരനാണെന്ന് ഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ‘ഛന്ദോഭിഃ’ എന്ന പദം വിവിധ വൈദികസാഹിത്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉദാഹരണമായി ഒരു യജുർവേദശാഖയായ തൈത്തരീയോപനിഷത്ത് പ്രകൃതി, ജീവാത്മാവ്, പരമപുരുഷൻ എന്നീ വിഷയങ്ങളെപ്പറ്റി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. മുമ്പ് പറഞ്ഞതുപോലെ കർമ്മരംഗമത്രേ ക്ഷേത്രം. ക്ഷേത്രജ്ഞരാകട്ടെ രണ്ട് തരത്തിലുണ്ട്; വ്യക്തിഗതജീവസത്തയും, പരമാത്മാവും. ‘ബ്രഹ്മപുച്ഛം പ്രതിഷ്ഠ’ എന്ന് തൈത്തരീയോപനിഷത്ത് (2.9). ഭഗവച്ഛക്തിയുടെ ഒരാവിഷ്കാരമാണ് അന്നമയമെന്നത്. അന്നത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന ജീവിതം. ഭൗതികതയിലുള്ള പരമപുരുഷസാക്ഷാത്കാരമാണിത്. പിന്നെ പ്രാണമയം - അന്നമയസാക്ഷാത്കാരത്തിനപ്പുറം നിരപേക്ഷിതത്ത്വത്തെ ജീവലക്ഷണങ്ങളിൽ അഥവാ ജീവനുള്ള രൂപങ്ങളിൽ സാക്ഷാത്കരിക്കാം. ജ്ഞാനമയത്തിലാവുമ്പോൾ ജീവലക്ഷണങ്ങൾക്കുമപ്പുറം വിചാരം, വികാരം, ഇച്ഛ എന്നിവയുടെ സാക്ഷാത്കാരമായി. പിന്നെയുള്ളത് വിജ്ഞാനമയമെന്ന ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരം. ഇതിൽ മനസ്സും ജീവലക്ഷണങ്ങളും ജീവസത്തയിൽ നിന്ന് ഭിന്നങ്ങളായി അറിയപ്പെടുന്നു. സർവ്വോത്കൃഷ്ടമായ അടുത്ത പടിയാണ് ആനന്ദമയം; പരമാനന്ദത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരം. ബ്രഹ്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന് ഇങ്ങനെ അഞ്ച് ഘട്ടങ്ങളാണുള്ളത്. ഇവ ബ്രഹ്മപുച്ഛമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അന്നമയം, പ്രാണമയം, ജ്ഞാനമയം എന്നിവയിൽപ്പെടുന്നു ജീവജാലങ്ങളുടെ കർമ്മരംഗങ്ങളെല്ലാം. ഇവയ്ക്കതീതമാണ് ആനന്ദമയമെന്നറിയപ്പെടുന്ന പരമപുരുഷൻ. ‘ആനന്ദമയോഽഭ്യാസാത്’ എന്ന് വേദാന്തസൂത്രവും ഭഗവാനെ വിവരിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ സ്വഭാവേന ആനന്ദപൂർണ്ണനാണ്. ആ അതീന്ദ്രിയാനന്ദമാസ്വദിക്കാൻവേണ്ടി അവിടുന്ന് വിജ്ഞാനമയനായും പ്രാണമയനായും അന്നമയനായും രൂപവിസ്തരണം കൈക്കൊള്ളുന്നു. കർമ്മ ക്ഷേത്രസ്ഥനായ ജീവസത്ത അനുഭോക്താവായാണറിയപ്പെടുന്നത്. അനുഭോക്താവിൽ നിന്ന് ഭിന്നനാണ് ആനന്ദമയൻ, ആനന്ദമയന്, സ്വയം സമർപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ ആസ്വദിക്കുന്നതിന് തീരുമാനിച്ചാൽ ജീവാത്മാവിന് പരിപൂർണ്ണത ലഭിക്കും. സർവ്വക്ഷേത്രങ്ങളുടേയും ജ്ഞാതാവായ ഭഗവാന്റേയും, തദധീനനായ ക്ഷേത്രജ്ഞനായ ജീവാത്മാവിന്റേയും, കർമ്മക്ഷേത്രങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന്റേയും യഥാർത്ഥ ചിത്രമാണിത്. വേദാന്തസൂത്രത്തിലും (ബ്രഹ്മസൂത്രത്തിലും) ഈ സത്യം കണ്ടെത്താനാകും. കാര്യകാരണസഹിതം ഔചിത്യത്തോടെ രചിക്കപ്പെട്ടവയാണ് ബ്രഹ്മസൂത്ര വാക്യങ്ങൾ. ‘ന വിയദശുതേഃ (2.3.2) നാത്മാശുതേഃ (2.3.18) പരാതുതച്ഛ്രുതേഃ (2.3.40)’ എന്നിവ അവയിൽ ചിലതാണ്. ആദ്യസൂത്രം കർമ്മക്ഷേത്രത്തേയും രണ്ടാമത്തേത് ജീവാത്മാവിനേയും മൂന്നാമത്തേത് വിവിധ ജീവഗണങ്ങളുടെ പരമലക്ഷ്യമായ സർവ്വേശ്വരനേയും സംബന്ധിച്ചവയാണ്. #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #💭 Best Quotes ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #inspirational #💭 Best Quotes #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ്

#🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #inspirational #💭 Best Quotes

##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional #🙏 ശ്രീകൃഷ്ണ ഭജനകൾ

#🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #💭 Best Quotes #inspirational

##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional

#🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് ##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #inspirational #💭 Best Quotes

##𝗔𝗗𝗩𝗢𝗖𝗔𝗧𝗘𝗠𝗔𝗡𝗢𝗝𝗚𝗨𝗥𝗨𝗩𝗔𝗬𝗨𝗥 #🆕 ലേറ്റസ്റ്റ് അപ്ഡേറ്റ് #Devotional