💞 പ്രണയകഥകൾ, 📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ Image & Post

🥰ഷാൻ 💋മെഹബൂബ് 🌹ബാദുഷ 😘കണ്ണൂർ 🚩 - Author on ShareChat: Funny, Romantic, Videos, Shayari, Quotes

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlNj5N9Q?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ - 36 വിജയ് പുര. ലേഡീസ് ഹോസ്റ്റലിലെ പെൺകുട്ടികൾ, വളരെ വിചിത്രമായ ചില സംഭവവികാസങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. സമയം രാത്രി 10 മണി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. പുറത്തെ വരാന്തയിലേക്കിറങ്ങിയ അധിനിയാണ് ആദ്യം ആ കാഴ്ച്ച കണ്ടത്. ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി പെൺകുട്ടി! ഇടനാഴിയുടെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് ഒരു നിഴൽ പോലെ! ആരാണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് മറുപടിയുണ്ടായില്ല. ഇന്നുവരെ ആ കെട്ടിടത്തിൽ കണ്ടിട്ടില്ല അവളെ. ഉറപ്പാണ്. അധിനി ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു. പെൺകുട്ടിക്ക് അനക്കമില്ല. തൊട്ടരികിലെത്തിയപ്പോഴാണ് , അവൾ തിരിഞ്ഞു അഭിമുഖമായി നിന്നത്. “അവിടെ നിന്നാ മതി!” മൂർച്ചയുള്ള ഒരു സ്വരം കേട്ടു! അധിനിയുടെ തൊണ്ട വരണ്ടു പോയി. ഒരു കറുത്ത ഷാൾ കൊണ്ട് മുഖം മറച്ചിരുന്നു ആ യുവതി. ഇരു കൈകളിലും ഒരോ കറുത്ത കത്തികൾ ഗുണന ചിഹ്നം പോലെ പിടിച്ചു മാറോടു ചേർത്തിരുന്നു അവൾ! അടുത്ത നിമിഷം, അലറി നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അധിനി തിരിഞ്ഞോടി. ഉച്ചത്തിൽ ഉയർന്ന അവളുടെ നിലവിളി ശബ്ദം കേട്ട്, കെട്ടിടത്തിലെ വാതിലുകളെല്ലാം തുറക്കപ്പെട്ടു. അന്തേവാസികളെല്ലാം ഇടനാഴിയിലേക്കിറങ്ങി. ആർക്കും ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഒടുവിൽ, അധീനിയുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരി എല്ലാവരേയും തന്റെ മുറിയിലേക്ക് വിളിക്കുന്നതുവരെ. അവിടെ... ഒരു പ്രേതത്തെ കണ്ടതുപോലെ വിളറിപ്പോയിരുന്നു ആ പെൺകുട്ടി. ശ്വാസമെടുക്കാൻ പോലും ബദ്ധപ്പെട്ടു അധീനി. നോട്ടം അപോഴും ആ ഇടനാഴിയിലേക്കു തന്നെ ഉറച്ചിരുന്നു. പത്തു മിനിട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ അക്കയും രാജയും സ്ഥലത്തെത്തി. പക്ഷേ, അവൾ എത്ര വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടും, ആർക്കുമത് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.സംശയാസ്പദമായി യാതൊന്നും കണ്ടെത്താനായില്ല. വായുവിലേക്ക് അലിഞ്ഞു ചേർന്നതുപോലെ ആ പെൺകുട്ടി അപ്രത്യക്ഷയായിരിക്കുന്നു! യാതൊരു തരത്തിലും സെക്യൂരിറ്റിയുടെ കണ്ണ് വെട്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക്‌ ആ കെട്ടിടത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കാനാകില്ല. സി സി ടി വിയിലും ഒന്നും കാണാനില്ല. അധിനിക്ക് തോന്നിയതാകാം എന്നാണ് അക്കയുടെയും രാജയുടെയും വാദം. അധീനി സമ്മതിക്കുന്നില്ല എന്നു കണ്ടപ്പോൾ രാജയുടെ മുഖഭാവം മാറി വന്നതാണ്‌. പക്ഷേ, പെട്ടെന്നാണ് അവിടെ ഉച്ചത്തിൽ ഒരു നിലവിളിശബ്ദം മുഴങ്ങിയത്! "മിശ്വ!" അക്ക തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എല്ലാവരും തിടുക്കത്തിൽ അവളുടെ മുറിയിലേക്കോടി. വാതിൽ തുറന്നാണ്‌ കിടന്നിരുന്നത്. ഉള്ളിൽ സകലതും ചിതറിക്കിടക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. ഫർണ്ണീച്ചറുകളും, അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളുമെല്ലാം തറയിൽ വാരി വലിച്ചിട്ടിരുന്നു. അവയ്ക്കിടയിൽ കൂനിക്കൂടിയിരുന്ന മിശ്വ, ഒരു പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "എന്ത് പറ്റി ? " രാജ അമ്പരന്നു. "അവിടെ..." മിശ്വ, പുറത്തെ ഇടനാഴിയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. "അ... അവിടെ ഒരു പെണ്ണ്..." "എവിടെ ? നിനക്കൊക്കെ കൂട്ടത്തോടെ പ്രാന്തായോ ?" രാജയുടെ മുഖം മുറുകി. "ചൂടാവല്ലേ രാജയ്യാ... എന്തോ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ട്." അക്ക ഇടപെട്ടു. "ഇങ്ങനെ എല്ലാരും ഒരുപോലെ പേടിക്കണമെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും കാണണമല്ലോ. അങ്ങനെ ഒരുത്തി ഇതിനകത്ത് കയറിപ്പറ്റിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ , എന്തായാലും അവളെ നമുക്ക് പൊക്കണം." അവർ എന്തോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെ രാജയെ നോക്കി. "അയ്യാ, പിള്ളേരോട് വരാൻ പറ . നമുക്ക് ഈ കെട്ടിടം മൊത്തം ഒന്ന് അഴിച്ചിട്ടു പരിശോധിക്കണം." അവർ പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുൻപ്തന്നെ രാജ തന്റെ ഫോൺ ഡയൽ ചെയ്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഏതാനും മിനുട്ടുകൾക്കുള്ളിൽ, രണ്ട് പിക്കപ്പ് ട്രക്കുകളിലായി ഏതാണ്ട് മുപ്പതു പേരടങ്ങുന്ന ഒരു സംഘം സ്ഥലത്തെത്തി. ഉച്ചത്തിൽ ആക്രോശിച്ചുകൊണ്ട്, ആ കെട്ടിടത്തിലേക്കു ഇരച്ചു കയറിയ അവർ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഒരോ മുറികളിലും കയറി, പരിശോധന തുടങ്ങി. മേശകളും കട്ടിലുകളുമെല്ലാം മറിച്ചു ഭിത്തിയോട് ചേർത്തിട്ടു. വസ്ത്രം വെച്ചിരുന്ന വലിയ ട്രോളികൾ വരേ അവർ തുറന്ന് നോക്കി വലിച്ചു വാരിയിട്ടു. സെക്യൂരിറ്റി ഭയന്നു വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കാണാമായിരുന്നു. അവർ പറയുന്നതുപോലെ , അങ്ങനെ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അവിടെ നിന്നും കണ്ടെത്തിയാൽ, അയാളുടെ അന്ത്യമാണ് അന്ന്. പക്ഷേ, ഏതാനും ഒരു മണിക്കൂറോളമെടുത്ത ആ തിരച്ചിലിനൊടുവിൽ എല്ലാവരും നിരാശരായി. അങ്ങനെ ഒരു സംഭവമേ നടന്നിട്ടില്ല എന്നാ മട്ടിലായി കാര്യങ്ങൾ. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അധിനിയിലേക്കും മിശ്വയിലേക്കുമായി. ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ പരസ്പരം നോക്കി വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കാനേ ആ പെൺകുട്ടികൾക്കായുള്ളൂ. "എല്ലാരും തിരിച്ചു അവരവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോകൂ. ചുമ്മാ മനുഷ്യരെ മെനക്കെടുത്താതെ" രൂക്ഷഭാവത്തോടെ അക്ക പറഞ്ഞു. "നിങ്ങൾ രണ്ടാളും വരൂ " അവർ മിശ്വയേയും അധിനിയേയും അടുത്തേക്ക് വിളിച്ചു. "ഇന്ന് രാത്രി നിങ്ങൾക്ക് പണിയുണ്ട്. കുളിച്ചു ഡ്രസ്സ്‌ ഒക്കെ മാറി ഇറങ്ങി നിൽക്കൂ." അധിനി ഞെട്ടി മിശ്വയെ നോക്കി. “അക്കാ... ഇവൾ...” "മിശ്വ ഒക്കെ അടങ്ങി നിന്നോളും. നീ പേടിക്കണ്ട. ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കൂ. അര മണിക്കൂർ കഴിയുമ്പോ ഞാൻ വണ്ടി വിടാം." "എവിടേക്കാ അക്കാ ?" ""വേറെ എവിടേക്കാ ? നമ്മുടെ വീർ സിംഹന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ." ചെറുചിരിയോടെ അക്ക പറഞ്ഞപ്പോൾ അധിനിയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ആ രാത്രി തെളിഞ്ഞു. മിശ്വ കാർക്കിച്ചു തുപ്പിയപ്പോൾ , ചാടിയെഴുന്നേറ്റ ആ തടിയന്റെ രൂപം. കലി തുള്ളി ബിരിയാണിപ്പാത്രം തട്ടിതെറിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞ അയാളുടെ ഭയാനകരൂപം. " ഇനി എന്റെ മോൾ അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യില്ല. അല്ലെടീ ?" മിശ്വയുടെ കവിളിൽ തലോടിക്കൊണ്ടാണ് അക്ക ചോദിച്ചത്. മിശ്വ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തന്റെ പാവാടയിൽ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്. "അപ്പൊ എല്ലാം പറഞ്ഞപോലെ. 5000 വെച്ച് ടിപ്പ് വാങ്ങിച്ചോണം. അത് കിട്ടുന്ന വരേ അയാള് പറയുന്നതൊക്കെ കേട്ട് അവിടെ നിക്കണം. മനസ്സിലായോ ? " അക്കയുടെ കള്ളച്ചിരി. "ഒരിത്തിരി അയാൾ വേദനിപ്പിക്കും. പക്ഷേ, ഒരുപാടൊന്നുമില്ല. ബഹളം വെക്കാതെ- അധീനി, നീ മിശ്വമോൾക്ക്‌ എല്ലാം ഒന്നു പറഞ്ഞു കൊടുത്തേരെ." അധിനി തലയാട്ടി. മിശ്വ സാവധാനം തിരിഞ്ഞു റൂമിലേക്ക്‌ നടന്നു. ഏതാണ്ട് അരമണിക്കൂറിനു ശേഷം, ബെഡ് റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ, വാതിൽക്കൽ തന്നെ അംശി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മിശ്വയെ ഇറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു അവൾ. "അങ്ങനെ എന്റെ കുട്ടീ... നീയും തുടങ്ങുകയാണ് ഈ ജീവിതം..." മിശ്വയുടെ മുഖം ഒരു കരിങ്കൽ പ്രതിമ പോലെ തോന്നിച്ചു. "ചേച്ചി പോയി കിടന്നോ. പുറത്തിങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്കിറങ്ങി നടക്കേണ്ട. ഒരു ചെകുത്താൻ പെണ്ണ് ഇറങ്ങി നടക്കുന്നുണ്ട്." മിശ്വ പറഞ്ഞു . എന്നിട്ട് , സാവധാനം , അംശിയെ വകഞ്ഞു മാറ്റി ഇടനാഴിയിലേക്കിറങ്ങി. ഏറ്റവും അങ്ങേയറ്റത്ത്, അധിനി കാത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. താഴെ നിന്നും, ആരോ ഉച്ചത്തിൽ വിരൽ ഞൊടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് രണ്ടുപേരും അങ്ങോട്ട്‌ നോക്കി. അക്കയാണ്. ഡ്രൈവറും കാറും എല്ലാം അവരെ കാത്തു നിൽക്കുകയാണ്. "മിശ്വാ... നീ പ്രശ്നമൊന്നും ഉണ്ടാക്കരുത് കേട്ടോ." ഗോവണി ഇറങ്ങുമ്പോൾ, അധിനി പറഞ്ഞു. "ആ മനുഷ്യൻ നമ്മളെ കൊന്നു കുഴിച്ചു മൂടും. ഒരു വല്ലാത്തവനാ. പണ്ട് ഇവിടുന്നു പോയ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കഴുത്തു കടിച്ചു മുറിച്ചിട്ടുണ്ട്!" മിശ്വയിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം മാത്രം. പട്ടാപ്പകൽ പോലെ നിലാവുണ്ടായിരുന്നു അന്ന്. പക്ഷേ , അസ്ഥി വരേ മരവിച്ചു പോകുന്ന തണുപ്പും, ഒപ്പം ചൂളം കുത്തി വീശുന്ന കാറ്റ് അവരെ മുൻപോട്ട് ഒരു ചുവടു പോലും വെയ്ക്കാനാകാത്ത വിധം ഉപദ്രവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. “വേഗം വാ മക്കളേ! ആ സിംഹത്തിന്റെ ഞെരമ്പു വല്ലതും കയറിപ്പിടിക്കും. എത്ര നേരമായി അയാൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു.” അക്ക ഒരു ചെറുചിരിയോടെ അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. കാറിന്റെ ബാക്ക് സീറ്റിലായി അക്ക നടുവിലും, രണ്ട് പെൺകുട്ടികൾ ഇരുവശങ്ങളിയുമായി ഇരുന്നു. ഏതോ ബട്ടൻ അമർത്തിയപ്പോൾ. ഡ്രൈവറുടെ സീറ്റിനെ മറച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കറുത്ത ഗ്ലാസ് ഉയർന്നു വന്നു. യാത്രയിലുടനീളം അക്കയ്ക്ക് വീർ സിംഹ റാവു വിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ പറയാൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവരുടെ തടിച്ച കൈത്തലം , തന്റെ തുടകളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നത് മിശ്വയെ വല്ലാതെ അലട്ടുന്നത് മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നു. ഒരു പഴുതാരയെ നോക്കുന്നതുപോലെ അവൾ ആ കൈയ്യുടെ ചലനങ്ങൾ വീക്ഷിച്ചു. മുൻപും, അവളത് ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്ക തന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടുന്നത് അത്ര സ്വഭാവികമായ രീതിയിൽ അല്ല എന്നൊരു തോന്നൽ. ഏതാണ്ട് അര മണിക്കൂർ നേരത്തെ സഞ്ചാരം. അവർ വീർ സിംഹന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവർ വാഹനത്തിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോൾ , മിശ്വ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. പടുകൂറ്റൻ ബംഗ്ലാവാണ് അത്. പല നിറത്തിലുള്ള കൊത്തു പണികളാൽ സമ്പന്നമായ വിശാലമായ അങ്കണം. ഒരേ കോമ്പൗണ്ടിൽ തന്നെ ഒരുപോലുള്ള മൂന്ന് വീടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. "രണ്ടെണ്ണം അയാളുടെ ഭാര്യമാരുടേതാ..." അക്ക മിശ്വയുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു. " ഈ മൂന്നാമത്തേതിലാണ് , അയാളുടെ ബാക്കിയുള്ള കളികൾ." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അക്ക അടക്കിച്ചിരിച്ചു. നിർവികാരതയോടെ ബംഗ്ലാവിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയ മിശ്വ തിരിഞ്ഞ് അക്കയെ നോക്കി. "അക്ക വരുന്നില്ലേ ?" "എന്തിന് ? " അവരുടെ ചുണ്ടിലൊരു കള്ളച്ചിരി മിന്നി. "എന്റെ ആവശ്യമൊന്നുമില്ല. അയാൾ പഠിപ്പിച്ചു തന്നോളും. എന്തെങ്കിലും സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ, അധിനി ഇല്ലേ ?" മിശ്വ തിരിഞ്ഞ് ആ വിശാലമായ സ്വീകരണമുറിയിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു. അധിനി , ആദ്യം തന്നെ അകത്തേക്ക് കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പൂർണ്ണമായും , ലൈംഗീക അരാജകത്വത്തിന്റെ വക്താവായിരുന്നു വീർ സിംഹ റാവു. ആളുകൾ ആദ്യം കയറി വരുന്ന സ്വന്തം വീടിന്റെ സ്വീകരണമുറിയിൽ തന്നെ നിരവധി സ്ത്രീകളുടെ നഗ്ന ചിത്രങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ചില ചിത്രങ്ങളിൽ, സുന്ദരികളായ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം അയാളുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്തോ വലിയൊരു കാര്യം സാധിച്ചത് മട്ടിൽ തള്ളവിരൽ ഉയർത്തിക്കാട്ടി നിൽക്കുന്ന ആ മനുഷ്യനെ നോക്കി നിന്ന മിശ്വയുടെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭാവം കടന്നു വരുന്നത് അധിനി ശ്രദ്ധിച്ചു. "പൊന്നു മോളെ... ചതിക്കല്ലേ." അവൾ കൈ കൂപ്പി. "ഒരു വട്ടം കൂടി ഇയാളെ പിണക്കിയാൽ, പിന്നേ നീ ഇല്ല. നിന്നെ ഉറപ്പായിട്ടും അക്ക-" " കൊല്ലുമായിരിക്കും! അല്ലേ ?" മിശ്വ പൂർത്തിയാക്കിക്കൊടുത്തു. "നീ പേടിക്കണ്ട. എനിക്ക് ചാകാനുള്ള സമയമായിട്ടില്ല." "ഓക്കെ... എന്നാൽ ഞാൻ പോയി ഡ്രസ്സ്‌ മാറിയിട്ട് വരാം. നിന്നെപ്പോലെ അല്ല. ഞാൻ ഒരു ഡാൻസ് കാരിയാണ്." അധിനി ചിരിച്ചു. "അതിന് എനിക്ക് സ്പെഷ്യൽ ടിപ്പ് കിട്ടും." മിശ്വ തലയാട്ടി. സ്വീകരണമുറിയുടെ ഒത്ത നടുക്കായി ഒരു ചെറിയ കോയ് പോണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ അതിനരികിലൂടെ സാവധാനം ഒന്ന് വലം വെച്ചു. അതിനുള്ളിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന മത്സ്യങ്ങൾ , തീറ്റ കിട്ടുമെന്ന് കരുതിയാകണം, അവളെത്തന്നെ പിന്തുടരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. പെട്ടെന്ന്! ഉച്ചത്തിൽ ആരോ കയ്യടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടിതിരിഞ്ഞു നോക്കി മിശ്വ! വെളുത്ത മാർബിൾ കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ചിരുന്ന മനോഹരമായ സ്റ്റെയർകേസ്. അതിന്റെ മധ്യത്തിലായി ഇരു കൈകളും വിടർത്തി ആ മനുഷ്യൻ നിന്നിരുന്നു. വീർ സിംഹ റാവു! അന്ന് കണ്ടതു പോലെയല്ല , അടിവസ്ത്രം മാത്രമാണ് ഇന്ന് അയാളുടെ വേഷം. "സുന്ദരി മിശ്വ!" അയാൾക്ക്‌ അവളുടെ മുഖത്ത് നിന്നും കണ്ണെടുക്കാനാകുന്നില്ല എന്ന് തോന്നിച്ചു. ഒറ്റക്കുതിപ്പിന് താഴെയെത്തിയ അയാൾ അവൾക്കരികിലേക്ക് പറന്നടുത്തു. "അക്ക പറഞ്ഞപ്പോ, ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല." അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചു അയാൾ തന്റെ മുഖത്തേക്കടുപ്പിച്ചു. ഒരൊറ്റ നിമിഷം ആ നിൽപ്പ് നിന്നു അയാൾ. അത്ഭുതമടക്കാനാകുന്നില്ല അയാൾക്ക്‌. "നീ മിടുക്കിയായല്ലോ! മര്യാദക്കാരിയായല്ലോ!" മിശ്വ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു. "അല്ലെങ്കിലും, ഹർഷൻ അയ്യാവുടെ വർക്ക്ഷോപ്പിൽ ഒന്ന് റിപ്പയർ ചെയ്തിറക്കിയാൽ, ഏതു വണ്ടിയും ഒരു റേസ്കാർ ആകും." തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഒരു കമ്പിക്കഷ്ണം കുത്തിയിറക്കിയതുപോലെ, മിശ്വ പിടഞ്ഞു. "അതൊക്കെ പോട്ടേ. ഡാൻസ്കാരി എവിടെ ?" അയാൾ ചുറ്റും നോക്കി. "അവൾ ഡ്രസ്സ്‌ മാറാൻ പോയി... ദാ ആ മുറിയിലേക്ക്." മിശ്വ ഒരു മുറിക്ക് നേരെ വിരൽ ചൂണ്ടി. "നൈസ്! അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു... ഏത് ? ഡ്രെസ്സിന്റെ!" ഉറക്കെ ഒരു വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ സ്റ്റെയറിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. "അവൾ വന്നോളും. തൽക്കാലം നീ വാ." അയാൾ അവളെ കൈയ്യാട്ടി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഒരുമിച്ച് വരാം അയ്യാ..." വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ മിശ്വ അറിയിച്ചു. ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും ഡാൻസും ഒക്കെയായി സിംഹം മുകളിലേക്ക് കയറി അപ്രത്യക്ഷനായി. രണ്ട് മിനുട്ടുകൾക്ക് ശേഷം... ബാത്ത് റൂമിൽ, കണ്ണാടിക്ക് മുൻപിൽ മുഖം ഇറുകെ പൊത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അധിനി. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, കണ്ണുനീർ നിലയ്ക്കുന്നില്ല. അവൾ തുടരെ തുടരെ മുഖം കഴുകി. ഒടുവിൽ തേങ്ങലടക്കി, ഒരു ടവൽ കൊണ്ട് മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്ന അധിനി തന്റെ നർത്തക വേഷത്തിൽ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഒരുവട്ടം കൂടി അമർത്തി തുടച്ച അവൾ, വളരേ ബദ്ധപ്പെട്ട്, ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി മുഖത്ത്. ഒരോ വട്ടവും , ആ മൃഗത്തിന് മുൻപിൽ ഡാൻസ് ചെയ്യുമ്പോൾ, തന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഒരു കഷ്ണം അടർന്നു വീഴും പോലെ തോന്നിയിരുന്നു അവൾക്ക്. താൻ ഇട്ടുകൊണ്ട് വന്ന ഡ്രസ്സ്‌ എല്ലാം ഒരു കവറിലേക്ക് മാറ്റി നിവർന്നതാണ് അധിനി. പെട്ടെന്നാണ്‌ പുറകിൽ ഒരു അനക്കം പോലെ തോന്നിയത്. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും, ഞെട്ടി വിറങ്ങലിച്ചു പോയി അവൾ! "ഉറങ്ങിക്കോ നീ!" കാറ്റു പോലെ ഒരു ശബ്ദം . അടുത്ത നിമിഷം തലയുടെ ഇടതുവശത്തായി ഒരു പ്രഹരമേറ്റ അധിനി താഴേക്കു പതിച്ചു. ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനു ഒരു നിമിഷാർദ്ധം മുൻപ് , അവൾ കണ്ട കാഴ്ച്ച ഭീകരമായിരുന്നു. പുറകോട്ടു മലർന്നു വീണ, തന്റെ ശരീരത്തിനിരുവശത്തുമായി കാലുകൾ കവച്ചു വെച്ച് നിൽക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ രൂപം! ഒരു ഒത്ത ശരീരമുള്ള യുവതി! നേർത്ത അടിവസ്ത്രങ്ങളാണ് വേഷം. മുഖമാകെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഒരു കറുത്ത ഷോൾ കാണാമായിരുന്നു. "ആരാ ??" അധിനിയുടെ ചോദ്യം ഒരു ഞെരക്കമായി വെളിയിൽ വന്നു. മറുപടിയായിട്ടേന്നോണം, ആ പെൺകുട്ടി , തന്റെ അരയിൽ , പുറകു വശത്തായി ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന രണ്ട് ചെറു വാളുകൾ വലിച്ചെടുത്തു. ഒരു ഗുണന ചിഹ്നത്തിന്റെ ആകൃതിയിൽ അത് തന്റെ മാറിലേക്ക് ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ അധിനിയുടെ മുഖത്തിന്‌ നേരെ കുനിഞ്ഞു. "ഞാൻ വല്ലി!! ഉറങ്ങിക്കോ നീ....തുടങ്ങാൻ പോവാ ഞാൻ!!" അടുത്ത നിമിഷം, അതിലൊരു വാളിന്റെ പിടി അധീനിയുടെ തിരുനെറ്റിയിൽത്തന്നെ വന്നു പതിച്ചു. ഒരു വിളക്ക് ഊതിക്കെടുത്തുന്നതുപോലെ, ആ പെൺകുട്ടി ബോധരഹിതയായി. തുടരും 🥰🥰🥰 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #❤️ പ്രണയം സ്റ്റാറ്റസുകൾ #📔 കഥ

💞 പ്രണയകഥകൾ - ೪ 9 Part 36 Gr Kannorkaran ೪ 9 Part 36 Gr Kannorkaran - ShareChat