പ്രഗ്നൻസി കാർഡിലെ ചുവന്ന വരകളിലേക്ക് അവൾ നിർവികാരതയോടെ നോക്കി നിന്നു... ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷിക്കേണ്ട നിമിഷം... കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരുതുള്ളി അടർന്ന് ആ കാർഡിലേക്ക് വീണു.... തൻ്റെ പ്രണയത്തിൻ്റെ അംശം തൻ്റെ ഉദരത്തിൽ വളർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... പക്ഷേ അത് തൻ്റെ മാത്രം പ്രണയമാണ്... തൻ്റെ നന്ദേട്ടൻ... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ മാണിക്കോത്ത് തറവാട്ടിലെ കാരണവർ പ്രതാപ വർമ്മ.. MK ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസിൻ്റെ ഉടയോൻ...അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭാര്യ ദേവകി വർമ്മ..ഇവർക്ക് മൂന്ന് മക്കൾ... മൂത്തയാൾ മഹാദേവ വർമ്മ... ഡോക്ടർ ആണ്... മുംബൈയിലുള്ള MK Multi Speciality Hospital യിൽ കാർഡിയോളജിസ്റ്റ് ആണ്... ഭാര്യ യമുന ഇതേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ന്യൂറോളജിസ്റ്റ്.. ഇവർക്ക് രണ്ടു മക്കൾ... മകൻ സന്ദീപ് വർമ്മ പീഡിയാട്രീഷ്യൻ... കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്... ഭാര്യ നീരജ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്.... ഇവരുടെ മകൾ ആരാധന... മൂന്നു വയസ്... മഹാദേവൻ്റെ മകൾ സഞ്ജന വർമ്മ മെഡിക്കൽ സ്റ്റുഡൻ്റ്... രണ്ടാമത്തെ മകൻ മഹേശ്വര വർമ്മ.. ഭാര്യ പല്ലവി... മഹിയും പല്ലവിയും ദുർഗക്ക് 13 വയസുള്ളപ്പോ ഒരു ആക്സിഡൻ്റിൽ മരണപ്പെട്ടു.. ഇവരുടെ ഒരേ ഒരുമകൾ ശ്രീ ദുർഗ... ഡിഗ്രി അവസാന വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി... മൂന്നാമത്തേത് മകളാണ്... രണ്ടേട്ടന്മാരുടെ ഒരേ ഒരു അനിയത്തി... ഭാമിനി വർമ്മ... ഭർത്താവ് ഹരീന്ദ്രൻ... ഇവർക്ക് രണ്ടുമക്കൾ... മകൻ യദു നന്ദൻ... ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള ബിസിനസ്സ് നോക്കി നടത്തുന്നു... മകൾ യാഷിക ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗ് പഠിക്കുന്നു.... ♥️♥️♥️♥️♥️♥️ ഏറ്റവും ഇളയ മകൾ ആയതുകൊണ്ട് തറവാട് ഭാമിനിക്കാണ് കൊടുത്തത്.. അതുകൊണ്ട് അവർ മാണിക്കോത്ത് തന്നെയാണ് താമസിക്കുന്നത്... പല്ലവിയെ ആദ്യം മുതലേ ഭാമിനിക്ക് തീരേ ഇഷ്ടമല്ല... അനാഥയായ പല്ലവിയെ മഹി വിവാഹം കഴിച്ചത് തന്നെ കാരണം... ആ ഇഷ്ടക്കേട് സഹോദരൻ്റെ മരണശേഷം ദുർഗയോടും ഉണ്ട്... ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️ ടീ ദുർഗേ... നീ മുകളിൽ പോയി യദു മോൻ്റെ റൂം വൃത്തിയാക്കി ഇടണം... നാളെ രാവിലെ അവനെത്തും... ഇനി കുറച്ചുദിവസം അവനിവിടെ കാണും... മുത്തശ്ശിയുടെ സപ്തതി കഴിഞ്ഞേ പോകൂ... യദുവിൻ്റെ പേരുകേട്ടപ്പോൾ തന്നെ തൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പുയർന്നത് അവൾക്കു മനസ്സിലായിരുന്നു... എല്ലാവരുടെയും യദു തൻ്റെ മാത്രം നന്ദേട്ടൻ... യാഷിയും അമ്മായിയും തന്നെ കുത്തി കുത്തി പറയുമ്പോഴും വേദനിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഒരു വാക്കു കൊണ്ടോ നോക്ക് കൊണ്ടോ പോലും തന്നെ വേദനിപ്പിക്കാത്ത നന്ദേട്ടനോട് തനിക്ക് എപ്പോൾ മുതലാണ് പ്രണയം തോന്നി തുടങ്ങിയത്... 💖💖💖💖💖💖 മുകളിലേ നന്ദേട്ടൻ്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോഴേ നന്ദേട്ടൻ്റെ മണം തനിക്ക് ചുറ്റും നിറയുന്നത് അവളറിഞ്ഞു... അർഹത ഇല്ലാത്തതിനെ ആഗ്രഹിക്കരുത് എന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.... രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം ഇന്നാണ് നന്ദേട്ടൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്... അവിടെ ഒരുപാടു തിരക്കുകൾ ആണെന്നാ അമ്മായി പറയുന്നെ.... അടുക്കളക്കാരിയെ പോലെ നിൽക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാൻ എന്തവകാശം എന്നാ അമ്മായി ചോദിക്കുന്നത്... ഈ മുറി തുറന്നു ഇതിനുള്ളിലിരുന്ന് തൻ്റെ വിഷമങ്ങൾ നന്ദേട്ടനോട് എന്നപോലെ പറയാറുണ്ട്... അമ്മയുടെയും അച്ഛൻ്റെയും അടുത്ത് ചെന്നിരുന്ന് പറയാറുള്ളത് പോലെ... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ മുറി എല്ലാം അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് ഒന്നുകൂടി അടുക്കി പൊടി തൂത്ത് തുടച്ച് വച്ച്... ബെഡ്ഷീറ്റ് മാറ്റിവിരിച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോ കണ്ടു വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ നോക്കി കൈ കെട്ടി വച്ചു നിൽക്കുന്ന നന്ദേട്ടനെ... ശ്വാസം എടുക്കാൻ മറന്നു നോക്കിനിന്നുപോയി... നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.... എന്നിട്ടിപ്പോ ദാ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു... ഇനി തോന്നലാണോ... കൈത്തണ്ടിൽ സ്വയം നുള്ളിനോക്കി.... സ്സ്സ്... കൈ വേദനിച്ചപ്പോ മനസിലായി സത്യം ആണെന്ന്... ചമ്മിയ ചിരിയോടെ അവൾ നന്ദനെ നോക്കി.... അവളുടെ കോപ്രായം ഒക്കെ കണ്ട അവൻ്റെ ചുണ്ടിൻ കോണിൽ ഒരിളം ചിരി വിരിഞ്ഞു... ദുർഗക്ക് വേണ്ടി മാത്രം... അവൾ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവം മുഖത്ത് വരുത്തി... നന്ദേട്ടൻ എപ്പോ വന്നു... നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്... ഒരു ചിരിയോടെ നന്ദൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... എൻ്റെ വീട്ടിൽ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോ വരും അത് ചോദിക്കാൻ നീ ആരാ... അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ നിന്നെ നിർത്തേണ്ടിടത്ത് നിർത്താത്തത് കൊണ്ടാ നീ എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്.... നന്ദൻ്റെ ഇങ്ങനെ ഒരു മറുപടി അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല... എപ്പൊഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന നന്ദൻ്റെ ഈ മറുപടി അവളെ ആകെ ഉലച്ചു... കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദനെ നോക്കി... അതു കണ്ടപ്പോ അവനും വിഷമം ആയെങ്കിലും അതേ ഭാവത്തോടെ തന്നെ നിന്നു.... ജോലി ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഇറങ്ങി പൊക്കോ.... പിന്നെ എൻ്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ മേലിൽ ഇതിനകത്ത് .. നീ കയറരുത്... പുറത്തേക്കു വരാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന മിഴിനീരിനെ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഞെരിച്ചമർത്തി ദുർഗ.... തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ അവനെ കടന്ന് മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി... പിന്നേ... പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ദുർഗയെ അവൻ വിളിച്ചു... എന്നെ എല്ലാരും യദു എന്നാ വിളിക്കുന്നെ... നീയും അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി... ഇനി അങ്ങിനെ പറ്റില്ലെങ്കിൽ നീ ഒന്നും വിളിക്കണ്ട... എന്നെ നന്ദേട്ടാ എന്ന് ഇനി മേലിൽ വിളിക്കരുത് നീ കേട്ടല്ലോ.... മ്മ്... ഇനി ശ്ര.. ശ്രദ്ധിച്ച്... ശ്രദ്ധിച്ചോളാം.. വാക്കുകൾ ചേർത്തുവച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെനിന്ന് തിരിഞ്ഞ് നേരെ ഓടി.... ❤️❤️❤️❤️❤️ അവളുടെ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി കതകടച്ചു... ശബ്ദം പുറത്തുകേൾക്കാതിരിക്കൻ ദാവണിത്തുമ്പു കൊണ്ടു വായപൊത്തിപിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ കതകിലൂടെ ഊർന്നു താഴേക്കിരുന്നു.... എത്ര അടക്കിപിടിച്ചു വച്ചിട്ടും കരച്ചിൽ ചീളുകൾ പുറത്തേക്കുവന്നു.... തന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് താൻ കരുതിയ ഒരേയൊരാൾ.... ഇന്നു തനിക്കു മനസിലായി തനിക്കാരുമില്ലെന്ന്... എല്ലാവരെയും പോലെ നന്ദേട്ടനും തന്നെ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ പോലെയാണ് കണ്ടിട്ടുള്ളത് എന്ന ചിന്ത അവളെ അപ്പാടെ ഉലച്ചുകളഞ്ഞു.... 🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀 ആ നിമിഷം അവനും അവളെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.... തൻ്റെ പെണ്ണ്... പ്രണയമാണ് അവളോട്... അടക്കുവാൻ ആകാത്ത പ്രണയം.... പണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന അമ്മക്ക് പല്ലവി അമ്മായിയെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.... സഹോദരൻ്റെ മകളായിട്ടും അവളുടെ പേരിലുള്ള സ്വത്തുകൂടി തൻ്റെ പേർക്ക് ആക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ദുർഗയെ നോക്കാം എന്നുപറഞ്ഞത്... വല്യച്ഛൻ അവളെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാം എന്നുപറഞ്ഞപ്പോ തടസ്സം നിന്നതും മഹി മാമയുടെ ഓഹരികൂടി തനിക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്... യാഷിക്കും അമ്മയുടെ അതേ സ്വഭാവമാണ്.... പക്ഷേ തനിക്ക് അവൾ അന്നും ഇന്നും തൻ്റെ സ്വന്തമാണ്..... അച്ഛനോടും അമ്മയോടും കുറുമ്പുകാട്ടി നടക്കുന്ന ഒരു പൊട്ടിത്തെറി പെണ്ണ്.... തൻ്റെ സ്വഭാവത്തിന് നേരെ എതിർ സ്വഭാവം.... പക്ഷേ മാമയുടെയും അമ്മായിയുടെയും മരണത്തിനു ശേഷം അവളുടെ നിഴൽ മാത്രമാണുള്ളത്... ആകെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി മുറിക്കകത്ത് തന്നെ ചടഞ്ഞിരിക്കും... ഇടക്കൊക്കെ കരയുന്നത് കാണാം... വല്യച്ഛനും കുടുംബവും തിരികെ പോയതിനു ശേഷമാണ് അമ്മ അവളെ ഓരോന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയത്.... അതുവരെ അവളോട് സ്നേഹമായിരുന്നു.... യാഷിയും അവളെ തരം കിട്ടുമ്പോ ഉപദ്രവിക്കും... അമ്മയെ പേടിച്ച് അവളാരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഭർത്താവിൻ്റെ മരണ ശേഷം മുറിയിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങിയ അമ്മമ്മക്ക് അമ്മയേ എതിർക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നില്ല... പതിയെ പതിയെ അവൾ ആ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി മാത്രമായൊതുങ്ങി... അമ്മയെ ധിക്കരിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല അന്നൊക്കെ.... പക്ഷേ ഇപ്രാവശ്യം അമ്മമ്മയുടെ സപ്തതിക്ക് വല്യച്ചനോട് പറഞ്ഞ് ഞാനും അവളും ആയുള്ള വിവാഹം നടത്തണം.... എന്നിട്ട് അവളെ ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോണം.... അമ്മമ്മയോട് എല്ലാ കാര്യവും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... നൂറുവട്ടം സമ്മതവും ആണ്... വല്യച്ഛനോടും ഇതിനെ പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചു... അവർക്കും സമ്മതം.... അമ്മയുടെയും മകളുടെയം സ്വഭാവം അറിയാവുന്ന വല്യച്ഛൻ വന്ന ഉടനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാം എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ കണ്ടപാടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തൻ്റെ സ്നേഹം ഒരു ചുംബനത്തിലൂടെ അറിയിക്കാം എന്നാണ് ആദ്യം കരുതിയത്.. പക്ഷേ ചിലപ്പൊ ഒരു ചുംബനത്തിൽ നിൽക്കില്ല എന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഗൗരവത്തിൽ നിന്നത്... അവളെ ഒന്നു ഇളക്കാം എന്നു കരുതിയാ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത്... അവളതിന് ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നു കരുതിയില്ല... അവളുടെ കണ്ണുനീരു വീണത് എൻ്റെ നെഞ്ചിലാണു... നന്ദേട്ട എന്നു വിളിക്കുന്നത് തടഞ്ഞപ്പോഴെങ്കിലും അവൾ എതിർക്കും എന്നു തോന്നി.... വഴിയേ ശരിയാക്കാം... ഇപ്പോ വേദനിപ്പിച്ചതിനു മരണം വരെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് സ്നേഹിച്ചോളാമെൻ്റെ പെണ്ണിനെ.... കണ്ണുകളടച്ച് ചിരിക്കുന്ന തൻ്റെ പെണ്ണിൻ്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് ആവാഹിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞ്... അപ്പോഴും അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ അവൾക്കായി വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു... 💜💜💜💜💜💜💜 രാത്രി ആഹാരം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നന്ദൻ പിന്നീട് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്.... മുകളിൽ നിന്നു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു എല്ലാം മേശമേൽ എടുത്തുവയ്ക്കുന്ന ദുർഗയേ... ഡീ... മുകളിൽ പോയി യദുവിനെ വിളിക്ക്... വന്നപാടെ കിടന്നതാ എൻ്റെ കുഞ്ഞ്.... ചായ പോലും കുടിച്ചില്ല കഴിക്കാൻ നേരത്ത് വരമെന്നാ പറഞ്ഞത്... ഇപ്പോ തന്നെ സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു... ഒന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് നന്ദനെ വിളിക്കാനായി അവൾ മുകളിലേക്ക് കയറി... ദുർഗ വിളിക്കാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും നന്ദൻ വേഗം മുറിയിലേക്ക് കയറി കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു.... ദുർഗ മുറിയിലേക്ക് വന്നു നന്ദനെ നോക്കി... ഉറങ്ങുകയാണ്... വിളിച്ചാൽ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയില്ല... എന്തുംവരട്ടെ എന്നുകരുതി ദുർഗ നന്ദൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി... കമഴ്ന്നാണ് കിടക്കുന്നത്... ഒരു ഷോർട്ട്സും ടീ ഷർട്ടും ആണ് വേഷം.... അല്പം നീളമുള്ള മുടി നെറ്റിയിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നു.... അല്പം താടി വളർന്നിട്ടുണ്ട്... നെറ്റിയിലെ മുടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി.... നന്ദൻ ഒന്നനങ്ങിയപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ബോധം വന്നത്... നന്ദൻ ഉണർന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലായതും പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചിവിട്ടു... നന്ദേട്ടാ... നന്ദേട്ടാ... വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് നന്ദനേ തട്ടി വിളിച്ചതും... ദുർഗയേ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേരിയിരുന്നു നെറ്റിയിലെ മുടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി.... നന്ദൻ ഒന്നനങ്ങിയപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ബോധം വന്നത്... നന്ദൻ ഉണർന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലായതും പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചിവിട്ടു... നന്ദേട്ടാ... നന്ദേട്ടാ... വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് നന്ദനേ തട്ടി വിളിച്ചതും... ദുർഗയേ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറിയിരുന്നു..................... ✨✨✨✨✨ ദുർഗയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞുവന്നു..... ആദ്യത്തെ പകപ്പിനു ശേഷം ദുർഗ നന്ദനേ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.... ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അടക്കി പിടിച്ചാണ് നന്ദൻ ചുംബിക്കുന്നത്.... ആദ്യം ചെറുതായി തുടങ്ങിയ ചുംബനം പതിയെ നാവിലേക്ക് കടന്നതും ദുർഗ്ഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.... നന്ദൻ എല്ലാം മറന്നു ചുംബിക്കുകയായിരുന്നു.... തൻ്റെ പ്രണയം... എൻ്റെ പെണ്ണ് എന്നതുമാത്രമാണ് അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.... മറ്റെല്ലാം മറന്ന് അവളിലേക്ക് മാത്രം ചേർന്നു നിന്നിരുന്നു അവൻ്റെ ഹൃദയം.... ഉമിനീരിനൊപ്പം കണ്ണുനീരിൻ്റെ ചുവയറിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവളെ നോക്കി.... അവളുടെ അധരങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഒരേങ്ങൽ അവളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്നു.... അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് നന്ദന് ബോധ്യമായത്.... തെറ്റാണ്... അവളോട് തൻ്റെ മനസ്സു തുറക്കുന്നതിന് മുൻപേ..... പാടില്ലായിരുന്നു.... അവൾക്കിനി എന്നോടു ദേഷ്യം ആയിക്കാണും... ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടാലോ... ഇല്ലാ... എൻ്റെ ദുർഗ്ഗയല്ലേ.... എൻ്റെ പ്രണയം... എൻ്റെ പ്രാണൻ... നന്ദൻ ദുർഗയെ നോക്കി.... അടച്ചു പിടിച്ച കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീരൊഴുകുന്നു.... ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊടുക്കാൻ കൈ ഉയർത്തുന്നതിനു മുൻപേ ദുർഗ കണ്ണു തുറന്നു.... അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ നന്ദൻ ഒന്നു പതറി.... എന്തിനാ നന്ദേട്ടാ എന്നോടിങ്ങനെ.... ഞാൻ... എനിക്ക്.... വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാതെ മുഖം പൊത്തി ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.... ഞാൻ എന്തു ചെയ്തു... നീയല്ലേ എന്നേ ആദ്യം ഉമ്മ വച്ചത്... അപ്പൊ ബാക്കി ഞാനും തന്നു... പിന്നെ നീ തന്നിടത്തല്ല ഞാൻ തന്നത് അത്രയേ ഉള്ളൂ വ്യത്യാസം.... അതൊക്കെ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ നീ എന്തിനാ ഈ മുറിയിൽ കയറിയത്... നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എൻ്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ഇതിനുള്ളിലേക്ക് കയറരുതെന്ന്.... പിന്നെന്തു ധൈര്യതിലാടീ നീ ഇവിടെ കയറിയത്.... എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ പറഞ്ഞാൽ അവൾ ഇനിയും കരയും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് നന്ദൻ ഗൗരവത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്ന് അവൾ ബെഡിൽ നിന്നു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി.... അത്.... ഞാൻ.... ഫുഡ്.... അല്ല നന്ദേട്ടനെ ഫുഡ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വിളിക്കാൻ വന്നതാ... നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു... അതാ ഞാൻ... നല്ലപോലെ ഉറങ്ങുന്ന ആളുകളെല്ലാം ഉമ്മ കൊടുത്താണോ ഉണർത്തുന്നത്... നന്ദൻ താടി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ താഴെക്ക് നോക്കി നിന്നു വിതുമ്പി... ഒരു നിമിഷം തൻ്റെ പ്രണയം മുഴുവൻ അവനോട് പറയാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു... പക്ഷേ വേണ്ട അതിനുള്ള അർഹത തനിക്കില്ല... അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തൻ്റെമനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.... സോറി... ഇനി ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടു വരാതെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം... ഏട്ടൻ കഴിക്കാൻ വായോ... ഒരുപാട് താമസിച്ചു... വന്നിട്ട് തന്നെ ഒന്നും കഴിച്ചതും ഇല്ലല്ലോ.... എല്ലാം എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്.... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി മുഖത്ത്..... മനസ്സിൻ്റെ വ്യഥ പോലെ ആ ചിരിയും വക്രിച്ചു പോയി... അവൾ പതിയെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി താഴേക്ക് പോയി.... ദുർഗ്ഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞതു കണ്ടപ്പോ ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നു തോന്നി... അത്രയും അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ... അവളുടെ അധരങ്ങൾ പതിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എല്ലാം മറന്നത് താനാണ്.... ഇനിയും ഒരുപാട് താമസിപ്പിച്ചുകൂടാ... അമ്മമ്മയോട് പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്നു നമ്മുടെ വിവാഹം നടത്തണം... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് നന്ദൻ താഴേക്ക് പോയി.... 💕💕💕💕💕💕💕 ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മയും അമ്മമ്മയും ഇരിക്കുന്നു... ദുർഗ എല്ലാം എടുത്തു വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... നന്ദൻ കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു.... കഴിക്കാൻ തനിക്കിഷ്ടപെട്ട കറികളാണ് എല്ലാം... ചപ്പാത്തിയും പനീർ മസാലയും... പിന്നെ അപ്പവും ബട്ടർചിക്കനും... ഫ്രൈഡ് റൈസും സാലഡും ചിക്കൻ ഫ്രൈയും.... ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഉള്ളതുപോലെ എല്ലാം റെഡിയായി മേശമേൽ ഇരിക്കുന്നു.... ഇതെല്ലാം വാങ്ങിയതാണോ... ഇത് കുറേ ഉണ്ടല്ലോ... എല്ലാം രുചിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് നന്ദൻ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു... ഏയ്... ഇതൊക്കെ മോളുണ്ടാക്കിയതാ... നിനക്ക് ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടമുള്ള വിഭവങ്ങൾ അല്ലേ.... ദേവിയമ്മ ദുർഗയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നന്ദനോട് പറഞ്ഞു... ആണോ... നന്നായി വീട്ടിലെ ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് കുറേ നാളായി.... ഇതൊക്കെ നല്ല ടേസ്റ്റും, അടിപൊളി... ഇന്നു ഞാൻ ഒരു പിടി പിടിക്കും.... അതും പറഞ്ഞ് പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് നന്ദൻ കഴിക്കാനെടുത്തു.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ആഹാരം വിളമ്പിയതെല്ലാം ദുർഗ തന്നെ ആയിരുന്നു... എല്ലാവർക്കും കൊടുത്തിട്ട് അവൾ ഒരുവശത്തേക്കു മാറിനിന്നു... ദുർഗ കഴിക്കുന്നില്ലേ... വാ ഇരിക്ക്... നന്ദൻ ദുർഗയെ നോക്കി അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് കണ്ണുകാണിച്ച് പറഞ്ഞു... ദുർഗ ഞെട്ടി ഭാമിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു... അവൾ ദയനീയമായി അച്ഛമ്മയെ നോക്കി.. അവിടെയും അതേ ദയനീയത... പിന്നീട് നന്ദനെ നോക്കി... അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്..... നന്ദേട്ടൻ കഴിച്ചോളൂ... ഞാൻ പിന്നെ ഇരുന്നോളാം.... അവൾക്ക് വിശക്കുമ്പോ അവളെടുത്ത് കഴിച്ചോളും.... നീ കഴിച്ചിട്ട് പോയി കിടന്നോ യദൂ.... ക്ഷീണം കാണും.... അത്രയും പറഞ്ഞ് ദുർഗയെ കടുപ്പിച്ച് നോക്കി ഭാമിനി അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയി.... 🥀🥀🥀🥀🥀🥀 എല്ലാവരും കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളും കഴുകി അടുക്കളയും വൃത്തിയാക്കി മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നപ്പോഴാണ് നന്ദൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നത്.... ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോ അടുക്കള വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന നന്ദനെ കണ്ട് അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടി പിന്നോട്ടാഞ്ഞു... വീഴാൻ പോയ ദുർഗയെ നന്ദൻ പെട്ടെന്ന് കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വീഴാതെ നിർത്തി... എന്താ നന്ദേട്ട... എന്തെങ്കിലും വേണോ.... പെട്ടെന്ന് അവൻ്റെ കൈ വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... ഞാൻ വെള്ളമെടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ... നിനക്ക് നാളെ കോളേജ് ഇല്ലേ... സമയം എത്രയായി രാധ ചേച്ചി നാളെ രാവിലെ വരില്ലേ... രാധ ചേച്ചി മകളുടെ കൂടെ പോയി... രണ്ടു മാസമായി... ഇനി അവിടെ തന്നെ നിൽക്കാൻ ആ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞെന്ന്.... വേറെ ആരെയും എടുത്തില്ലെ... നീ ഒറ്റക്കാണോ ജോലിയെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്... നന്ദൻ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു വെള്ളമെടുത്തു... ഇപ്പൊ ഞാനുണ്ടല്ലോ നന്ദേട്ടാ.... എനിക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ജോലിയല്ലെ ഇപ്പോ ഇവിടുള്ളൂ... വെറുതെ എന്തിനാ കാശ് കൊടുത്ത് ആളെ നിർത്തണെ... നീ ഇവിടത്തെ ജോലിക്കാരി അല്ലല്ലോ... ഹ്മ്മ്.... പൊയ്ക്കോ നാളെയാവട്ടെ ഞാൻ ഗോപാലേട്ടനോട് പറയാം ആരെ എങ്കിലും നോക്കാൻ... പോയി കിടന്നോ.... ദുർഗ നേരെ അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള തൻ്റെ മുറിയലേയ്ക്ക് പോയി.... നന്ദനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.... ദുർഗ്ഗയുടെ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് നന്ദൻ നേരെ തൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... ❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️ അടുക്കള ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കിട്ടുന്ന സമയം ഉറങ്ങാതെ ആണ് പഠിക്കുന്നത്.... വാതിലിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ദുർഗ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി നോക്കിയത്... ആരാ ഈ സമയത്ത്.... ഒന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ദുർഗ വാതിൽ തുറന്നു.... യദുവാണെന്ന് കരുതിയാണോടീ പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്നത്.... ഭാമിനി ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ്ഗയുടെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി... അമ്മായീ... ഭാമിനിയുടെ വാക്കുകളിൽ പകച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ അവരെ വിളിച്ചു.... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നീറി... മ്മ് മ്.... എന്താ ഒരു പകപ്പ്... കാര്യം നിൻ്റെ മുറച്ചെറുക്കാനാ അവൻ.... പക്ഷേ അവനെ നീ മയക്കാൻ നോക്കണ്ട.... അതിനുള്ള ഒരു യോഗ്യതയും നിനക്കില്ല.... അമ്മായി ഇതെന്താ പറയുന്നത്.... ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും... വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ദുർഗ തളർന്നു പോയി... നേരത്തെ അവൻ അടുക്കളയിൽ വന്നതും അവൻ പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഞാൻ കണ്ടും കേട്ടും അപ്പുറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു... എന്തിനാടീ ജോലിക്കാരി... നീ ഈ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി തന്നെയാ... നിനക്കു മൂന്നുനേരം ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും തരുന്നത് അതിൻ്റെ കൂലി ആണെന്ന് കരുതിയാൽ മതി... മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് മിഴികളെ ഒഴുകാൻ വിട്ടുകൊണ്ട് ദുർഗ ചുമരിൽ ചാരി നിന്നു... ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം... നന്ദൻ എന്തായാലും അമ്മയുടെ സപ്തതി വരെ ഇവിടുണ്ടാകും.... അതുവരെ അവനോട് അധികം ഒട്ടാൻ നിക്കണ്ട കേട്ടല്ലോ.... ഒരിക്കൽകൂടി എന്നെക്കൊണ്ട് ഇത് പറയിക്കരുത്... ഇതും പറഞ്ഞ് ഭാമിനി അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51810/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ