മതം വിട്ടു പോയവൻ /murthad, ഇസ്ലാമിന്റെ നിലപാട് =================================================== അറിയുക, ഹദീസുകൾ മാത്രം പൂർണ്ണമായ ഒരു ചിത്രം നൽകുന്നില്ല; അതുകൊണ്ടാണ് നമുക്ക് ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളും (ഇസ്ലാമിക കർമ്മശാസ്ത്രം), സീറകളും (പ്രവാചക ജീവചരിത്രം), മറ്റ് അക്കാദമിക കിതാബുകളും (ഗ്രന്ഥങ്ങൾ) ഉള്ളത്. ഒരു ഹദീസ് മാത്രം വായിച്ചുകൊണ്ട് അതിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ഒരു നിയമം നിർമ്മിക്കുന്ന രീതി ഇസ്ലാമിൽ ഇല്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു ഹദീസിൽ മതം മാറ്റം നടത്തുന്നവനെ കൊല്ലാൻ പറയുന്നു. മറ്റൊരു ഹദീസിൽ അവൻ മതം വിടുകയും, അല്ലാഹുവിനും പ്രവാചകനും എതിരെ തിരിയുകയും, മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് എതിരെ തിരിയുകയും വേണം എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ മറ്റൊരു ഹദീസിൽ പറയുന്നത്, ആരെങ്കിലും പിന്നീട് പശ്ചാത്തപിച്ച് ഇസ്ലാമിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നാൽ അവർക്ക് മാപ്പ് നൽകണമെന്നാണ്. നമ്മുടെ ഉസ്താദുമാർ ഈ വിഷയത്തിലുള്ള വിവിധ ഹദീസുകൾ പഠിക്കുന്നത് അവ 'മുതവാതിർ' (പ്രവാചകന്റെ കാലത്ത് നിരവധി ആളുകളാൽ പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതും ആധികാരികതയിൽ യാതൊരു സംശയവുമില്ലാത്തതുമായ ഒന്നാണോ), 'സ്വഹീഹ്' (കൃത്യതയുള്ളത്), അതോ 'ഹസൻ' (സ്വീകാര്യമായത്) ആണോ എന്ന് കണ്ടെത്താനാണ്. അവർ അതിന്റെ സന്ദർഭവും (context) പഠിക്കുന്നു. അതായത്, രണ്ട് ഹദീസുകൾ രണ്ട് കാര്യങ്ങളാണ് പറയുന്നതെങ്കിൽ, അതിന്റെ പശ്ചാത്തലം പഠിക്കുമ്പോൾ അത് യുദ്ധസമയത്തുണ്ടാകുന്ന ചതിയെയും രാജ്യദ്രോഹത്തെയുമാണ് (treason) സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കും. അതുകൊണ്ടാണ് അത്തരം സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉടനടിയുള്ള വധശിക്ഷ ബാധകമാകുന്നത്. അല്ലാത്തപക്ഷം, അവർക്ക് കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കണം. ഇതിൽ നിന്ന് മതം വിട്ടുപോയവൻ എന്നാൽ വെറുതെ മതം ആചരിക്കുന്നത് നിർത്തിയവൻ മാത്രമല്ലെന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു. ഈ വിഷയത്തിൽ വരുന്ന ചില ഹദീസുകൾ നമുക്ക് നോക്കാം: > അബ്ദുള്ള നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ പറഞ്ഞു: "അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റാരാധ്യനില്ലെന്നും ഞാൻ അവന്റെ ദൂതനാണെന്നും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ രക്തം ചിന്തുന്നത് മൂന്ന് സാഹചര്യങ്ങളിലല്ലാതെ അനുവദനീയമല്ല: കൊലപാതകത്തിന് പകരമുള്ള ശിക്ഷ (ഖിസാസ്), വിവാഹിതനായ വ്യക്തി നടത്തുന്ന വ്യഭിചാരം, ഇസ്ലാം വിട്ടുപോവുകയും (മurtadd) മുസ്ലിം സമൂഹത്തെ വെടിയുകയും ചെയ്യുന്നവൻ." (ബുക്ക് #83, ഹദീസ് #17) **സ്വഹീഹ് അൽ-ബുഖാരി** > ഈ ഹദീസ് പ്രകാരം മൂന്ന് കാരണങ്ങളാൽ ഒരു മുസ്ലിമിന് മറ്റൊരു മുസ്ലിമിന്റെ ജീവനെടുക്കാം: 1. അവൻ അന്യായമായി കൊലപാതകം നടത്തിയാൽ (പ്രതികാരം/ശിക്ഷ). 2. വിവാഹിതനായ ഒരാൾ വ്യഭിചാരം ചെയ്താൽ. 3. ഒരാൾ മതം വിടുകയും മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് എതിരെ തിരിയുകയും ചെയ്താൽ. അടുത്തതായി നമ്മൾ കാണാൻ പോകുന്നത് പല കാര്യങ്ങളുടെ നിയമങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ഹദീസിന്റെ ചെറിയൊരു ഭാഗമാണ്. അതിൽ നിന്ന് മതം വിട്ടുപോയവരുടെ വിധി നമുക്ക് നോക്കാം: **സ്വഹീഹ് അൽ-ബുഖാരി** (ബുക്ക് #83, ഹദീസ് #37) > "അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂൽ താഴെ പറയുന്ന മൂന്ന് സാഹചര്യങ്ങളിലല്ലാതെ ആരെയും കൊന്നിട്ടില്ല: (1) അന്യായമായി മറ്റൊരാളെ കൊന്ന വ്യക്തി (ഖിസാസ് പ്രകാരം കൊല്ലപ്പെട്ടു), (2) വിവാഹിതനായിരിക്കെ വ്യഭിചാരം ചെയ്ത വ്യക്തി, (3) അല്ലാഹുവിനോടും അവന്റെ റസൂലിനോടും യുദ്ധം ചെയ്യുകയും ഇസ്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് മതംമാറിയവനാകുകയും ചെയ്ത മനുഷ്യൻ." > ഈ ഹദീസ് പ്രകാരം, ഒരു വ്യക്തി അല്ലാഹുവിനും പ്രവാചകനും എതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുകയും, മതം വിടുകയും, മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് എതിരെ തിരിയുകയും ചെയ്തു. ഇവിടെ മതം വിട്ടവന്റെ കാര്യത്തിൽ "അല്ലാഹുവിനും പ്രവാചകനും എതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുക" എന്നൊരു നിബന്ധന കൂടി അധികമായി ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ ചരിത്രത്തിലേക്ക് നോക്കിയാൽ, മതം വിട്ടുപോയവരെ ഉടൻ തന്നെ കൊല്ലാൻ പാടില്ല എന്ന് വ്യക്തമായി കാണാം. > അൽ-തബറാനി 'അൽ-കബീറി'-ലും (20:53-54) 'മുസ്നദ് അൽ-ഷാമിയീനി'-ലും (3576) രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: ദൈവത്തിന്റെ ദൂതൻ മുആദ് ഇബ്നു ജബലിനെ യെമനിലേക്ക് അയച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു: 'ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുപോകുന്ന ഏതൊരു പുരുഷനെയും [മടങ്ങിവരാൻ] ക്ഷണിക്കുക; അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചാൽ അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കുക. എന്നാൽ അവൻ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ അവന്റെ തല വെട്ടുക. അതുപോലെ, ഏതെങ്കിലും സ്ത്രീ ഇസ്ലാമിൽ നിന്ന് തിരിഞ്ഞുപോയാൽ അവളെയും [മടങ്ങിവരാൻ] ക്ഷണിക്കുക; അവൾ മടങ്ങിവന്നാൽ അത് സ്വീകരിക്കുക. അവൾ വിസമ്മതിക്കുകയാണെങ്കിൽ, പശ്ചാത്തപിക്കാൻ അവളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് [തുടരുക].' > മേൽപ്പറഞ്ഞ ഹദീസ് പ്രകാരം, ഒരാൾ മതം വിട്ടുപോയാൽ ആദ്യം കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണം. അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചു മടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ അവനെ വെറുതെ വിടാം; ഇല്ലെങ്കിൽ വധിക്കാം. പശ്ചാത്തപിക്കാൻ മൂന്ന് ദിവസം വരെ സമയം നൽകാറുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. > **സുനൻ അൻ-നസാഈ 4068** > ഇബ്നു അബ്ബാസ് നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: > "അൻസാരികളിൽ പെട്ട ഒരാൾ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുകയും പിന്നീട് മതം മാറി ശിർക്കിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് അയാൾ അതിൽ ഖേദിക്കുകയും തന്റെ ആളുകളുടെ അടുക്കലേക്ക് ഇങ്ങനെ സന്ദേശം അയക്കുകയും ചെയ്തു: 'എനിക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വഴിയുണ്ടോ എന്ന് അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിനോട് ചോദിക്കൂ.' അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആളുകൾ അല്ലാഹുവിന്റെ റസൂലിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് പറഞ്ഞു: 'ഇന്നയാൾ (താൻ ചെയ്തതിൽ) ഖേദിക്കുന്നുണ്ട്. തനിക്ക് പശ്ചാത്താപമുണ്ടോ എന്ന് നിങ്ങളോട് ചോദിക്കാൻ അദ്ദേഹം ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.' അപ്പോൾ ഈ വചനങ്ങൾ അവതരിച്ചു: 'വിശ്വാസത്തിന് ശേഷം അവിശ്വാസികളായ ജനങ്ങളെ അല്ലാഹു എങ്ങനെ നേർവഴിയിലാക്കും...' എന്നത് മുതൽ 'തീർച്ചയായും അല്ലാഹു ഏറെ പൊറുക്കുന്നവനും കരുണാനിധിയുമത്രെ' എന്നത് വരെ. തുടർന്ന് പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹത്തിന് സന്ദേശം അയക്കുകയും അദ്ദേഹം ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു." > > ഈ വിഷയത്തിൽ അലി ഇബ്നു അബി ത്വാലിബിനെക്കുറിച്ച് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഇബ്നു അബി ഷൈബ (9035) രേഖപ്പെടുത്തിയത് ഇപ്രകാരമാണ്: “മതം മാറിയവന് പശ്ചാത്തപിക്കാൻ മൂന്ന് അവസരങ്ങൾ നൽകണം. അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചാൽ [അവന്റെ പശ്ചാത്താപം സ്വീകരിക്കണം], ഇല്ലെങ്കിൽ അവനെ കൊല്ലണം.” ഇബ്നു അബി ഷൈബ ഉൾപ്പെടുന്ന നിവേദക പരമ്പരയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അൽ-ബയ്ഹഖിയും (8:207) ഈ സംഭവം ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്. > > അബ്ദുള്ള ഇബ്നു ഉമറിനെക്കുറിച്ച് നിവേദനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു, അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “മതം മാറിയവന് പശ്ചാത്തപിക്കാനും ഇസ്ലാമിലേക്ക് മടങ്ങാനും മൂന്ന് അവസരങ്ങൾ നൽകണം. അവൻ പശ്ചാത്തപിച്ചാൽ അവനെ വെറുതെ വിടണം, വിസമ്മതിച്ചാൽ അവനെ കൊല്ലണം.” ഈ പാരമ്പര്യം ഇബ്നു അബി ഷൈബ (9036) അൽ-ബയ്ഹഖി (8:207) ഉൾപ്പെടുന്ന നിവേദക പരമ്പരയിലൂടെ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. > ഇനി നമുക്ക് ഉമർ (റ)-ന്റെ പ്രശസ്തമായ ഒരു സംഭവം കാണാം: > അബു മൂസാ അൽ-അഷ്അരിയുടെ അടുക്കൽ നിന്ന് വന്ന ഒരാൾ ഉമർ ഇബ്നുൽ ഖത്താബിനെ സമീപിച്ചതായി മാലിക് 'അൽ-മുവത്വ'-യിൽ (2:211) ഉദ്ധരിക്കുന്നു. ഉമർ അദ്ദേഹത്തോട് ജനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം വിവരങ്ങൾ ധരിപ്പിച്ചു. ഉമർ ചോദിച്ചു: 'പുതിയതായി വല്ല സംഭവവികാസങ്ങളും ഉണ്ടായോ?' 'ഉണ്ട്,' അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി, 'ഒരു മനുഷ്യൻ മുസ്ലിമായതിന് ശേഷം വീണ്ടും അവിശ്വാസത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.' 'എന്നിട്ട് നിങ്ങൾ അവനോട് എന്ത് ചെയ്തു?' ഉമർ ചോദിച്ചു. 'ഞങ്ങൾ അവനെ കൊണ്ടുവന്ന് തലവെട്ടി,' അദ്ദേഹം മറുപടി നൽകി. 'എന്തുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ അവനെ മൂന്ന് ദിവസം തടവിലിട്ടില്ല?' ഉമർ ചോദിച്ചു, 'അവന് ദിവസവും ഓരോ റൊട്ടി നൽകുകയും, അവൻ ദൈവത്തിലേക്ക് മടങ്ങുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ പശ്ചാത്തപിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യാമായിരുന്നില്ലേ?!' തുടർന്ന് ഉമർ കൂട്ടിച്ചേർത്തു: 'അല്ലാഹുവേ, ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, ഞാൻ [ഈ കാര്യത്തിൽ] യാതൊരു നിർദ്ദേശവും നൽകിയിട്ടില്ല, ഈ വാർത്ത എന്നിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ ഞാൻ ഇതിനോട് യോജിച്ചിട്ടുമില്ല!'” > ഈ ഹദീസിൽ ഉമർ ചോദിക്കുന്നത് കാണാം: "നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് അവന് മൂന്ന് ദിവസത്തെ സമയം നൽകിയില്ല?" ## മതം വിട്ടുപോയവരെ വെറുതെ വിട്ട ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾ =================================================== **1.** അബ്ദുള്ള ഇബ്നു ഉബയ്യ് എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന ഒരു കപടവിശ്വാസി (മുനാഫിഖ്) ആയിരുന്നു. ആയിഷ (റ)-ക്ക് എതിരെ അപവാദം പ്രചരിപ്പിക്കുകയും പ്രവാചകന് ദ്രോഹം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്ന ആളായിട്ടുകൂടി, അദ്ദേഹം മരിച്ചപ്പോൾ മകൻ വന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹത്തിന് മേൽ മയ്യിത്ത് നമസ്കാരം (ജനാസ) നിർവ്വഹിച്ചു. ചരിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഉപദ്രവിച്ചതായി ഒരു രേഖയുമില്ല. **2.** ആയിഷ (റ) നിവേദനം ചെയ്ത ഒരു റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം, പ്രവാചകന്റെ ഇസ്റാഅ്, മിഅ്റാജ് (രാപ്രയാണവും ആകാശാരോഹണവും) സംഭവത്തിന്റെ വിവരണത്തിന് ശേഷം ചില കൂട്ടർ മതം വിട്ടുപോയി. പ്രവാചകനോ സഹാബാക്കളോ അതിന്റെ പേരിൽ അവരെ മർദ്ദിക്കുകയോ ഉപദ്രവിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല. ഇമാം അഹമ്മദ് തന്റെ *മുസ്നദിൽ* ഇത് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. **3.** ഉബൈദുള്ള ഇബ്നു ജഹ്ഷ് പ്രവാചകന്റെ കല്പനപ്രകാരം അബിസീനിയയിലേക്ക് ഹിജ്റ (പലായനം) പോവുകയും, അവിടെ വെച്ച് ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തെയും ആരും ഒന്നും ചെയ്തില്ല, അദ്ദേഹം സ്വാഭാവിക മരണം വരിച്ചു. **4.** *സ്വഹീഹ് അൽ-ബുഖാരിയിൽ* അനസ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതനുസരിച്ച്, ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ സഹോദരൻ മുസ്ലിമാവുകയും പ്രവാചകന് വേണ്ടി ഖുർആൻ എഴുതുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അദ്ദേഹം പിന്നീട് വീണ്ടും ക്രിസ്ത്യാനിയാവുകയും "ഞാൻ പഠിപ്പിച്ചതല്ലാതെ പ്രവാചകന് ഒന്നും അറിയില്ല" എന്ന വാദം ഉന്നയിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം അവിശ്വാസികളുടെ കൂടെ ചേരുകയും സ്വാഭാവികമായി മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു. **5.** അബ്ദുള്ള ഇബ്നു സഅദ് എന്ന ആളും ഇതുപോലെ ഖുർആൻ എഴുതുകയും പിന്നീട് മുഷ്രിക്ക് (ബഹുദൈവാരാധകൻ) ആവുകയും ചെയ്തു. പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹത്തെ കൊല്ലാൻ ഉത്തരവിട്ടെങ്കിലും, ഉസ്മാൻ (റ)-ന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം പ്രവാചകൻ അദ്ദേഹത്തിന് മാപ്പ് നൽകുകയും സംരക്ഷണം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. മതം വിട്ടുപോവുകയും മുസ്ലിങ്ങൾക്ക് എതിരെ തിരിയുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കാനും തിരിച്ചുവരാനും സഹാബാക്കൾ മൂന്ന് ദിവസം സമയം കൊടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. =================================================== ചരിത്രത്തിലുടനീളം നോക്കിയാൽ, പ്രവാചകൻ ഒരാളെ മതം വിട്ടതിന്റെ പേരിൽ മാത്രം കൊന്നിട്ടില്ല; അവർ വേറെ എന്തെങ്കിലും കുറ്റം ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകും. അത് അടുത്ത ഭാഗത്തിൽ വിവരിക്കാം. ഇസ്ലാമിൽ വെറുതെ മതം വിട്ടാൽ അതിന് ശിക്ഷയില്ല. നമ്മുടെ കുടുംബങ്ങളിലൊക്കെ ആരെങ്കിലുമൊക്കെ മതം ആചരിക്കാത്തവരുണ്ടാകും, കുടുംബത്തിന് അതറിയുകയും ചെയ്യാം, എന്നാൽ അവരോട് ആരും അനീതി കാണിക്കാറില്ല. എന്നാൽ അവൻ അല്ലാഹുവിനും പ്രവാചകനും എതിരെ തിരിയുമ്പോഴാണ് പ്രശ്നമാകുന്നത്. ഹദീസ് കിതാബുകളിൽ ഒരേ വിഷയത്തിൽ ഒന്നിലധികം ഹദീസുകൾ കാണിക്കുന്നത് അങ്ങനെയൊരു നിയമം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്ന് കാണിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. പല ഹദീസുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും രണ്ട് ഉദാഹരണങ്ങൾ താഴെ കാണിക്കാം: താഴെ പറയുന്ന ഹദീസ് പരിശോധിക്കുക: > അബു മൂസ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: ഒരു മനുഷ്യൻ ഇസ്ലാം സ്വീകരിക്കുകയും പിന്നീട് ജൂതമതത്തിലേക്ക് മടങ്ങുകയും ചെയ്തു. മുആദ് ഇബ്നു ജബൽ വന്ന് അബു മൂസയുടെ കൂടെ ഈ മനുഷ്യനെ കണ്ടു. മുആദ് ചോദിച്ചു: "ഇയാൾക്ക് എന്ത് പറ്റി?" അബു മൂസ മറുപടി നൽകി: "ഇയാൾ ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചിട്ട് പിന്നീട് ജൂതമതത്തിലേക്ക് മടങ്ങി." മുആദ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ഇയാളെ കൊല്ലുന്നത് വരെ ഞാൻ ഇരിക്കില്ല, (കാരണം) ഇത് അല്ലാഹുവിന്റെയും അവന്റെ റസൂലിന്റെയും വിധിയാണ്." > ഇവിടെ, പിന്നീട് അവർ അയാളെ കൊന്നോ ഇല്ലയോ എന്നുള്ള മുഴുവൻ സംഭവവും കാണിക്കുന്നില്ല; നിയമം വ്യക്തമാക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് ഇത് ഉദ്ധരിച്ചത്. എന്നാൽ വിശദമായ ഹദീസുകളിൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചുവെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. > ഈ വ്യക്തി പിന്മാറാൻ വിസമ്മതിച്ചതുകൊണ്ടാണ് വധിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും, മുആദ് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് തന്നെ അബു മൂസ അൽ-അഷ്അരി ഇയാളെ ഇരുപതോ അതിലധികമോ ദിവസങ്ങൾ തടങ്കലിൽ വെച്ച് ഉപദേശിക്കുകയും പശ്ചാത്തപിക്കാൻ അവസരം നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നുവെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. > ഇനി നമുക്ക് മറ്റൊരു ഹദീസ് കാണാം. ഹദീസുകൾക്ക് പണ്ഡിതന്മാർ പല വ്യാഖ്യാന ഗ്രന്ഥങ്ങളും (commentary books) എഴുതിയിട്ടുണ്ട്, നമുക്ക് അതും പരിശോധിക്കാം: > **സ്വഹീഹ് അൽ-ബുഖാരി 3017** > ഇക്രിമ നിവേദനം ചെയ്യുന്നു: അലി ചില ആളുകളെ തീയിലിട്ട് ചുട്ടു, ഈ വാർത്ത ഇബ്നു അബ്ബാസിന്റെ അടുക്കലെത്തി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ഞാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെങ്കിൽ അവരെ ചുടുമായിരുന്നില്ല, കാരണം പ്രവാചകൻ (ﷺ) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: 'അല്ലാഹുവിന്റെ ശിക്ഷ (തീ) കൊണ്ട് ആരെയും ശിക്ഷിക്കരുത്.' തീർച്ചയായും ഞാൻ അവരെ കൊല്ലുമായിരുന്നു, കാരണം പ്രവാചകൻ (ﷺ) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: 'ആരെങ്കിലും (ഒരു മുസ്ലിം) തന്റെ മതം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവനെ കൊല്ലുക.' " > **സ്വഹീഹ് അൽ-ബുഖാരി 3017-ന്റെ വിശദീകരണം:** > **സന്ദർഭവും വിശദീകരണവും** > ഈ ഹദീസിലെ വിധി ("തന്റെ മതം മാറ്റുന്നവനെ കൊല്ലുക") കേവലം വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസ മാറ്റത്തെയല്ല, മറിച്ച് ഒരു പ്രത്യേക തരം മതം മാറ്റത്തെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്ന് ക്ലാസിക്കൽ പണ്ഡിതന്മാരും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരും മനസ്സിലാക്കുന്നു. > **രാജ്യദ്രോഹവും രാഷ്ട്രീയ കലാപവും:** ചരിത്രപരമായി, ആദ്യകാല ഇസ്ലാമിക നിയമങ്ങളിൽ, ഇസ്ലാം വിട്ടുപോകുന്നത് (രിദ്ദ) പലപ്പോഴും രാജ്യദ്രോഹമായാണ് (high treason) വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പറയുന്ന "മതം മാറ്റം" സാധാരണയായി പരസ്യമായ ഒന്നായിരുന്നു; ശത്രുസൈന്യത്തോടൊപ്പം ചേരുക, മുസ്ലിം ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ കലാപത്തിന് പ്രേരിപ്പിക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ കുഴപ്പങ്ങൾ പരത്തുക എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇത് യഥാർത്ഥത്തിൽ സമൂഹത്തിന്റെ സാമൂഹിക കരാർ ലംഘിക്കുന്നതിന് (ജമാഅത്തിൽ നിന്ന് വേർപിരിയുന്നതിന്) തുല്യമായിരുന്നു. > **യുദ്ധ പശ്ചാത്തലം:** യുദ്ധസമയങ്ങളിൽ മുസ്ലിം സൈന്യത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയി ശത്രുപക്ഷത്ത് ചേരുന്നവർക്കെതിരെയാണ് ഈ ഹദീസ് പലപ്പോഴും പ്രയോഗിച്ചിരുന്നത്. > **പ്രത്യേക വിഭാഗം (അലിയുടെ നടപടി):** ഹദീസിലെ പശ്ചാത്തലം 'സനാദിഖ' (Zanadiqa - പുറമെ മുസ്ലിമാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും എന്നാൽ അവിശ്വസിക്കുകയും കുഴപ്പങ്ങൾ പരത്തുകയും ചെയ്യുന്ന നിരീശ്വരവാദികൾ അല്ലെങ്കിൽ മതവിരുദ്ധർ) എന്ന വിഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. > **തീ കൊണ്ട് ശിക്ഷിക്കരുത്:** ഇബ്നു അബ്ബാസ് വധശിക്ഷയോട് യോജിച്ചെങ്കിലും, തീ ഉപയോഗിച്ചതിന് അലിയെ തിരുത്തി. അല്ലാഹു മാത്രമാണ് തീ കൊണ്ട് ശിക്ഷിക്കുന്നത് എന്ന പ്രവാചകന്റെ (ﷺ) കൽപ്പന ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട്, ഇസ്ലാമിൽ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് നിർദ്ദിഷ്ടവും മാനുഷികവുമായ രീതിയിൽ ആയിരിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. > ഈ വിശദീകരണ പ്രകാരം ഇത് ഒരു യുദ്ധ സാഹചര്യമാണ്. എല്ലാ ഹദീസുകൾക്കും വ്യാഖ്യാനങ്ങളുണ്ട്. സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിക്ക് പല വ്യാഖ്യാന പുസ്തകങ്ങളുമുണ്ട്, അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത് *ഫത്ഹുൽ ബാരി* ആണ്. ഇവിടെ അലി അവരെ കത്തിച്ചത് തെറ്റാണെന്നാണ് പ്രബലമായ അഭിപ്രായം. ഇത് സ്വഹീഹുൽ ബുഖാരിയിൽ വന്നതുകൊണ്ട് സംഭവം നടന്നിട്ടുണ്ട്, എന്നാൽ രാജ്യദ്രോഹത്തിനുള്ള (treason) വിധിയാണ് ഇവിടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം. ഈ ഹദീസുകൾ കാണിക്കുന്നത് ഈ നിയമം നിലവിലുണ്ടെന്നാണ്. ചില ആളുകൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് 3 ദിവസം സമയം നൽകാതെ കൊന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് പ്രബലമായ അഭിപ്രായമല്ല. എല്ലാ ഫിഖ്ഹ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും—*ഫിഖ്ഹ് ഉസ്സുന്ന*, *ഫത്ഹുൽ മുഈൻ* എന്നിവയിലൊക്കെ—3 ദിവസത്തെ സമയം നൽകണമെന്ന് പറയുന്നുണ്ട്. 'മുർതദ്ദ്' എന്നാൽ വെറുതെ മതം വിട്ടുപോയവൻ മാത്രമല്ല. ക്ലാസിക്കൽ ഇസ്ലാമിക കർമ്മശാസ്ത്രത്തിൽ (ഫിഖ്ഹ്), പ്രധാന ചിന്താധാരകൾ പൊതുവെ മതം മാറ്റത്തിന് (രിദ്ദ) വധശിക്ഷ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ലിംഗഭേദം, പശ്ചാത്താപ കാലയളവുകൾ, ആ പ്രവൃത്തിയെ 'ഹുദൂദ്' (നിശ്ചിത) കുറ്റകൃത്യമായി തരംതിരിക്കണമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ അവർ വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു: * **ഹനഫി:** പുരുഷ വിശ്വാസത്യാഗികൾക്ക് പശ്ചാത്തപിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടാൽ മാത്രമേ വധശിക്ഷ വിധിക്കാൻ അനുവാദമുള്ളൂ. സ്ത്രീകളെ കൊല്ലുന്നില്ല; പകരം, അവർ പശ്ചാത്തപിക്കുന്നത് വരെ അവരെ തടവിലാക്കുന്നു. * **മാലികി:** മതം മാറ്റത്തെ ഒരു ഹുദൂദ് കുറ്റകൃത്യമായി കണക്കാക്കുന്നു. പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും പശ്ചാത്തപിക്കാൻ 10 ദിവസം വരെ സമയം അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവർ വിസമ്മതിച്ചാൽ വധശിക്ഷ നിർബന്ധമാണ്. * **ഷാഫി:** നിർബന്ധിതമായ മൂന്ന് ദിവസത്തെ കാത്തിരിപ്പ് കാലയളവിനുള്ളിൽ പശ്ചാത്തപിച്ചില്ലെങ്കിൽ, മതംമാറിയ പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും വധശിക്ഷ നൽകാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നു. * **ഹൻബാലി:** പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും വധശിക്ഷ ആവശ്യമാണ്. കാത്തിരിപ്പ് കാലയളവ് കർശനമായി നിർബന്ധമല്ലെങ്കിലും, സാധാരണയായി അത് അനുവദിക്കാറുണ്ട്. * **ജഅ്ഫരി (ഷിയ):** പുരുഷന്മാർക്ക് വധശിക്ഷയാണ് ലഭിക്കുക. സ്ത്രീകൾക്ക്, അവർ പശ്ചാത്തപിച്ച് ഇസ്ലാമിലേക്ക് മടങ്ങുന്നത് വരെ ജീവപര്യന്തം തടവും ഏകാന്ത തടവുമാണ് ശിക്ഷ. ഹദീസ് സാഹിത്യത്തെയും പ്രത്യേക ചരിത്ര സന്ദർഭങ്ങളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ക്ലാസിക്കൽ പണ്ഡിതന്മാർ ഈ ശിക്ഷകളെ തരംതിരിച്ചത്. എന്നിരുന്നാലും, ആധുനിക ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതന്മാർ പലപ്പോഴും ഈ ക്ലാസിക്കൽ വിധികളെക്കുറിച്ച് സംവാദങ്ങൾ നടത്താറുണ്ട്. പ്രവാചകന്റെ ജീവിതകാലത്ത് 'രിദ്ദ' എന്നതിന് ലൗകികമായ രാഷ്ട്രീയമോ ശിക്ഷാപരമോ ആയ അനന്തരഫലങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും, "മതത്തിൽ നിർബന്ധമില്ല" എന്ന ഖുർആനിക തത്വത്തിനാണ് മുൻഗണന നൽകേണ്ടതെന്നും പലരും വാദിക്കുന്നു. #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ