#😊எனது முதல் பதிவு🤙🏼 டிக்... டிக்... டிக்..." இந்த சத்தம் வெறும் கடிகாரத்தோட சத்தம் மட்டும் கிடையாது, நம்ம தாத்தா, அப்பாக்களோட உழைப்போட சத்தம்! 70, 80-கள்ல ஒருத்தர் கையில 'HMT' வாட்ச் கட்டி இருக்காருன்னா, அவரு ஊர்லயே பெரிய ஆளுன்னு அர்த்தம். அந்த காலத்துல ஒருத்தர் முதல் முதலா வேலைக்கு போகும்போதோ, இல்லை கல்யாணத்துல மாப்பிள்ளைக்கு சீர்வரிசையாவோ கொடுக்கப்பட்ட மிக முக்கியமான பொக்கிஷம் தான் இந்த HMT வாட்ச். 1961-ல இந்திய அரசாங்கம் ஜப்பானோட 'சிட்டிசன்' கம்பெனி கூட சேர்ந்து ஆரம்பிச்சது தான் ஹிந்துஸ்தான் மெஷின் டூல்ஸ் (HMT). அப்போதைய பிரதமர் ஜவஹர்லால் நேரு இத "தேசத்தின் நேரங்காட்டி" அப்படின்னு பெருமையா சொன்னாரு. HMT Janata, HMT Pilot மாதிரியான மாடல்களை வாங்குறதுக்கு, அப்போல்லாம் ரேஷன் கடை மாதிரி மக்கள் மாசக்கணக்கா காத்துகிடந்தாங்க. தினமும் காலையில எழுந்த உடனே, அந்த வாட்சுக்கு 'கீ' கொடுக்குறது நம்ம பெரியவங்களுக்கு ஒரு அன்றாட கடமையாவே இருந்துச்சு. அந்த வாட்ச் அவ்வளவு சீக்கிரம் ரிப்பேர் ஆகாது, அப்படியே ஆனாலும் ஒரு சின்ன தட்டு தட்டுனா மறுபடியும் ஓட ஆரம்பிச்சிடும்! ஆனா, 80-களின் இறுதியில குவார்ட்ஸ் அதாவது பேட்டரி போட்டு ஓடுற வாட்சுகள் சந்தைக்கு வர ஆரம்பிச்சது. குறிப்பா 'டைட்டன்' உள்ளே வந்தப்போ, HMT அதை பெருசா கண்டுக்கல. "மக்கள் எப்போதுமே நம்மளோட மெக்கானிக்கல் வாட்சை தான் விரும்புவாங்க"னு நம்புனாங்க. காலமாற்றத்துக்கு ஏத்த மாதிரி தங்களை மாத்திக்காததுனால, படிப்படியா நஷ்டம் அடைஞ்சு, 2016-ல அரசாங்கம் HMT வாட்ச் தயாரிப்பை முழுமையா மூடிட்டாங்க. ஆனா கம்பெனி மூடப்பட்டாலும், அந்த வாட்ச் மேல மக்கள் வச்சிருந்த பாசம் குறையவே இல்லை. இன்னைக்கு வின்டேஜ் மார்க்கெட்ல பழைய HMT வாட்சுகள் ஆயிரக்கணக்குல ஏலம் போயிட்டு இருக்கு. பேட்டரியே இல்லாம, நம்ம நாடித் துடிப்போட சேர்ந்து ஓடுன அந்த வாட்ச், வெறும் இயந்திரம் கிடையாது... அது ஒரு தலைமுறையோட எமோஷன்!