ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/m9KjnzV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -42💚🌺 ദിവസങ്ങൾ പതിയെ ഒഴുകി തുടങ്ങി..... മെറിനും ഗൗതമും ഉൾപ്പെട്ട ഡ്രഗ്ഗ് കേസ് എല്ലാ തെളിവുകളും നിരത്തി സഞ്ചു തെളിയിച്ചു.... അതോടെ പുറം ലോകമറിഞ്ഞത് വലിയൊരു ലഹരി മാഫിയയുടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരങ്ങളായിരുന്നു..... പല രാജ്യങ്ങൾ സംസ്ഥാങ്ങൾ തുടങ്ങി ചെറു ഗ്രാമങ്ങളിൽ വരെ ലഹരി ഉപയോഗിക്കുന്നവരും അത് എത്തിക്കുന്നവരും വിൽക്കുന്നവരും കൂട്ടുനിൽക്കുന്നവരും . അതിൽ സമൂഹത്തിലെ കൊമ്പൻമ്മാർ മുതൽ പട്ടിണിപാവങ്ങൾ വരെ...... പ്രധാനികളെയെല്ലാം വേരോടെ കണ്ടുപിടിച്ചു പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിയാത്തവിധം വകുപ്പ് ചാർത്തി ജയിലിലടച്ചു... മെറിനും ഗൗതമിനും എട്ടും പത്തും വർഷത്തെ കഠിന തടവാണ് കോടതി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നത്...... മുംബയിലേയും കേരളത്തിലേയുമുൾപ്പെടെ എല്ലാ കേസുകളും ചേർത്തായിരുന്നു ശിക്ഷാ വിധി. ഏകദേശം രണ്ട് മൂന്ന് ആഴ്ചകൾ കൂടി കഴിഞ്ഞതും ആ കേസ് ക്ലോസ് ചെയ്യുകയും ചെയ്തു..... അതിന്റെ പിന്നിലെ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ മുംബൈ പോലീസുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായതുകൊണ്ട് റിപ്പോർട്ട്‌സ്‌ അവർക്ക് കൈമാറി സഞ്ചു കേസ് ഫയൽ ക്ലോസ് ചെയ്തു. മെറിന് ശിക്ഷ കിട്ടിയതും ജയിലിലായതുമെല്ലാം സഞ്ചു വഴി നന്ദനും നന്ദൻ വഴി മഹി ഉൾപ്പടെ വീട്ടിലെല്ലാവരും അറിഞ്ഞിരുന്നു...... മഹി ഇപ്പോഴും ആ കിടപ്പ് തന്നെയാണ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വന്നിട്ട് ഒരു മാസം പിന്നിടുന്നതേയുള്ളൂ.... കൂട്ടിന് ഒരു മെയിൽ സ്റ്റാഫ്‌ ഉള്ളത് കൊണ്ട് മഹിയുടെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അയാൾ തന്നെയാണ് നോക്കുന്നത്. ആദ്യത്തേ രണ്ടാഴ്ച മഹി തീർത്തും നിശബ്ദനായിരുന്നു..... ചെയ്തുപോയ തെറ്റുകളെയോർത്ത് നീറുകയായിരുന്നു..... അതുകൊണ്ട് തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് നടക്കണമെന്ന ആഗ്രഹത്തേ പൂർണ്ണമായി വെടിഞ്ഞ് ഓരോ ദിവസവും ക്ഷീണിച്ച് ക്ഷീണിച്ച് വരുകയായിരുന്നു മഹി. അവന്റെ ഈയൊരവസ്ഥയിങ്ങനെ തുടരുകയാണെങ്കിൽ അവന്റെ മാനസിക നിലതന്നെ തകർന്നേക്കാമെന്ന് മഹിയെ കൺസൾട്ട് ചെയ്തിരുന്ന ഡോക്ടർപറഞ്ഞിരുന്നു. അതോടെ ഇടക്ക് മാത്രം വന്ന് നോക്കിപോകുന്ന ഓരോരുത്തരും അവനരികിൽ കൂടുതൽ സമയം ചിലവഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. ദേവകിയമ്മയും നന്ദനും ഭാമയും പല്ലവിയുമെല്ലാം ആ റൂമിൽ ഇടക്കിടെ വന്നുപോയി ....... പതിയെ വിശേഷങ്ങളും കളിയും ചിരിയുമൊക്കെ ആ റൂമിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചതോടെ മഹിയുടെ മനസ്സും പതിയെ മാറി തുടങ്ങി..... താൻ ചെയ്ത തെറ്റെല്ലാം മറന്ന് തന്നെ ചേർത്തു പിടിക്കുന്നവരെ കണ്ടതും അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...... ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരികെ വരണമെന്ന് തോന്നിത്തുടങ്ങി. പെട്ടന്ന് സാധ്യമല്ലെങ്കിലും പതിയെ പതിയെ അതിന് കഴിയുമെന്നവൻ വിശ്വസിച്ചു ...... ഒരു പുതിയ ജീവിതം അവനുമാഗ്രഹിച്ചു. ❤️ വീണ്ടും ദിവസങ്ങൾ നീങ്ങിതുടങ്ങി..... ഓരോരുത്തരും അവരവരുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ തിരക്കിലായ് തുടങ്ങിയൊരു ദിവസമായിരുന്നു ഭാമക്കൊരു കോൾ വരുന്നത് മറുപുറം കാവ്യയായിരുന്നു...... അവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച കരച്ചിൽ കേട്ടതും ഭാമയൊന്നു ഭയന്നു...... കാവ്യ തന്നെയാണോ വിളിക്കുന്നതെന്നറിയാൻ അവളൊന്നുകൂടി ഫോൺ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി. മോളെ..... കാവ്യാ......... എന്തിനാ കരയുന്നേ...... എന്താ പറ്റിയെ...... ചേ... ചേച്ചിയ്....... എനിക്ക്...... എനിക്കിവിടെ പറ്റുന്നില്ല ചേച്ചി...... പ്ലീസ്..... എന്നെയിവിടെ നിന്നൊന്ന് കൊണ്ട് പോ..... പറ്റുന്നില്ലെനിക്ക്....... ഇനിയും ഞാനിവിടെ നിന്നാൽ......... അവളൊന്ന് നിർത്തി ....... പറയാൻ കഴിയാതെ അവളുടെ ഏങ്ങൽ ചീളുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു. മോളെ..... കാവ്യ...... എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ..... എന്താ പറ്റിയെ നിനക്ക്........ അതൊന്നും ഫോണിലൂടെ പറയാൻ പറ്റുന്നതല്ല ചേച്ചി...... ചേച്ചി ഒന്ന് വരോ...... അയാളെന്നെ ഇവിടെ നിന്നും കൊണ്ട് പോകുന്നതിന് മുൻപേ വരുമോ...... കാവ്യ കെഞ്ചുംപോലെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്..... അവസാനം അവൾ പൊട്ടിക്കരയുന്നതും കേട്ടു..... നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവളുടെ ഫോൺ കട്ടാവുകയും ചെയ്തു...... ഭാമ കട്ടായ ഫോണിലേക്ക് വീണ്ടുമൊന്നുകൂടി നോക്കി...... കാവ്യയുടെ കരച്ചിലിപ്പോഴും അവളുടെ കാതുകളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്നത് പോലെ..... ഇതുവരെ ഇങ്ങനെ അവൾ കരയുന്നത് കേട്ടിട്ടില്ല..... ആദ്യമായിട്ടാണ്.... ഇങ്ങനെ..... അതായത് അവളെന്തോ വലിയൊരു പ്രശ്നത്തിൽ പെട്ടിട്ടുണ്ട്...... കഴിവതും വേഗം തന്നെ അവൾക്കരികിലേക്ക് പോണം..... അവൾക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചുപോയാൽ..... ഭാമക്കത് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.... അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഇന്ന് ഞായറാഴ്ചയായതുകൊണ്ട് നന്ദനും വീട്ടിലുണ്ട്...... അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ നന്ദനെ തിരഞ്ഞിറങ്ങി ഹാളിലും ഉമ്മറത്തുമൊന്നും കാണാതായതും അവൻ മഹിയുടെ റൂമിലുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നിയവൾക്ക്. അവൾ പെട്ടന്ന് തന്നെ മഹികിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്കെത്തി..... ഊഹം പോലെ അവൻ അവടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു..... മഹിക്കടുത്തിരുന്ന് എന്തോ സംസാരിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു അവൻ...... ഭാമയുടെ ഓടിക്കിതച്ചുള്ള വരവ് കണ്ടതും നന്ദനും ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന മഹിയും ഒന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി....... എന്താ ഭാമേ..... എന്ത് പറ്റി....... അവളുടെ വെപ്രാളത്തോടുള്ള നിൽപ്പ് കണ്ടതും അവൻ ചോദിച്ചു...... നന്ദേട്ടാ..... അത്...... കാവ്യ... വിളിച്ചിരുന്നു അവൾക്കെന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്..... അവളെന്തോ വലിയ പ്രശ്നത്തിലാ....... ഫോണിൽ വിളിച്ച് പൊട്ടിക്കരയുകയായിരുന്നു. നന്ദൻ പെട്ടന്ന് അവൾക്കരികിലേക്ക് എഴുന്നേറ്റ് വന്നു...... അപ്പോഴേക്കും ഭാമയുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു..... നമുക്ക് അങ്ങോട്ടൊന്നു പോയാലോ..... ഭാമ ചോദിച്ചു.... താൻ ടെൻഷനാകാതെ...... നന്ദൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു...... കാവ്യയെന്താ വിളിച്ചപ്പോ പറഞ്ഞേ...... കരച്ചിലായിരുന്നു നന്ദേട്ടാ..... നേരിൽ കാണുമ്പോ പറയാന്നാ പറഞ്ഞേ...... ഹ്മ്മ്മ്...... മഹിയേട്ടാ..... ഞങ്ങളൊന്ന് പുറത്ത് പോയിവരാം..... മഹി ശെരിയെന്നപോലെ തലയനക്കി.. അപ്പോഴേക്കും പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ മഹിയുടെ ഹോം നഴ്സ് മനു അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു..... മനു ഏട്ടനെ നോക്കിക്കോളണെ..... ഞങ്ങളൊന്നു പുറത്ത് പോയി വരാം..... മനു തലയാട്ടിക്കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു...... അപ്പോഴേക്കും നന്ദനും ഭാമയും മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയിരുന്നു....... ഭാമ വളരെ ടെൻഷനിൽ തന്നെയായിരുന്നു.... ഭാമയെ ഇത്രയും ടെൻഷനടിച്ച് കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് തന്നെ കാവ്യയെന്തോ കാര്യമായ പ്രശ്നത്തിൽ തന്നെയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി...... ഏകദേശം ഒരു അരമണിക്കൂറിനുള്ളിൽ തന്നെ അമ്മയോട് കൂടി പറഞ്ഞ് ഇരുവരുമിറങ്ങി..... സിറ്റിയിൽ തന്നെയായിരുന്നു ജീവന്റെ വീട്..... ഏകദേശം ഒന്നൊര മണിക്കൂറോളമെടുത്തു ഇരുവരും അവിടെയെത്താൻ...... ജീവന്റെ വീട്ടിലെത്തി കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചതും ജീവന്റെ അമ്മയാണ് വന്ന് വാതിൽ തുറന്നത്..... പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന തങ്ങളെ രണ്ടാളെ കണ്ടതും അറിയാതെ അവരൊന്നു പതറിയിരുന്നു...... അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചിരുത്തുമ്പോൾ അവരിലുള്ള വെപ്രാളം ഭാമയും നന്ദനും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഞങ്ങൾക്ക് കാവ്യയെ കാണണം ഒന്നു വിളിക്കാമോ..... ഭാമയാണ് ചോദിച്ചത്..... ആഹ്ഹ്ഹ്..... അതിനെന്താ വിളിക്കാം...... മോളെ ...... കാവ്യാ........ അവർ അകത്തേക്ക് നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ നീട്ടി വിളിച്ചതും നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കാവ്യാ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടു. ഭാമ അറിയാതൊരു നിമിഷം അവളുടെ രൂപം നോക്കി നിന്നുപോയി ....... വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ച് നിറം മങ്ങി കാൻപോളകളിൽ കറുപ്പ് പടർന്ന് പഴേ കാവ്യയിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമായൊരു രൂപം...... ഭാമയറിയാതെ അടുത്തിരുന്ന നന്ദന്റെ കൈകളിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു..... അവനും കാണുകയായിരുന്നു ആ പെണ്ണിന്റെ മാറ്റം....... ഭാമ ഇരുന്നിടത്ത് നിന്നും അറിയാതെ എഴുന്നേറ്റതും..... ഇതുവരെ പിടിച്ച് നിർത്തിയ കണ്ണുനീരിനെ സ്വാതന്ത്രമാക്കിക്കൊണ്ട് കാറ്റുപോൽ വേഗത്തിൽ വന്ന് കാവ്യ ഭാമയെ കെട്ടിപിടിച്ചു. അന്നേരം ഭാമയൊന്നുലഞ്ഞു പോയിരുന്നു.... കാവ്യാ....... എടാ..... എന്ത് പറ്റി...... കാവ്യാ മോളെ...... നന്ദൻ അവളെ ഒന്നു നോക്കി വിളിച്ചു....... കാവ്യാ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ മിഴികളുയർത്തി........... എന്ത് പറ്റി..... മോളെ..... നീ കാര്യം പറയ്...... ഭാമ വീണ്ടുമവളോട് ചോദിച്ചു.... ഏട്ടാ.....എന്നെ എന്നെ ഇവിടുന്ന് കൊണ്ട് പോ.... ഭാമേച്ചി പ്ലീസ്...... മോളെ..... കാര്യം പറയ്..... അവൾ കാവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആ നിമിഷം ഭാമയുടെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കവിളിലുടക്കി...... പതിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന അഞ്ചു വിരൽ പ്പാടുകൾ..... കാവ്യാ ...... എന്താ ഇത്...... ആരാ നിന്നെ ഇങ്ങനെ തല്ലിയത്...... ഭാമ ചോദിക്കുന്നത് കണ്ടതും നന്ദനും പെട്ടന്ന് മുഖമുയർത്തി നോക്കി..... അവനുമൊന്നു ഞെട്ടി അഞ്ചു വിരലുകൾ പതിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു ആ കവിളിൽ..... അവൻ ഒരു നിമിഷം കലിയോടെ ജീവന്റെ അമ്മയെ നോക്കി....... അവന്റെയാ നോട്ടം കണ്ടതും അവരൊന്നു പരുങ്ങി...... അയാളാ....... അയാളാ തല്ലിയെ...... കാവ്യ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു....... ആര് ജീവനോ...... ഹ്മ്മ്മ്മ് നന്ദൻ ചോദിച്ചതും കാവ്യ തലയാട്ടി....... കാവ്യ പോയി എടുക്കാനുള്ളതെല്ലാം എടുത്തിട്ട് വാ...... പോകാം..... മ്മ്മ്...... ഇപ്പോ.... ഇപ്പോ..... വരാം ഏട്ടാ........ നന്ദൻ പറഞ്ഞതും കാവ്യ പെട്ടന്ന് തന്നെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു ........ അവളെ എവിടേക്ക് കൊണ്ട് പോകുവാ..... കാവ്യയെ കൊണ്ട് പോവുകയാണെന്നറിഞ്ഞതും ജീവന്റെ അമ്മ ചോദിച്ചു. വീട്ടിലേക്ക്...... ഹേ ...... അതൊന്നും പറ്റില്ല...... എന്ത് പറ്റില്ലെന്ന്...... നന്ദന്റെ മുറുകിയ സ്വരം..... അത് ....... അവനോട് ചോദിക്കാതെ....... ഇവര് തമ്മിൽ എന്തേലും സൗന്ദര്യ പിണക്കം ഉണ്ടേൽ അവരത് പറഞ്ഞു തീർത്തോളും അതിന് മുന്നേ വീട്ടിലൊക്കെ വിളിച്ചോണ്ട് പോയാലോ...... ഇത് കണ്ടിട്ട് സൗന്ദര്യപിണക്കമാണെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..... അങ്ങനൊരു പ്രശ്നമാണെങ്കിൽ അവളീവിധം തകർന്നത് പോലെ നിൽക്കുകയുമില്ല... ഭാമ പറഞ്ഞു. അതൊന്നും എനിക്കറിയില്ല.... അവന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ അവന്റെ ഭാര്യയെ കൊണ്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല..... ഞാൻ പോകും..... എനിക്ക് ചോദിക്കാനും പറയാനും ആളില്ലെന്നു കരുതിയോ എന്നോട് കാണിച്ചതിനെല്ലാം ഞാൻ പകരം ചോദിക്കും മോനോട് കൂടി പറഞ്ഞേക്ക്..... കാവ്യ കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവരെ നോക്കി പറഞ്ഞു ...... ഇത്രയും നേരം ഒതുങ്ങി നിന്നവളുടെ ധൈര്യം ഈ നിൽക്കുന്നവരാണെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി..... അവൾ നന്ദനും ഭമാക്കുമൊപ്പം പോകാനിറങ്ങി..... പിന്നെന്തൊ ഓർത്തത്‌ പോലെ തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ആ നിമിഷം തന്നെ നന്ദനും ഭാമയും കൂടി തിരിഞ്ഞു..... കാവ്യ അവളുടെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന ജീവൻ കെട്ടിയ താലിമാല അഴിച്ചവിടെ വച്ചു..... ഈ ഭാരമെനിക്കിനി വേണ്ടാ...... അവളുടെ ആ പ്രവർത്തിയിൽ എല്ലാവർക്കും ഞെട്ടി ....... ആ നിമിഷം നന്ദനും ഭാമയ്ക്കും മനസ്സിലായി പ്രശ്നം ഗുരുതരമാണ്....... പക്ഷേ അവരൊന്നും ചോദിച്ചില്ല...... അവൾക്ക് പറയാനുള്ളത് അവളായി തന്നെ പോകുന്ന യാത്രയിൽ പറയുമെന്ന് അവർക്കുറപ്പായിരുന്നു. തുടരും... 🌺💚 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ