Solumates (1) കുറച്ചു മുമ്പ് പെയ്ത മഴയുടെ അവശേഷിപ്പുകൾ ഓരോ ഇലത്തുമ്പിലും നിറഞ്ഞു നിന്നു. പെയ്തുതോർന്ന പെരുമഴയുടെ ആലസ്യം പ്രകൃതിയിൽ നിന്നും വിട്ടുമാറിയിരുന്നില്ല. ഇടവഴികളിലെ വെള്ളകെട്ടുകളിൽ ആകാശം പ്രതിഫലിച്ചു നിൽക്കുന്നു. മരച്ചില്ലകളിൽ നിന്നും അടർന്നുവീഴുന്ന ഓരോ മഴത്തുള്ളിയും ഭൂമിയുടെയും താരയുടെയും വഴികളിൽ താളമിട്ടു. ഭൂമിക താരക  ഒരേ വയറ്റിൽ പിറന്നതല്ലെങ്കിലും ദിവസങ്ങളുടെ വ്യത്യാസത്തിൽ രണ്ട് അമ്മമാരിൽ ഉടലെടുത്ത സ്നേഹനിധികളായ സഹോദരിമാർ, രേണുകയുടെയും ശാരികയുടെയും മക്കൾ. അവരെ പോലെ ഇരട്ടകുട്ടികൾ വേണമെന്നായിരുന്നു അവരിരുവരുടെയും ആഗ്രഹം. വേർപിരിയാൻ ഹൃദയം അനുവദിക്കാത്തത് കൊണ്ടും അവരെ വിവാഹം കൊണ്ട് പിരിക്കാൻ വീട്ടുകാർക്ക് താല്പര്യമില്ലാത്തതു കൊണ്ടും അവരുടെ വിവാഹ ശേഷം രണ്ടു പേരും കുടുംബമായി അടുത്തടുത്ത വീടുകളിൽ ആണ് താമസം. അവരെക്കാൾ സ്നേഹവും സൗഹൃദവും ആണ് താരയും ഭൂമിയും. ഒന്നിച്ചാണ് കളിച്ചതും പഠിച്ചതും ഒക്കെ. എല്ലാവരും അസൂയയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന 'സ്നേഹസൗഹൃദം'. വൈകിട്ടത്തെ നടത്തത്തിനിടയിൽ, നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ നിന്നും ഉയർന്നുവരുന്ന ആ മണ്മണം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കാൻ പോന്നതാണെങ്കിലും താരയുടെ ഉള്ളിലെ പരിഭ്രമത്തെ കുറക്കാൻ അത് സഹായിച്ചില്ല.  അതിനു കാരണമുണ്ട്. കുറച്ചു ദൂരെ വഴിതിരിയുന്നിടത്തെ വലിയ മാവിൻചുവട്ടിൽ തന്റെ ബുള്ളറ്റിനെ ചാരി മുകിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. നനഞ്ഞ ഇലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന വെയിൽതുണ്ടുകൾ അവന്റെ മുഖത്ത് നിഴലും വെളിച്ചവും തീർക്കുന്നുണ്ട്. അവനെ കണ്ടതും താരയുടെ ഉള്ളൊന്ന്  പിടഞ്ഞു.  അവനെ കണ്ട് ഭൂമി താരയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. താരയുടെ കണ്ണുകളിൽ വിരിഞ്ഞ ഭാവം ഏതൊരു വികാരത്തിലേക്കാണ് തന്നെ കൊണ്ടു പോകുന്നതെന്ന് അവൾക്ക്  മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താര അവനരികിലേക്ക് ഓടിച്ചെല്ലുമെന്ന് കരുതിയ നിമിഷം, മുകിൽ അവർക്കു മുന്നിലേക്ക് നടന്നടുത്തു.  ഭൂമിയും താരയും പരസ്പരം നോക്കി. മുകിൽ രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി നോക്കി. അവനെന്തോ പറയാനുണ്ട്. താരയുടെ സ്നേഹം അവൻ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടാകാം, തീർച്ചയായും അത് പറയാൻ ആയിരിക്കും അവൻ ഇങ്ങനെ ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നിൽക്കുന്നത്. അവന്റെ പിടക്കുന്ന മിഴികളും വിറക്കുന്ന കൈവിരലുകളും പരിഭ്രമവും ഭൂമിയെ തോന്നിപ്പിച്ചത് അങ്ങനെ ആണ്. അവൻ എവിടെയും ദൃഷ്ടി പതിപ്പിക്കാതെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുമെന്നറിയാതെ വിഷമിച്ചു നിൽക്കുന്നതായിട്ടാണ് അവർക്ക് രണ്ടു പേർക്കും മനസ്സിലായത്. താരക്ക് തന്റെ മനസ്സ് പിടിവിട്ടു പോവുന്നത് അറിയാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മുകിൽ ഇങ്ങനെ തൊട്ടു മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തന്റെ ഹൃദയം ഉള്ളിൽ പെരുമ്പറ മുഴക്കുന്നു. അവൾ ആശ്രയത്തിനായി ഭൂമിയുടെ വലതു കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു.  മുകിൽ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുന്നു.ഭൂമിക്ക് എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവർക്കിടയിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോവാനാണ് തോന്നിയത്. അപ്പോഴാണ് താര കയ്യിൽ പിടിക്കുന്നതും, മുകിലിന്റെ ശബ്ദം കാതുകളിൽ മുഴങ്ങുന്നതും. നിശബ്ദമായിരുന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അവന്റെ  ശബ്ദം മഴ കഴിഞ്ഞുള്ള കാറ്റുപോലെ അലയടിച്ചു "ഭൂമി... എനിക്ക് നിന്നോട് ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്." ഭൂമി സ്തബ്ധയായി നിന്നുപോയി. പെയ്തുതീർന്ന മഴയ്ക്കുശേഷം ആകാശത്ത് തെളിയുന്ന മഴവില്ലുപോലെ മനോഹരമായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ. പക്ഷേ, അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഇടിമിന്നൽ ഏറ്റതുപോലെയുള്ള ആഘാതമായിരുന്നു അത്. 'എന്നോട്.... എന്നോടെന്തു പറയാൻ. അവന്റെ ഒരു വാക്കിനായി മുൾമുനയിൽ എന്ന പോലെ കാത്തുനിൽക്കുന്നത് തന്റെ സഹോദരിയാണ്. അവൾക്ക് മുകിലിനെ എത്ര മാത്രം ഇഷ്ടമാണെന്ന് തനിക്കാണ് അറിയാവുന്നത്. ' ഭൂമിക്ക് വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. " എനിക്ക്... തന്നെ ഇഷ്ടമാണ്. ഞാൻ ഇത് പറയാൻ.... എനിക്ക്.... എനിക്ക് തന്നെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നുണ്ട്. ഭൂമിക്ക് സമ്മതമാണെങ്കിൽ.... " വിക്കി വിക്കി അവനത് പറഞ്ഞു തീർത്തു. മുകിൽ പ്രണയത്തോടെ അതിലുപരി പ്രതീക്ഷയോടെ ഭൂമിയെ നോക്കി. അരുതാത്തതെന്തോ കേട്ട പോലെ അമ്പരന്ന് നിൽക്കയാണ് അവൾ. തന്റെ കൈയിൽ മുറുകിയ താരയുടെ പിടിത്തം അയഞ്ഞ് പോയത് മാത്രമേ അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചുള്ളൂ... അവൾ തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. താരയുടെ കണ്ണുകളിലെ നീർതിളക്കം ഭൂമിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുംകാറ്റിന് തുടക്കം സൃഷ്ടിച്ചു. താരയെ നോക്കാൻ അവൾക്ക് ഭയം തോന്നി. കുറ്റം പിടിക്കപ്പെട്ട കുട്ടിയെപ്പോലെ അവൾ തല കുനിച്ചു നിന്നു. ആ നിശ്ചലമായ നിമിഷത്തിൽ നിന്ന് താര വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ടു നടന്നു. ഭൂമിക്ക് അവളെ പിടിച്ചു നിർത്താനുള്ള സമയം കിട്ടിയില്ല. തൊണ്ടകുഴിയിൽ 'താര' എന്ന പേര് തടഞ്ഞു നിന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ നീർതിളക്കത്തിന്റെ അർത്ഥം ഗ്രഹിക്കാൻ മുകിലിന് കഴിഞ്ഞില്ല. "എന്നെ ഇഷ്ടമല്ലേ ഭൂമി..." അവൻ പ്രണയാർദ്രനായി അവളുടെ മറുപടിക്കായി കാതോർത്തു നിന്നു. #👩 Sisters Love #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #😍 ആദ്യ പ്രണയം