നാടും വീടും വീട്ടുകാരെയും വിട്ട് അനേകം കാതങ്ങള് അകലെ ഈ മണലാരണ്യത്തില് സൗഭാഗ്യത്തിൻ്റെ ഉറവ തേടി വരുന്ന ഓരോ പ്രവാസിയും തൻ്റെ വിരസമായ ദിവസങ്ങള് എണ്ണിഎണ്ണി കഴിയുന്നത് തിരികെ എത്തുമ്പോള് സന്തോഷത്തോടെ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നൊരു കൊച്ചു കുടുംബം എന്ന ഒറ്റ വിശ്വാസത്തില് ആണ്... ആ ഒരു ചിന്തയാണ് ഓരോ നിമിഷവും തള്ളി നീക്കുവാന് അവനു ബലം ആകുന്നതും.... ചുട്ടു നീറുന്ന ചൂടും... ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന പൊടിക്കാറ്റും സഹിക്കുവാന് അവനെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നതും എൻ്റെ വീട് എന്നാ ആ ചിന്തയാണ്...വിശപ്പും ദാഹവും സഹിച്ചു താന് സമ്പാദിക്കുന്ന ഓരോ രൂപയും തന്റെ കുടുംബത്തെത്തിക്കണം എന്നാ ചിന്ത എല്ലാ കഷ്ടപ്പാടുകളും താണ്ടി മുന്നോട്ട് പോകാന് അവനെ സഹായിക്കുന്നു. പക്ഷേ പലപ്പോഴും നീണ്ട വര്ഷത്തെ കഷ്‌ടപ്പാടുകള്ക്കും ദുരിതങ്ങള്ക്കും ശേഷം ശിഷ്‌ടകാലം കുടുംബത്തോടൊപ്പം എന്നാ ആഗ്രഹവുമായി നാട്ടില് എത്തുന്ന നമ്മുടെ പ്രവാസിക്ക് മുന്നില് വീട്ടുകാരുടെ വര്ദ്ധിച്ചു വരുന്ന ആവശ്യങ്ങളും ഉയര്ന്ന ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളും ഒരു വിലങ്ങു തടി ആകുന്നു...ഈ ആവശ്യങ്ങള് നിറവേറ്റണം എന്നുണ്ടെങ്കില് അവന് തിരികെ ഈ മരുഭൂമിയിലേക്ക് തന്നെ എത്തേണ്ടിയിരിക്കുന്നു... ഒടുക്കം.ഈ സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ ഉറവ അവനൊരുതടവറയായി മാറുന്നൂ..രക്ഷപ്പെടണം എന്നാ ആഗ്രഹംഉണ്ടെങ്കിലും ഒരിക്കലും രക്ഷപ്പെടാന് ആകാത്തൊരു തടവറ... സ്വപ്നങ്ങളുടെ തടവറ... ഖബറിലടങ്ങും വരെ രക്ഷപ്പെടാന് ആകത്തൊരു അദൃശ്യമായ ബന്ധനം..." 🥀,,,,,, G̤o̤o̤d̤ M̤o̤r̤n̤i̤n̤g̤,,,,,,, 🌹 (❤️ജന്നത്തുൽമിന്ന.. جَنَّةُ المِئَة(🥀ஷாலு 💞) #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ